Ένα από τα πιο διασκεδαστικά κόμικς της Σίλβια Τζίκε, αφιερωμένο στον έρωτα και στην αποδόμησή του, κυκλοφορεί στα ελληνικά: στο Αμόρε Μίο, γνωρίζουμε για πρώτη φορά τη Λουκρητία, τη μακροβιότερη ηρωίδα της Τζίκε, η οποία αποτελεί το κωμικό και αυτοσαρκαστικό χάρτινο alter ego της.
«Είμαι τεμπέλα, εγωίστρια, ανυπόμονη, ιδιότροπη, ξεροκέφαλη, ακατάστατη, ανακατώστρα, αναβλητική, ασυνάρτητη, αναποφάσιστη, ψεύτρα, μυγιάγγιχτη, επιθετική, εκδικητική, παρανοϊκή, αλαζόνας, επίμονη, αδιάκριτη, αγχωτική, πρηξαρχίδω… Με δυο λόγια, δεν έχω μεγάλα ελαττώματα». Με αυτόν τον τρόπο επιλέγει να συστηθεί η Λουκρητία, ήδη από τις πρώτες σελίδες του Αμόρε Μίο: με αφοπλιστική ειλικρίνεια, καυστικό χιούμορ και μια γενναία δόση αυτοσαρκασμού.
Μέσα από γνώριμες στιγμές ερωτικές καθημερινότητας –αποτυχημένα ραντεβού, αμήχανες σιωπές, μεγάλες προσδοκίες και ακόμη μεγαλύτερες απογοητεύσεις – η Λουκρητία αναζητά τον απόλυτο έρωτα, κάνοντας συχνά συμβιβασμούς που μάλλον ξέρει πως δεν θα έπρεπε. Οι άντρες που περνούν από τη ζωή της έχουν όλοι τα κουσούρια της, όπως ακριβώς κι εκείνη.
Το Αμόρε Μίο δεν είναι μια ωδή στον έρωτα, αλλά μια σαρκαστική υπενθύμιση πως μοιάζει περισσότερο με μάχη, παρά με ασφαλές καταφύγιο – μια μάχη από την οποία η Λουκρητία βγαίνει συχνά χαμένη. Αυτό όμως δεν την εμποδίζει να ξαναδοκιμάσει.
Όπως αναφέρει η Λένα Τζιογκίδου στον πρόλογό της: «Η Τζίκε θίγει με ανάλαφρο τρόπο βαριά, διαχρονικά ζητήματα σχέσεων, που μας αφορούν όλους, ανεξαρτήτως φύλου. Δημιουργεί πετυχημένους και ενοχλητικά ειλικρινείς διαλόγους, χωρίς να πέφτει σε κοινοτοπίες. Κι αυτό κάνει το Αμόρε Μίο εντυπωσιακά επίκαιρο, παρόλο που έχουν περάσει πάνω από 20 χρόνια από την πρώτη κυκλοφορία του στην Ιταλία».
Πράγματι, το Αμόρε Μίο κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στην Ιταλία από τις εκδόσεις Mondadori, και αποτέλεσε το ντεμπούτο της μακροβιότερης ηρωίδας της καλλιτέχνιδος. Μέχρι σήμερα, έχουν κυκλοφορήσει περισσότερα από δεκαπέντε βιβλία με πρωταγωνίστρια τη Λουκρητία, η οποία δίνει στην Τζίκε την ευκαιρία να μιλάει για όσα την προβληματίζουν, τόσο σε ανθρώπινο, όσο και σε καλλιτεχνικό επίπεδο –άλλωστε, τα όρια μεταξύ των δύο ήταν ανέκαθεν δυσδιάκριτα.
Όπως αναφέρει και η ίδια: «Μου χρειαζόταν οπωσδήποτε ένας γυναικείος χαρακτήρας, γιατί αυτή η οπτική μου είναι πιο οικεία. Έπειτα, έπρεπε να είναι μια ηρωίδα γεμάτη ατέλειες. Από τη στιγμή που ήθελα να ασκήσω κριτική στις σχέσεις ανάμεσα στους ανθρώπους, μπορούσα να το κάνω μόνο μέσα από την αυτοκριτική, αλλιώς δεν έχει νόημα. Αν εγώ καταφέρνω να κριτικάρω τον εαυτό μου, ίσως μπορώ να το κάνω και με εσένα, αλλιώς όχι. Οπότε ήθελα έναν χαρακτήρα που να μην είναι μια πριγκίπισσα των παραμυθιών, αλλά μια γυναίκα με τα ελαττώματά της, με τις γωνίες της. Άρχισα να σχεδιάζω κάποια προσχέδια και μέσα σε πολύ λίγο χρόνο βγήκε η Λουκρητία. Σημάδι ότι, κατά κάποιον τρόπο, υπήρχε ήδη. Ένιωθα ότι έπρεπε απλώς να πάρω το μολύβι και να της δώσω μια μορφή».
Τα σχέδια του εξώφυλλου και του οπισθόφυλλου φιλοτεχνήθηκαν εκ νέου από τη Σίλβια Τζίκε, ειδικά για την ελληνική έκδοση, ενώ η γραμματοσειρά που χρησιμοποιήθηκε αποτελεί πρωτότυπη δημιουργία του Χαράλαμπου Τουγλή, βασισμένη στον γραφικό χαρακτήρα της δημιουργού του κόμικς.
Η δημιουργός – Σίλβια Τζίκε (Silvia Ziche)
Μία ιστορική πλέον υπογραφή της ιταλικής σχολής κόμικς με ήρωες του Ντίσνεϋ. Στη διάρκεια της καριέρας της έχει συλλέξει έναν σημαντικό αριθμό συνεργασιών: έχοντας περάσει από το θρυλικό περιοδικό κόμικς Linus το 1987, συνεργάστηκε με τα ιταλικά περιοδικά Cuore, Smemoranda, Topolino, Comix, Musica (ένθετο της ιταλικής εφημερίδας Repubblica) και, από το 2006, συνεργάζεται με το περιοδικό Donna Moderna.
Μεγάλη παρουσία έχει και στα ράφια των βιβλιοπωλείων, αφού έχουν κυκλοφορήσει αμέτρητες εκδόσεις κόμικς με σχέδιό της, καθιστώντας την μία από τις σημαντικότερες εκπροσώπους των ιταλικών κόμικς, με την προσωπική της ηρωίδα, τη Λουκρητία, να καταγράφει μία πετυχημένη εκδοτική πορεία τα τελευταία είκοσι χρόνια.
Στην Ελλάδα, πέρα από τις ιστορίες της με τους χαρακτήρες του Ντίσνεϋ, όπως η σειρά Μεγάλα Σήριαλ (Παπιομυστήριο, Φθόνος & Απληστία, Ο Μεγάλος Σπλας και αργότερα Η Ληστεία του Αιώνα, Εκδόσεις Νέα Ακτίνα), έχουμε δει τη συμμετοχή της στην ανθολογία Diabolik: με το βλέμμα των άλλων (Εκδόσεις Jemma Press), αλλά και τις πρόσφατες εκδόσεις της από την DocMZ Publishing: το βουβό ¡Infierno! (2024) σε σενάριο Τίτο Φαράτσι, καθώς και τη σειρά βιβλίων με πρωταγωνιστές τους θεούς του Ολύμπου, Όλυμπος Α.Ε. και Όλυμπος Α.Ε. – Χοντρό Κυνήγι (2025), σε κείμενα του Βιντσέντζο Τσεράμι.
Επίσημη βιβλιοπαρουσίαση
Η πρώτη επίσημη βιβλιοπαρουσίαση του Αμόρε Μίο θα γίνει στο φεστιβάλ κόμικς Comic ‘N’ Play στη Θεσσαλονίκη (13-15 Φεβρουαρίου Αποθήκη Γ’ στο λιμάνι). Ανήμερα του Αγίου Βαλεντίνου, 14 Φεβρουαρίου στις 17:45 στο foyer της Αποθήκης Δ’ στο ισόγειο, θα μιλήσουν για το βιβλίο ο υπεύθυνος των εκδόσεων της DocMZ Publishing, Γιάννης Ιατρού, η μεταφράστρια του βιβλίου, Άννα Μπότσου, και η Λένα Τζιογκίδου από το comicstreet.gr, η οποία υπογράφει τον πρόλογο της ελληνικής έκδοσης.
The post Νέες εκδόσεις: «Αμόρε Μίο» – Μια κωμική ματιά στον έρωτα με τη Λουκρητία, τη μακροβιότερη ηρωίδα της Σίλβια Τζίκε appeared first on ελculture – Θέατρο, Μουσική, Τέχνη & Πολιτισμός.
Διαβάστε περισσότερα