Τι σχέση έχει ο θάνατος του ατυχούς Γιώργου Μαζωνάκη με το… φιάσκο των ιδιωτικών πανεπιστημίων; Ο δημοφιλής μουσικός, όπως όλα δείχνουν έχασε τη μάχη της ζωής του εμπιστευόμενος μια ιδιωτική κλινική που διαφήμιζε μια υγειονομική υπηρεσία για την οποία δεν ήταν πιστοποιημένη. Ο θάνατός του αναδεικνύει με τραγικό τρόπο το τεράστιο κενό στην αξιοπιστία των ιδιωτικών κλινικών που πουλούν… φύκια για μεταξωτές κορδέλες.
Οι οικογένειες των φοιτητών που εγγράφηκαν στα νεοϊδρυθέντα ιδιωτικά πανεπιστήμια, από την άλλη, κατά αντίστοιχο τρόπο εμπιστεύθηκαν την κυβέρνηση που τα διαφήμιζε, υποστηρίζοντας, μάλιστα, ότι αυτά θα είναι τόσο καλά, ώστε θα αναγκάσουν τα αποδεδειγμένα υψηλού επιπέδου δημόσια πανεπιστήμια να βελτιωθούν εξαιτίας του… ανταγωνισμού μαζί τους.
Τα ιδιωτικά πανεπιστήμια αποδείχθηκε, τελικά, από το ΣτΕ ότι είχαν περάσει ελέγχους fast track που δεν πιστοποιούσαν την ακαδημαϊκή τους επάρκεια. Γι’ αυτό και οι άδειες λειτουργίας τους, όπως και τα προγράμματα σπουδών τους που αξιολογήθηκαν… νύχτα, τελικά ακυρώθηκαν. Ευτυχώς, στην περίπτωση των ιδιωτικών πανεπιστημίων δεν υπήρξε απώλεια ζωής. Η οποία, όμως, μπορεί να υπάρξει στο μέλλον, αν όσοι τελικά αποφοιτήσουν από τα ιδιωτικά πανεπιστήμια εργαστούν ως επιστήμονες, καθώς δεν θα έχουν τις απαραίτητες γνώσεις και τα ουσιαστικά προσόντα που εγγυάται ένα πιστοποιημένο πανεπιστήμιο.
Η κυβέρνηση έσπευσε, βεβαίως, άμεσα να επανεκδώσει τις άδειες λειτουργίας τους, προκειμένου να φανεί επικοινωνιακά ότι δεν υπάρχει πρόβλημα. Μέσα σε μόλις μια εβδομάδα τα ισόγεια μαγαζιά έγιναν ως διά μαγείας πολυώροφα κτίρια, οι στενοί διάδρομοι έγιναν πανεπιστημιακές αυλές και οι εκπαιδευτικές επιχειρήσεις βαφτίστηκαν ξανά πανεπιστήμια, χωρίς να έχουν καμία σχέση ούτε με την έρευνα ούτε και με την ακαδημαϊκή ελευθερία.
Ολοι, όμως, τελικά, αντιλήφθηκαν τι «παίζεται» με την εσπευσμένη αδειοδότηση και την εξίσου εσπευσμένη επανέκδοση των αδειών αυτών των ιδιωτικών πανεπιστημίων. Σκοπός της οποίας ήταν, χωρίς ουσιαστικό έλεγχο και χωρίς ακαδημαϊκή αξιολόγηση, να ιδρυθούν άρον άρον ιδιωτικά πανεπιστήμια, γιατί αυτό απαιτούν τα φιλικά στην κυβέρνηση οικονομικά συμφέροντα.
Η παράδοση σε ιδιώτες της παιδείας και μάλιστα χωρίς ελέγχους και χωρίς ακαδημαϊκή αξιολόγηση ήταν ένα έγκλημα.
Πρώτα γιατί μείωσε την αξιοπιστία αυτών των δομών. Οσο οι ασθενείς δεν θα εμπιστευθούν ξανά κλινική σαν κι αυτή στην οποία άφησε την τελευταία του πνοή ο Γ. Μαζωνάκης άλλο τόσο και οι πολίτες δεν θα εμπιστευθούν εύκολα ένα ιδιωτικό πανεπιστήμιο, η άδεια του οποίου ακυρώθηκε στα δικαστήρια.
Δεύτερος και κυριότερος λόγος είναι ότι η όλη μεθόδευση άφησε εκτεθειμένους και χωρίς προστασία όσους εμπιστεύτηκαν αυτές τις δομές. Και αν το πρώτο ενδιαφέρει μόνο τους επιχειρηματίες, το δεύτερο ενδιαφέρει το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας. Η Ελλάδα δεν είναι, όπως ισχυρίζονται οι κυβερνητικοί, η μόνη χώρα στον κόσμο, μετά τη Βόρεια Κορέα, που δεν έχει ιδιωτικά πανεπιστήμια. Ψάξτε στην προηγμένη Σκανδιναβία κι αν βρείτε, δείξτε τα και σε εμάς. Αλλά και εκεί που ιδρύθηκαν, όπως στη Γερμανία και στην υπόλοιπη Κ. Ευρώπη, οι κανόνες ήταν τόσο αυστηροί, που αυτά που τελικά λειτουργούν είναι ελάχιστα, καλύπτοντας ένα 5%-10% του φοιτητικού πληθυσμού.
Αν η Ελλάδα του κ. Μητσοτάκη έχει πράγματι μια πρωτιά, αυτή είναι ότι είναι η μόνη χώρα στον κόσμο που αφήνει όσους εμπιστεύονται τις ιδιωτικές κλινικές της να πεθαίνουν αβοήθητοι. Οπως συνέβη με τον Γ. Μαζωνάκη. Οπως η Ελλάδα του κ. Μητσοτάκη είναι και η μόνη χώρα που αδειοδότησε ιδιωτικά πανεπιστήμια κατά παράβαση του Συντάγματος, οι άδειες των οποίων ακυρώθηκαν στη συνέχεια από το ΣτΕ, επειδή διαπιστώθηκε ότι δεν είχαν περάσει τη βάσανο των ελέγχων και της αξιολόγησης που οφείλει να περάσει ένα πανεπιστήμιο.
*Καθηγητή, πρώην Πρύτανη ΑΠΘ, επικεφαλήσ της παράταξης Αλλαγή στην Περιφέρεια Κ. Μακεδονίας
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr