Σύμφωνα με δημοσκοπήσεις, η ΕΛΑΣ προσελκύει ανθρώπους και από την εκλογική βάση του ΚΚΕ, κατά ένα ποσοστό 13%. Αυτό σημαίνει ότι το αίτημα για πολιτική αλλαγή και απομάκρυνση της κυβέρνησης Μητσοτάκη και των καταστροφικών πολιτικών της δεν αφήνει ασυγκίνητο τον κόσμο του ιστορικού αυτού κόμματος, που άλλοτε υπήρξε πρωτεργάτης πολιτικών και κοινωνικών συμμαχιών, ανάλογα με το εκάστοτε πολιτικό διακύβευμα.
Θεωρώ, λοιπόν, μέγα λάθος των επαγγελλόμενων την προοδευτική εναλλακτική να εξαιρούν από αυτήν το ΚΚΕ, με τη λογική ότι η γραμμή της σημερινής ηγεσίας δεν αλλάζει, ό,τι και αν συμβεί.
Σε αντίθεση με άλλα ΚΚ στην Ευρώπη που πήραν την εκλογική και κινηματική κατιούσα, το ΚΚΕ διατήρησε και διατηρεί σημαντική επιρροή μετά την κατάρρευση του «υπαρκτού σοσιαλισμού» το 1989 και τη δική του βαθιά διάσπαση το 1991, όταν πολλοί έσπευσαν να προβλέψουν το τέλος του, συμπεριλαμβανομένων και ανανεωτών κομμουνιστών. Πρόκειται για πολιτικό φαινόμενο που έχει την εξήγησή του στο ότι το ΚΚΕ, σε κρίσιμες στιγμές για τον λαό και την πατρίδα, επέδειξε αυτοθυσία, θάρρος και πολιτική διορατικότητα, αναλαμβάνοντας πολιτικές πρωτοβουλίες που το ανέδειξαν σε εθνική δύναμη.
Φωτεινά ορόσημα, το γράμμα του Ζαχαριάδη το 1940 και, έναν χρόνο μετά, η ίδρυση του ΕΑΜ στην ήδη υπόδουλη στους Γερμανούς ναζί Ελλάδα, με προτεραιότητα όχι τον ένοπλο αγώνα, αλλά το να σωθεί ο λαός από την πείνα. Γι’ αυτό και το τραγούδι «το ΕΑΜ μας έσωσε απ’ την πείνα, θα μας σώσει κι από τη σκλαβιά», όπως και συνέβη τον Οκτώβριο 1944, με την απελευθέρωση, πρώτα της Αθήνας και στη συνέχεια όλης της χώρας, ολόκληρους επτά μήνες πριν πέσει στα χέρια του Κόκκινου Στρατού το Βερολίνο. Εκείνη η μεγάλη νίκη δεν συνοδεύτηκε, δυστυχώς, από την κοινωνική απελευθέρωση, διότι ήρθαν η βρετανική επέμβαση και ο Εμφύλιος, με σεχταριστικού τύπου λάθη και της ηγεσίας του ΚΚΕ.
Θυμίζω ότι και μεταδικτατορικά, και ενώ μαινόταν ο «εμφύλιος» ΚΚΕ-ΚΚΕσωτ, όταν με τα σκάνδαλα του ΠΑΣΟΚ κατέστη επίκαιρο το σύνθημα «ήρθε η ώρα της Αριστεράς», η τότε ηγεσία του ΚΚΕ, με τον Χαρίλαο Φλωράκη γενικό γραμματέα, έκανε την έκπληξη, αναλαμβάνοντας την πρωτοβουλία για τον Συνασπισμό της Αριστεράς και της Προόδου, αρχές του 1989, εννοείται με την καθοριστική συμβολή της ΕΑΡ και του Λεωνίδα Κύρκου.
Οφείλουν, λοιπόν, πρωτίστως οι άλλες δυνάμεις της Αριστεράς να απευθύνονται και στο ΚΚΕ όταν μιλούν για προοδευτική εναλλακτική που αποτελεί στρατηγική επιλογή και όχι αίτημα της συγκυρίας. Μπορεί η ηγεσία να συνεχίζει να αρνείται, αλλά η βάση ακούει και το έχει αποδείξει.
*Υπεύθυνος Γραφείου Ειρήνης του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr