Αμερική δεν είναι μόνο οι ΗΠΑ, αλλά μια ολόκληρη ήπειρος. Αν όμως επικεντρωθούμε στη βορειοαμερικανική υπερδύναμη, είναι κι αυτή δισυπόστατη. Με τα σημερινά δεδομένα, υπάρχουν δύο Αμερικές, η Αμερική του Τραμπ και των ολιγαρχών και η Αμερική του Ζοχράν Μαμντάνι, δημάρχου της Νέας Υόρκης, που δεν έχει γεννηθεί στις ΗΠΑ.
Το κίνημα Μαμντάνι, ο οποίος αυτοχαρακτηρίζεται «δημοκρατικός σοσιαλιστής», έχει σοβαρό αντίκτυπο εντός του Δημοκρατικού Κόμματος, αλλά και διεθνώς, κυρίως στη Γερμανία, αν κρίνουμε από τις πρόσφατες εκλογές στο Βερολίνο. Εκεί εκλέχτηκε δήμαρχος-κυβερνήτης η υποψήφια της Αριστεράς (Die Linke), Ελίφ Εράλπ, δικηγόρος, κόρη Τούρκων προσφύγων που είχαν διαφύγει στη χώρα των Μαρξ και Αϊνστάιν μετά το πραξικόπημα του στρατηγού Εβρέν στην Τουρκία, το 1980. Από πολλές απόψεις, βίοι παράλληλοι για την Εράλπ και τον Μαμντάνι.
Η αποκαλούμενη και «Ζορό της αγοράς ακινήτων» νέα δήμαρχος του Βερολίνου έκανε προεκλογική εκστρατεία, αλλά είχε ενεργοποιηθεί και για το στεγαστικό, σοβαρό πρόβλημα στο Βερολίνο όπως και στην Αθήνα, με στόχο ακατοίκητα σπίτια να μην περιέρχονται στην κατοχή μεγάλων εταιρειών, αλλά να αποδίδονται στο Δημόσιο.
Ελπιδοφόρα η νίκη της Αριστεράς στο Βερολίνο, διότι προεικάζει τη μαγιά προοδευτικής εναλλακτικής στη Γερμανία, δεδομένου ότι η νέα δήμαρχος θα χρειαστεί να συγκυβερνήσει με τους Σοσιαλδημοκράτες και τους Πράσινους. Αυτός είναι ο δρόμος για την αντιμετώπιση της εκλογικά ανερχόμενης Ακροδεξιάς που αποκαλείται Εναλλακτική για τη Γερμανία, υποσχόμενη έξοδο από την Ε.Ε. και επιστροφή στο μάρκο, με πόρτες κλειστές για τους μετανάστες και τους πρόσφυγες σαν τους γονείς της Ελίφ. Λόγια του αέρα θα έλεγα, διότι και η Μελόνι στην Ιταλία έγινε πρωθυπουργός με αντιευρωπαϊκή και αντιμεταναστευτική ατζέντα, αλλά συμμορφώθηκε με την πραγματικότητα.
Καλό θα είναι κάποιοι και στην Ελλάδα να μην κινδυνολογούν για την επέλαση της Ακροδεξιάς στη Γερμανία, παραγνωρίζοντας τη μεταπολεμική ιστορία της μεγάλης αυτής χώρας, που με καγκελάριο τον Βίλι Μπραντ άνοιξε τον δρόμο για τη Διάσκεψη του Ελσίνκι το 1975, ακολουθώντας την περίφημη «Οστπολιτίκ» προσέγγισης με τη Μόσχα, αν και ήταν νωπή η εισβολή των τανκς του Συμφώνου της Βαρσοβίας στην Τσεχοσλοβακία για τη συντριβή της «Ανοιξης της Πράγας».
Επιπλέον, στη Δυτική Γερμανία αναπτύχθηκε ένα από τα μεγαλύτερα στον κόσμο αντιπυρηνικά κινήματα, μέσα από το οποίο γεννήθηκε το πολιτικό κίνημα των Πράσινων, μεγάλη πολιτική οικογένεια σήμερα στην Ε.Ε. Πολιτική οικογένεια που βρέθηκε στο πλευρό της κυβέρνησης Τσίπρα το 2015, κατά τη σκληρή διαπραγμάτευσή της με τους δανειστές-εταίρους της Ελλάδας στην Ε.Ε., την ώρα που οι εγχώριοι «υπερπατριώτες» διαδήλωναν «Βάστα Σόιμπλε».
*Υπεύθυνος Γραφείο Ειρήνης του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr