Όποιος σκάβει τον λάκκο του άλλου, πέφτει ο ίδιος μέσα. Έτσι την πάτησε και η κυβέρνηση της Ν.Δ. που έσκαβε τον λάκκο στις φοιτητικές διεκδικήσεις για αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν Ανώτατη Εκπαίδευση, με «νεκροθάφτη» την Ε.Ε., αλλά τελικά έπεσε η ίδια μέσα με την ακύρωση των αδειών λειτουργίας τριών ιδιωτικών «πανεπιστημίων».
Αν κάτι αναδεικνύει η πρόσφατη απόφαση του ΣτΕ, είναι τη βιασύνη της κυβέρνησης να εφαρμόσει τον κατάπτυστο νόμο Πιερρακάκη που μετατρέπει πλήρως την πανεπιστημιακή εκπαίδευση σε super market γνώσης και πτυχίων.
Όταν όμως η γνώση αντιμετωπίζεται ως εμπόρευμα και το πανεπιστήμιο ως επιχείρηση, τότε η αγορά καθορίζει το περιεχόμενο, τις προϋποθέσεις και την ποιότητα των σπουδών. Πάνω στον ανταγωνισμό για την προσέλκυση φοιτητών-πελατών φυτρώνουν όλα τα «μπουμπούκια»: fast track αδειοδοτήσεις χωρίς στοιχειώδεις ελέγχους, κριτήρια που γίνονται λάστιχο ώστε κολέγια να βαφτιστούν «πανεπιστήμια», ακατάλληλες υποδομές, προγράμματα σπουδών χωρίς καμία επιστημονική συνοχή και επαγγελματική κατοχύρωση, οικογένειες που βρίσκονται στον αέρα πληρώνοντας τελικά το κόστος.
Κι ακόμα δεν έχουμε δει τίποτα. Η συνύπαρξη των δημόσιων ΑΕΙ με τα ιδιωτικά θα επιταχύνει την πλήρη εμπορευματοποίηση των δημόσιων ιδρυμάτων, την επιβολή διδάκτρων, τις περικοπές στη φοιτητική μέριμνα, την υποβάθμιση τμημάτων και επιστημονικών αντικειμένων που «δεν πουλάνε», την αγοραπωλησία πτυχίων, τη στενότερη πρόσδεση με τις απαιτήσεις του κεφαλαίου και της πολεμικής οικονομίας, που συνοδεύεται με ένταση της καταστολής και φίμωση των διεκδικήσεων.
Το πρόβλημα επομένως βρίσκεται στην πολιτική που αντιμετωπίζει την παιδεία ως εμπόρευμα, όπως χαρακτηριστικά αποτυπώνεται αυτές τις μέρες με τον γολγοθά αναζήτησης φοιτητικής στέγης και την έλλειψη φοιτητικών εστιών. Το πρόβλημα είναι ο ίδιος ο νόμος Πιερακκάκη και όχι ορισμένες «αστοχίες» ή «λάθη» κατά την εφαρμογή του. Ενας νόμος που συνάντησε την εναντίωση της πλειοψηφίας της πανεπιστημιακής κοινότητας και του ελληνικού λαού, παρά την απόφαση του ΣτΕ που έκρινε πως η «ελευθερία του επιχειρείν» στην Ε.Ε. είναι υπεράνω του άρθρου 16. Αυτόν τον νόμο διαβεβαιώνει ο Τσίπρας ότι θα διατηρήσει στη γνωστή λογική “το κράτος έχει συνέχεια”, αυτή τη φορά στο ξήλωμα των μορφωτικών δικαιωμάτων, ενώ το ΠΑΣΟΚ ταυτίζεται με τη Ν.Δ. στην επιλογή αναθεώρησης του άρθρου 16.
Λογαριάζουν όμως χωρίς το οργανωμένο φοιτητικό κίνημα που έχει αποδείξει ότι μπορεί να χαλάει τα σχέδια κάθε κυβέρνησης! Ετσι και τώρα, με πρώτο σταθμό το πανελλαδικό συλλαλητήριο στη ΔΕΘ, μπορεί να ακουστεί δυνατά η απαίτηση να καταργηθεί ο νόμος Πιερακκάκη και το συνολικό νομοθετικό πλαίσιο που υποτάσσει την εκπαίδευση στους νόμους της αγοράς.
Το απολύτως εφικτό και λογικό σήμερα είναι:
● Η άμεση κι οριστική ανάκληση των αδειών λειτουργίας όλων των ιδιωτικών «πανεπιστημίων».
● Η ουσιαστική αναβάθμιση των δημόσιων ΑΕΙ με επαρκή χρηματοδότηση και στελέχωση.
● Η κατάργηση των διαγραφών με μέτρα στήριξης στις φοιτήτριες και τους φοιτητές για να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους χωρίς άλλες καθυστερήσεις.
● Η άμεση αντιμετώπιση του τεράστιου προβλήματος της φοιτητικής στέγης για να σπουδάζουν τα παιδιά των λαϊκών οικογενειών χωρίς άλλες επιβαρύνσεις.
Το ΚΚΕ με την πολιτική του πρόταση αναδεικνύει πως η νέα εποχή στην τεχνολογία απαιτεί και μια νέα οργάνωση της κοινωνίας, ώστε η επιστήμη να υπηρετεί τις κοινωνικές ανάγκες και όχι το καπιταλιστικό κέρδος.
* Μέλος της Κ.Ε. του ΚΚΕ & γραμματέας του Κ.Σ. της ΚΝΕ
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr