Efsyn.gr

Ιταλία: Καταστολή χωρίς αυτοκριτική επιλέγει η Μελόνι

Η κυβέρνηση Μελόνι ακολουθεί τον δρόμο της καταστολής, «φρεσκάροντας» μέτρα τα οποία, σε μεγάλο βαθμό, είχε ήδη εγκρίνει τους περασμένους μήνες.
Ο υπουργός Αμυνας Γκουίντο Κροζέτο ήταν ο πρώτος ο οποίος ανακοίνωσε την αποστολή επιπλέον πεντακοσίων στρατιωτών στο Μιλάνο, για την αντιμετώπιση των όποιων νέων ταραχών. Θα πλαισιώσουν άλλους συναδέλφους τους, οι οποίοι συμμετέχουν ήδη στην επιχείρηση «ασφαλείς δρόμοι». Αυτό που προκάλεσε μεγαλύτερη αίσθηση, όμως, ήταν ότι ο επικεφαλής ιταλικού υπουργείου Αμυνας ζήτησε να δοθούν στους άνδρες και στις γυναίκες του στρατού, οι οποίοι θα μεταβούν στην ιταλική συμπρωτεύουσα, ίδιες δικαιοδοσίες με εκείνες της αστυνομίας και των καραμπινιέρων για διάστημα περίπου τριών μηνών. Σύμφωνα όμως με πληροφορίες, ο πρόεδρος της Δημοκρατίας Σέρτζιο Ματαρέλα αρνήθηκε να συναινέσει σε αυτή τη διεύρυνση των δικαιοδοσιών για τους στρατιώτες.
Την ίδια ώρα, ο Κροζέτο πάντα, εξέφρασε την άποψη ότι η χώρα του δέχεται ένας είδος υβριδικής επίθεσης με χρήση «μη συμβατικών όπλων τα οποία ονομάζονται TikTok, μέσα κοινωνικής δικτύωσης, Youtube». Θεωρεί, δε, ότι δεν πρόκειται απλά και μόνο για μετανάστες δεύτερης γενιάς, αλλά για πολύ ευρύτερο φαινόμενο.
Νομοθετικό διάταγμα
Η κυβέρνηση Μελόνι ετοίμασε το νομοθετικό διάταγμα το οποίο περιέχει διάφορα μέτρα για την αντιμετώπιση των βίαιων κινητοποιήσεων. Τα κύρια σημεία αφορούν την προληπτική προσαγωγή ανηλίκων πριν ξεκινήσουν οι διαμαρτυρίες, την επέκταση της δυνατότητας επ’ αυτοφώρω σύλληψης μέχρι και μετά από σαράντα οκτώ ώρες από τα επεισόδια και την υποχρεωτική καταδίκη όσων προκαλούν καταστροφές στο κέντρο των διαφόρων πόλεων. Προβλέπεται επίσης η ποινική δίωξη ανηλίκων που ευθύνονται για καταστροφές, αλλά και η υποχρέωση των γονιών τους να καλύψουν μέρος του κόστους των βανδαλισμών όταν πρόκειται για δημόσια, αλλά και ιδιωτικά αγαθά. Ο Ματαρέλα, πάντως, ζήτησε να διασφαλιστεί το δικαίωμα των πολιτών να διαδηλώνουν ειρηνικά.
Υπάρχουν, βέβαια, και εκείνοι οι οποίοι θεωρούν ότι επειδή, ακριβώς, τα προβλήματα είναι ιδιαίτερα περίπλοκα, η απάντηση δεν βρίσκεται μόνον στην ενίσχυση της αστυνομικής παρουσίας, πλαισιωμένης από τον στρατό. Το μεγαλύτερο συνδικάτο της Ιταλίας, το κεντροαριστερό CGIL, οργανώνει σήμερα στην πλατεία della Scala του Μιλάνου κινητοποίηση με την οποία λέει «όχι» σε κάθε μορφή βίας και ζητά να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά οι διάφορες μορφές ανισότητας. «Πιστεύω ότι όποιος κατεβαίνει στον δρόμο με καλυμμένο το πρόσωπο και προκαλεί συγκρούσεις ζημιώνει όλους τους άλλους πολίτες που θέλουν να διαδηλώνουν χωρίς να προκαλούνται επεισόδια», δήλωσε ο γραμματέας του CGIL, Μαουρίτσιο Λαντίνι. Υπενθύμισε, δε, ότι στην κινητοποίηση του συνδικάτου του πριν από τέσσερις ημέρες στη Ρώμη δεν υπήρξε καμία απολύτως βίαιη παρεκτροπή. Και ο δήμαρχος του Μιλάνου, Μπέπε Σάλα, ο οποίος θα πάρει μέρος στη σημερινή ειρηνική κινητοποίηση, βρίσκεται στο ίδιο μήκος κύματος: «φοβάμαι ότι η δυσαρέσκεια και τα εμφανή κοινωνικά προβλήματα μπορεί να μπουν στο περιθώριο εξαιτίας της βίας και της καταστολής που θα ακολουθήσει», είπε χαρακτηριστικά και ζήτησε από τους πολιτικούς «να αντιμετωπίσουν τις αιτίες των προβλημάτων αυτών στη ρίζα τους, με πνεύμα αυτοκριτικής»
Ποια παράταξη ωφελείται
Πολλοί αναλυτές προσπαθούν να καταλάβουν ποια παράταξη θα μπορούσε να ωφεληθεί από τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών. Μια πρώτη ανάγνωση είναι ότι η δεξιά κυβέρνηση της Λέγκα, της Φόρτσα Ιτάλια και των Αδελφών της Ιταλίας με τις απλοϊκές απαντήσεις που βασίζονται στην αύξηση της αστυνόμευσης και όχι μόνο μπορεί να ενισχυθεί στα γκάλοπ. Πολλά θα εξαρτηθούν, όμως, και από τη δυνατότητα αντίδρασης της προοδευτικής αντιπολίτευσης: προς το παρόν, δείχνουν να έχουν περιοριστεί οι έριδες για το ποιος θα είναι ο υποψήφιος πρωθυπουργός της αντικυβερνητικής συμμαχίας στις επόμενες βουλευτικές εκλογές. Αυτό που χρειάζεται τώρα είναι μια σε βάθος συζήτηση σχετικά με το ποιες είναι οι ρεαλιστικές θέσεις της Kεντροαριστεράς, των Πέντε Αστέρων και της Ιταλικής Αριστεράς για το μεταναστευτικό. Με μια στρατηγική που να συνδυάζει αξιοπρεπή εργασία, αλληλεγγύη, αλλά και δυνατότητα κοινωνικής ένταξης με σεβασμό του νόμου. Είναι δύσκολο -πρέπει να ξεπεραστούν διάφορα ιδεολογικά ταμπού- αλλά πρόκειται, μάλλον, για τη μόνη ρεαλιστική λύση.

Διαβάστε περισσότερα

Διαβάστε επίσης...