Ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει και μπορεί και θα αγωνιστεί να επανακτήσει την εμπιστοσύνη του με τους πολίτες, είναι το μήνυμα που στέλνει ο γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας Γιάννης Αμανατίδης, μετά τη νέα σελίδα -υπό δύσκολες συνθήκες- που γυρνά το κόμμα της Αριστεράς, επιχειρώντας να επανασυστηθεί στο εκλογικό σώμα.
–Έπειτα από ένα μακρύ διάστημα φθοράς, συρρίκνωσης και απωλειών, ο ΣΥΡΙΖΑ επιχειρεί τη σταθεροποίηση και την ανασυγκρότηση. Μήπως είναι μάταιο; Μήπως, όπως λένε αποχωρήσαντες σύντροφοί σας, έκλεισε ο ιστορικός κύκλος του ΣΥΡΙΖΑ;
Πρώτα απ’ όλα να σας ξεκαθαρίσω πως ο κύκλος ενός ιστορικού κόμματος δεν κλείνει επειδή το αποφασίζουν ορισμένα (νυν και πρώην) στελέχη του, κυρίως εκείνα που επέλεξαν να αποχωρήσουν. Κλείνει, όταν το κόμμα πάψει να έχει λόγο ύπαρξης στην κοινωνία. Ξέρουμε πως ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ έδωσε την εικόνα ενός κόμματος, που συζητούσε διαρκώς για τον εαυτό του, την ώρα που η κοινωνία ασφυκτιούσε. Και το πληρώσαμε. Αυτή είναι η αλήθεια και δεν θα την ωραιοποιούμε. Η ανασυγκρότηση, λοιπόν, δεν είναι μάταιη. Επιστρέφουμε στην κοινωνία με καθαρές θέσεις και πειστικές λύσεις πως ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και θέλει και μπορεί.
–Υπήρξε ή υπάρχει σχέδιο διάλυσης του ΣΥΡΙΖΑ εκπορευόμενο από τον κ. Τσίπρα, όπως κατήγγειλε ο Παύλος Πολάκης με αφορμή τα κύματα ανεξαρτητοποιήσεων βουλευτών σας;
Δεν γνωρίζω εάν υπήρξε ένα οργανωμένο σχέδιο με την έννοια που περιγράφετε. Δείτε όμως τα γεγονότα και τι παράχθηκε από αυτά. Μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα είδαμε μαζικά βουλευτές να αποχωρούν. Αλλοι να κρατούν – και άλλοι όχι – τις έδρες που κατέκτησαν με τα ψηφοδέλτια και τις ψήφους του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και να κατευθύνονται προς έναν νέο πολιτικό φορέα. Παράλληλα, ακούσαμε από στελέχη αυτού του φορέα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ ολοκλήρωσε την αποστολή του. Όλα αυτά δεν είναι συμπτώσεις χωρίς πολιτική σημασία. Τώρα, σε ό,τι έχει να κάνει με την καταγγελία του Παύλου Πολάκη, η προσωπική μου άποψη είναι ότι θα έπρεπε όσοι θεωρούν ότι τους αφορά, να απαντήσουν πολιτικά και καθαρά, χωρίς υπεκφυγές. Μέχρι τώρα δεν έχει γίνει…
–Ποιοι είναι οι άμεσοι και ποιοι οι μακροπρόθεσμοι στόχοι της νέας πολιτικής φάσης για το κόμμα σας; Έχετε έναν οδικό χάρτη για τους επόμενους μήνες;
Και βέβαια υπάρχει οδικός χάρτης που είναι συγκεκριμένος. Σε άλλη περίπτωση δεν θα συζητάγαμε για «οδικό χάρτη» αλλά για ευχολόγιο. Συλλογική ηγεσία, εκλογική προετοιμασία, πολιτική εξωστρέφεια, οργανωτική ανασυγκρότηση. Σοβαρή και αποτελεσματική λειτουργία της Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Περαιτέρω εξειδίκευση του προγράμματος, ώστε στη Δ.Ε.Θ. ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ να παρουσιάσει αναλυτικά τις προτάσεις του για την ακρίβεια, τη στέγη, το ιδιωτικό χρέος, την υγεία, την παιδεία και την εργασία.
Μακροπρόθεσμα, ο στόχος είναι να ανασυγκροτηθεί ένας σοβαρός πόλος της δημοκρατικής Αριστεράς. Με συμμαχίες, ασφαλώς, αλλά πάνω σε προγραμματικές συμφωνίες. Όχι σε συμφωνίες κορυφής που αποφασίζονται πίσω από κλειστές πόρτες και ανακοινώνονται κατόπιν στην κοινωνία. Να σας θυμήσω εξάλου τι σημαίνει το «ΠΣ» στον τίτλο του κόμματος: «Προοδευτική Συμμαχία».
–Να θεωρήσουμε δεδομένη την παρουσία του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές; Θα κατεβάσετε δικό σας ψηφοδέλτιο; Μαζί με άλλες δυνάμεις και πρόσωπα; Πώς το σκέφτεστε;
Αυτό σας απάντησα και στην προηγούμενη ερώτηση. Και σχέδιο υπάρχει και προεκλογικό πρόγραμμα και σαφώς επιθυμούμε – και κατά την άποψή μου θα το καταφέρουμε – να έχουμε ένα κοινό ψηφοδέλτιο με συμμαχικές δυνάμεις.
Και εδώ θα ήθελα να σας επισημάνω πως δεν πρόκειται να παρακαλέσουμε κανέναν να μας επιτρέψει να υπάρχουμε. Ούτε θα κλειστούμε φοβικά στον εαυτό μας.
Το ψηφοδέλτιο θα πρέπει να είναι ανοιχτό στην κοινωνία, στους ανθρώπους της εργασίας, της επιστήμης, της αυτοδιοίκησης, του πολιτισμού και των κινημάτων.
Να μην έχουμε ένα ψηφοδέλτιο αποκλειστικά «ανακύκλωσης προσώπων». Να έχουμε ψηφοδέλτια με πολίτες και στελέχη των δημοκρατικών δυνάμεων, που μπορούν να κοιτάξουν τον πολίτη στα μάτια και να του εξηγήσουν γιατί αξίζει να εμπιστευθεί ξανά τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ.
Θα πρέπει να συνομιλήσουμε με όλους. Να επιδιώξουμε τη συνεργασία των αριστερών, δημοκρατικών και προοδευτικών δυνάμεων. Όχι επειδή φοβόμαστε να σταθούμε μόνοι μας, αλλά επειδή η κοινωνία χρειάζεται και απαιτεί μια μεγάλη προοδευτική απάντηση.
–Πού μπαίνει ο πήχης; Είναι το μίνιμουμ σκαλοπάτι η συνέχιση της κοινοβουλευτικής παρουσίας;
Μίνιμουμ εκλογικός στόχος είναι η καθαρή και ισχυρή κοινοβουλευτική παρουσία. Δεν έχει νόημα να κρυβόμαστε πίσω από μεγαλόστομες προβλέψεις, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται σε τόσο δύσκολη θέση.
Από την άλλη, η απλή είσοδος στη Βουλή δεν μπορεί να αποτελεί ολοκληρωμένο πολιτικό σχέδιο. Ο πολίτης δεν θα μας ψηφίσει για να διασώσει τις έδρες ή τον κομματικό μας μηχανισμό. Θα μας ψηφίσει μόνο εάν πιστέψει ότι μπορούμε να υπερασπιστούμε αποτελεσματικά τη ζωή, το εισόδημα και τα δικαιώματά του.
Ο πήχης, επομένως, έχει πολλά επίπεδα. Να έχουμε όχι μόνο κυβερνητική αλλά και αλλαγή πολιτικής στη χώρα, εκλογικά να επιστρέψει ο ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή με ποσοστό, που θα του επιτρέπει να παρεμβαίνει ουσιαστικά και να αποδείξουμε πως είμαστε ένα κόμμα με προτάσεις και προοπτική, που λειτουργεί και ως καταλύτης για την προγραμματική συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων για την πολιτική αλλαγή.
–Ένας ψηφοφόρος σας μπορεί να βρεθεί σε δίλημμα: να ψηφίσει ξανά ΣΥΡΙΖΑ ή να δοκιμάσει την Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη του Αλέξη Τσίπρα. Τι θα του λέγατε;
Θα του έλεγα πρώτα απ’ όλα ότι δε χρωστά την ψήφο του σε κανέναν. Ούτε στον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ ούτε στην ΕΛ.Α.Σ. Η ψήφος δεν είναι πράξη ευγνωμοσύνης για το παρελθόν. Είναι επιλογή για το μέλλον. Να συγκρίνει, λοιπόν, τις θέσεις μας. Ποιος δεσμεύεται για τη δημόσια παιδεία; Ποιος προτείνει πραγματική μείωση των έμμεσων φόρων; Ποιος υπερασπίζεται τη δημόσια ενέργεια, την εργασία και το κοινωνικό κράτος; Ποιος διαθέτει συλλογική λειτουργία και ποιος οργανώνεται γύρω από ένα πρόσωπο;
Και θέλω εδώ να σας τονίσω, πως ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ζητά να ψηφιστεί επειδή κυβέρνησε κάποτε. Ζητά να κριθεί για το τι προτείνει σήμερα. Το ίδιο πρέπει να ισχύσει και για την ΕΛ.Α.Σ. Η νοσταλγία μπορεί να συγκινεί. Δεν αποτελεί όμως κυβερνητικό πρόγραμμα.
–Πώς κρίνετε το γεγονός ότι η ΕΛ.Α.Σ. παίρνει θέσεις, όπως για παράδειγμα στα ιδιωτικά πανεπιστήμια, που την απομακρύνουν από τις παραδοσιακές απόψεις της Αριστεράς;
Εδώ υπάρχει σαφής πολιτική διαφορά. Η θέση ότι «δεν θα τα ιδρύαμε, αλλά δεν θα τα καταργήσουμε» αποδέχεται στην πράξη το τετελεσμένο της Νέας Δημοκρατίας. Δεν αρκεί να δηλώνεις αντίθετος στην αναθεώρηση του άρθρου 16, όταν διατηρείς ανέπαφο το αποτέλεσμα της πολιτικής που καταγγέλλεις. Η δική μας θέση είναι κατάργηση του νόμου, ουσιαστική ενίσχυση του δημόσιου πανεπιστημίου και πλήρης προστασία των φοιτητών, που έχουν ήδη εγγραφεί.
Και βρίσκω πρέπον να σας εξηγήσω την δομική διαφορά: Η Αριστερά δεν είναι η ταμπέλα που βάζει κάποιος στον τίτλο του κόμματός του. Αυτό είναι πολύ εύκολο. Όμως στη ζωή και στην πολιτική, Αριστερά είναι οι επιλογές, που κάνεις όταν έρχεται αντιμέτωπος με τα συμφέροντα, τις ιδιωτικοποιήσεις και τις κοινωνικές ανισότητες.
Γιατί η πραγματική Αριστερά δεν τελειώνει όταν χάνει, τελειώνει μόνο όταν ξεχνά ποιους οφείλει να υπηρετεί.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr