Τα τελευταία χρόνια το Ιράν έχει επενδύσει συστηματικά σε έναν διαφορετικό τύπο στρατιωτικής ισχύος: τα drones καμικάζι. Μεταξύ αυτών ξεχωρίζει το Shahed-136, ένα μη επανδρωμένο αεροσκάφος που χρησιμοποιείται εκτενώς στα χτυπήματα των ιρανών…
Σύμφωνα με στρατιωτικές εκτιμήσεις, η Τεχεράνη διαθέτει δεκάδες χιλιάδες τέτοια drones. Ορισμένες αναλύσεις ανεβάζουν τον αριθμό ακόμη και στις 80.000 μονάδες, δημιουργώντας ουσιαστικά έναν «στρατό» μη επανδρωμένων επιθετικών συστημάτων. Το μεγάλο ερώτημα είναι γιατί αυτά τα drones μπορούν να παραχθούν σε τόσο μεγάλους αριθμούς. Η απάντηση βρίσκεται κυρίως στο κόστος και στην απλότητα της τεχνολογίας τους.
Το Shahed-136 σχεδιάστηκε με βασική φιλοσοφία τη μαζική παραγωγή και όχι την υψηλή τεχνολογία. Το σώμα του είναι απλό, με τριγωνική πτέρυγα τύπου delta, κατασκευασμένη από σχετικά φθηνά υλικά. Δεν διαθέτει πολύπλοκα συστήματα αισθητήρων ή εξελιγμένα ηλεκτρονικά όπως τα δυτικά drones. Αντίθετα, χρησιμοποιεί απλή πλοήγηση με GPS και προκαθορισμένες συντεταγμένες στόχου.
Το σημαντικότερο στοιχείο που μειώνει δραστικά το κόστος είναι ο κινητήρας. Τα συγκεκριμένα drones χρησιμοποιούν έναν δικύλινδρο κινητήρα Mado MD-550. Πρόκειται ουσιαστικά για αντίγραφο γερμανικής τεχνολογίας μικρών κινητήρων εσωτερικής καύσης, παρόμοιων με αυτούς που συναντά κανείς σε μοτοποδήλατα ή μικρά ελαφρά οχήματα.
Ο κινητήρας αυτός δεν σχεδιάστηκε για υψηλές επιδόσεις αλλά για αξιοπιστία, χαμηλό κόστος και εύκολη συντήρηση. Τα ανταλλακτικά του μπορούν να βρεθούν εύκολα στην εμπορική αγορά και η παραγωγή του δεν απαιτεί εξελιγμένες βιομηχανικές εγκαταστάσεις.
Αυτό σημαίνει ότι το Ιράν μπορεί να κατασκευάζει τέτοια drones σε μεγάλους αριθμούς με πολύ μικρό κόστος. Εκτιμάται ότι ένα Shahed-136 κοστίζει δεκάδες χιλιάδες δολάρια, ποσό εξαιρετικά χαμηλό σε σχέση με τα εκατομμύρια που απαιτούνται για την κατασκευή ενός πυραύλου cruise.
Η στρατηγική πίσω από αυτά τα συστήματα είναι απλή αλλά αποτελεσματική. Αντί για λίγα πανάκριβα όπλα, το Ιράν παράγει χιλιάδες φθηνά drones που μπορούν να εκτοξεύονται μαζικά. Έτσι δημιουργείται κορεσμός στα συστήματα αεράμυνας του αντιπάλου, τα οποία αναγκάζονται να χρησιμοποιούν πολύ ακριβότερους πυραύλους για να τα καταρρίψουν.
Με αυτή τη λογική, τα ιρανικά drones δεν βασίζονται στην τεχνολογική υπεροχή αλλά στη μαζικότητα και στο χαμηλό κόστος. Πρόκειται για μια νέα μορφή πολέμου, όπου η ποσότητα μπορεί να αποδειχθεί εξίσου καθοριστική με την ποιότητα.
ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΣΗΜΕΡΑ
Ποιος είπε οτι τα μεγάλα SUV είναι ακριβά
Η απόλυτη ξεγνοιασια για εσενα…
Με 10 χρόνια εγγύηση!