Τι συμβαίνει σε μια εικόνα όταν επιζεί πέραν του αρχικού σκοπού για τον οποίο δημιουργήθηκε; «Το Afterimages: Αρχεία, Μνήμη, Επανεφεύρεση» είναι μια επιλογή πολωνικών και ελληνικών ταινιών που επανεξετάζουν το αρχειακό υλικό, από οικογενειακές φωτογραφίες και ερασιτεχνικές ταινίες μέχρι τηλεοπτικές εκπομπές και θεσμικά αρχεία, για να αφηγηθούν νέες ιστορίες γύρω από το τραύμα, την απώλεια και την πολιτική ανατροπή. Το πρόγραμμα, που περιλαμβάνει προβολές, έκθεση, masterclasses, ομιλίες καλλιτεχνών, performances, αποτελεί μέρος του «Latent Memories» («Λανθάνουσες Μνήμες»), μιας ελληνοπολωνικής πρωτοβουλίας για τα αρχεία και τη μνήμη. Παρουσιάζεται στην Αθήνα αυτές τις μέρες και μέχρι τις 12 Νοεμβρίου, στο «Ρομάντσο» (Αναξαγόρα 3) και στη Θεσσαλονίκη 18-27 Νοεμβρίου στο «Beetroot House» (έκθεση και δράσεις, Συγγρού 8) και στο Μουσείο Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης (προβολές 20 & 25 Νοεμβρίου).
Η αρχειακή εικόνα μπορεί να ξεκινά ως ιδιωτικό τεκμήριο ή ως δημόσια ιστορική μαρτυρία. Στα χέρια των κινηματογραφιστών και οι δύο μορφές μετατρέπονται σε υλικό προς αναδιαμόρφωση. Στις ταινίες αυτές τα δημόσια αρχεία συναντούν τις ιδιωτικές συλλογές. Ενα οικογενειακό στιγμιότυπο μπορεί ξαφνικά να αποκτήσει το βάρος ενός ιστορικού τεκμηρίου. Ενα επίσημο αρχείο μπορεί να αποτελέσει αφετηρία μιας προσωπικής, ανεπίλυτης, ανοιχτής αναζήτησης.
Το πρόγραμμα προσφέρει ένα μεγάλο εύρος παραδειγμάτων του τρόπου με τον οποίο οι μεταστροφές αυτές υλοποιούνται. Στην πολυβραβευμένη μικρού μήκους «Ποιος ήταν εδώ;» της Εύης Στάμου εργαλεία Τεχνητής Νοημοσύνης καλούνται να συμπληρώσουν τα χάσκοντα κενά που προκάλεσε η δικτατορία των συνταγματαρχών στην οικογενειακή ιστορία της σκηνοθέτριας. Η μεσαίου μήκους «Solaris Mon Amour» ανασυνθέτει το μυθιστόρημα του Στάνισλαβ Λεμ (που μετράει ήδη μια διάσημη μεταφορά στη μεγάλη οθόνη διά χειρός Αντρέι Ταρκόφσκι), χρησιμοποιώντας υλικό από εκπαιδευτικές ταινίες του Κρατικού Πολωνικού Αρχείου. Η ταινία «The Flowers Stand Silently, Witnessing» (βραβευμένη στο Sundance και το IDFA), του Τεό Παναγόπουλου, επανεξετάζει αρχειακά φιλμ με αγριολούλουδα της Παλαιστίνης προκειμένου να εστιάσει στα άτομα που η κάμερα είχε αγνοήσει την πρώτη φορά. Η μικρού μήκους «Grandmamauntsistercat» (Βραβείο Teddy στο Φεστιβάλ Βερολίνου) της Zuza Banasińska’s οικειοποιείται κρατικά επιστημονικά και παιδαγωγικά φιλμ της εποχής του υπαρκτού σοσιαλισμού για να ανατρέψει με παιγνιώδη τρόπο καθιερωμένες παραδοχές σχετικά με την οικογένεια και το φύλο.
Στην έκθεση «Λανθάνουσες Μνήμες: Αρχεία στην Εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης» συμμετέχουν δέκα δημιουργοί από την Ελλάδα και την Πολωνία, οι: Κατερίνα Αντωνοπούλου, Agata Chodera, Γιώργος Δρόσος, Κυριακή Γονή, NOVIKI, Γιούλα Παπαδοπούλου & Ολγα Παπαδοπούλου, Grzegorz Stefański, Μαρία Βαρελά, Iga Węglińska, Jakub Wróblewski με εγκαταστάσεις, βίντεο, εμπειρίες εικονικής πραγματικότητας (VR) και διαδραστικά έργα. Στο σύνολό τους αναδεικνύουν το γεγονός ότι η μνήμη δεν ανήκει αποκλειστικά στον ανθρώπινο νου. Αποτυπώνεται και διατηρείται επίσης στα σώματα, στα υλικά και στις μηχανές.
Το έργο αυτό πραγματοποιείται με την υποστήριξη του υπουργείου Πολιτισμού και Εθνικής Κληρονομιάς της Δημοκρατίας της Πολωνίας, με την υποστήριξη και υπό την αιγίδα του υπουργείου Πολιτισμού της Ελλάδας και με την υποστήριξη του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου Οπτικοακουστικών Μέσων και Δημιουργίας-ΕΚΚΟΜΕΔ.
info: Περισσότερες πληροφορίες και αναλυτικό πρόγραμμα: latentmemories.art
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr