«Η μεγαλύτερη οικονομική επίθεση που έγινε ποτέ»: έτσι χαρακτήρισε ο Αμερικανός υπουργός Οικονομικών Σκοτ Μπέσεντ τα οικονομικά μέτρα κατά του Ιράν με στόχο την πρόκληση οικονομικής ασφυξίας. Χρησιμοποίησε επίσης δύο ακόμα χαρακτηρισμούς: «Οικονομική D-day» και «Οικονομική οργή».
Οτι ο Τραμπ και οι αξιωματούχοι που διόρισε έχουν ροπή προς τους επικούς χαρακτηρισμούς είναι αδιαμφισβήτητο. Αδιαμφισβήτητο είναι επίσης ότι τα αποτελέσματα των πολιτικών τους είναι ελάχιστα επικά. Η υπόθεση με τους δασμούς γρήγορα υποχώρησε από το επικό στοιχείο («Ημέρα της απελευθέρωσης») στη μίζερη πραγματικότητα διαρκών αναθεωρήσεων, μπρος – πίσω και υποχωρήσεων.
Ο έως τώρα απολογισμός της επίθεσης κατά του Ιράν και όσα ακολούθησαν μέχρι σήμερα, σίγουρα δεν μπορούν να χαρακτηριστούν νίκη. Αν μη τι άλλο, απέδειξαν ότι οι επικοί χαρακτηρισμοί για τον αμερικανικό στρατό δεν αποδείχθηκαν στο πεδίο της μάχης και δεν επιβεβαιώθηκαν από τα αποτελέσματα του πολέμου.
Πόσο περισσότερο ρεαλιστικό είναι η «Οικονομική D-day» κατά του Ιράν να πετύχει αυτά που δεν πέτυχαν τα όπλα; Διεθνείς αναλυτές δεν το θεωρούν ιδιαίτερα πιθανό. Αντίθετα, πολλοί υποστηρίζουν ότι μπορεί να αποβεί μπούμερανγκ.
Αλλωστε, και η άλλη, πρόσφατη, «μεγάλη κίνηση» του Μπέσεντ να παρέμβει στις αγορές ομολόγων για να στηρίξει τα αμερικανικά κρατικά ομόλογα, των οποίων η τιμή κατρακυλούσε σε ιστορικά χαμηλά 19 ετών, θεωρήθηκε από τις αγορές ένδειξη αδυναμίας και απέτυχε…
Ατελέσφορη αποδείχθηκε επίσης η πρόσφατη κοινή παρέμβαση ΗΠΑ – Ιαπωνίας για τη στήριξη της ισοτιμίας του γεν…
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr