Η συζήτηση για το delivery μέσα σε κακοκαιρία δεν είναι απλά ένα εργασιακό θέμα. Είναι θέμα ασφάλειας, ευθύνης και – τελικά – ανθρώπινης λογικής. Γιατί πίσω από κάθε παραγγελία υπάρχει ένας άνθρωπος πάνω σε ένα μηχανάκι, εκτεθειμένος σε βροχή, αέρα, πάγο.
Και εδώ ο νόμος δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνείας.Στην Ελλάδα, η εργατική νομοθεσία – σε συνδυασμό με εγκυκλίους του Υπουργείου Εργασίας – είναι σαφής: όταν οι καιρικές συνθήκες γίνονται επικίνδυνες, ο εργοδότης έχει υποχρέωση να προσαρμόσει ή ακόμα και να σταματήσει την εργασία.
Σε περιπτώσεις έντονης κακοκαιρίας, όπως ισχυρές βροχοπτώσεις, χιόνι ή ακραίοι άνεμοι, μπορεί να επιβληθεί ακόμη και υποχρεωτική παύση εργασιών για υπαίθριες δραστηριότητες. Και μέσα σε αυτές περιλαμβάνεται ρητά και το delivery με δίτροχα οχήματα. Δηλαδή πολύ απλά: όταν η Πολιτεία κρίνει ότι οι συνθήκες είναι επικίνδυνες, οι διανομές πρέπει να σταματούν.
Ακόμα και όταν δεν υπάρχει γενική απαγόρευση, ο νόμος επιβάλλει στον εργοδότη να αξιολογεί τον κίνδυνο και να λαμβάνει μέτρα. Αυτό σημαίνει αλλαγή ωραρίων, περιορισμό διανομών ή πλήρη διακοπή, αν υπάρχει κίνδυνος για τη σωματική ακεραιότητα των εργαζομένων.
Και εδώ υπάρχει ένα κρίσιμο σημείο: κανένας διανομέας δεν μπορεί να υποχρεωθεί να δουλέψει σε συνθήκες που θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή του.
Παράλληλα, ο εργοδότης έχει ξεκάθαρες υποχρεώσεις. Οφείλει να παρέχει πλήρη εξοπλισμό προστασίας. Κράνος, αδιάβροχα, γάντια, κατάλληλα παπούτσια. Οφείλει να συντηρεί σωστά το όχημα. Οφείλει να διασφαλίζει ότι ο εργαζόμενος δεν εκτίθεται σε αχρείαστο ρίσκο.
Επιπλέον, αν ένας εργαζόμενος δεν μπορέσει να εργαστεί λόγω ακραίων καιρικών συνθηκών, δεν μπορεί να τιμωρηθεί, ούτε να του αφαιρεθεί άδεια ή μισθός αυθαίρετα. Αντίστοιχα, όταν μια επιχείρηση δεν μπορεί να λειτουργήσει λόγω κακοκαιρίας, η ευθύνη δεν μετακυλίεται στον εργαζόμενο.
Το πιο σημαντικό όμως είναι άλλο. Ο νόμος υπάρχει για να προστατεύει. Αλλά δεν θα έπρεπε να χρειάζεται ο νόμος για να καταλάβουμε το αυτονόητο.
Δεν γίνεται να περιμένεις καφέ ή φαγητό όταν έξω έχει καταιγίδα. Δεν γίνεται να απαιτείς ταχύτητα όταν κάποιος παλεύει με τον αέρα και τη βροχή. Δεν γίνεται να πιέζεις ένα σύστημα που στηρίζεται σε ανθρώπους.
Αν ο καιρός είναι επικίνδυνος, δεν παραγγέλνεις.Φτιάχνεις ένα τοστ. Περιμένεις. Σέβεσαι.
Γιατί εκεί έξω δεν είναι “το delivery”.Είναι ένας άνθρωπος.