Ανάμνηση αφιερωμένη στους σημερινούς σκληροπυρηνικούς οπαδούς ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ – ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΥ, γενικότερα σε οπαδούς – πολίτες, όσους σήμερα ζητούν επιτυχία της όποιας ομαδάρας τους με κάθε ευθύ ή άνομο τρόπο και πανηγυρίζουν! Σαν σήμερα (27/6) το 1962, αλλά και δύο χρόνια μετά, επίσης στο γήπεδο της Λεωφόρου, το σκοτάδι, κυριολεκτικό και μεταφορικό, ένωσε οπαδούς των λεγόμενων «αιωνίων αντιπάλων». Αντέδρασαν μαζί αισθανόμενοι πως εξαπατώνται… Μα και βέβαια το σχόλιό μας δεν ισοδυναμεί με παρότρυνση στους σημερινούς για βίαιη αντίδραση όπως τότε, αλλά σε υπόμνηση πως δεν έχουν να χωρίσουν τίποτε. Είναι, κατά περίσταση, θύματα ικανά, αν δεν ελέγχουν τις αντιδράσεις τους, να γίνονται θύτες!
Ο τελικός Κυπέλλου του 1962 άρχισε στις 5 μ.μ. στο ιστορικό γήπεδο, δεν υπήρχαν προβολείς και σκοτείνιασε στο έβδομο λεπτό της παράτασης. Το 0-0 μετά από το, ούτως ή άλλως, επεισοδιακό παιχνίδι παρέμενε, και όταν λόγω σκότους ο Ελβετός διαιτητής Ντανιέλ Μελέ το διέκοψε, οπαδοί και των δύο ομάδων, ανάμικτοι στις εξέδρες και όχι χωρισμένοι όπως αργότερα, εισέβαλαν στον αγωνιστικό χώρο. Νωρίτερα, στο τέλος του πρώτου ημιχρόνου –λόγω των συνεχών διακοπών το πρώτο μισό του τελικού διήρκεσε 66 λεπτά– πράσινοι και κόκκινοι οπαδοί πέταξαν στον αγωνιστικό χώρο ό,τι βρήκαν μπροστά τους. Ηταν σίγουροι πως οι δυο ομάδες επιδίωκαν επαναληπτικό τελικό για επιπλέον εισπράξεις. Διαβάζουμε από το φύλλο της εφημερίδας «Εθνος» της επόμενης ημέρας (28/6/1962), στο άρθρο του Ευάγγελου Φουντουκίδη με τίτλο «Οι φίλαθλοι μαίνονται», υπότιτλο: «Ενώ πολλοί πιστεύουν ότι το ματς ήτο σικέ» και με κεφαλαία γράμματα ακριβώς από κάτω: «ΑΝΤΙΑΘΛΗΤΙΚΗ Η ΔΙΑΓΩΓΗ ΠΑΙΚΤΩΝ, ΠΑΡΑΓΟΝΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΦΙΛΑΘΛΩΝ ΕΙΣ ΤΟ ΜΑΤΣ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ – ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΥ».
Εγραφε τότε ο, 97χρονος σήμερα, συνάδελφος: «Οι παίκται έδειξαν κακοπιστίαν και έλλειψη αγωγής. Οι παράγοντες τους εκάλυψαν και οι φίλαθλοι επέταξαν μπουκάλια και φωτοβολίδας διαμαρτυρόμενοι δια την πιθανή διακοπή του αγώνος». Η ρίψη αντικειμένων και η εισβολή εξοργισμένων θεατών στον αγωνιστικό χώρο είχαν, μεταξύ άλλων, ως αποτέλεσμα τον τραυματισμό του Ελβετού διαιτητή Μελέ –επόπτες οι συμπατριώτες του Μπαρότ και Τζιακόι– και του Δημήτρη Θεοφάνη, παίκτη του «τριφυλλιού». Ξένοι διαιτητές και τότε, στο βρισκόμενο στα σπάργανα ποδόσφαιρό μας, αλλά και σήμερα στο βασίλειο της ιδιοτέλειας! Λες και δεν πέρασε μια μέρα…
Στο πρώτο ημίχρονο μακράς διαρκείας, λοιπόν, είχαν αποβληθεί τρεις παίκτες: στο 5’ οι Σάββας Παπάζογλου και Ανδρέας Παπαεμμανουήλ «για διαπληκτισμό», στο 43’ ο Αριστείδης Παπάζογλου (το δεύτερο από τα τρία αδέλφια παίκτες των «ερυθρολεύκων»). Το δεύτερο ημίχρονο παίχτηκε υπό συνεχείς ουρανομήκεις αποδοκιμασίες Παναθηναϊκών και Ολυμπιακών μαζί. Κατάλαβες, σύγχρονε επαναστάτη χωρίς αιτία;
Δύο χρόνια μετά, τα ίδια και χειρότερα! Στις 17 Ιουνίου 1964, σε ημιτελικό Κυπέλλου, επίσης Παναθηναϊκού – Ολυμπιακού στο ίδιο γήπεδο, η παθητική στάση και οι υποτονικές κινήσεις των δύο ενδεκάδων είχαν παρόμοια πύρινα αποτελέσματα! Αποδοκιμασίες έσκιζαν τον αέρα της Αθήνας και στο 112’ (πάλι παράταση) κι ενώ παρέμενε το 0-0, ο Μίμης Δομάζος αστόχησε από τα τρία μέτρα σε κενή εστία. Σαν μια γροθιά, οπαδοί και των δύο «αιωνίων» εισέβαλαν στο γήπεδο, ξήλωσαν τα δοκάρια, λεηλάτησαν τον αγωνιστικό χώρο! Τα γεγονότα του 1962 ήταν νωπά, η ζωντανή ανάμνηση τους γέννησε όχι απλά νέα ένταση, αλλά καταστροφή!
Το 1962 δεν είχε οριστεί κυπελλούχος από την ΕΠΟ, το 1964 ορίστηκε κυπελλούχος (χωρίς τελικό) η ΑΕΚ, που είχε νικήσει τον Πιερικό στον άλλο ημιτελικό. Για εκείνα τα παιχνίδια είχαμε ρωτήσει σε ανάλογη επέτειο (27/6/1990, ραδιόφωνο Φλας 96,1) τον Μίμη Δομάζο. Είχε απαντήσει αυστηρά πως «είναι γελασμένος όποιος νομίζει ότι μπορεί να υπάρξει στημένο παιχνίδι Παναθηναϊκού – Ολυμπιακού». Δεν είχαμε επιμείνει… Αν το παιχνίδι έληγε ισόπαλο, σε εποχή απουσίας του κανονισμού των πέναλτι, είχε ανακοινωθεί πως μια εβδομάδα μετά θα έπαιζαν επαναληπτικό στο «Καραϊσκάκη»… Το 1964, στις 24 Μαΐου, ο Παναθηναϊκός είχε γιορτάσει με νίκη 1-0 από γκολ του Πανάκη, την τελευταία αγωνιστική στο «Καραϊσκάκη», το ιστορικό αήττητο πρωτάθλημά του…
Στον τελικό Κυπέλλου χωρίς κυπελλούχο, σαν σήμερα το 1962 είχαν κοπεί 28.155 εισιτήρια. Για ιστορικούς λόγους, οι δύο ενδεκάδες:
Παναθηναϊκός (προπονητής Χάρι Γκέιμ): Βουτσαράς, Τζουνάκος, Λινοξυλάκης, Καμάρας, Πιτυχούτης, Ανδρέου, Παπαεμμανουήλ, Τουμπέλης, Θεοφάνης, Δομάζος, Πανάκης.
Ολυμπιακός (προπονητής Αλέκος Χατζησταυρίδης): Τσανακτσής, Πλέσσας, Στεφανάκος, Σημαντήρης, Πολυχρονίου, Σ. Παπάζογλου, Μπέμπης, Κ. Παπάζογλου, Υφαντής, Αρ. Παπάζογλου, Ψύχος.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr