Αυτό το «θέλω να με τιμήσετε» του Τραμπ θα ήταν εξοργιστικό, αν δεν ήταν πρώτα απ’ όλα γελοίο. Είναι ένα διάβημα αδιανόητο ακόμα και για έναν Ιζνογκούντ αφού το «θέλω να γίνω χαλίφης στη θέση του χαλίφη» ο Τραμπ το έχει ήδη πετύχει και πλέον του μένει μόνο να αφήσει παντού το όνομά του, σε λίστες νομπελιστών, χαραγμένο σε πλάκες, σε ονομασίες αεροδρομίων, λιμανιών, τώρα και σε ονομασίες Στενών αφού τα Στενά του Ορμούζ θέλει να τα μετονομάσει σε Στενά Τραμπ. Αν συμπεριφερόταν έτσι ένας οποιοσδήποτε κοινός άνθρωπος, θα είχε χαρακτηριστεί «νούμερο» από την πρώτη μέρα, στην περίπτωση όμως του προέδρου μιας τέτοιας δύναμης αυτό χρειάζεται λίγο χρόνο. Δεν θα αργήσει ωστόσο και μπορεί να δούμε χώρες να υιοθετούν περιπαικτικά ονόματα για κάποια πόλη ή νησί τους. Θα μπορούσε λ.χ. η Κουάλα Λουμπούρ να μετονομαστεί σε Τραμπάλα Λουμπούρ, η Τενερίφη σε Τραμπαρίφη κ.ο.κ.
Ο Τραμπ θέλει οπωσδήποτε να αγοράσει χώρο στις ένδοξες σελίδες της Ιστορίας, ωστόσο προς το παρόν το μόνο που προφανέστατα καταφέρνει είναι να πληγώνει βαθιά την αξιοπιστία της χώρας του και να επιταχύνει την όποια πορεία παρακμής της. Αν βέβαια δεν φέρει και τη συντέλεια, για την οποία μίλησε προ ημερών ο αντιπρόεδρός του, δίνοντας και αυτός περίεργα σήματα για τη διανοητική του ακεραιότητα. Και το ότι θα μπορούσε να φέρει τη συντέλεια δεν πρέπει να αποκλειστεί, ως μια άλλη ιζνογκουντική κίνηση έσχατης απελπισίας: «Αν δεν μπορώ να μείνω στην Ιστορία για τους ορθούς λόγους, ας μείνω για τους λάθος».
Σε αυτό το κλίμα, και δεδομένου ότι μετονόμασε τον Κόλπο του Μεξικού σε Κόλπο της Αμερικής και θέλει το ίδιο να κάνει και με τη λίμνη Οντάριο, ίσως ήρθε η ώρα να προσαρμόσουμε και εμείς κάποιους γλωσσικούς τύπους. Η χρήση των όρων «Αμερική» και «Αμερικανός» για τις ΗΠΑ και τους πολίτες τους είναι, ως γνωστόν, καταχρηστική αφού «Αμερική» είναι ολόκληρη η ήπειρος που πήρε το όνομά της από το μικρό όνομα του Βεσπούτσι (Americus Vespucius στα λατινικά) ο οποίος ήταν Ιταλός. Στις αγγλόφωνες χώρες αρκετοί μιλούν ήδη για U.S. και U.S. citizens, στη Γαλλία όλο και περισσότεροι για États-Unis και états-uniens, ενώ για τους άμεσα θιγόμενους ισπανόφωνους δεν τίθεται θέμα: οι όροι είναι Estados Unidos de América για τη χώρα και estadounidense για τον πολίτη της.
Εμείς θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για «ηνωμενοπολίτες» ή για «ηπαΐτες». Ακούγεται δύσκολο αλλά όχι ακατόρθωτο. Ακόμα καλύτερα θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για «ενωμενοπολίτες» ή για «επαΐτες» αφού και εδώ χρειάζεται μια -αβίαστη στη συγκεκριμένη περίπτωση- αλλαγή: δεν έχει στην εποχή μας νόημα να μιλάμε για «Ηνωμένες» «Ηνωμένο», «Ηνωμένα» Πολιτείες, Βασίλειο, Εθνη, Αραβικά Εμιράτα. Σε αυτό θα μπορούσαμε να συμφωνήσουμε ενωμένοι (και όχι «ηνωμένοι»). Αλλωστε έτσι θα διευκολύνονταν και οι Κρήτες. Στην ερώτηση «πού μένει η κόρη σου;» ο Κρητικός θα απαντούσε κοφτά «επαέ», εννοώντας τη Νέα Υόρκη.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr