Η Παρασκευή 31 Ιουλίου 2026 είναι μια ημερομηνία που μπορεί να αποκτήσει ξεχωριστή σημασία στο χρονικό της ευρωπαϊκής αποσύνθεσης.
60000 Μαροκινοί «εισέβαλαν» στον ισπανικό θύλακο της Θέουτα, στη Β. Αφρική «εισέβαλαν» στον ισπανικό θύλακο της Θέουτα, στη Β. Αφρική.
Πάνω από 67 έχασαν τη ζωή τους, οι περισσότεροι πνίγηκαν γιατί προσπάθησαν να μπουν σε ισπανικό έδαφος κολυμπώντας προκειμένου να αξιοποιήσουν απόφαση ισπανικού δικαστηρίου που κάνει πιο δύσκολή την απέλαση παράνομων μεταναστών που εισέρχονται στη χώρα δια θαλάσσης.
Η «εισβολή» ήταν πρακτικά αδύνατη χωρίς τη συμβολή των αρχών του Μαρόκου.Η κυβέρνηση του Μαρόκου είχε χρησιμοποιήσει ανάλογη «εισβολή» το 2021 για να πιέσει την κυβέρνηση της Ισπανίας στο θέμα των σχέσεών της με την Αλγερία και την ηγεσία του Πολιζάριο.Το Μαρόκο ελέγχει-ουσιαστικά έχει καταλάβει-το 80%
των εδαφών της Δ.Σαχάρας και συγκρούεται για το θέμα αυτό με την Αλγερία και την ηγεσία του εθνικοαπελευθερωτικού μετώπου της Δ.Σαχάρας,Πολιζάριο.
Η Ισπανία αντέδρασε αποτελεσματικά στην «εισβολή» των Μαροκινών στη Θέουτα. Μέσα σε 24 ώρες το 95% είχαν επιστρέψει στο Μαρόκο ενώ κανένας δεν πέρασε από την Β. Αφρική στην Ευρώπη μέσω Θέουτα.
Η μαροκινή επέλαση στη Θέουτα προκάλεσε σφοδρή αντιπαράθεση στην ΕΕ.
Εικοσιδύο κυβερνήσεις, μεταξύ των οποίων η ελληνική, βρήκαν την ευκαιρία να καταγγείλουν την πολιτική νομιμοποίησης, ενσωμάτωσης των μεταναστών που ακολουθεί η σοσιαλιστική κυβέρνηση Σάντσεθ στην Ισπανία. Η πρωθυπουργός της Ιταλίας Μελόνι, ηγείται της προσπάθειας πολιτικής απομόνωσης της κυβέρνησής της Ισπανίας στο μεταναστευτικό και ζητεί να τεθεί εκτός ζώνης Σένγκεν, προκειμένου να ελέγχονται στα σύνορα όσοι προέρχονται από την Ισπανία.
Αντί να υπάρξει ευρωπαϊκή αλληλεγγύη στην Ισπανία που δέχθηκε υβριδική επίθεση από το Μαρόκο,οι περισσότερες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις κινήθηκαν κατά της Ισπανίας υιοθετώντας την επιχειρηματολογία της άκρας Δεξιάς.
Ισπανική εξαίρεση
Σε περίοδο ευρωπαϊκού τραμπισμού, η σοσιαλιστική κυβέρνηση της Ισπανίας αποτελεί τη βασική εξαίρεση.
Στηρίζει την ανάπτυξη της οικονομίας στη νομιμοποίηση,ενσωμάτωση των μεταναστών.
Ανάλογες πολιτικές νομιμοποίησης,ενσωμάτωσης ακολούθησε στο παρελθόν η Ισπανία με τους σοσιαλιστές πρωθυπουργούς Γκονζάλεθ και Θαπατέρο και τον κεντροδεξιό Αθνάρ.
Το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό.
23% των Ισπανών εργαζόμενων έχουν γεννηθεί στο εξωτερικό.
Το 40% των νέων θέσεων εργασίας που δημιουργήθηκαν το 2024 αφορούσαν μετανάστες.
