Ο Αλέξης Τσίπρας το Σάββατο μπροστά σε ένα πλήθος κόσμου που κατέκλυσε την αίθουσα του ”Ολύμπιον” στην Θεσσαλονίκη, αφιέρωσε μεγάλο μέρος της ομιλίας του στην διεθνή συγκυρία, τον ρόλο των ΗΠΑ, την άνοδο της ακροδεξιάς και την αποτυχία των Ευρωπαϊκών κυβερνήσεων να την αναχαιτίσουν. Ο Αλέξης Παπαχελάς με την παρέμβαση του στην Καθημερινή χτυπάει και αυτός το καμπανάκι
Ρώτησα έναν άνθρωπο που παρακολουθεί στενά την αμερικανική πολιτική σκηνή κατά πόσον οι Δημοκρατικοί έχουν ελπίδα να ανακάμψουν. Ήταν πολύ επιφυλακτικός. Το πρώτο μεγάλο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν είναι η άρνηση σοβαρών ανθρώπων να ασχοληθούν με την πολιτική. Μέχρι πριν από μερικά χρόνια, επιτυχημένοι επιχειρηματίες, δικηγόροι, στελέχη της τοπικής αυτοδιοίκησης, βετεράνοι των ενόπλων δυνάμεων ενδιαφέρονταν για τα κοινά και έβαζαν υποψηφιότητα για διάφορα αξιώματα, στην αρχή σε πολιτειακό επίπεδο και στη συνέχεια για το ομοσπονδιακό Κογκρέσο. Η ασύλληπτη τοξικότητα, που έχει κατακλύσει τον δημόσιο διάλογο και η πόλωση που επικρατεί κάνουν πολλούς από αυτούς να διστάζουν ή να απομακρύνονται από την πολιτική. Το επάγγελμα άλλωστε έχει γίνει βαρύ και ανθυγιεινό, αν όχι απολύτως επικίνδυνο. Διαβάζουμε συχνά για επιθέσεις σε πολιτικούς κάθε βαθμίδας, ακόμη και δολοφονίες. Πριν από λίγα χρόνια ακόμη, ήταν αδιανόητο ένας γερουσιαστής ή βουλευτής να έχει συστήματα ασφαλείας για την προστασία της κατοικίας του ή σωματοφύλακα. Τώρα τους παρέχονται τα κονδύλια για αυτόν τον σκοπό, ενώ η αρμόδια υπηρεσία ασφαλείας του Κογκρέσου δεν προλαβαίνει να προσλαμβάνει άτομα για τη φύλαξη των μελών του. Ολα αυτά λειτουργούν αρνητικά για όσους σκέπτονται την πολιτική. Προτιμούν συνήθως τον ιδιωτικό τομέα, μιας και οι οικογένειές τους τούς αποτρέπουν από την ανάμειξη με τα κοινά.
Στις ΗΠΑ οι κεντρώοι και στα δύο κόμματα έχουν εξαφανιστεί, καθώς οι σοβαροί μετριοπαθείς υποψήφιοι αποφεύγουν να ασχοληθούν με τα κοινά, που έχουν μετατραπεί σε τοξική αρένα.
Το δεύτερο πρόβλημα, όμως, είναι, σύμφωνα με τον συνομιλητή μου, το γεγονός ότι στη συντριπτική τους πλειονότητα οι άνθρωποι που τολμούν να μπουν στην αρένα έχουν ακραίες ή οριακά ακραίες απόψεις, τύπου Aλ. Oκάσιο-Kορτέζ, της βουλευτού των Δημοκρατικών από τη Νέα Υόρκη. «Και αυτό δεν είναι πρόβλημα μόνο των Δημοκρατικών», προσέθεσε, «αλλά και των Ρεπουμπλικανών. Εχουν εξαφανιστεί οι κεντρώοι υποψήφιοι και στα δύο κόμματα: στους Ρεπουμπλικανούς γιατί τους λιώνουν ο Τραμπ και οι οπαδοί του στις προκριματικές εκλογές και στους Δημοκρατικούς, γιατί το ρεύμα έχει πάει προς τα αριστερά υπό την πίεση και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης». Χωρίς σοβαρούς υποψηφίους, που έχουν πετύχει στην κανονική ζωή πριν από την πολιτική, και χωρίς μετριοπαθείς υποψηφίους, είναι σαφές ότι το «απόθεμα ταλέντου» δεν είναι πολύ μεγάλο. Αυτό φάνηκε εξάλλου πολύ καθαρά ακόμη και στο πώς οι Δημοκρατικοί αναγκάστηκαν να προσφύγουν σε έναν ηλικιωμένο υποψήφιο για να αντιμετωπίσουν τον Τραμπ.
Το πρόβλημα υπάρχει παντού βέβαια, και στην Ελλάδα. Θαυμάζει κανείς πραγματικά ανθρώπους με ικανότητες –που έχουν κολλήσει και δυο ένσημα– οι οποίοι αποφασίζουν να μπλέξουν με την πολιτική. Χρειαζόμαστε περισσότερους από αυτούς, με όποιο κόμμα κι αν επιλέγουν να πολιτευθούν και να προσφέρουν.
Τι είχε αναφέρει ο Αλέξης Τσίπρας το Σάββατο στην ομιλία του στην Θεσσαλονίκη για την διεθνή συγκυρία
«Ο κόσμος αλλάζει…»
«Ο κόσμος όπως τον ξέραμε αλλάζει και δυστυχώς όχι προς το καλύτερο. Ο Αμερικανός Πρόεδρος επιλέγει να αντικαταστήσει το διεθνές δίκαιο με το δίκαιο του ισχυρού, ως το σημείο αναφοράς των διεθνών σχέσεων. Και διεκδικεί χωρίς τα προσχήματα του παρελθόντος, εν ονόματι της μεγάλης Αμερικής, τα πετρέλαια της Βενεζουέλας και του Ιράν, ή τις σπάνιες γαίες της Γροιλανδίας και της Ουκρανίας».
Αυτά ήταν τα λόγια που χρησιμοποίησε ο Αλέξης Τσίπρας προκειμένου να σχολιάσει τα όσα συμβαίνουν το τελευταίο διάστημα με πρωταγωνιστή τις ΗΠΑ και τον πρόεδρο Τράμπ. Ο πρώην πρωθυπουργός, παράλληλα, δεν χαρίστηκε στην Ευρώπη χαρακτηρίζοντάς την «αδύναμη» και «με λάθος και επικίνδυνες ηγεσίες, που άνοιξαν τον δρόμο στην ακροδεξιά ακολουθώντας καταστροφικές
νεοφιλελεύθερες πολιτικές και εφαρμόζοντας δυο μέτρα και δύο σταθμά στην εξωτερική πολιτική».
Και πριν οι πολιτικοί του αντίπαλοι σπεύσουν να τον κατηγορήσουν για μονομέρεια στην εξωτερική πολιτική, συμπλήρωσε πως οι προοδευτικοί άνθρωποι είναι πάντα αλληλέγγυοι «χωρίς καμιά διάκριση, στον αγώνα κάθε λαού για ανθρώπινα δικαιώματα, δημοκρατία και ελευθερία. Είτε είναι στη Βενεζουέλα, είτε στο Ιράν, είτε στη Ρωσία, είτε στις ΗΠΑ. Στον αγώνα κάθε λαού για να καθορίζει το μέλλον του με βάση τις δικές του ανάγκες και επιλογές».
Ζητούμενο μια ισχυρή Ελλάδα
Υπό αυτό το πρίσμα ο Αλέξης Τσίπρας τόνισε ότι το βασικό ζητούμενο είναι να «διασφαλίσουμε μια ισχυρή Ελλάδα». Και επεξηγώντας τόνισε ότι «ισχυρή Ελλάδα είναι μια Ελλάδα που οικοδομεί συμμαχίες. Όχι μια Ελλάδα που αναζητά προστάτες. Και θέτει σε κίνδυνο τη χώρα δικαιολογώντας τα αδικαιολόγητα, επιδιώκοντας την εύνοιά τους. Ούτε μια Ελλάδα που μπλοκάρει κυρώσεις απέναντι στο Ισραήλ τη στιγμή που αυτό διαπράττει γενοκτονία».
Συμπλήρωσε με νόημα λέγοντας: «Και, αύριο, άραγε, πώς θα ζητήσει κυρώσεις απέναντι στην Τουρκία; Μια Ελλάδα που ο πρωθυπουργός της, αντί να υπερασπίζεται αταλάντευτα το διεθνές δίκαιο, ξεστομίζει με αφορμή την απαράδεκτη επέμβαση στη Βενεζουέλα, ότι δεν
είναι ώρα να σχολιάσουμε τη νομιμότητά της. Και, αύριο, τι θα απαντήσει στον επιθετικό γείτονα ή μια ισχυρή χώρα όταν πουν το ίδιο για την Κύπρο, η το Αιγαίο;».
Πηγή: kathimerini.gr
Το άρθρο “Καμπανάκι” Παπαχελά δικαιώνει την παρέμβαση Τσίπρα στη Θεσσαλονίκη: “Λαϊκιστές και ακραίοι αλώνουν την πολιτική (σε όλο τον κόσμο)” εμφανίστηκε πρώτα στο thefaq.gr.
Διαβάστε περισσότερα