Τελευταία νέα
Το «ευχαριστώ» του Αντόνιο Κόστα για την παραχώρηση του ελληνικού πρωθυπουργικού αεροσκάφους που τον μετέφερε στον Περσικό Στο ΔΝΤ ο Πιερρακάκης: «Ανθεκτικότερη η Ευρώπη, αλλά παραμένει ευάλωτη στα ενεργειακά σοκ» Ευτύχης Αρχοντάκης: Ο Χανιώτης γιατρός που χειρούργησε τον Γιώργο Μυλωνάκη είναι «σωτήρας» πολλών ασθενών Επικοινωνία Μητσοτάκη με Νετανιάχου και Αούν Ο Ν.Ανδρουλάκης στο εναρκτήριο συνέδριο Global Progressive Mobilization στη Βαρκελώνη Τηλεφωνικές επικοινωνίες Μητσοτάκη με Νετανιάχου και Αούν Ο Μητσοτάκης μίλησε με τον Νετανιάχου και με τον Πρόεδρο του Λιβάνου: Σημαντικό να διατηρηθεί η εκεχειρία Πιερρακάκης στους G7: Αν η ενέργεια αποτελεί τον σημερινό περιορισμό, η τεχνητή νοημοσύνη είναι ο πολλαπλασιαστής του αύριο Λιάνα Κανέλλη για Γιώργο Μυλωνάκη: Καταλαβαίνω τι είναι να «σκάει» κανείς από προσωπικές επιθέσεις Σε τηλεδιάσκεψη ηγετών για τα social και τους ανήλικους συμμετείχε ο Κ. Μητσοτάκης Πρέπει να φύγει ο διαπλεκόμενος πρωθυπουργός – Πυρ ομαδόν κατά Μητσοτάκη ΥΠΑΑΤ: Έκτακτη οικονομική ενίσχυση 8 εκατ. ευρώ σε τυροκομικές επιχειρήσεις στη Λέσβο λόγω αφθώδους πυρετού
Elculture.gr

Η Φένια Παπαδόδημα μιλάει για τον νέο της δίσκο «Άστρον πεσμένον»

Το «Άστρον Πεσμένον» είναι ο νέος δίσκος της Φένιας Παπαδόδημα με το B.Y.S trio, με πρωτότυπη μουσική και στίχους, μελωδίες εμπνευσμένες από τη μεσογειακή και βυζαντινή μουσική, με την ιδιαίτερη προσέγγιση του B.Y.S. trio, τον ήχο μίας ατμοσφαιρικής, spiritual jazz, στον απόηχο του Nocturne του Charles Haden. Τραγούδια που μοιάζουν να γεννιούνται από έναν εσωτερικό τόπο, εκεί όπου ο μύθος συναντά τη ζωντανή πραγματικότητα. Το άλμπουμ παρουσιάζεται ζωντανά την Πέμπτη 22 Ιανουαρίου, στη σκηνή του Half Note Jazz Club.

H Φένια Παπαδόδημα γράφει στο ελc για τον νέο της δίσκο:
«Αρκετά από τα τραγούδια του άλμπουμ, έχουν μέσα τους τον απόηχο κάποιου βυζαντινού δρόμου, που όμως τραγουδιέται μ’ έναν άλλον τρόπο, όχι τον συνηθισμένο στο αυτί μας από τα παραδοσιακά ή τα έντεχνα τραγούδια. Κάτι διαφορετικό συμβαίνει. Η φωνή δεν είναι ακριβώς αυτή που θα περιμέναμε σ’ αυτό το πλαίσιο. Μοιάζει να αφηγείται κάτι πιο εσωτερικό.
Κι ακόμη, οι μελωδίες χορεύουν συχνά πάνω σ’ ένα ρυθμό και μέσα σε μία ηχητική ατμόσφαιρα που θυμίζει ελεύθερη αυτοσχεδιαστική τζαζ, ή ένα groove που εμπεριέχει ένα afro clave. Σχήματα ρυθμικά αλλά και αρμονικά που ξεφεύγουν από τον όρο «ελληνικό τραγούδι». Και o B. Χρυσόστομος Μπουκάλης στο κοντραμπάσο, παίζει μ’ έναν δικό του τρόπο, ξέρει να παντρεύει τον τζαζ αυτοσχεδιασμό με τους βυζαντινούς δρόμους, να συνδυάζει ήχους από διαφορετικές παραδόσεις. Ο Κώστας Γιαξόγλου έχει έναν δικό του, ιδιαίτερα γλυκό ήχο στο πιάνο, οι αυτοσχεδιασμοί του είναι απρόβλεπτοι και οδηγούν τη μουσική σε πολύ όμορφα, απάτητα μονοπάτια. Ο Νίκος Σιδηροκαστρίτης στα τύμπανα είναι μοναδικός, δημιουργεί τόσα λεπτά ηχοχρώματα που θυμίζει την υπέροχη ατμόσφαιρα του Elvin Jones, ή της μουσικής του Charles Haden. Σ’ αυτούς προστέθηκε ο εκπληκτικός Χάρης Λαμπράκης στο νέυ, για τον οποίον δεν χρειάζονται συστάσεις, είναι ένας από τους μεγαλύτερους μουσικούς παγκοσμίως. Όταν αυτοσχεδιάζει η συγκίνηση είναι τόσο καθηλωτική που σπάνια μου έχει συμβεί ν’ ακούσω κάτι τόσο δυνατό για την ψυχή.

 Έγραψα το μεγαλύτερο μέρος της μουσικής και των στίχων των τραγουδιών στην Αμοργό σε μία κατάσταση εσωτερικής γαλήνης, σαν αυτή που καταφέρνουμε να βιώσουμε μία φορά τον χρόνο, όταν είμαστε ελεύθεροι από τα πολλαπλά βάρη που κουβαλάει ο καθένας μας κι έχουμε την ψευδαίσθηση για λίγο ότι αυτή η ευδαιμονία θα κρατήσει, ότι ήταν από πάντα μέσα μας και πώς και δεν την είχαμε προσέξει ή δεν είχαμε κάνει όσα θα έπρεπε να την κρατήσουμε ζωντανή κάθε κοινή μέρα του χρόνου… Είναι αυτή η ομορφιά που μας κατακλύζει κάποιες φορές το καλοκαίρι και που από μόνη της αντισταθμίζει για καιρό την παγωνιά του χειμώνα. Τότε όσοι από εμάς διαβάζουν ακόμη βιβλία, αφήνονται στη συντροφιά των συγγραφέων που αγαπάνε, που τους γεμίζουν και που κατά έναν περίεργο τρόπο δονούνται κι αυτοί στην ατμόσφαιρα αυτής της ελευθερίας.
Τα βιβλία που διάβαζα όσο έγραφα αυτά τα τραγούδια ήταν η Οδύσσεια του Ομήρου σε μετάφραση του Δ. Μαρωνίτη και τα διηγήματα του Α. Παπαδιαμάντη. Η μουσική και οι στίχοι μου είναι διαποτισμένα από το «απέραντο γαλάζιο», φέρουν μία νοσταλγία, κάποια από αυτά έναν εσωτερικό πόνο, ανέκφραστο και σιωπηλό.

