Θύμα και όμηρος της αλαζονείας της η κυβέρνηση στην υπόθεση των ιδιωτικών «πανεπιστημίων»: λησμόνησε ότι υπάρχει «οροφή» στις συνταγματικές ακροβασίες και στις θεσμικές αυθαιρεσίες. Επιπρόσθετα, υποτίμησε το θεμελιακό στοιχείο του νεοφιλελευθερισμού που η ίδια πρεσβεύει: τον ανταγωνισμό.
Κατά της ίδρυσης και λειτουργίας των ιδιωτικών «πανεπιστημίων» δεν προσέφυγε μόνο ένας καθηγητής δημόσιου πανεπιστημίου, ο οποίος την προηγούμενη εβδομάδα δικαιώθηκε από το Συμβούλιο της Επικρατείας. Εχουν προσφύγει και οι άμεσοι ανταγωνιστές των ιδιωτικών «πανεπιστημίων», διά του θεσμικού συλλογικού οργάνου τους, της Πανελλήνιας Ενωσης Αναγνωρισμένων Κολλεγίων (ΠΕΑΚ)· πι οποίοι, όχι μόνο δηλώνουν δικαιωμένοι από την απόφαση του ΣτΕ, αλλά επιπλέον καταγγέλλουν ότι στο αίτημά τους για διαφάνεια, η κυβέρνηση απάντησε με επιπρόσθετη αδιαφάνεια: νομοθέτησε την ασυλία (ακαταδίωκτο) των μελών της Εθνικής Αρχής Ανώτατης Εκπαίδευσης (ΕΘΑΑΕ), που ευθύνεται άμεσα για τον χειρισμό του θέματος! Δηλαδή, άλλο ένα «κουκούλωμα», νομοθετικά κατοχυρωμένο.
Η απόφαση του ΣτΕ, πέρα από τον εντοπισμό διοικητικών και γραφειοκρατικών παρατυπιών και παραλείψεων, ακυρώνει τις άδειες λειτουργίας τριών ιδιωτικών «πανεπιστημίων» και τα προγράμματα σπουδών στο σύνολό τους, αλλά κυρίως βάλλει κατά των διαδικασιών πιστοποίησης – αδειοδότησης, αποκαλύπτοντας ασυγχώρητη προχειρότητα, ασυδοσία, αδιαφάνεια. Ολα αυτά, απότοκα της ασυλίας που θεσμοθέτησε η κυβέρνηση.
Σαφέστατα βρισκόμαστε ενώπιων σωρείας παρανομιών και όχι απλών παρατυπιών διοικητικού – γραφειοκρατικού τύπου. Λαμβάνοντας υπόψη ότι η υπόθεση αφορά πρωτίστως το μέλλον νέων ανθρώπων, αλλά έχει και σαφώς καθορισμένη οικονομική πτυχή, τίθεται το ερώτημα: μήπως οι άμεσα εμπλεκόμενοι (παρανομούντες ιδιώτες «πανεπιστημιάρχες» και μέλη των επιτροπών πιστοποίησης – αδειοδότησης) πρέπει να ελεγχθούν για σύσταση συμμορίας; Διότι τέτοια «σύμπνοια» και «συνεννόηση» μεταξύ ελεγχόμενων και ελέγχουσας Αρχής, είναι δύσκολο να εξηγηθεί. Επιπλέον, ο προεξάρχων της συκοφάντησης του δημόσιου πανεπιστημίου που αναφέρθηκε σε αυτό ως «δικτατορία των μετριοτήτων», ενώ παράλληλα έχει συμβληθεί ως διδάσκων με κυπριακό ιδιωτικό φορέα που εμπλέκεται στην υπόθεση (άρα έχει ίδιο όφελος) επιμένει στις συκοφαντίες του; Στην περίπτωσή του δεν θα πρέπει να διερευνηθεί μήπως υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων;
Αν η κυβέρνηση παραμείνει δέσμια των ιδεοληψιών της και εξακολουθήσει να βλέπει την ανώτατη εκπαίδευση ως ιδιωτικό εμπόρευμα και όχι ως δημόσιο αγαθό, δυστυχώς γι‘ αυτή, έτσι όπως τα έκανε, έχει μία και μόνη διέξοδο: να παροτρύνει τα ακυρωθέντα ιδιωτικά «πανεπιστήμια» να ιδρύσουν την Πανελλήνια Ενωση Ακυρωθέντων Ιδιωτικών Πανεπιστημίων (ΠΕΑΙΠ) και να συσστρατευθεί μαζί τους εναντίον όλων, ιδίως δε κατά της ΠΕΑΚ που όχι μόνο ζητά παραιτήσεις και διαφάνεια, αλλά έχει προαναγγείλει νέες προσφυγές. Καπιταλιστικός ανταγωνισμός στις πλάτες της νεολαίας και του μέλλοντος της χώρας.
● (Ph.D.)2, Καθηγητής Ιατρικής Φυσικής – Υπολογιστικής Ιατρικής του Δημοκρίτειου Πανεπιστήμιου Θράκης
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr