Ο Παυλόπουλος «γκρεμίζει» τους πανηγυρισμούς για τον Ρούμπιο

Απέναντι στους κυβερνητικούς πανηγυρισμούς για το αποτύπωμα της επίσκεψης του Μάρκο Ρούμπιο και της ομιλίας του στην Πνύκα, ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος έκανε χθες αιχμηρές επισημάνσεις («Αθήνα 9,84»), τονίζοντας χαρακτηριστικά ότι «η ομιλία του είχε ως στόχο τη χρησιμοποίηση των προμνημονευόμενων αρχετυπικών θεμελίων του Δυτικού Πολιτισμού για να καταφανεί -κατ’ εξοχήν λόγω και των ενδιάμεσων εκλογών στις ΗΠΑ- η “ορθότητα” του δόγματος Τραμπ ως προς την παγκόσμια επικυριαρχία των ΗΠΑ στο πλαίσιο του ΜAGA».
Κυρίως, ο πρώην ΠτΔ έδωσε έμφαση «στην απουσία ουσιαστικής αναφοράς του κ. Ρούμπιο στο Διεθνές Δίκαιο» και ειδικότερα αφενός στο ότι «απέφυγε επιμελώς να θίξει το ζήτημα της ωμής παραβίασης της εθνικής κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας στο μέτρο που η Τουρκία παραβιάζει αναλόγως, και χωρίς προσχήματα, κατ’ εξοχήν το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας του ΟΗΕ (UNCLOS, Σύμβαση του Montego Bay του 1982) σε ό,τι αφορά κυρίως την Αιγιαλίτιδα Ζώνη (casus belli), την Υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ της Ελλάδας» και αφετέρου στο ότι «απέφυγε επιμελώς να θίξει το ζήτημα της επί 50 και πλέον χρόνια βάρβαρης κατοχής του ενός τρίτου του εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας».
Αντιφατική η προσπάθεια
Ο κ. Παυλόπουλος επισήμανε ακόμα ως «προδήλως αντιφατική» την προσπάθεια του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών «να πείσει ότι οι ΗΠΑ, υπό την ηγεσία Τραμπ, είναι ένθερμη υπέρμαχος της δημοκρατίας», υπογραμμίζοντας ότι «η πολιτική Τραμπ έχει παραβιάσει κάθε έννοια κυριαρχίας και δημοκρατίας σε ανεξάρτητα κράτη, τα οποία θέλει να τελούν υπό συνθήκες πραγματικής υποτέλειας έναντι των ΗΠΑ», καθώς και ότι «επί των ημερών του έχουν καταρρεύσει στις ΗΠΑ οι εγγυήσεις των θεσμικών αντιβάρων της διάκρισης των εξουσιών και του κράτους δικαίου, που προηγουμένως αποτελούσαν την κορωνίδα του θεσμικού οικοδομήματος της Αμερικανικής Δημοκρατίας». Τέλος, επισήμανε ότι «η πολιτική Τραμπ οδηγεί, σχεδόν νομοτελειακώς, στην “επικυριαρχία” του “οικονομικού” επί του “θεσμικού” υπό καθεστώς αναβίωσης των δογμάτων του πιο ακραίου νεοφιλελευθερισμού. Ο οποίος, όπως η πράξη έχει καταδείξει, οδηγεί και στην αχαλίνωτη διεύρυνση των ανισοτήτων μεταξύ λαών και κοινωνιών».

Διαβάστε περισσότερα