Το 2024 δεν ήταν απλώς πιο δύσκολο. Ήταν προειδοποίηση.
Ο Ντετέκτιβ δεν εντυπωσιάζεται από τα δελτία Τύπου.
Διαβάζει ισολογισμούς.
Και οι ισολογισμοί που αποκάλυψε αποκλειστικά το www.Money-Tourism.gr, μέσα από τα στοιχεία της ICAP CRIF, δείχνουν κάτι πολύ πιο σοβαρό απ’ ό,τι θέλει να παραδεχτεί η κυβέρνηση: ο κλάδος μεγάλωσε — αλλά η κερδοφορία άρχισε να στεγνώνει.
Οι επιχειρήσεις δούλεψαν περισσότερο, με μεγαλύτερο τζίρο, αλλά τα ταμεία τους δεν γέμισαν… Τα EBITDA ανέβηκαν για… τα μάτια του κόσμου, και τα κέρδη προ φόρων κινήθηκαν οριακά.
Δεν χρειάζεται ειδικός: αυτό λέγεται συμπίεση περιθωρίων.
©ΧΡΗΜΑ & ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ
Και η συμπίεση δεν έρχεται από τον τουρίστα.
Έρχεται από:
τις φορολογικές επιβαρύνσεις που πνίγουν τον κλάδο,
τις αυξήσεις κόστους που αντιμετωπίζονται από την κυβέρνηση σαν «φυσικό φαινόμενο»,
τα υψηλά επιτόκια χωρίς κανένα εργαλείο αντιστάθμισης,
την ενεργειακή ακρίβεια που πέρασε απαρατήρητη από τα αρμόδια υπουργεία,
την πλήρη απουσία σταθερού επενδυτικού πλαισίου.
Και κάπως έτσι, η κυβέρνηση συνεχίζει να συμπεριφέρεται στον Τουρισμό σαν τον γάιδαρο του Χότζα: του κόβει το φαγητό σιγά-σιγά για να “μάθει να αντέχει”…, μέχρι που στο τέλος έμεινε στον τόπο.
©ΧΡΗΜΑ & ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ
Αυτό ακριβώς δείχνουν τα στοιχεία που έφερε στο φως το Money Tourism.
Όχι κατάρρευση — αλλά εξάντληση.
Όχι κρίση — αλλά προειδοποίηση.
Κι εδώ ταιριάζει απόλυτα και η φράση που επαναλαμβάνει διαρκώς ο πρόεδρος της ΠΟΞ, Γιάννης Χατζής.
Τα λέει, τα ξαναλέει, χτυπάει καμπανάκια σε κάθε δημόσια παρέμβαση, επιμένει ότι το κόστος έχει ξεφύγει και ότι η βιωσιμότητα των ξενοδοχείων δεν είναι δεδομένη.
Αλλά όσο κι αν μιλάει, υπάρχουν αυτιά να ακούσουν;
Ή μήπως στο τέλος θα μείνουμε να συζητάμε πάνω από έναν κλάδο που “έμαθε να ζει με λιγότερα”, μέχρι που τελικά… δεν άντεξε άλλο;
Το 2024 δεν ήταν μια δύσκολη χρονιά.
Είναι η χρονιά που μας προειδοποιεί ότι το 2025–2026 θα είναι αγώνας αντοχής, όχι πανηγύρια.
Και μόνο όσοι το δουν από τώρα —και επενδύσουν σωστά, και πιέσουν πολιτικά— θα μείνουν όρθιοι όταν ο λογαριασμός φτάσει.
Ο Ντετέκτιβ απλώς το σημειώνει.
Τα στοιχεία μίλησαν.
Αρκεί επιτέλους να τα ακούσει κάποιος.
Πανιά για νέες αγορές άνοιξε ο Γιώργος Σπανός
Αν κάποιος πίστευε ότι η Domes θα ικανοποιούνταν με την Ελλάδα και την –ήδη σημαντική– θέση της στον χάρτη της χλιδάτης μεσογειακής φιλοξενίας και τα πρώτα ξενοδοχεία στην ιβηρική χερσόνησο, μάλλον δεν έχει παρακολουθήσει τις κινήσεις του Γιώργου Σπανού. Γιατί, πίσω από τις επίσημες δηλώσεις περί «ωρίμανσης της αγοράς» και «εξαγωγής τεχνογνωσίας», όσοι ξέρουν το παρασκήνιο μιλούν για ένα από τα πιο φιλόδοξα expansion plans ελληνικού ομίλου των τελευταίων ετών.
©ΧΡΗΜΑ & ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ
Και εδώ ξεκινά το ενδιαφέρον.
Η συμφωνία με την Brookfield ήταν απλώς το πρώτο κεφάλαιο. Η είσοδος ενός τόσο «βαρέως» αμερικανικού κεφαλαίου δεν γίνεται ποτέ μόνο για ένα ξενοδοχείο – και σίγουρα όχι για την Κρήτη. Η Brookfield μπαίνει όταν βλέπει scalable brand, δυνατό management και δυνατότητα πολλαπλασιαστή. Και αυτό ακριβώς της υποσχέθηκε η Domes: ότι μπορεί να «τρέξει» σε Ευρώπη ό,τι έκανε σε Ελλάδα.
Τώρα, τι σημαίνει αυτό πρακτικά:
Σύμφωνα με πληροφορίες του Ντετέκτιβ που δεν έχουν ακόμη ανακοινωθεί, η Domes βρίσκεται ήδη σε due diligence για μονάδα σε μια μεγάλη μεσογειακή χώρα, όπου ο ανταγωνισμός ελληνικών brands έχει αρχίσει να γίνεται αξιοσημείωτος. Η μία από τις δύο αγορές «που εξετάζονται» είναι πιο… προβλέψιμη, αφού έχει δεχθεί ήδη ελληνικό αποτύπωμα.
Η δεύτερη, όμως, είναι χώρα-έκπληξη, με τεράστια αγορά αλλά δύσκολο real estate environment — και εκεί θα καθοριστεί το πόσο «ποδοσφαιρικό» είναι το νεύρο της Domes να μπει σε παίχτες Champions League.
©ΧΡΗΜΑ & ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ
Και δεν είναι μόνο αυτά.
Η Γερμανία, όπου εξετάζεται η τρίτη εξαγορά, δεν είναι μια αγορά απλά τεράστια σε εισερχόμενους πελάτες· είναι και το απόλυτο test για το πώς ένα ελληνικό luxury resort brand μπορεί να σταθεί σε μια αγορά που λειτουργεί, σχεδόν στρατιωτικά, με asset performance KPIs, sustainability compliance και cost discipline που θα τρόμαζαν πολύ μεγαλύτερους ομίλους.
Αν η Domes προχωρήσει εκεί, θα είναι η πρώτη ελληνική αλυσίδα που θα παίξει σοβαρά σε μια τόσο δύσκολη «στεριά».
Η ουσία;
Η Domes δεν επεκτείνεται απλώς. Μεταμορφώνεται.
Από resort operator υψηλής αισθητικής, εξελίσσεται σε hybrid brand:
operator – developer – asset manager – concept creator, με ξεκάθαρο στόχο να «εξάγει» το ελληνικό hospitality ως μοντέλο. Αυτό που λέει δημοσίως ο Σπανός για “business maturity” είναι η επιφάνεια. Το βάθος είναι ότι πλέον οι ελληνικοί όμιλοι έχουν το momentum, τα KPIs και τις αποτιμήσεις για να διεκδικήσουν κομμάτι αγοράς έξω από την Ελλάδα.
Και κάτι τελευταίο, για όσους δεν παρακολουθούν τις ενδείξεις: Η Domes έχει αρχίσει εδώ και μήνες να «μαζεύει» στελέχη από διεθνείς αλυσίδες — όχι μόνο από luxury boutique brands, αλλά και από μεγάλους operators που ειδικεύονται σε management agreements. Αυτό δεν γίνεται για δύο ή τρεις εξαγορές.
Γίνεται για roll-out.
Για pipeline.
Για διεθνή παρουσία που δεν θα περιοριστεί στην Πορτογαλία.
©ΧΡΗΜΑ & ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ
Ο Ντετέκτιβ, βεβαίως, θα παρακολουθεί στενά τα επόμενα επεισόδια — γιατί, αν κάτι φαίνεται ξεκάθαρα, είναι ότι ο κύκλος «ελληνικά brands vs ξένα brands» κλείνει.
Και ανοίγει ένας νέος: τα ελληνικά brands στο εξωτερικό, με όρους ισότιμου ανταγωνισμού.
Και, για να είμαστε δίκαιοι…
Η Domes δείχνει αποφασισμένη να επιταχύνει!
“Σκίζει” η Αθήνα στους Αμερικανούς
Αν ψάχνετε τον λόγο που η Αθήνα τον Οκτώβριο και τον Νοέμβριο έμοιαζε περισσότερο με… Manhattan South παρά με ευρωπαϊκή πρωτεύουσα, η απάντηση είναι απλή: οι Αμερικανοί ανακάλυψαν ότι το ελληνικό φθινόπωρο δεν είναι “off-season”, είναι “only-season”.
Με +21% αύξηση σε δύο μόλις μήνες, οι ταξιδιώτες από τις ΗΠΑ συνεχίζουν να γράφουν τη δική τους love story με την Ελλάδα. Και γιατί όχι; Όταν οι αεροπορικές αποφασίζουν επιτέλους να πετούν απευθείας και μετά τον Σεπτέμβριο, οι Αμερικανοί δεν θέλουν δεύτερη κουβέντα — ειδικά όταν αποφεύγουν καύσωνες, τιμές Ιουλίου και φωτογραφίες με 8.000 άτομα πίσω από τον Παρθενώνα.
©ΧΡΗΜΑ & ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ
Κι όσο για κάποιους που ακόμη αναρωτιούνται «μα πώς αυξήθηκαν τόσο πολύ;», ο Ντετέκτιβ έχει μία μόνο απάντηση:“Δώσε πτήση, θα σου δώσω τουρίστα.”Και όταν το πρόγραμμα διευρύνεται, το ταμείο —και οι αφίξεις— γράφουν.
Αν συνεχίσουν έτσι οι αμερικανικές εταιρείες, σε λίγο θα συζητάμε για Thanksgiving στο Σύνταγμα και Black Friday στο Μοναστηράκι. Διότι ο Αμερικανός, αν κάτι αγαπά, είναι η άνεση: απευθείας, γρήγορα και χωρίς ανταποκρίσεις.Το φθινόπωρο στην Ελλάδα μόλις απέκτησε… μόνιμη κατοικία στα ταξιδιωτικά του calendar.
Ο Ντετέκτιβ σημειώνει, παρακολουθεί και —όπως πάντα— κάτι παραπάνω ξέρει. Θα επανέλθουμε.
Νότιο Αιγαίο και Αττική δείχνουν τον δρόμο, αν τις “αφήσουν”…
Το 9μηνο του 2025 αφήνει πίσω του ένα απολύτως ξεκάθαρο συμπέρασμα: όταν ο ελληνικός τουρισμός αφεθεί να λειτουργήσει, η αγορά δείχνει τον δρόμο καλύτερα από οποιαδήποτε πολιτική παρέμβαση. Και το Νότιο Αιγαίο αποτελεί, για ακόμη μια φορά, την πλέον αδιάψευστη απόδειξη.
Με εντυπωσιακή αύξηση εισπράξεων (+19,3%), σταθεροποιημένο όγκο και ταυτόχρονη άνοδο της μέσης δαπάνης, το Νότιο Αιγαίο δεν απλώς «πήγε καλά». Έθεσε νέο σημείο αναφοράς για το ελληνικό τουριστικό προϊόν, δείχνοντας πως η αξία –όχι ο όγκος– είναι αυτό που τελικά γράφει στο ταμείο. Ρόδος, Κως, Μύκονος, Σαντορίνη και δεκάδες μικρότερα νησιά απέδειξαν ξανά ότι όταν συνδυάζεται υποδομή, brand και επαγγελματισμός, το αποτέλεσμα είναι μετρήσιμο, σταθερό και εξελικτικό.
Στην ίδια κατεύθυνση κινήθηκε και η Αττική, η μεγάλη «άλλη» δύναμη του ελληνικού τουρισμού, που ενισχύει διαρκώς το city break προφίλ της. Με άνοδο εισπράξεων σχεδόν 24%, η Αθήνα επιβεβαιώνει πως το αστικό προϊόν βρίσκεται πλέον σε δεύτερη φάση ωρίμανσης: υψηλότερη αξία ανά ημέρα, περισσότερες premium υπηρεσίες, μετατοπίσεις προς εμπειρικές και θεματικές μορφές ταξιδιού. Ακόμα και με μικρότερη διάρκεια παραμονής, το έσοδο ανά νύχτα εκτοξεύθηκε — και αυτό είναι στρατηγικής σημασίας.
