Spider-Man: Καινούργια Μέρα
★★⯪☆☆
(Spider-Man: Brand New Day, ΗΠΑ, 2026, 145’)
Σκηνοθεσία: Ντέστιν Ντάνιελ Κρέτον
Ηθοποιοί: Τομ Χόλαντ, Ζεντάγια, Σέιντι Σινκ
Πέντε χρόνια μετά το «Spider-Man: No Way Home» (2021), ο Spider-Man επιστρέφει με μια ταινία που επιχειρεί να επαναπροσδιορίσει τον ήρωα, χωρίς όμως να καταφέρνει να αποκοπεί από τη γνώριμη αφηγηματική φόρμουλα του κινηματογραφικού σύμπαντος της Marvel.
Ο Πίτερ Πάρκερ συνεχίζει τη δράση του ως Spider-Man σε έναν κόσμο που δεν τον θυμάται πια. ;Oταν μια νέα, αόρατη απειλή στρέφεται εναντίον της πόλης και των ανθρώπων που αγαπά, θα κληθεί να δώσει τη μεγαλύτερη μάχη της ζωής του.
Η ταινία κινείται διαρκώς ανάμεσα στη γνώριμη μαρβελική κωμωδία, το δράμα χαρακτήρων και τη δράση, διατηρώντας για αρκετή ώρα κρυφή την ταυτότητα του νέου εχθρού του Spider-Man, δίνοντας έτσι μια ευχάριστη νότα μυστηρίου. Ο Κρέτον καταφέρνει να σκιαγραφήσει ικανοποιητικά τη σχέση του Πάρκερ με τους φίλους του που δεν τον θυμούνται πια, ενώ δίνει στην ταινία μια αυθεντική νεοϋορκέζικη ατμόσφαιρα που έλειπε από τις προηγούμενες. Προσπαθεί να εξερευνήσει την ανθρώπινη πλευρά του Ανθρώπου-Αράχνη, τη σημασία της ανθρώπινης σύνδεσης και το αδιέξοδο του να αντιμετωπίζει κανείς τα πάντα μόνος του, αλλά και τη μετάλλαξη του Πάρκερ ως μια εμφανή αλληγορία της ενηλικίωσης.
;Oμως οι ιδέες αυτές μένουν τελικά μετέωρες καθώς στο δεύτερο μισό της ταινίας η ιστορία επιστρέφει στα γνώριμα μονοπάτια του franchise, με μια προβλέψιμη πλοκή και έντονες CGI σκηνές δράσης, που όμως δεν αξιοποιούν ούτε την παρουσία του Hulk αλλά ούτε και του πιο αμφιλεγόμενου αντιήρωα της Marvel, του Τιμωρού, ο οποίος υποβαθμίζεται σε έναν comic relief χαρακτήρα, με την ταινία να καταλήγει τελικά να μοιάζει με ακόμη μία προσθήκη στο multiverse της Marvel, προετοιμάζοντας το έδαφος για τις επόμενες κυκλοφορίες.
Αχνή θέα των λόφων
★★⯪☆☆
(A Pale View of The Hills, Ιαπωνία, Μ. Βρετανία, 2025, 123’)
Σκηνοθεσία: Κέι Ισικάβα.
Ηθοποιοί: Σούζου Χιρόσε, Φούμι Νικαϊντό
Βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του νομπελίστα Καζούο Ισιγκούρο («Τα απομεινάρια μιας μέρας») και κάνοντας πρεμιέρα στο τμήμα «Ένα Κάποιο Βλέμμα» του Φεστιβάλ Κανών 2025, η νέα ταινία του Ιάπωνα σκηνοθέτη Κέι Ισικάβα αφηγείται την ιστορία της Νίκι, μιας επίδοξης Ιαπωνοβρετανίδας συγγραφέα, η οποία το 1982 παίρνει συνέντευξη από τη μητέρα της, Ετσουκο, με σκοπό να γράψει ένα βιβλίο βασισμένο στις μεταπολεμικές εμπειρίες της στο Ναγκασάκι. Σύντομα, όμως, αντιλαμβάνεται πως κάτι στις αφηγήσεις της δεν ταιριάζει.
Ο Ισικάβα επιχειρεί να μεταφέρει στον κινηματογράφο έναν συγγραφέα του οποίου τα έργα μοιάζουν με έναν πολύπλοκο λαβύρινθο συναισθημάτων και χαρακτήρων που έρχονται πολλές φορές αντιμέτωποι με τον εαυτό τους. Οι ιστορίες του Ισιγκούρο ξεδιπλώνονται μέσα από μια αργή, λεπτοδουλεμένη αφήγηση που διεισδύει στα μύχια της ανθρώπινης ψυχής. Ο Ισικάβα προσπαθεί να αποδώσει αυτή τη συγγραφική δεξιοτεχνία, αδυνατώντας όμως να αποφύγει το μελόδραμα, με αποτέλεσμα η μελαγχολική, νοσταλγική ατμόσφαιρα που χτίζει να υπερισχύει των χαρακτήρων, υποβαθμίζοντάς τους από πολυεπίπεδους σε μονοδιάστατους. Παράλληλα, η βασική του ιδέα, που αφορά τη μνήμη και την ανασύνθεσή της από το ίδιο το άτομο ώστε να απαλύνει ή να αντιμετωπίσει το τραύμα του, δεν εξερευνάται ποτέ σε βάθος. Ο Ισικάβα δεν τολμά σκηνοθετικά. Η αφήγησή του παραμένει τετριμμένη και η σκηνοθεσία του συχνά άτονη και επιτηδευμένη. Έτσι, όταν η μεγάλη αποκάλυψη έρχεται στην τελευταία πράξη, βασίζεται στον μελοδραματισμό και στην εύκολη συγκίνηση για να κερδίσει τον θεατή.
ΕΠΑΝΕΚΔΟΣΕΙΣ
O ταξιτζής
★★★★★
(Taxi Driver, ΗΠΑ, 1976, 114’)
Σκηνοθεσία: Μάρτιν Σκορσέζε.
Ηθοποιοί: Ρόμπερτ Ντε Νίρο, Τζόντι Φόστερ
Ενας ψυχικά ασταθής βετεράνος του Βιετνάμ εργάζεται ως νυχτερινός ταξιτζής στη Νέα Υόρκη, όπου η παρακμή και η διαφθορά τροφοδοτούν τη βίαιη εμμονή του. Βραβευμένο με Χρυσό Φοίνικα στις Κάνες και υποψήφιο για τέσσερα Οσκαρ, το αριστούργημα του Μάρτιν Σκορσέζε αποτελεί μία από τις πιο επιδραστικές ταινίες του New Hollywood και ένα εμβληματικό πορτρέτο της μεταπολεμικής Αμερικής, αποτυπώνοντας το τραύμα του Βιετνάμ, την κοινωνική απογοήτευση και την ψυχική κατάρρευση ενός ανθρώπου που πιστεύει πως η βία μπορεί να εξαλείψει τη βία.
Following
★★⯪☆☆
(Μ. Βρετανία, 1998, 70’)
Σκηνοθεσία: Κρίστοφερ Νόλαν.
Ηθοποιοί: Τζέρεμι Θίομπολντ, Αλεξ Χο
Ένας άνεργος συγγραφέας, που ακολουθεί στα κρυφά αγνώστους για να αντλήσει υλικό για τα βιβλία του, γνωρίζει τον Κομπ, έναν γοητευτικό διαρρήκτη που τον μυεί στον κόσμο του εγκλήματος. Το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Κρίστοφερ Νόλαν είναι ένα ευρηματικό ασπρόμαυρο νεο-νουάρ, όπου διακρίνονται ήδη τα βασικά χαρακτηριστικά του μετέπειτα έργου του: η εμμονή με τον χρόνο και η αγάπη του για τον κατακερματισμό της αφήγησης.
Ψηλά τακούνια
★★★★☆
(Tacones lejanos, Ισπανία, 1991, 112’)
Σκηνοθεσία: Πέδρο Αλμοδόβαρ.
Ηθοποιοί: Βικτόρια Αμπρίλ, Μαρίσα Παρέδες
Δεκαπέντε χρόνια αφού εγκατέλειψε τη δωδεκάχρονη κόρη της για να αφοσιωθεί στην καριέρα της, μια διάσημη περφόρμερ επιστρέφει στη Μαδρίτη και ανακαλύπτει πως εκείνη έχει παντρευτεί έναν πρώην εραστή της. Οταν ο σύζυγος της κόρης της δολοφονείται, μητέρα και κόρη γίνονται οι βασικές ύποπτες. Ισορροπώντας ανάμεσα στο μελόδραμα, το νουάρ και το μαύρο χιούμορ, ο Αλμοδόβαρ παραδίδει μία από τις πιο ολοκληρωμένες ταινίες του, μια βαθιά ανθρώπινη μελέτη πάνω στην αγάπη, την ενοχή, την επιθυμία και τη συγχώρεση.
Η γοητεία της αμαρτίας
★★★★★
(Gruppo di Famiglia in un Interno, Ιταλία, Γαλλία, 1974, 121’)
Σκηνοθεσία: Λουκίνο Βισκόντι.
Ηθοποιοί: Μπαρτ Λάνκαστερ, Χέλμουτ Μπέργκερ
Ενας απομονωμένος Αμερικανός καθηγητής ζει μόνος σε ένα πολυτελές παλάτσο στη Ρώμη, ώσπου η ζωή του ανατρέπεται όταν νοικιάζει τον επάνω όροφο σε μια θορυβώδη αριστοκρατική οικογένεια. Το επιβλητικό ψυχολογικό δράμα του Λουκίνο Βισκόντι, μία από τις πιο ώριμες ταινίες του, εξερευνά με οξυδέρκεια τη σύγκρουση ανάμεσα στο παλιό και το νέο, την εγγύτητα του θανάτου, τις υπαρξιακές κρίσεις και το χάσμα των γενεών.
Φάουστ
★★★★★
(Faust – Eine deutsche Volkssage, Γερμανία, 1926, 106’)
Σκηνοθεσία: Φρίντριχ Β. Μουρνάου.
Ηθοποιοί: Γκέστα Εκμαν, Εμιλ Γιάνινγκς
Οι τρεις καβαλάρηδες της Αποκάλυψης σπέρνουν τον τρόμο, όταν ένας Αρχάγγελος παρουσιάζει τον Φάουστ ως παράδειγμα αρετής. Ο Σατανάς στοιχηματίζει ότι θα διαφθείρει την ψυχή του. Οταν η πανούκλα πλήττει την πόλη και ο Φάουστ αδυνατεί να σώσει τους κατοίκους, καταφεύγει σε μια μαγική τελετουργία. Το αριστούργημα του Φρ. Β. Μουρνάου, ένα από τα κορυφαία βωβά φιλμ του γερμανικού εξπρεσιονισμού.
Έγκλημα στον τρίτο όροφο
(Le Crime du 3e Etage, Γαλλία, 2026, 104’)
Σκηνοθεσία: Ρεμί Μπεζανσόν.
Ηθοποιοί: Ζιλ Λελούς, Λετισιά Καστά
Μια καθηγήτρια κινηματογράφου με εμμονή στον Αλφρεντ Χίτσκοκ, ένας συγγραφέας αστυνομικών μυθιστορημάτων και ένας παράξενος γείτονας μπλέκονται σε μια έρευνα, όπου το πραγματικό έγκλημα ίσως είναι λιγότερο σημαντικό από τα μυστικά ενός ζευγαριού σε κρίση. Η ταινία δεν έχει κριτική, καθώς δεν πραγματοποιήθηκε δημοσιογραφική προβολή.
Διαβάστε περισσότερα