Οι ιστορίες που αντηχούν μέσα τους είναι ιστορίες για ανεκπλήρωτους έρωτες, για ανθρώπους που παρέμειναν «καθαροί», αθώοι, αλαφροΐσκιωτοι, κι ακόμη ιστορίες για κόσμους στα όρια του πραγματικού και του αόρατου, μετέωρους, για μία λάμψη πάνω στα κύματα που δεν είναι άλλο παρά η ψυχή ενός ερωτευμένου που πέθανε μακριά από το ταίρι του που ακόμη περιμένει να γυρίσει. Ιστορίες για ένα άνθος του γιαλού, έναν άγγελο επισκέπτη, για μάγισσες και φεγγαροπαρμένους, για  ξένους και υπερόριους ταξιδιώτες.  Όλα αυτά ακούγονται ποιητικά και ίσως κάπως αφηρημένα, χωρίς σώμα, κι όμως αυτά τα απλά παραμύθια, οι μύθοι αυτοί έχουν μία τρομερή δύναμη που δρα ακαριαία στο υποσυνείδητο όλων μας, όπως και όλα τα αρχέτυπα, αφήνοντάς μας την αίσθηση πως όλα αυτά τα ζήσαμε εμείς, έγιναν στ’ αλήθεια.
Κάποια από αυτά τα τραγούδια όπως «ο Ξένος» γράφτηκε με αφορμή το εξαιρετικό ντοκιμαντέρ της Αριάδνης Κουτσάφτη με τίτλο «Μη με φωνάζεις ξένο», ένα από τα πρώτα  που γυρίστηκαν όταν πρωτοέφταναν οι βάρκες γεμάτες από μετανάστες στη Μυτιλήνη. Το τραγούδι αυτό ξεπήδησε κυριολεκτικά από μέσα μου καθώς κοίταζα τις συγκλονιστικές εικόνες ασυνόδευτων παιδιών που έφταναν κακήν κακώς στην παραλία μέσα στα φουσκωτά. Τα μάτια τους γεμάτα ελπίδα, το χαμόγελό τους. Όμως το ίδιο τραγούδι στη συνέχεια έγινε μέρος της μουσικοθεατρικής παράστασης «Ο ξεπεσμένος δερβίσης» του Α. Παπαδιαμάντη που ανέβασα αρχικά στην Εθνική Λυρική Σκηνή και στη συνέχεια στο θέατρο Ροές και στο θέατρο Μπέλλος. Έτσι η πραγματικότητα συνδέθηκε με αυτό το υλικό που έχει μία πλευρά που το χαρακτηρίζει τόσο η ανάταση και το φως όσο και η  νοσταλγία, ένα βουβό παιδικό κλάμα.
Δύο από τα κομμάτια του άλμπουμ συνδέονται με τη «Νέκυια», τη λ’ ραψωδία της Οδύσσειας, την κατάβαση του Οδυσσέα στη χώρα των νεκρών. Το τραγούδι «Όποιος γεύεται τον Άδη» μιλάει για όλους τους ήρωες που γνωρίζουμε από παιδιά τον Οδυσσέα, τον Ηρακλή που κατέβηκαν στον Άδη, που έγιναν δισθανείς, δηλαδή δύο φορές πεθαμένοι, αλλά και για την ανάσταση, μέσα από έναν στίχο του Ρωμανού Μελωδού που χρησιμοποίησα. «Άδη πού είναι η νίκη σου, πού πήγε η δύναμή σου, βαθιά σε πίκρανε ο Χριστός με την ανάσταση». Την ανάσταση σαν μία φωτεινή κατάσταση μετά τον θάνατο. Ο στίχος αυτός συνδέει τον αρχαίο μύθο με τη νεότερη παράδοση, όπως και τα τραγούδια μέσα από τους στίχους τους συνδέουν τον μύθο με τη ζωντανή πραγματικότητα. Και η μουσική αφήνει τον απόηχο του βυζαντινού μέλους να αιωρηθεί στην πνευματική ατμόσφαιρα του Charles Haden».

 Info
Φένια Παπαδόδημα: φωνή, πρωτότυπη μουσική και στίχοι τραγουδιών
B.Y.S trio
Χρυσοστομος Μπουκαλης: κοντραμπάσο
Κώστας Γιαξογλου: πιάνο
Νίκος Σιδηροκαστριτης: τύμπανα
Λεωνιδας Σαραντόπουλος:  φλάουτο, κλαρινέτο
Συντελεστές
Φωτογραφίες: Νίκος Παγωνάκης
Σχεδιασμός Αφίσας: Sughatank – Γιάννης Ρουμπάνης
Φωτογραφία αφίσας :Alex Kat
Επικοινωνία: Ελευθερία Σακαρέλη
Παραστάσεις:
Πέμπτη 22 Ιανουαρίου στις 21.30
Διάρκεια: 120’
Tιμές Εισιτηρίων:
Από 12€ έως 18€
Προπώληση: https://www.more.com/gr-el/tickets/music/fenia-papadodima-b-y-s-trio/
Half Note Jazz Club  Τριβωνιανού 17, Μετς | 210 9213310, www.halfnote.gr
The post Η Φένια Παπαδόδημα μιλάει για τον νέο της δίσκο «Άστρον πεσμένον» appeared first on ελculture – Θέατρο, Μουσική, Τέχνη & Πολιτισμός.

Διαβάστε περισσότερα

Διαβάστε επίσης...