Από τα φώτα των κοσμικών εκδηλώσεων και τις φωτογραφίες με την ελληνική πολιτική και επιχειρηματική ελίτ μέχρι τις ενεργειακές συμφωνίες και τα πρωτοσέλιδα της Wall Street Journal η Κίμπερλι Γκιλφόιλ πρόλαβε μέσα σε έντεκα μήνες να γίνει ένα από τα πιο πολυσυζητημένα πρόσωπα της διπλωματικής ζωής στην Αθήνα. Η γυναίκα που έφτασε στην Ελλάδα με το ισχυρότερο ίσως διαβατήριο της Ουάσινγκτον, την προσωπική εμπιστοσύνη του Ντόναλντ Τραμπ, αποχωρεί με απόφαση του ίδιου του Αμερικανού προέδρου. Στο ενδιάμεσο χώρεσαν συμφωνίες για το LNG, αντιπαραθέσεις με την Κίνα, κοσμικά γκαλά, καταγγελίες για οικονομικές συναλλαγές και έρευνα του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.
Υπάρχει μια ειρωνεία στην κατάληξη αυτής της ιστορίας. Η Γκιλφόιλ δεν έφυγε επειδή διαφώνησε με την πολιτική του προέδρου που την επέλεξε, ούτε επειδή η Ουάσινγκτον έκρινε ανεπαρκή την παρουσία της στην Αθήνα. Ο ίδιος ο Τραμπ αναγνώρισε ότι είχε κάνει καλή δουλειά στην Ελλάδα, προσθέτοντας όμως ότι δεν του άρεσαν όσα διάβαζε για εκείνη. Στη διπλωματία του Τραμπ, όπου η προσωπική εμπιστοσύνη έχει συχνά μεγαλύτερη βαρύτητα από την υπηρεσιακή διαδρομή, αυτή η αποστροφή αποδείχτηκε αρκετή.
Οταν η Γκιλφόιλ έφτασε στην Αθήνα, την 1η Νοεμβρίου 2025, το ενδιαφέρον είχε στραφεί κυρίως στην προσωπική της διαδρομή. Πρώην τηλεοπτική προσωπικότητα, άλλοτε σύντροφος του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, διέθετε κάτι που οι περισσότεροι πρέσβεις δύσκολα αποκτούν: προσωπική πρόσβαση στην οικογένεια του Αμερικανού προέδρου.
Η Αθήνα την υποδέχτηκε αναλόγως. Υπουργοί, επιχειρηματίες, άνθρωποι των μέσων ενημέρωσης και της showbiz βρέθηκαν στις ίδιες φωτογραφίες με τη νέα πρέσβειρα. Οι δημόσιες εμφανίσεις της εξασφάλιζαν συχνά μεγαλύτερη δημοσιότητα από τις διπλωματικές επαφές της, ενώ η απόσταση ανάμεσα στη διπλωματική εκπροσώπηση και στην κοσμική προβολή έμοιαζε να μικραίνει.
Πίσω από αυτή τη δημοσιότητα υπήρχε ωστόσο μια αποστολή με σαφές πολιτικό και οικονομικό περιεχόμενο. Η κυβέρνηση Τραμπ επιδίωκε να μετατρέψει την Ελλάδα σε κόμβο διοχέτευσης αμερικανικού φυσικού αερίου στην Ευρώπη, να ενισχύσει την παρουσία αμερικανικών επιχειρήσεων σε στρατηγικές υποδομές και να περιορίσει την κινεζική επιρροή. Σε αυτή την ατζέντα η Γκιλφόιλ επένδυσε σημαντικό μέρος της δραστηριότητάς της.
Από το Ζάππειο στον Κάθετο Διάδρομο
Πέντε μέρες μετά την άφιξή της, στις 6 και 7 Νοεμβρίου, το Ζάππειο φιλοξενούσε την έκτη υπουργική συνάντηση της Διατλαντικής Συνεργασίας για την Ενέργεια (P-TEC), με τη συμμετοχή των Αμερικανών υπουργών Ενέργειας, Κρις Ράιτ, και Εσωτερικών, Νταγκ Μπέργκαμ.
Το σύνθημα του Τραμπ «Drill, baby, drill» αποκτούσε στην Ευρώπη συγκεκριμένο εμπορικό περιεχόμενο.
Στο Ζάππειο ανακοινώθηκε η εικοσαετής συμφωνία της Atlantic SEE LNG Trade, κοινοπραξίας της AKTOR και της ΔΕΠΑ Εμπορίας, με την αμερικανική Venture Global για προμήθεια LNG από το 2030. Παράλληλα υπεγράφη συμφωνία για τη συμμετοχή της ExxonMobil στις έρευνες υδρογονανθράκων στο Block 2 στο βορειοδυτικό Ιόνιο.
Η Γκιλφόιλ είχε λόγους να εμφανίζεται ικανοποιημένη. Η ενεργειακή συνεργασία αποκτούσε εμπορικό περιεχόμενο και η Αθήνα αναδεικνυόταν σε σταθμό της αμερικανικής προσπάθειας αύξησης των εξαγωγών LNG προς την Ευρώπη. Βεβαίως αρκετές διαπραγματεύσεις είχαν ξεκινήσει πριν από την εγκατάστασή της στην πρεσβεία. Η ίδια ανέλαβε τη δημόσια προώθησή τους.
Ο Πειραιάς και η κινεζική ενόχληση
Η ενεργειακή πολιτική είχε και μια δεύτερη όψη: τον περιορισμό ανταγωνιστικών δυνάμεων σε στρατηγικές υποδομές. Σε συνέντευξή της στον ΑΝΤ1, τον Νοέμβριο του 2025, η Γκιλφόιλ χαρακτήρισε «ατυχές» το γεγονός ότι το λιμάνι του Πειραιά είχε περάσει στον έλεγχο της κινεζικής COSCO, αφήνοντας ανοιχτό ακόμη και το ενδεχόμενο πώλησής του.
Η κινεζική πρεσβεία αντέδρασε έντονα, ενώ η ελληνική κυβέρνηση υπενθύμισε ότι σέβεται τις υφιστάμενες συμφωνίες.
Η αμερικανική προσοχή είχε στραφεί και στην Ελευσίνα. Στις 18 Νοεμβρίου η Γκιλφόιλ συναντήθηκε με τον υπουργό Ανάπτυξης, Τάκη Θεοδωρικάκο, ενώ προωθήθηκε πρωτοβουλία διεύρυνσης των δραστηριοτήτων της ONEX στα Ναυπηγεία Ελευσίνας.
Οι αποκαλύψεις της Wall Street Journal
Η Γκιλφόιλ είχε συνηθίσει τη δημοσιότητα. Εκείνο που άλλαξε ήταν το περιεχόμενό της. Οι φωτογραφίες από δεξιώσεις άρχισαν να παραχωρούν τη θέση τους σε δημοσιεύματα της Wall Street Journal για προσωπικές συναλλαγές, μετακινήσεις με ιδιωτικά αεροσκάφη, δώρα και φιλοξενία από επιχειρηματίες.
Ανάμεσά τους ήταν η καταγγελία του Ερικ Ντίτερς, υποστηρικτή του Τραμπ, ότι η Γκιλφόιλ τού ζήτησε 100.000 δολάρια για την εξόφληση οφειλής σε πιστωτική κάρτα American Express, πριν επικυρωθεί ο διορισμός της, προσφέροντάς του ως αντάλλαγμα πρόσβαση σε Αμερικανούς αξιωματούχους. Ο επιχειρηματίας δήλωσε ότι δεν κατέβαλε τα χρήματα. Οι δικηγόροι της απέρριψαν τις καταγγελίες, υποστηρίζοντας ότι ο Ντίτερς ήταν εκείνος που της όφειλε περίπου 150.000 δολάρια για ομιλίες και συμβουλευτικές υπηρεσίες.
Είχε προηγηθεί δημοσίευμα της Wall Street Journal για δείπνο παρουσία Ελλήνων και Αμερικανών αξιωματούχων, κατά το οποίο η Γκιλφόιλ φέρεται να υπαινίχθηκε δυνατότητα αμερικανικής παρέμβασης στις πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα επικαλούμενη την περίπτωση της Ρουμανίας. Ο παριστάμενος Σταύρος Παπασταύρου διέψευσε ότι διατυπώθηκε οποιαδήποτε απειλή. Τις διαβεβαιώσεις του επικαλέστηκε και ο Γιώργος Γεραπετρίτης, εξηγώντας γιατί δεν ζητήθηκαν διευκρινίσεις από την πρέσβειρα.
Η Ουάσινγκτον και οι ενδιάμεσες εκλογές
Οι αποκαλύψεις έφτασαν στο Κογκρέσο. Ο Δημοκρατικός βουλευτής Γκρέγκορι Μικς ζήτησε εξηγήσεις από τον Μάρκο Ρούμπιο, ενώ ακολούθησαν παρεμβάσεις της γερουσιαστή Τζιν Σαχίν και του βουλευτή Ρόμπερτ Γκαρσία.
Για τον Λευκό Οίκο η συγκυρία ήταν δυσάρεστη. Οι ενδιάμεσες εκλογές της 3ης Νοεμβρίου πλησίαζαν και οι Ρεπουμπλικανοί δεν επιθυμούσαν ακόμη έναν κύκλο αρνητικής δημοσιότητας γύρω από πρόσωπο στενά συνδεδεμένο με τον πρόεδρο και το MAGA. Η υπόθεση είχε ξεφύγει από τα όρια ενός δυσάρεστου δημοσιεύματος και η παραμονή της Γκιλφόιλ στην Αθήνα είχε αρχίσει να αποκτά πολιτικό κόστος.
Η επίσκεψη του Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα στις 6 και 7 Οκτωβρίου είχε δώσει για λίγο την εικόνα ότι η Γκιλφόιλ εξακολουθούσε να απολαμβάνει την εμπιστοσύνη της αμερικανικής ηγεσίας. Βρέθηκε στο πλευρό του στις επαφές για τον Στρατηγικό Διάλογο, την άμυνα και την ενέργεια.
Η εικόνα αυτή δεν κράτησε για πολύ. Καθώς οι αποκαλύψεις διαδέχονταν η μία την άλλη, ο Ρούμπιο και ο αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς απέφυγαν να υπερασπιστούν δημόσια την πρέσβειρα. Η καθοριστική παρέμβαση ήρθε από τον Τραμπ, ο οποίος παραδέχτηκε ότι εξεταζόταν η απομάκρυνσή της. Λίγο αργότερα ο Λευκός Οίκος ανακοίνωσε ότι της ζητήθηκε να παραιτηθεί. Η Γκιλφόιλ αρνήθηκε τις κατηγορίες και ευχαρίστησε τον πρόεδρο και τον υπουργό Εξωτερικών, παραμένοντας πιστή στην πολιτική ατζέντα που είχε αναλάβει να υπηρετήσει.
Η πρεσβεία χωρίς πρέσβη
Στην Αθήνα η αποχώρηση της Γκιλφόιλ αφήνει μια εκκρεμότητα που δεν αφορά τις κοσμικές εκδηλώσεις. Η ελληνική κυβέρνηση δεν θα έχει έναν συνομιλητή με προσωπική πρόσβαση στο περιβάλλον Τραμπ, την ώρα που στην Αγκυρα παραμένει ο Τομ Μπάρακ, στενός φίλος του Αμερικανού προέδρου, ο οποίος έχει αναπτύξει ιδιαίτερα στενές σχέσεις με το τουρκικό πολιτικό σύστημα και το περιβάλλον Ερντογάν.
Παραμένει άγνωστο πότε θα οριστεί ο διάδοχος της Γκιλφόιλ, καθώς η κυβέρνηση Τραμπ δεν φαίνεται να βιάζεται να καλύψει τις κενές πρεσβευτικές θέσεις. Δεκάδες αμερικανικές πρεσβείες ανά τον κόσμο λειτουργούν ήδη χωρίς επικεφαλής πρέσβη, υπό τη διοίκηση επιτετραμμένων. Δεν αποκλείεται συνεπώς η αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα να παραμείνει για αρκετό διάστημα χωρίς νέο πρέσβη.
Πέρα όμως από τα πρόσωπα και τις επιχειρηματικές συμφωνίες, το μοντέλο διπλωματίας Γκιλφόιλ αναδεικνύει τα όριά του και θέτει ένα ουσιαστικό ερώτημα: τι ζητά το ελληνικό πολιτικό σύστημα από τον Αμερικανό πρέσβη; Μπίζνες ή βαθιά γνώση των κρίσιμων ζητημάτων της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, από τα ελληνοτουρκικά μέχρι το Κυπριακό;
Οι πρέσβεις άλλωστε έρχονται και φεύγουν. Τα συμφέροντα των κρατών έχουν συνήθως μεγαλύτερη διάρκεια από τις προσωπικές σχέσεις που τα υπηρετούν.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr