Σε ένα περιβάλλον διεθνούς αστάθειας και αυξανόμενης πίεσης στις αγορές ενέργειας, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης επιχειρεί να παρουσιάσει ένα πλαίσιο «ψύχραιμης διαχείρισης» της κρίσης, δίνοντας έμφαση τόσο στις εθνικές παρεμβάσεις όσο και στην ανάγκη ευρωπαϊκής συντονισμένης δράσης, χρησιμοποιώντας τη ρητορική της «εργαλειοθήκης» και της «ανθεκτικότητας».Στη Ευρωπαϊκή Ένωση και ειδικότερα στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, η ελληνική πλευρά προβάλλει την ανάγκη για μια κοινή «εργαλειοθήκη» στήριξης. Πρόκειται για μια θέση που επαναλαμβάνεται συστηματικά τα τελευταία χρόνια, χωρίς όμως να έχει αποτρέψει προηγούμενα κύματα ακρίβειας ή ενεργειακών πιέσεων. Η επίκληση της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης, αν και πολιτικά ορθή, συχνά λειτουργεί ως μετατόπιση ευθύνης από το εθνικό στο υπερεθνικό επίπεδο.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η πρόταση για μορατόριουμ επιθέσεων σε ενεργειακές υποδομές, σε συνεργασία με τη Γαλλία. Αν και διπλωματικά θετική, η πρόταση αυτή μοιάζει περισσότερο με ευχολόγιο σε ένα πεδίο όπου οι γεωπολιτικοί συσχετισμοί καθορίζονται από στρατιωτική ισχύ και όχι από πολιτικές διακηρύξεις.
Thepressproject.gr