Τελευταία νέα
Βουλή: Μετωπική Ανδρουλάκη-Κικίλια για δύο τροπολογίες του ΠΑΣΟΚ – «Από τις απευθείας αναθέσεις σας, αυτά τα 25 εκατ.» NYT: Δεξί χέρι του Αμερικανού πρέσβη στο Ισραήλ αλλοίωνε αναφορές για να καλύψει την κυβέρνηση Νετανιάχου Πλήρης κάλυψη από Μαρινάκη σε Μελέτη για τους «εκβιαζόμενους» εργοδότες: «Λαθροχειρία και ανθρωποφαγία» Μαρικάρμεν: Οι Ισπανοί αποχαιρετούν τη «γιαγιά όλης της χώρας» που έγινε σύμβολο αγώνα – «Σας ευχαριστούμε» [εικόνες – βίντεο] Ουκρανικό: Ο «σκιώδης πόλεμος» Βερολίνου και Μόσχας – Η Ουάσιγκτον φόρτωσε τον λογαριασμό στους «πρόθυμους» Ευρωπαίους “Φουρτούνες” στη ΝΔ : Ο Κικίλιας παιρνει επάνω του (ΛΣ) την πόντιση των καλωδίων Νέα επίθεση Σαμαρά μέσω Τσιούτσια: «Ιδεολογική μετάλλαξη» στη ΝΔ – «Ο κόσμος πιέζει για πολιτικές πρωτοβουλίες» Ολυμπιακός vs Παναθηναϊκός: Αιώνιοι πονοκέφαλοι Κριτική Καραμανλή: Η Ελλάδα πρέπει να αποκτήσει μια πιο πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική Guardian: Παρέμβαση της κυβέρνησης Τραμπ για ευρωπαϊκό συνέδριο που την… ενόχλησε – Η Ε.Ε απέσυρε τις χορηγίες Συνάντηση Ν. Δένδια με τον Ινδό ΥΠΕΞ: Στο επίκεντρο οι διμερείς σχέσεις των δύο χωρών Μήλος: Σύλληψη 40χρονου για διάρρηξη επιχείρησης – Προσπάθησε να φύγει από το νησί με 7.200 ευρώ
Efsyn.gr

Ουκρανικό: Ο «σκιώδης πόλεμος» Βερολίνου και Μόσχας – Η Ουάσιγκτον φόρτωσε τον λογαριασμό στους «πρόθυμους» Ευρωπαίους

