Όσο δεν παράγουμε, έχοντας ελλείμματα στα εξωτερικά μας ισοζύγια και συνεχώς αυξανόμενο εξωτερικό δανεισμό για να τα καλύπτουν, θα βουλιάζουμε – χωρίς καμία αμφιβολία. Η Γερμανία τώρα, παρά το ότι παράγει, επέλεξε στην Ευρωζώνη τη μερκαντιλιστική μορφή υποτιμολόγησης ήδη από την εισαγωγή του ευρώ – δηλαδή τη διατήρηση των μισθών των εργαζομένων της, κάτω από την παραγωγικότητα τους και άρα την πολιτική λιτότητας. Το γεγονός αυτό έχει παραβιάσει την υπόσχεση που διέπει τη συμφωνία, για την ένταξη σε μια νομισματική ένωση – ενώ εάν η συμφωνία ήταν σωστά δομημένη, οι εμπορικοί εταίροι δεν θα δεσμεύονταν πια από την αρχή του ελεύθερου εμπορίου. Θα μπορούσαν δηλαδή να επιβάλλουν εισαγωγικούς δασμούς στη Γερμανία – για να αντισταθμίσουν τις πρακτικές ντάμπινγκ που εφαρμόζει. Δυστυχώς όμως, ο ρόλος της Γερμανίας στην κρίση της Ελλάδας και γενικότερα στον ευρωπαϊκό νότο, υποβαθμίζεται σχεδόν από όλους – ενώ ειδικά για εμάς τους Έλληνες που τον υποδεικνύουμε, η κατηγορία είναι πως θέλουμε να μεταθέσουμε τις δικές μας ευθύνες στους άλλους! Εδώ πρόκειται για τον ορισμό του συνδρόμου της Στοκχόλμης – δυστυχώς για τη χώρα μας. Σήμερα βέβαια η Γερμανία πληρώνει τα «λάθη» του παρελθόντος, κάτι για το οποίο μάλλον φρόντισε η «Θεία δίκη» – ενώ το φρένο χρέους που ψήφισε, είναι πια για τα σκουπίδια. Από την άλλη πλευρά βέβαια, το γεγονός ότι η Ελλάδα δανείζεται συνεχώς για να καλύπτει τα εξωτερικά της ελλείμματα που κλιμακώνονται, σημαίνει αναμφίβολα ότι οδηγείται αργά αλλά σταθερά σε μία επόμενη χρεοκοπία – όπως έχουμε επισημάνει πολλές φορές.
Διαβάστε περισσότερα
Analyst.gr