©ΧΡΗΜΑ & ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ
Και όλα αυτά, παρά τις αλλεπάλληλες αστοχίες της κεντρικής διοίκησης: από τη φορολογική πίεση, μέχρι την αργή ωρίμανση έργων, τις καθυστερήσεις σε κρίσιμες υποδομές και την αδυναμία χάραξης πραγματικού χωροταξικού πλαισίου για τον τουρισμό. Θα περίμενε κανείς, σε μια χώρα όπου ο τουρισμός προσφέρει σταθερά πάνω από 25% του ΑΕΠ, η κρατική μηχανή να λειτουργεί υποστηρικτικά — όχι τιμωρητικά. Κι όμως, οι αριθμοί δείχνουν ότι ο τουρισμός προχωράει κόντρα στο ρεύμα, όχι χάρη σε αυτό.
Συνεπώς, όποιος θέλει να δει το μέλλον του ελληνικού τουρισμού, αρκεί να κοιτάξει το Νότιο Αιγαίο και την Αττική: δύο Περιφέρειες που αποδεικνύουν ότι η ποιότητα, η επένδυση και το brand δημιουργούν υπεραξία ακόμη και όταν το κράτος δεν στέκεται αρωγός. Γιατί, όπως φαίνεται, οι τουριστικοί προορισμοί της χώρας έχουν αποφασίσει να τρέξουν μπροστά — με ή χωρίς την προθυμία της κυβέρνησης να καταλάβει ότι ο τουρισμός δεν είναι ενοχλητικός, ούτε «υπερβολικά επιτυχημένος».Είναι η ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας. Και τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος το φωνάζουν όσο πιο καθαρά γίνεται.
Με το “δεξί” ξεκίνησε η χρονιά!!!
Με το “δεξί” μπαίνει η νέα χρονιά για τον Τουρισμό, αφού σύμφωνα με τον προγραμματισμό των αεροπορικών θέσεων προς την Ελλάδα των μεγάλων αεροπορικών προκύπτει αύξηση των θέσεων της τάξης του 10% κατά το πρώτο τρίμηνο του τρέχοντος έτους και ακόμη μεγαλύτερη στη συνέχεια. Αυτό είναι πολύ θετικό γιατί δείχνει ότι η χρονιά ξεκινάει νωρίς, ενώ η αύξηση είναι ακόμη μεγαλύτερη στις βασικές αγορές της Ελλάδας, όπως η Γερμανία, το Ηνωμένο Βασίλειο, οι ΗΠΑ, κ.λπ..
©ΧΡΗΜΑ & ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ
Ο ελληνικός τουρισμός λοιπόν μπαίνει στο 2026 με φόρα, αριθμούς που ζαλίζουν και αισιοδοξία που –δικαίως– περισσεύει. Τα αεροδρόμια γράφουν ρεκόρ το ένα μετά το άλλο, οι αεροπορικές θέσεις αυξάνονται ήδη από το πρώτο τρίμηνο της χρονιάς, με τον Μάρτιο να δείχνει ότι δεν θέλει απλώς να ανοίξει τη σεζόν νωρίς, αλλά να την τραβήξει από το γιακά. Το «Ελευθέριος Βενιζέλος» άγγιξε τα 34 εκατ. επιβάτες το 2025 και τα ελληνικά αεροδρόμια συνολικά ξεπέρασαν τα 81 εκατ. Αν αυτά δεν είναι σημάδια ισχύος, τότε τι είναι;
Κι όμως. Όσο οι αριθμοί ανεβαίνουν, τόσο μεγαλώνει και η ευθύνη. Γιατί ο τουρισμός δεν είναι μόνο αφίξεις, slots και powerpoints συνεδρίων. Είναι συστήματα που αντέχουν, υποδομές που δουλεύουν και μηχανισμοί που δεν καταρρέουν την ώρα που τους χρειάζεσαι περισσότερο. Το τηλεπικοινωνιακό μπλακ άουτ στο FIR Αθηνών στις αρχές Ιανουαρίου –που έκλεισε τον ελληνικό εναέριο χώρο για ώρες– δεν ήταν απλώς ένα «ατυχές περιστατικό». Ήταν καμπανάκι. Και μάλιστα δυνατό. Γιατί αποκάλυψε, με τον πιο ωμό τρόπο, πόσο εύθραυστα παραμένουν κρίσιμα συστήματα αεροναυτιλίας, πόσο πίσω είμαστε σε διαλειτουργικότητα και πόσο επικίνδυνο είναι να κυνηγάς 55 εκατ. αφίξεις το 2040 με υποδομές που θυμίζουν άλλο αιώνα.
©ΧΡΗΜΑ & ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ
Κάπου εδώ μπαίνει στο κάδρο και η Ryanair. Ναι, ο O’Leary είναι γραφικός. Ναι, φωνάζει, υπερβάλλει και προκαλεί. Αλλά όπως λέει και ο λαός, «από τρελό κι από μικρό μαθαίνεις την αλήθεια». Όταν η Ryanair ουρλιάζει για προβλήματα στην εναέρια κυκλοφορία, για ATC που δεν αντέχουν την πίεση και για καθυστερήσεις που στραγγαλίζουν την εμπειρία του ταξιδιώτη, καλό είναι να ακούμε το μήνυμα – όχι τον αγγελιοφόρο. Γιατί ο τουρίστας δεν ενδιαφέρεται αν φταίει η ΥΠΑ, η ΕΕ, το ATC ή ο ανάδρομος Ερμής. Θέλει να φτάσει. Και να φτάσει στην ώρα του.
Την ίδια στιγμή, η εικόνα στο έδαφος δεν είναι πάντα καλύτερη. Κινητοποιήσεις, κλειστοί δρόμοι, τουριστικά λεωφορεία που ψάχνουν εναλλακτικές διαδρομές και οδηγοί που δηλώνουν –χωρίς ίχνος υπερβολής– ότι «μόνο με το έλκηθρο του Άη Βασίλη φτάνεις σίγουρα». Αυτά δεν είναι ανέκδοτα. Είναι εμπειρίες επισκεπτών. Και οι εμπειρίες, καλές ή κακές, γράφονται πια σε πραγματικό χρόνο στα social, στις πλατφόρμες, στα reviews. Εκεί που χτίζεται ή γκρεμίζεται η εικόνα ενός προορισμού.
Δεν είναι τυχαίο ότι το ΙΝΣΕΤΕ, αλλά και ο ίδιος ο ΣΕΤΕ, μιλούν πλέον ξεκάθαρα για ανάγκη ενός δεκαετούς Master Plan. Όχι άλλες αποσπασματικές λύσεις, όχι άλλες πρόχειρες παρεμβάσεις. Αν η εκτίμηση της Εθνικής Τράπεζας για 55 εκατ. αφίξεις μέχρι το 2040 είναι έστω και κατά το ήμισυ σωστή, τότε μιλάμε για μια χώρα που πρέπει να ξανασχεδιάσει από την αρχή τον τρόπο που μετακινείται, υποδέχεται, εξυπηρετεί και προστατεύει.
Ο Τουρισμός μπορεί να συνεχίσει να είναι η βαριά βιομηχανία της χώρας. Αλλά βαριά βιομηχανία χωρίς υποδομές, χωρίς σχέδιο και χωρίς διαχείριση προορισμών, γίνεται βαρίδι. Το 2026 ξεκινά με όλες τις προϋποθέσεις για μια ακόμη χρονιά ρεκόρ. Το ερώτημα που μένει –και που ο Ντετέκτιβ κρατάει σημειωμένο στο μπλοκάκι του– είναι απλό: θα ξυπνήσουμε εγκαίρως ή θα συνεχίσουμε να πανηγυρίζουμε μέχρι να μας προσγειώσει ανώμαλα η πραγματικότητα;
Γιατί οι αριθμοί λένε πάντα τη μισή αλήθεια. Την άλλη μισή τη λένε τα συστήματα, όταν σβήνουν τα φώτα.
Νοιάζεται κάποιος για τα ορεινά ξενοδοχεία;
Αυτό που συμβαίνει τις τελευταίες εβδομάδες με τις κινητοποιήσεις των αγροτών δεν έχει μόνο πολιτικές διαστάσεις∙ έχει και πολύ συγκεκριμένες οικονομικές συνέπειες, τις οποίες –για ακόμη μια φορά– πληρώνει ο ελληνικός τουρισμός. Και όταν λέμε «τουρισμός», δεν εννοούμε τις μεγάλες αλυσίδες της Ρόδου, της Κρήτης ή της Χαλκιδικής.Εννοούμε τους μικρούς, τους ευάλωτους, τους ορεινούς ξενοδόχους, αυτούς που κρατούν ζωντανή τη χειμερινή Ελλάδα και ζουν σχεδόν αποκλειστικά από δύο περιόδους: Χριστούγεννα/Πρωτοχρονιά και Πάσχα.
Για αυτούς, ο Γενάρης και ο Απρίλης δεν είναι “μία ακόμα περίοδος”.Είναι ζωή ή θάνατος.Είναι το 40%–60% του ετήσιου τζίρου τους.Είναι οι μισθοί των εργαζομένων.Είναι η δυνατότητα να κρατήσουν το ξενοδοχείο ανοιχτό την επόμενη χρονιά.
©ΧΡΗΜΑ & ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ
Και τι είδαμε φέτος;Κλειστούς δρόμους, αποκλεισμένες πρόσβασεις, ταξιδιώτες που ακυρώνουν γιατί «δεν μπορούν να φτάσουν», οικογένειες που γυρίζουν πίσω μετά από 8 ώρες καθυστέρηση.Αυτά είναι πραγματικές ζημιές, όχι θεωρητικές απώλειες σε excel.
Κι όμως, η Πολιτεία παρακολουθεί σαν να μην συμβαίνει τίποτα.Το Υπουργείο Δημόσιας Τάξης δείχνει μια ακατανόητη απάθεια, σχεδόν σαν να φοβάται να αγγίξει το πρόβλημα. Η εικόνα ενός κράτους που «κάνει ότι δεν βλέπει», ενώ μπροστά στα μάτια του συντελούνται παράνομοι αποκλεισμοί δρόμων, δεν τιμά κανέναν.Και κυρίως, αδικεί κατάφωρα έναν κλάδο που συνεισφέρει 25% του ΑΕΠ.
Οι ορεινοί ξενοδόχοι δεν ζητούν προνόμια.Ζητούν το αυτονόητο: να μπορούν να λειτουργήσουν.Να μην τιμωρούνται για μια πολιτική αντιπαράθεση που δεν τους αφορά.Να μην γίνονται παράπλευρες απώλειες μιας σύγκρουσης μεταξύ κυβέρνησης και αγροτών.
©ΧΡΗΜΑ & ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ
Γιατί όταν αυτοί οι άνθρωποι κλείνουν, δεν χάνουν «λίγες κρατήσεις».Χάνουν μια χρονιά ολόκληρη.Και μαζί τους χάνει η τοπική οικονομία, η περιφέρεια, η κοινωνία.
Και το χειρότερο: βλέπουν ότι το κράτος που τους ζητά κάθε χρόνο φόρους, μητρώα, πιστοποιήσεις και γραφειοκρατία…δεν μπορεί να τους διασφαλίσει ούτε την ελεύθερη πρόσβαση στον προορισμό τους.
Κάποτε πρέπει να αποφασίσουμε αν θέλουμε πράγματι τουρισμό 12 μήνες τον χρόνο —ή αν τον θυμόμαστε μόνο όταν έρχεται η ώρα να μετρήσουμε τα έσοδα στην Τράπεζα της Ελλάδος.
Με τιμή
Ο ΝΤΕΤΕΚΤΙΒ των διαδρόμων
(*) Οι εικονογραφήσεις δημιουργήθηκαν με την βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης
The post Ο Ντετέκτιβ προβληματίζεται για το μέλλον, αποκαλύπτει τις νέες επεκτάσεις της Domes, φοράει “αμερικάνικο καπέλο”, “καμαρώνει” Νότιο Αιγαίο και Αττική, αισιοδοξεί για το 2026 “φοβούμενος” τα “αεροπορικά” και θλίβεται για τα ορεινά ξενοδοχεία appeared first on ΧΡΗΜΑ & ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ money-tourism.gr.
Διαβάστε περισσότερα