«Δεν έχουμε πόλεμο, αλλά δεν έχουμε και ειρήνη». Είναι η φράση που έχει ακουστεί τους τελευταίους μήνες αμέτρητες φορές από χείλη Γερμανών πολιτικών, με πρώτο και καλύτερο τον υπουργό Αμυνας, Μπόρις Πιστόριους.
Την περασμένη Δευτέρα, σε μια μάλλον ασυνήθιστη σκηνοθεσία, ο επικεφαλής των γερμανικών μυστικών υπηρεσιών Μάρτιν Γιέγκερ έκανε λόγο για «σκιώδη πόλεμο» της Ρωσίας εναντίον της Γερμανίας και δεν δίστασε να προβλέψει ότι η απειλή από τη Μόσχα μπορεί να πάρει και πιο κλασικές πολεμικές μορφές στο μέλλον. Ο ίδιος εξέφρασε τη δυσαρέσκειά του για το γεγονός ότι η κοινή γνώμη δεν φαίνεται να παίρνει και πολύ σοβαρά όλες αυτές τις προειδοποιήσεις. Οι μυστικές υπηρεσίες πάντως αποκτούν πρόσθετες επιχειρησιακές αρμοδιότητες που δεν είχαν στο παρελθόν για να «προστατεύουν» από εξωτερικούς εχθρούς.
Είναι σαφές ότι η Γερμανία δεν αποτελεί πλέον απλώς θεατή της σύγκρουσης Μόσχας-Κιέβου, αλλά έχει μετατραπεί σε συμμέτοχο αυτής της σύγκρουσης, όπως άλλωστε έμμεσα επιβεβαιώνουν κυβερνητικά στελέχη λέγοντας ότι αυτός ο πόλεμος στρέφεται εναντίον ολόκληρης της Ευρώπης. Το περασμένο Σαββατοκύριακο ο καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς μετέβη αιφνιδιαστικά στο Κίεβο για να εκφράσει και πάλι τη στήριξή του στον Ζελένσκι και να υποσχεθεί επιπλέον βοήθεια ενός δισεκατομμυρίου ευρώ, αλλά και να ανακοινώσει νέες συμφωνίες για συμπαραγωγή drones, τα οποία πλέον έχουν μετατραπεί σε πρωταγωνιστές αυτού του πολέμου. Μια εβδομάδα νωρίτερα στο Κίεβο είχαν καταγράψει με ανησυχία το πρώτο ραντεβού μετά από χρόνια των ΥΠΕΞ Γερμανίας και Ρωσίας στη Νέα Υόρκη, που κάποιοι θεώρησαν ότι θα μπορούσε να σηματοδοτήσει μια σταδιακή αλλαγή πλεύσης της γερμανικής διπλωματίας.
Στήριξη «ταυτοτικού» χαρακτήρα
Κάτι τέτοιο δεν φαίνεται να επιβεβαιώνεται. Για την κυβέρνηση Μερτς η σύνταξη στο πλευρό της Ουκρανίας έχει αποκτήσει πλέον «ταυτοτικό χαρακτήρα», αν και τα αποτελέσματα αυτής της επιλογής είναι τουλάχιστον από πολιτική άποψη πενιχρά. Ο ίδιος ο καγκελάριος επιδίωξε από τις πρώτες ημέρες της θητείας του να επενδύσει σε ένα προφίλ «καγκελάριου εξωτερικών», με ταξίδια στο Κίεβο ή στη γειτονική Βαρσοβία. Αυτό δεν του έχει φέρει εσωτερικά πολιτικά κέρδη, αφού το 87% των Γερμανών εξακολουθεί να δηλώνει «δυσαρεστημένο» μαζί του. Δεν ήταν άλλωστε ποτέ η εξωτερική πολιτική που έκρινε τις εκλογές.
Eίναι και ο λογαριασμός αυτής της επιλογής που προκαλεί δυσαρέσκεια στους Γερμανούς πολίτες – πλέον όχι μόνο στους Ανατολικούς. Σύμφωνα με τα στοιχεία του ίδιου του υπουργείου Εξωτερικών στο Βερολίνο η χώρα έχει ενισχύσει το Κίεβο με πάνω από 100 δισεκατομμύρια ευρώ από την αρχή του πολέμου. Από αυτά, τα 57,6 αφορούν στρατιωτική βοήθεια και τα 43,3 πολιτική. Σε μια περίοδο που οι Γερμανοί ακούν από την κυβέρνησή τους να μιλά διαρκώς για περικοπές, τα παραπάνω νούμερα είναι μάλλον δύσπεπτα.
Ειδικά μετά το τέλος της θητείας Μπάιντεν και την αλλαγή στον Λευκό Οίκο η Γερμανία έχει γίνει ο βασικός αιμοδότης του Βολοντίμιρ Ζελένσκι, ενώ έχει ξοδέψει τεράστιο διπλωματικό κεφάλαιο για να εγκριθούν δεκάδες δισεκατομμύρια στήριξης και από τα Ταμεία της Ε.Ε., με το ερώτημα για το ποιος τελικά θα κληθεί να τα πληρώσει να παραμένει αναπάντητο.
Λογική συνέπεια ότι η γερμανική στάση έχει ενοχλήσει πιο ψύχραιμους Ευρωπαίους εταίρους και έχει οδηγήσει στον αποκλεισμό της Γερμανίας από τις ομολογουμένως αλλοπρόσαλλες «διπλωματικές» πρωτοβουλίες του Ντόναλντ Τραμπ. Το σίγουρο είναι ότι το Βερολίνο, ως «εμπλεκόμενο» στη σύγκρουση, έχει στερήσει από τον εαυτό του δυνατότητες διαμεσολαβητικών παρεμβάσεων.
Μόνη κερδισμένη η πολεμική βιομηχανία
Υπάρχει βεβαίως και η άλλη όψη του νομίσματος. Η στάση αυτή έχει οδηγήσει σε μια άνευ προηγουμένου άνθηση της πολεμικής βιομηχανίας της χώρας, η οποία σε μεγάλο βαθμό στηρίζεται στα τεράστια κυβερνητικά επενδυτικά προγράμματα. Ο τομέας εξελίσσεται ραγδαία από μια εξειδικευμένη αγορά σε βασικό μοχλό της γερμανικής οικονομικής ανάπτυξης, με αυξανόμενη συμμετοχή μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων, πέραν των παραδοσιακών κολοσσών του τομέα.
Ο βασικός πυρήνας του κλάδου παράγει ετήσια έσοδα περίπου 31 δισεκατομμυρίων ευρώ και απασχολεί άμεσα περίπου 105.000 άτομα. Συμπεριλαμβανομένων όλων των εταιρειών αμυντικής τεχνολογίας και προμηθευτών, ο αριθμός των εργαζομένων εκτιμάται ήδη σε 400.000 – και αυξάνεται ραγδαία. Η γερμανική κυβέρνηση σχεδιάζει να δαπανήσει πάνω από 150 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως για την εθνική ασφάλεια από το 2029. Ο αριθμός των μελών του Ομοσπονδιακού Συνδέσμου της Γερμανικής Βιομηχανίας Ασφάλειας και Αμυνας (BDSV) έχει τριπλασιαστεί σε πάνω από 300 εταιρείες μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα.
Οπως σχολίαζε ένας Γάλλος αναλυτής, το Βερολίνο έχει ουσιαστικά επιλέξει με τη στροφή στην πολεμική βιομηχανία να απαντήσει σε μια τριπλή πρόκληση: στην παρατεταμένη οικονομική στασιμότητα, στην πρόθεση των ΗΠΑ για περιορισμό της παρουσίας τους στην Ευρώπη και στη θεωρούμενη ρωσική απειλή, που συχνά διογκώνεται τεχνηέντως για να δικαιολογηθούν πολιτικές επιλογές.

Διαβάστε περισσότερα

Διαβάστε επίσης...