Μια γρήγορη αναζήτηση στον θαυμαστό κόσμο του διαδικτύου θα επιβεβαιώσει πόσο… κυνική είναι η εναλλαγή συναισθημάτων και προτεραιοτήτων στη σημερινή Ελλάδα. Την Ελλάδα που καλλιέργησε μεγάλες προσδοκίες ότι θα κατάφερνε να αφήσει πίσω της τις βαθιές πληγές που άνοιξε η περίοδος της εθνικής καταστροφής των Μνημονίων. Την Ελλάδα που διαπιστώνει επώδυνα και μελαγχολικά ότι εκείνες οι πληγές που άνοιξαν τα εθνοκτόνα Μνημόνια στο σώμα της ελληνικής κοινωνίας δεν επουλώνονται.
Συνοπτικά
Μνημόνια και πληγές: Οι βαθιές κοινωνικές πληγές που άνοιξαν τα μνημόνια παραμένουν ανοιχτές και επώδυνες.
Ο μύθος και η πτώση: Η αποθέωση και η μεταγενέστερη λήθη γύρω από πρόσωπα όπως ο Ρόμπερτ Μενέντεζ αναδεικνύουν τις αυταπάτες στην εξωτερική πολιτική.
Ο ρόλος της κάλπης: Η στάση της παραδοσιακής συντηρητικής βάσης και η κινητοποίηση της πατριωτικής ψήφου θα είναι καθοριστικές.
Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο παρακάτω…
Τον θυμάστε τον Ρόμπερτ Μενέντεζ. Τον γερουσιαστή Ρόμπερτ Μενέντεζ. Τον πολιτικό των Δημοκρατικών από το Νιού Τζέρσεϊ, ο οποίος υπηρέτησε και ως επικεφαλής της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Αμερικανικής Γερουσίας, όταν την πολιτική πλειοψηφία στο… μικρό αλλά πανίσχυρο Σώμα του Κογκρέσου είχε το Δημοκρατικό Κόμμα.
Ο Ρόμπερτ Μενέντεζ προσέλαβε διαστάσεις… μυθικού προσώπου στην Ελλάδα, καθώς ενσωματωμένες φωνές και ευθυγραμμισμένες μιντιακές ταυτότητες τον παρουσίασαν περίπου ως… τουρκοφάγο. Ως το πολιτικό πρόσωπο που θα… έκανε πόλεμο με τον Ταγίπ Ερντογάν και την Τουρκία και, γιατί όχι, θα μας… έδινε πίσω τη Βασιλεύουσα. Σήμερα, ο Ρόμπερτ Μενέντεζ εκτίει ποινή υπερδεκαετούς κάθειρξης στις αμερικανικές φυλακές, ατιμασμένος και ξεπεσμένος, ως συνώνυμο της διαφθοράς και παράδειγμα αποφυγής για το αμερικανικό πολιτικό σύστημα.
Αν αναζητήσετε διαδικτυακές αναφορές στον Ρόμπερτ Μενέντεζ… χάσατε. Εκείνοι που τον αποθέωναν και τον παρουσίαζαν στην ελληνική κοινωνία με όρους εθνικού ευεργέτη, περίπου ως έναν νέο… Καποδίστρια, πολύ αναμενόμενα και βολικά τον έχουν ξεχάσει.
Η αφήγηση έρχεται να επισημάνει και να αναδείξει τις αυταπάτες και τις πλάνες για ζητήματα που αφορούν την ελληνική εξωτερική πολιτική, τα εθνικά θέματά μας, σε αυτά τα τελευταία επτά χρόνια. Από την αποτροπή της εισβολής στον Έβρο μέχρι το… καλώδιο με την Κύπρο, τα λεγόμενα «ήρεμα νερά», τις πολιτικές κατευνασμού της Τουρκίας, τους κουραστικούς και διασκεδαστικούς χαρακτηρισμούς υποτίμησης του Ταγίπ Ερντογάν, ως… απομονωμένου, στριμωγμένου, αποδυναμωμένου, σε απόγνωση, που φυσικά προσκρούουν στην κοινή λογική και στην πραγματικότητα.
Από την άλλη, ωστόσο, κάνουν τη δουλειά τους, στην κατεύθυνση της διαμόρφωσης μιας δεύτερης, παράλληλης, εικονικής πραγματικότητας.
Τα εθνικά θέματα, το πώς και το κατά πόσο τα υπερασπίζεται η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, διατηρούν παραδοσιακά και διαμορφώνουν το δικό τους μικροκλίμα σε επίπεδο κοινωνίας. Το πιο ενδιαφέρον βέβαια είναι ότι το μικροκλίμα αυτό αφορά κυρίως και πρωτίστως την κοινωνική δεξαμενή της Κεντροδεξιάς, της λεγόμενης «συντηρητικής παράταξης», αφορά την παραδοσιακή πολιτική, κοινωνική και εκλογική βάση της Νέας Δημοκρατίας.
Η στόχευση επικεντρώνεται στην πατριωτική ψήφο.
Στο κατά πόσο οι άνθρωποι αυτοί θα μεταβάλουν, θα αλλοιώσουν το πολιτικό σκεπτικό τους και επομένως την εκλογική συμπεριφορά τους, ανάλογα με το πώς αντιλαμβάνονται την εξωτερική πολιτική, όπως έχει διαμορφωθεί τα τελευταία επτά χρόνια. Μια εξωτερική πολιτική Μητσοτάκη – Δένδια, στην πρώτη τετραετία μέχρι το 2023, και στη συνέχεια την εξωτερική πολιτική Μητσοτάκη – Γεραπετρίτη, που, ωστόσο, λειτουργούν συνδυαστικά, προσθετικά και αθροιστικά.
Κάθε άλλο παρά τυχαίο –και ούτε φυσικά μεμονωμένο– είναι το γεγονός ότι οι «ακροκεντρώοι», οι οποίοι συνωστίζονται την τελευταία επταετία στον πυρήνα της εξουσίας και της πολιτικής κυριαρχίας του σημερινού πρωθυπουργού, έχουν ως κοινή αφετηρία την εποχή Σημίτη, την εποχή της… σημαίας που πήρε ο αέρας στα Ίμια, γκριζάροντας έκτοτε το Αιγαίο, και συνδυαστικά με τη Συμφωνία της Μαδρίτης, που ακολούθησε, διαμόρφωσε το πλαίσιο διεκδικήσεων της Τουρκίας έναντι της Ελλάδας μέχρι και σήμερα.
Αυτοί οι «ακροκεντρώοι» και οι… απολογητές τους μιλούν απαξιωτικά για τον Κώστα Καραμανλή και τον Αντώνη Σαμαρά, τους δύο πρώην πρωθυπουργούς και πρώην προέδρους της Νέας Δημοκρατίας, χαρακτηρίζοντάς τους «υπερπατριώτες του καναπέ».
Διαβάστε ακόμη στο «ΠΑΡΟΝ»
Εξελίξεις στην πολιτική σκηνή και οι διεργασίες στα κόμματα
Τα εθνικά θέματα και οι γεωπολιτικές προκλήσεις στην περιοχή
Ενώ δεν διστάζουν να αφήνουν αιχμές και κατά της Ντόρας Μπακογιάννη, της πρώτης γυναίκας υπουργού Εξωτερικών της χώρας, κάθε φορά που και οι δικές της διαπιστώσεις και παρεμβάσεις… διακόπτουν ή χαλάνε το αφήγημα της εθνικής αυταπάτης. Το αφήγημα της εθνικής πλάνης.
Στις βουλευτικές εκλογές που έρχονται, μία από τις παραμέτρους που θα αποβούν καθοριστικές για την έκβαση της αναμέτρησης αφορά το κατά πόσο η πατριωτική ψήφος θα… σηκωθεί από τον καναπέ και θα φτάσει μέχρι την κάλπη για να εκφράσει την ετυμηγορία της.
Συνδυαστικά με τα υπόλοιπα πεπραγμένα της επταετούς, αυτοδύναμης κυριαρχίας Μητσοτάκη, που έχουν ενοχλήσει και σε πολλές περιπτώσεις έχουν εξοργίσει την παραδοσιακή βάση της Νέας Δημοκρατίας.
ΤΟ ΠΑΡΟΝ
Φωτο: Ψηφιακή απεικόνιση / paron.gr
Ακολουθήστε το paron.gr στο Google News
➜
Ακολουθήστε το paron.gr στο MSN
➜
The post Η πατριωτική ψήφος… σηκώνεται από τον καναπέ και φτάνει στην κάλπη appeared first on ΤΟ ΠΑΡΟΝ.
Διαβάστε περισσότερα