Ο 70χρονος Ντράχος Νόσεκ, πατέρας της νέας πρωταθλήτριας του Wimbledon, Λίντα Νόσκοβα, σε συνέντευξη που παραχώρησε στο τσέχικο Μέσο isport, λίγες ώρες μετά τον θρίαμβο της κόρης του, αποκάλυψε άγνωστες πτυχές της ζωής της οικογένειας.
Καθισμένος στο All England Club, προσπαθούσε ακόμη να συνειδητοποιήσει όσα είχαν συμβεί. Όταν ρωτήθηκε πώς ακούγεται το γεγονός ότι είναι ο πατέρας της πρωταθλήτριας του Wimbledon, απάντησε: «Στην πραγματικότητα ούτε κι εγώ ξέρω. Δεν μπορώ να το περιγράψω. Πίστευα πως κάτι τέτοιο δεν θα το ζούσα ποτέ στη ζωή μου. Αλλά, όπως λένε, το είχε μέσα της. Ο κύριος Πάβελκα, που την προπονούσε στα πρώτα της χρόνια και τη βοήθησε πάρα πολύ, έλεγε πάντα ότι δεν είχε ποτέ στα χέρια του ένα τέτοιο κορίτσι. Της έλεγε τι έπρεπε να κάνει, εκείνη το έκανε και δεν χρειαζόταν να της το πει δεύτερη φορά.»
Ο πατέρας της Νόσκοβα δεν έκρυψε ποτέ την πίστη του για τη νίκη της κόρης του στον τελικό. «Φυσικά. Στην αρχή δεν σέρβιρε καλά, αλλά μετά το βρήκε. Στην ουσία όλα κρίθηκαν στο σερβίς και τελικά ήταν λίγο καλύτερη. Όμως η αντίπαλός της, η Κάρολινα Μούχοβα, είναι φανταστική. Υπέροχη συμπεριφορά, σπουδαία αθλήτρια. Έχει κι εκείνη πατέρα αθλητή. Είναι εξαιρετική. Ήταν απλώς οι δύο καλύτερες κοπέλες από κάθε άποψη, όχι μόνο αγωνιστικά.»
Μετά τον τελικό συνεχάρη προσωπικά τον πατέρα της Μούχοβα, πρώην επαγγελματία ποδοσφαιριστή. «Είναι τόσο συμπαθητικός άνθρωπος! Υπέροχος τύπος, δεν χρειάζεται καν να το συζητάμε. Αν είχε κερδίσει η Καρολίνα, θα τον είχα συγχαρεί από τα βάθη της καρδιάς μου. Αυτό είναι το φυσιολογικό.»
Για τα πρώτα χρόνια της οικογενείας: «Θεέ μου… αυτό είναι βιβλίο ολόκληρο. Από το απόλυτο μηδέν μέχρι το εκατό. Ξεκινήσαμε χωρίς ουσιαστικά να έχουμε να φάμε και χωρίς να έχουμε πού να μείνουμε. Με τη γυναίκα μου είχαμε χωρίσει από τους προηγούμενους γάμους μας, αφήσαμε όλη την περιουσία στους πρώην συζύγους μας και ξεκινήσαμε από την αρχή.»
«Όταν γεννήθηκε η Λίντα, κάθε μήνα ήμουν τρεις χιλιάδες κορώνες μέσα (270 ευρώ). Η γυναίκα μου δεν είχε τίποτα, εγώ δούλευα ως σταθμάρχης και αναγκαζόμουν να μαζεύω παλιοσίδερα για να επιβιώσουμε.»
«Η κατάσταση βελτιώθηκε μόνο όταν πέθαναν οι γονείς μου, πουλήθηκε το μικρό τους σπίτι και κατάφερα να ξεχρεώσω. Τότε μπορέσαμε επιτέλους να αγοράσουμε ένα αυτοκίνητο και να λειτουργήσουμε σαν οικογένεια.»
«Μέχρι τότε, ως σταθμάρχης ταξίδευα δωρεάν με το τρένο. Πηγαίναμε στην Πράγα με το τρένο και κοιμόμασταν και οι τέσσερις στον σταθμό πληρώνοντας μόλις πεντακόσιες κορώνες. Θυμάμαι ότι τότε έπαιζε η κόρη ενός αστυνομικού και μετά η δική μας Λίντα. Όλοι οι υπόλοιποι είχαν πλούσιους πατεράδες που πλήρωναν τα πάντα και μητέρες που ταξίδευαν μαζί τους. Αυτό που κάναμε εμείς οι δύο… ήταν τρομερό. Αγγίξαμε πραγματικά τον πάτο για να μπορέσουμε να της δώσουμε αυτή την ευκαιρία.»
«Θυμάμαι ότι μια φορά πήγα τη Λίντα στο σχολείο. Ήταν Μάρτιος και είχαν πέσει είκοσι εκατοστά χιόνι. Εγώ πέρασα τέσσερις ώρες καθαρίζοντας ένα γήπεδο σε ένα εντελώς απομονωμένο χωριό. Στη μία το μεσημέρι προπονούμασταν εκεί μόνοι μας, ανάμεσα στους σωρούς του χιονιού. Έτσι κάναμε πάντα. Και η Λίντα, σε όλη της τη ζωή, δεν είπε ούτε μία φορά ότι δεν ήθελε να προπονηθεί.»
«Με τη γυναίκα μου δώσαμε το 100%. Για πέντε ή έξι χρόνια, ως γονείς, προσφέραμε τα πάντα στη Λίντα. Ανατριχιάζω όταν το θυμάμαι, γιατί η γυναίκα μου αφιέρωσε τα πάντα σε αυτό. Και με πονάει αφάνταστα που δεν βρίσκεται πια μαζί μας. Αλλά έτσι είναι καμιά φορά η ζωή.»
«Δεν ήταν εύκολο. Πέθανε η γυναίκα μου και δεν ήταν καθόλου απλό να βρω τρόπο να συνεχίσω τη ζωή μου. Όμως η Λίντα ήταν ένας από τους λόγους που με κράτησαν ζωντανό.»
Ο Νόσεκ στάθηκε ιδιαίτερα στον πρώτο της προπονητή, Γιάρντα Πάβελκα. «Ο κύριος Γιάρντα Πάβελκα ουσιαστικά δημιούργησε τενιστικά τη Λίντα. Αφοσιώθηκε ολοκληρωτικά σε εκείνη. Σήμερα είναι 80 ετών, πρώην ανθρακωρύχος, άνθρωπος της δουλειάς.»
«Όταν πηγαίνω σήμερα στις προπονήσεις της εγγονής μου και βλέπω τους σύγχρονους προπονητές, ο κύριος Πάβελκα – συγχωρέστε μου την έκφραση – θα τους σκότωνε. Εκείνοι χτυπούν εκατό μπάλες σε μία ώρα, μιλάνε, παίζουν… Εκείνος της πετούσε τριακόσιες ή τετρακόσιες μπάλες. Το σύστημα ήταν: “Έλα, λάθος, σωστά, συνέχισε!”.»
«Σκληρή προσέγγιση και πολλή δουλειά. Και απέδωσε. Εμείς ως γονείς κάναμε το πρώτο βήμα, μετά ήρθαν οι προπονητές και όλα εξελίχθηκαν όπως εξελίχθηκαν. Αλλά στο τέλος το σημαντικότερο δεν είμαστε εμείς οι γονείς. Πρέπει να το έχει μέσα του το ίδιο το παιδί. Αλλιώς δεν γίνεται.»
Αναφέρθηκε επίσης στη Μελάνι Μολιτόροβα, μητέρα της Μαρτίνα Χίνγκις. «Όλοι μιλούν για τη Μελάνι Μολιτόροβα επειδή είναι μεγάλο όνομα, αλλά τενιστικά τη Λίντα την έφτιαξε ο Πάβελκα.»
«Η κυρία Μολιτόροβα όμως μας έδωσε κάτι άλλο, εξίσου σημαντικό: τον απόλυτο επαγγελματισμό. Μία φορά η γυναίκα μου και η Λίντα άργησαν τρία λεπτά στην προπόνηση. Για τρεις ολόκληρες ημέρες η κυρία Μολιτόροβα τους εξηγούσε ότι, αν συνέβαινε ξανά, δεν θα χρειαζόταν να ταξιδεύουν πλέον στην Ελβετία για προπονήσεις μαζί της. Ήταν αυστηρή. Μας έδειξε όμως ότι το κορυφαίο τένις είναι πολύ σκληρή δουλειά και ότι δεν μπορείς να το αντιμετωπίζεις επιπόλαια.»
Όπως εξομολογήθηκε ο ίδιος ήταν ο πρώτος της προπονητής. «Έμαθα μόνος μου να παίζω τένις, όπως θα μάθαινε κανείς πινγκ πονγκ. Πήρα δίπλωμα προπονητή για να μπορώ μέχρι τα δέκα-έντεκα χρόνια της να της πετάω μπάλες από το καλάθι. Όταν όμως έγινε 13 ετών, μπήκε στο γήπεδο, πήρε τη ρακέτα με το αριστερό χέρι, παρότι είναι δεξιόχειρας, και με νίκησε 6-0. Τότε έσπασα τη ρακέτα μου και της είπα: “Αγάπη μου, από εδώ και πέρα τελείωσα μαζί σου”.» (γέλια)
Ο Νόσεκ εμφανίστηκε βέβαιος ότι η επιτυχία δεν θα αλλάξει την κόρη του. «Θα το διαχειριστεί. Δεν είναι από αυτές που θα πιστέψουν ξαφνικά ότι έγιναν οι καλύτερες στον κόσμο. Έχει το μυαλό της στη θέση του. Το φθινόπωρο σχεδιάζει ήδη κάποια μεγάλη δραστηριότητα εκτός τένις. Θέλει, λέει, να πηδήξει από έναν πύργο ή να βοηθήσει στην Αφρική… Μου αρέσει αυτό. Έχει πολύ ανοιχτούς ορίζοντες.»
Τέλος, για το μέλλον της στο τένις προτίμησε να κρατήσει χαμηλούς τόνους. «Είναι εντελώς άσκοπο να μιλάμε γι’ αυτό. Αρκεί ένας τραυματισμός ή να ερωτευτεί… Όχι, σοβαρά τώρα, δεν έχει κανένα νόημα να κάνουμε σχέδια. Θα προχωρήσουμε βήμα-βήμα. Ζει πλέον μόνη της στο Πρζέροβ, αλλά πάντα χαίρεται να επιστρέφει σε εμάς, στη Βαλαχία. Μαζευόμαστε όλη η οικογένεια και αυτό είναι το σημαντικότερο. Εγώ είμαι ήδη 70 ετών, συνταξιούχος, και αυτό μου αρκεί για να είμαι ευτυχισμένος.»
The post Πατέρας Νόσκοβα: «Δεν είχαμε να φάμε, μαζεύαμε παλιοσίδερα για να επιβιώσουμε» appeared first on Tennis24.
Διαβάστε περισσότερα
Tennis24.gr