Τελευταία νέα
Κ. Πιερρακάκης: Η εθνική διεκδίκηση κρίνεται στο αποτέλεσμα Οι εξηγήσεις Λιόλιου στον ανακριτή και τα ερωτήματα για τις σχέσεις με τον Μαυραγάνη Δίκη Γ. Καρατσώλη: Χωρίς στοιχεία τέσσερα χρόνια σε ένα κελί Σχολεία Γκράβας: Συνεχίζονται οι έλεγχοι στις εγκαταστάσεις φυσικού αερίου – «Προτεραιότητα η ασφαλής επιστροφή στις τάξεις» λέει η Ζαχαράκη Εικόνες από τη μαθητική παρέλαση στη Θεσσαλονίκη – Αύριο η στρατιωτική Ακρίτα: Όταν ο Φλαμπουράρης μπήκε μπροστά για 13.000 εργαζόμενους Μαρινάκης:Το τουρκολιβυκό μνημόνιο δεν ήταν εθνική ήττα, είναι παράνομο και ανυπόστατο Πόθεν έσχες: Προς παράταση έως 31 Δεκεμβρίου οι δηλώσεις -Τροπολογία για σταθερή προθεσμία υποβολής Τράπεζα Πειραιώς: Στη Βουλή οι «εκδικητικές μεταθέσεις» -Μητέρα τριών παιδιών από τη Φλώρινα στη Θάσο! Ο Λούλα και η πολιτική της εθνικής κυριαρχίας με την κοινωνία στο επίκεντρο Μαρινάκης: Ο Μπεκίρης δεν πληρώνεται – Ήταν στο πολιτικό γραφείο του Μητσοτάκη στη Βουλή, όχι στο Μαξίμου Νέο έκτακτο δελτίο της ΕΜΥ: Βροχές και καταιγίδες έως την Τετάρτη – Σε «Red Code» 4 περιοχές την 28η Οκτωβρίου
Efsyn.gr

Η μαζική συμμετοχή ήταν το κλειδί της νίκης σε Βραζιλία και Σερβία

Ηταν μια ωραία εκλογική βραδιά εκείνη της Κυριακής. Στη Βραζιλία ο κεντροαριστερός Λούλα επανεξελέγη βάζοντας φρένο όχι μόνο στην επιστροφή της Ακρας Δεξιάς στην κυβέρνηση μέσω του υιού Μπολσονάρου, αλλά και στην κυρίαρχη τάση του τελευταίου διαστήματος με μια σκληρή Δεξιά να αλώνει τη μία κυβέρνηση μετά την άλλη στη Λατινική Αμερική. Και στη γειτονική μας Σερβία ένα φοιτητικό κίνημα χωρίς συγκεκριμένο κομματικό στίγμα και με κεντρικό μήνυμα την απόδοση δικαιοσύνης και την πάταξη της διαφθοράς εκτόπισε από την εξουσία τον δεξιό εθνικιστή Αλεξάνταρ Βούτσιτς ύστερα από 14 ολόκληρα χρόνια. Παρά τις μεγάλες διαφορές ανάμεσα στις δύο περιπτώσεις, υπάρχει ένας κοινός παρονομαστής: η μεγάλη λαϊκή κινητοποίηση.
Βραζιλία
Ο Λουίζ Ινάσιο «Λούλα» Ντα Σίλβα, ο «Λούλα», μετρά πια πολλά ρεκόρ. Είναι ο πρώτος υποψήφιος από το 1988 που ενώ ήρθε δεύτερος στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών, επικράτησε στον δεύτερο. Είναι ο πρώτος που κερδίζει τέταρτη θητεία, αλλά και ο πιο ηλικιωμένος: 81 ετών. Πού οφείλεται η νίκη του «επιδραστικότερου πολιτικού στη Λατινική Αμερική», όπως τον χαρακτήρισαν οι New York Times, κόντρα στα δυσοίωνα προγνωστικά; Ενας από τους λόγους φαίνεται πως είναι η μεγάλη προσέλευση στην κάλπη. Ο Λούλα επικράτησε με 4,43 εκατομμύρια περισσότερες ψήφους έναντι του αντιπάλου του. Στον δεύτερο γύρο προσήλθαν στην κάλπη σχεδόν τρία εκατομμύρια επιπλέον ψηφοφόροι σε σχέση με τον πρώτο, με το συνολικό ποσοστό συμμετοχής να αγγίζει το 80,8% συγκριτικά με το 78,92% του πρώτου γύρου. Πώς επιτεύχθηκε αυτό;
Ενα μέσο ήταν η έντονη παρουσία στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Κομβικό ρόλο πιστεύεται πως έπαιξε ένα κανάλι στο WhatsApp με τίτλο «Ο στρατός του Λούλα». Το δημιούργησε ο βουλευτής Αντρέ Ζανόνες μετά τον πρώτο γύρο και απέκτησε σύντομα 10,8 εκατομμύρια ακολούθους.
Αλλά δεν ήταν μόνο αυτό. Η πολιτική επιστήμονας Ντενίλντε Ολζάκερ υποστηρίζει στο BBC ότι σημαντικότερο ρόλο από το ίντερνετ έπαιξε η άμεση επικοινωνία με τον κόσμο και η αλλαγή του μηνύματος του Λούλα, ο οποίος προειδοποίησε για τη ζημιά που θα προκαλούσε ενδεχόμενη νίκη του Μπολσονάρου στα κοινωνικά προγράμματα και στα δικαιώματα.
Επίσης, σύμφωνα με ανάλυση του BBC Mundo, ρόλο στη δημιουργία ρεύματος υπέρ του Λούλα πρέπει να έπαιξε και το ντιμπέιτ μεταξύ των δύο μονομάχων. Σε αντίθεση με τον πρώτο γύρο όπου Λούλα και Μπολσονάρου απέφυγαν τη μεταξύ τους τηλεοπτική αντιπαράθεση, πριν από τον δεύτερο γύρο πήγαν σε δύο ντιμπέιτ, με τον πρόεδρο να κερδίζει τις εντυπώσεις, τουλάχιστον στο συναισθηματικό κομμάτι.
Σερβία
Στη γειτονική μας Σερβία δεν χρειάστηκε ιδιαίτερη κινητοποίηση κατά την προεκλογική περίοδο. Ο κόσμος ήταν «σαν έτοιμος από καιρό». Για την ακρίβεια, εδώ και δύο χρόνια, μετά το πολύνεκρο δυστύχημα στον σιδηροδρομικό σταθμό του Νόβι Σαντ, μετά το οποίο ξεκίνησε ένα ευρύ κίνημα διαμαρτυρίας όχι μόνο για εκείνο το «προμελετημένο έγκλημα», αλλά και για όλα τα δεινά της χώρας. Με αιτήματα όπως λογοδοσία, διαφάνεια, πάταξη της διαφθοράς και πραγματική δημοκρατία, το κίνημα αυτό με πρωτεργάτες τους φοιτητές δεν άφησε λεπτό σε ησυχία τον πρώην πρόεδρο Αλεξάνταρ Βούτσιτς. Παράλληλα, κατάφερε να κρατήσει επί δύο χρόνια τον κόσμο σε εγρήγορση, εξηγώντας κάτι απλό: για να υπάρξει δικαίωση για τους νεκρούς του Νόβι Σαντ θα πρέπει πρώτα να αλλάξει η χώρα.
Για να γίνει αυτό, οι Σέρβοι πήγαν μαζικά στην κάλπη και έδωσαν σχεδόν 53% στη Λίστα των Φοιτητών στην οποία δεν συμμετείχε κανένας «επαγγελματίας» πολιτικός, παρά μόνο άνθρωποι από τον ακαδημαϊκό χώρο, τις τέχνες και την κοινωνία των πολιτών. Το ποσοστό συμμετοχής στις πρόωρες βουλευτικές εκλογές της Κυριακής έφτασε το 69,3%. Για να βρει κανείς αντίστοιχο ποσοστό θα πρέπει να ανατρέξει στον πρώτο γύρο των γενικών εκλογών τον Σεπτέμβριο του 2000 που οδήγησαν στην πτώση του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς. Το ποσοστό συμμετοχής τότε είχε φτάσει στο 71,53%.

Διαβάστε περισσότερα

Διαβάστε επίσης...