To πρώτο Παγκόσμιο Κύπελλο των 48 ομάδων και των τριών συνδιοργανωτών ανοίγει σήμερα τις πύλες του. Στο Mexico City Stadium, όπως το ονομάζει η FIFA, στο Estadio Banorte, όπως ονομάζεται επίσημα μετά την ανακαίνισή του, ύψους 102,9 εκατ. ευρώ που χρηματοδότησε η Τράπεζα Banorte. Όμως αυτά δεν περνούν ούτε στους ποδοσφαιρόφιλους ανά την υφήλιο ούτε στους ντόπιους: «Βαφτίστε το όπως θέλετε, πάντα θα είναι το “Αζτέκα”». Στα 2.200 μέτρα υψόμετρο, λουσμένο στον ήλιο και στις αναμνήσεις μας από τους θριάμβους της Βραζιλίας του Πελέ το 1970 και της Αργεντινής του Ντιέγο Μαραντόνα το 1986…
Το θρυλικό γήπεδο της Πόλης του Μεξικού γράφει απόψε Ιστορία ως το μοναδικό στον κόσμο που φιλοξενεί τρία Παγκόσμια Κύπελλα, καθώς θα αποτελέσει τη σκηνή για το εναρκτήριο ματς της φετινής διοργάνωσης μεταξύ Μεξικού και Νότιας Αφρικής.
Η κατασκευή του ξεκίνησε το 1962 και εγκαινιάστηκε στις 29 Μαΐου 1966 με τη φιλική αναμέτρηση Αμέρικα-Τορίνο. Τότε το Μεξικό έδινε τα διαπιστευτήριά του στο παγκόσμιο στερέωμα, καθώς είχε αναλάβει τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων του 1968 και του Παγκοσμίου Κυπέλλου 1970. Ήταν η εποχή που η τηλεόραση έμπαινε στα σπίτια του κόσμου και ο αθλητισμός γινόταν παγκόσμιο θέαμα.
Η εξωτερική όψη του «Αζτέκα» είναι εντυπωσιακή. Μέσα, ακόμη περισσότερο, κόβει την ανάσα, με τον αγωνιστικό χώρο να βρίσκεται κάτω από το επίπεδο του δρόμου. Κατασκευασμένο για να δημιουργεί δέος στον αντίπαλο, μοιάζει με κρατήρα, ένα κλασικό αμφιθέατρο με τις εξέδρες τοποθετημένες σχεδόν κάθετα να ζαλίζουν… Εκεί γεννήθηκε και η παραδοσιακή ola, το μεξικάνικο κύμα που έγινε μόδα σε όλο τον κόσμο. Αρχικά είχε φτιαχτεί για 83.264 καθήμενους θεατές. Ύστερα από διαδοχικές ανακαινίσεις, στον μουντιαλικό τελικό του 1986 φιλοξένησε 114.600 άτομα, αρκετούς εξ αυτών όρθιους. Τώρα η χωρητικότητά του είναι 87.400, αλλά στο φετινό Μουντιάλ έχει αρκεστεί στις 83.000.
Τη στιγμή που σε κάθε γωνιά της Γης ξεφυτρώνουν νέα υπερσύγχρονα γήπεδα, το «Αζτέκα» δικαιωματικά θεωρείται ένας από τους ναούς του παγκόσμιου ποδοσφαίρου. Ευλογημένος χώρος καθώς φιλοξένησε αγώνες που μένουν αξέχαστοι στη μνήμη όσων λατρεύουν αυτό το παιχνίδι. Εκεί έγινε ο συναρπαστικός ημιτελικός Ιταλίας-Δυτικής Γερμανίας του 1970, που έληξε 4-3 υπέρ των «Ατζούρι» στην παράταση και με τον Φραντς Μπεκενμπάουερ να παίζει με το χέρι δεμένο. Εκεί, λίγες ημέρες αργότερα, οι Ιταλοί υποκλίθηκαν στη Βραζιλία, με τον Κάρλος Αλμπέρτο να δέχεται την τυφλή πάσα του Πελέ και να κάνει το τελικό 4-1!
Δεκαέξι χρόνια αργότερα, ήταν η σειρά του Ντιέγο Μαραντόνα να στεφθεί στο «Αζτέκα». Πρώτα κατέβαλε τους Αγγλους με 2-1, με δύο γκολ που θα συζητιούνται για πάντα: το «χέρι του Θεού» και τo «σλάλομ του Θεού». Στον τελικό κατά της Δυτικής Γερμανίας δεν σκόραρε. Όμως έβαλε τη σφραγίδα του με την ασίστ προς τον Χόρχε Μπουρουτσάγα για το νικητήριο τρίτο γκολ (3-2).
Σαράντα χρόνια αργότερα, το κόσμημα της Πόλης του Μεξικού γράφει πάλι Ιστορία και ανοίγει τον χορό της διοργάνωσης. Οι ρομαντικοί θα προτιμούσαν να τον κλείσει κιόλας με τον τελικό της 19ης Ιουλίου, όμως η FIFA αποφάσισε… Νιου Τζέρσι.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr