Δεν θα μπορούσε να περιγράψει κάποιος, καλύτερα αυτή την “ιδεολογία” και αυτά πρέπει να λέγονται τώρα, σήμερα. Όχι μόνο μετά από χρόνια. Πρέπει να λέγονται τώρα, που γράφεται η ιστορία του σύγχρονου μπασκετικού Ολυμπιακού.
Μέσα από το δημιούργημα του Γιώργου Μπαρτζώκα στο παρκέ, δεν είναι μόνο τα συστήματα, οι άμυνες, τα plays και όλες εκείνες οι μπασκετικές ωρολογίες, που λίγοι καταλαβαίνουν.
Μέσα από όλα αυτά που ζούμε τα τελευταία χρόνια, από τότε δηλαδή που επέστρεψε στο λιμάνι της καρδιάς του ο Γιώργος Μπαρτζώκας, έχει δημιουργηθεί ένας νέος κόσμος, μία ολόκληρη κοσμοθεωρία.
Δεν ήταν κάτι άγνωστο, όμως ήταν κάτι που δεν το είχαμε ξαναζήσει, σφαιρικά και ολοκληρωμένα, ποτέ στο παρελθόν. Δεν θα μπούμε σε συγκρίσεις προηγούμενων προπονητών του οργανισμού. Άλλωστε, ο καθένας του άφησε το δικό του αποτύπωμα στην ομάδα.
Ο Γιώργος Μπαρτζώκας, ερχόμενος στον Ολυμπιακό, έφερε μαζί του και τις αξίες που πρεσβεύει σαν άνθρωπος, έφερε μαζί του την δικαιοσύνη, την εντιμότητα, την ανδρεία, το πάθος, την ανιδιοτέλεια, τον σεβασμό, την ταπεινότητα. Ο Γιώργος Μπαρτζώκας είναι ένας από εμάς και όλοι εμείς μαζί. Είναι ο προπονητής που έβαλε το Εγώ του, κάτω από την ομάδα.
Οι πρόεδροι του έδωσαν τα κλειδιά από την πρώτη στιγμή, τον εμπιστεύτηκαν και αυτή τους την εμπιστοσύνη, εκείνος, δεν την πρόδωσε ποτέ.
Είναι ο προπονητής που έχει δεχτεί τον μεγαλύτερο πόλεμο, από τον αιώνιο, που έχει δεχτεί άνθρωπος ποτέ στην ιστορία του Ολυμπιακού. Ένας ολόκληρος “στρατός”, δημιουργήθηκε μόνο και μόνο για την εξόντωση του. Ολόκληρα σάιτ δήθεν “αντικειμενικοτητας και αλήθειας” τον χτυπούν ανελέητα και καθημερινά επί χρόνια, προσπαθώντας να τον γκρεμίσουν και όλα αυτά, επειδή γνωρίζουν οι ίδιοι πρωτίστως, τι έχει καταφέρει και τι είναι ικανός να κάνει.
Κανείς δεν μπορεί να του προσάψει τίποτα. Είναι τέτοιο το ήθος και η προσωπικότητα του, που όσο κι αν προσπαθούν να τον αποδομήσουν, αυτές οι προσπάθειες πέφτουν πάντα στο κενό .
Λίγες μέρες, πριν από ένα ακόμα μεγάλο ραντεβού με την ιστορία, ο Ολυμπιακός του Γιώργου Μπαρτζώκα, προετοιμάζεται για το μεγάλο και τελειωτικό χτύπημα, σε εκείνους που τόσο πολύ, τον έχουν πολεμήσει. Σε εκείνους που μπροστά του γελούν και τον υμνούν, ενώ από πίσω του γράφουν όλα όσα γράφουν και λένε όλα όσα λένε, για το δήθεν, καλό της ομάδας.
Η δίψα είναι μεγάλη από όλους, φένεται στα μάτια τους, στις δηλώσεις τους, στον τρόπο που προσεγγίζουν αυτή την πρόκληση. Οι παίκτες, οφείλουν να παίξουν πρωτίστως για εκείνον. Εκείνος άλλωστε τους έκανε αυτό που είναι σήμερα. ΟΜΑΔΑ! ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ!
Μιλώντας σε πρώτο πρόσωπο, θα πω πως ναι, αυτή την δίψα την έχω κι εγώ, όμως αν κάτι δεν πάει καλά, δεν πρόκειται να πάρω πίσω τίποτα από όλα όσα λέω και γράφω, όχι μόνο σήμερα, αλλά αυτόν τον λίγο καιρό που κάνω αυτό που κάνω.
Γιατί ο Μπαρτωκισμός, αυτό πρεσβεύει.Ο Μπαρτωκισμός είναι συνώνυμος με τις αξίες του Δαφνοστεφανωμένου Έφηβου.Είναι συνώνυμος με το Μέχρι Τέλους !
Έχουμε αυτό που θα θέλατε να έχετε, αλλά δεν πρόκειται να αποκτήσετε ποτέ…
Διαβάστε περισσότερα