Ο πληθυσμός της Ισπανίας πλησιάζει τα 50 εκατομμύρια με τος 42,3 εκατ να είναι Ισπανοί πολίτες.
Το πρόγραμμα Σάντσεθ είναι πιο φιλόδοξο από τα προηγούμενα. Αφορά στη νομιμοποίηση άνω του ενός εκατομμυρίου μεταναστών, που είχαν συμπληρώσει στα τέλη του 2025 τουλάχιστον πεντάμηνη παραμονή στην Ισπανία. Η προθεσμία υποβολής αιτήσεων έχει λήξει επομένως τα γεγονότα στη Θέουτα δεν επηρεάζουν το πρόγραμμα. Φέρνουν όμως στο προσκήνιο τις πολιτικές αντιθέσεις στο εσωτερικό της Ισπανίας και της ΕΕ.
Στην Ισπανία οι Σοσιαλιστές βρίσκονται σε δημοσκοπική κάμψη με τις εκλογές να πρέπει να πραγματοποιηθούν μέχρι τον Αύγουστο του 2027.Ενισχύεται συνεχώς η θέση του ακροδεξιού,ξενοφοβικού κόμματος Vox.
Οι περισσότεροι Ισπανοί δεν θέλουν περισσότερους μετανάστες στη χώρα τους παρά το γεγονός ότι το πρόγραμμα Σάντσεθ υποστηρίζεται από τους εργοδότες,τις συνδικαλιστικές οργανώσεις και την καθολική εκκλησία.Το πρόβλημα της μετανάστευσης αξιολογείται σαν το δεύτερο σοβαρότερο από τους Ισπανούς,μετά το στεγαστικό.
Ευρώ-πανικός
Η αντίδραση στο πρόγραμμα Σάντσεθ από τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις οφείλεται στον πανικό μπροστά στην εντυπωσιακή άνοδο της σκληρής και της άκρας Δεξιάς.
Είναι χαρακτηριστικό ότι τον χορό των αντιδράσεων σέρνει μαζί με τη Μελόνι η κεντροαριστερή πρωθυπουργός της Δανίας.
Η μεταναστευτική δυναμική στην Ισπανία δεν αναμένεται πάντως να αλλάξει εξαιτίας των ευρωπαϊκών αντιδράσεων ή της απομάκρυνσης των σοσιαλιστών από την εξουσία.
Οι μισοί μετανάστες προέρχονται από την Λατινική Αμερική.Είναι ισπανόφωνοι και καθολικοί,η ενσωμάτωσή τους είναι αρκετά εύκολη.
Δύσκολη περίπτωση που προκαλεί αντιδράσεις είναι οι Μαροκινοί.Εχουν όμως ισχυρή παρουσία και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.Στην Ισπανία ανέρχονται σε 766000.
Στη Γαλλία είναι 1,15 εκατομμύρια, στην Ιταλία 412000,στην Ολλανδία 363000, στο Βέλγιο 298000.
Το πρόβλημα είναι κοινό και χρειάζεται ευρωπαϊκή αντιμετώπιση,όχι αυτό που δικαιολογημένα χαρακτηρίζει ο Σάντσεθ μίγμα προκαταλήψεων,fake news,άγνοιας και πολιτικής ιδιοτέλειας.
Απευθυνόμενος στη Μελόνι υπογράμμισε ότι την περίοδο 2021-2026 ο αριθμός των παράνομων μεταναστών που εισήλθαν στην Ιταλία ήταν διπλάσιος από ότι στην Ισπανία…
Η ΕΕ-27 διαπιστώνει μέσω Μαρόκου ότι δεν έχει ούτε πρόκειται να αποκτήσει κοινή,αξιόπιστη μεταναστευτική πολιτική και πως η εφαρμογή της συνθήκης Σένγκεν θα γίνεται α λα καρτ.
Μία ακόμη αποτυχία της ΕΕ σε περίοδο δοκιμασιών και κρίσεων.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr