Η ταινία του Ζαν-Πολ Σαλομέ ισορροπεί μεταξύ του νουάρ και του αστυνομικού θρίλερ, μεταφέροντας στη μεγάλη οθόνη την αληθινή ιστορία του Πολωνού «Σεζάν του πλαστού χρήματος»
Ο παραχαράκτης
(The moneymaker, Γαλλία, 2025, 113’)
• Σκηνοθεσία: Ζαν-Πολ Σαλομέ
• Παίζουν: Ρεντά Κατέμπ, Σαρά Ζιροντό, Μπαστιέν Μπουγιόν, Πιερ Λοτέν
Ο Ζαν-Πολ Σαλομέ («La Syndicaliste», 2022) μεταφέρει στον κινηματογράφο την αληθινή ιστορία του Γιαν Μπογιάρσκι -που έχει μείνει στην ιστορία ως ο «Σεζάν του πλαστού χρήματος»-, ενός Πολωνού πρόσφυγα, που στερημένος από πατρίδα και επίσημη αναγνώριση, μετατρέπει το σπάνιο ταλέντο του στη μηχανική σε μέσο επιβίωσης. Αποκλεισμένος από το κράτος και τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας που δικαιούται, αρχίζει να κατασκευάζει σχεδόν τέλεια πλαστά χαρτονομίσματα, ικανά να ξεγελάσουν ακόμα και την Τράπεζα της Γαλλίας. Καθώς ζει μια διπλή ζωή, ένας επίμονος αστυνόμος τον καταδιώκει σε ένα συναρπαστικό παιχνίδι γάτας και ποντικιού.
Ο Σαλομέ κατασκευάζει μια ταινία που καταφέρνει να αναμείξει πετυχημένα διάφορα κινηματογραφικά είδη, από το νουάρ και το αστυνομικό θρίλερ μέχρι το δράμα χαρακτήρων, δίνοντας έτσι ενδιαφέρον σε μια ιστορία που θα μπορούσε να είχε καταλήξει σε μια άτονη βιογραφική ταινία.
Ο Ρεντά Κατέμπ παραδίδει μια λιτή, εσωστρεφή ερμηνεία που αποτυπώνει εξαίσια έναν άνθρωπο ο οποίος έχει μάθει να παλεύει για την επιβίωσή του και να πορεύεται μόνος μέσα σε μια κοινωνία που ουσιαστικά τον έχει αποκλείσει πριν ακόμη ξεκινήσει την καριέρα του ως παραχαράκτης, τον έχει απομονώσει χωρίς ποτέ να τον αναγνωρίσει. Αυτή η βαθιά σκιαγράφηση του χαρακτήρα προσθέτει στην ταινία και ένα κοινωνικό σχόλιο, το οποίο ενσωματώνεται πολύ καλά με τα νουάρ στοιχεία και το ψυχολογικό θρίλερ.
Δίνοντας έμφαση στη νουάρ ατμόσφαιρα, ο διευθυντής φωτογραφίας Ζιλιέν Χιρς κάνει μια εξαιρετική δουλειά, χρησιμοποιώντας τις σκιές και τον ατμοσφαιρικό φωτισμό για να δώσει όγκο και βάθος στα σκηνικά που ανασυνθέτουν το μεταπολεμικό Παρίσι. Το γνωστό στόρι της καταδίωξης, της γάτας και του ποντικιού, ανάμεσα στον Μπογιάρσκι και τον αστυνομικό Αντρέ Ματέι (Μπαστιέν Μπουγιόν), ο Σαλομέ το διαχειρίζεται με εξαιρετική ευκολία και χτίζει την αγωνία διαρκώς. Παρ’ όλο που η ταινία κινείται συχνά μέσα σε στενούς χώρους, διαμερίσματα, υπόγεια, ακολουθώντας σχεδόν με ντοκιμαντερίστικο τρόπο τη διαδικασία παραχάραξης του Κατέμπ, ποτέ δεν πλήττεις. Είναι εκπληκτικό πώς ο σκηνοθέτης καταφέρνει να δώσει πνοή σε αυτές τις σκηνές που θα μπορούσαν εύκολα να γίνουν πληκτικές.
Δεν είναι τυχαίο τελικά που η ταινία αγαπήθηκε τόσο πολύ στη Γαλλία και αποτέλεσε τη μεγαλύτερη επιτυχία του φετινού γαλλικού Box-Office, έχοντας ξεπεράσει το 1 εκατομμύριο εισιτήρια.
Ο κλειδαράς του ενός εκατομμυρίου
(Le million, Γαλλία, 2025, 88’)
• Σκηνοθεσία: Γκρεγκουάρ Βινιερόν
• Παίζουν: Κριστιάν Κλαβιέ, Ραγιάν Μπενσετί, Ζιλ Κοέν
Ενας άδικα απολυμένος υπάλληλος κατασκευαστικής εταιρείας κλέβει 1 εκατομμύριο ευρώ από το χρηματοκιβώτιο του διευθυντή του για εκδίκηση. Οταν μαθαίνει ότι η απόλυση ήταν μια δοκιμασία για μια προαγωγή, ξεκινάει μια απεγνωσμένη, ξεκαρδιστική αποστολή να επιστρέψει κρυφά τα χρήματα πριν το καταλάβει το αφεντικό του, επιστρατεύοντας έναν αμφιβόλου ηθικής κλειδαρά. Η ταινία δεν έχει κριτική, καθώς δεν πραγματοποιήθηκε δημοσιογραφική προβολή.
Αυτό που ξέρουν οι γυναίκες
(Pour le Plaisir, Γαλλία, 2026, 90’)
• Σκηνοθεσία: Ρεέμ Κερισί
• Παίζουν: Αλεξάντρα Λαμί, Φρανσουά Κλουζέ, Μιτί Αζαναβισιούς
Ενα παντρεμένο εδώ και 20 χρόνια, και θεωρητικά ευτυχισμένο, ζευγάρι κλονίζεται όταν μια μέρα η σύζυγος αποκαλύπτει ότι δεν έχει βιώσει ποτέ οργασμό. Ο σύζυγος αποφασίζει τότε να δημιουργήσει το αντικείμενο που θα φέρει επανάσταση στη γυναικεία απόλαυση. Η ταινία δεν έχει κριτική, καθώς δεν πραγματοποιήθηκε δημοσιογραφική προβολή.
ΕΠΑΝΕΚΔΟΣΗ
Γνήσιο αντίγραφο
(Certified copy, Γαλλία, Ιταλία, Ιράν, 2010, 106’)
• Σκηνοθεσία: Αμπάς Κιαροστάμι
• Παίζουν: Ζιλιέτ Μπινός, Γουίλιαμ Σίμελ
Ενας Βρετανός συγγραφέας καταφτάνει στην Τοσκάνη για την παρουσίαση του νέου του βιβλίου σχετικά με την αξία των αντιγράφων στην τέχνη. Εκεί γνωρίζει μια Γαλλίδα ιδιοκτήτρια γκαλερί και κατά τη διάρκεια μιας κοινής εκδρομής στα γραφικά χωριά της περιοχής, η λεκτική τους αντιπαράθεση γύρω από την αυθεντικότητα μετατρέπεται σε ένα ιδιότυπο παιχνίδι ρόλων…
Ο Αμπάς Κιαροστάμι, στην πρώτη του ευρωπαϊκή παραγωγή, παραδίδει μια ταινία που ξεπερνά τη συμβατική αφήγηση, αναζητώντας μέσα από τη βαθιά σκιαγράφηση των δύο πρωταγωνιστών την υποκειμενικότητα της μνήμης, τη δυσκολία της ανθρώπινης επικοινωνίας, την αμφισβήτηση της πραγματικότητας αλλά και των πολλαπλών ρόλων που καλούμαστε να παίξουμε κατά τη διάρκεια της ζωής μας, ουσιαστικά γεννώντας κατά διαστήματα αντίγραφα του εαυτού μας.
Χρησιμοποιώντας την κάμερα ως παρατηρητή, στήνοντας στατικά, άψογα καδραρισμένα πλάνα και φωτίζοντας σχεδόν αποκλειστικά με φυσικό φως, ακολουθεί την ιστορία της Elle (μια εκπληκτική Ζιλιέτ Μπινός, που τιμήθηκε με το Βραβείο Γυναικείας Ερμηνείας στο Φεστιβάλ Κανών) και του James (Γουίλιαμ Σίμελ), παίζοντας διαρκώς με την αντίληψη του θεατή, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο οι δύο χαρακτήρες να γνωρίζονται ήδη και να είναι ένα παντρεμένο ζευγάρι ή να συναντιούνται πρώτη φορά.
Αυτό που εξερευνά πρωτίστως ο Κιαροστάμι είναι η αδυναμία σύνδεσης ανάμεσα στους δύο αυτούς ανθρώπους. Είτε γνωρίζονται είτε όχι, δεν καταφέρνουν ποτέ να επικοινωνήσουν ουσιαστικά. Παρότι έλκονται ο ένας από τον άλλον, ένας αόρατος τοίχος υψώνεται διαρκώς ανάμεσά τους. Μέσα από το οδοιπορικό τους στην πανέμορφη Τοσκάνη και τις επισκέψεις τους σε μουσεία και εστιατόρια, ο Κιαροστάμι ξετυλίγει την ιστορία του ζευγαριού μέσα από προσεκτικά διαμορφωμένους διαλόγους που κάθε φορά αποκαλύπτουν ακόμα μια πτυχή της προσωπικότητάς τους, διατηρώντας όμως πάντα και την αμφιβολία αν πραγματικά είναι αυτοί οι άνθρωποι.
Αν προσποιούνται ότι δεν γνωρίζονται, μήπως αποτελούν αντίγραφα των ίδιων τους των εαυτών, μεταπλάθοντας τις ταυτότητές τους σε κάτι καινούργιο, αναζητώντας έναν νέο τρόπο επικοινωνίας, δημιουργώντας ένα αντίγραφο καλύτερο του πρωτότυπου; Και αν όντως δεν γνωρίζονται, μήπως και οι δυο έχουν εισέλθει σε ένα παιχνίδι ρόλων όπου δημιουργούν μια διαφορετική εκδοχή του εαυτού τους; Και πώς μπορούν να ξέρουν ότι αυτό που αντικρίζουν είναι το πρωτότυπο;
Αυτή την αμφισημία εκμεταλλεύεται ο Κιαροστάμι όχι μόνο για να δημιουργήσει μια ενδιαφέρουσα πλοκή για τον θεατή αλλά και για να ξεκινήσει τη φιλοσοφική του εξερεύνηση γύρω από τις γνώριμες θεματικές του.
Διαβάστε περισσότερα