Η συνταξιοδότηση αποκτά πλέον μια νέα διάσταση, καθώς όλο και περισσότεροι συνταξιούχοι και κάτοχοι παθητικού εισοδήματος εξετάζουν το ενδεχόμενο να μεταφέρουν τη βάση της ζωής τους σε άλλη χώρα, αναζητώντας καλύτερη ποιότητα ζωής, φορολογικά οφέλη, μεγαλύτερη κινητικότητα και περισσότερες επιλογές για το μέλλον. Στην κατάταξη αυτή των χωρών με τα 46 προγράμματα διαμονής παγκοσμίως, η Ελλάδα κατέχει την 10η θέση, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της Global Retirement Report and Index 2026.#money-grid-35365{list-style:none;margin:0;padding:0;overflow:hidden;}#money-grid-35365>li{float:left;width:49%;min-width:250px;list-style:none;margin:0 1% 1% 0;;padding:0;overflow:hidden;}#money-grid-35365>li.last{margin-right:0;}#money-grid-35365>li.last+li{clear:both;}@media only screen and (max-width:768px) {#money-grid-35365>li{width:100%;}}
Στο πλαίσιο αυτό, τα προγράμματα συνταξιοδοτικής, παθητικής εισοδηματικής και μη επικερδούς διαμονής μετατρέπονται από μια απλή διαδικασία έκδοσης άδειας διαμονής σε μια στρατηγική επιλογή, με οικονομικές αποδόσεις, κόστος και διαφορετικούς κινδύνους. Ο Global Retirement Report and Index 2026 επιχειρεί να αποτυπώσει τι προσφέρει κάθε προορισμός σε επίπεδο ποιότητας ζωής, φορολογίας, κινητικότητας, διαδικασιών και κόστους, αλλά και ποιο πρόγραμμα ανταποκρίνεται καλύτερα στις διαφορετικές ανάγκες των υποψηφίων συνταξιούχων.
Συγκεκριμένα, αξιολογεί κάθε πρόγραμμα βάσει πέντε σταθμισμένων πυλώνων, οι οποίοι λειτουργούν ως βασικοί παράγοντες αξιολόγησης και έχουν επιλεγεί ώστε να αποτυπώνουν τις παραμέτρους που έχουν τη μεγαλύτερη σημασία για έναν συνταξιούχο που επιθυμεί να ζήσει σε διαφορετική χώρα. Η στάθμιση των επιμέρους παραγόντων αποτυπώνει μια τεκμηριωμένη προσέγγιση ενός αντιπροσωπευτικού προφίλ υποψηφίου, με μεγαλύτερη βαρύτητα στην ποιότητα ζωής, καθώς και στην κινητικότητα και την πολιτογράφηση.
Οι 5 παράγοντες που διαμορφώνουν την κατάταξη
1)Ποιότητα ζωής
Ο παράγοντας που αποτυπώνει το «μέρισμα» της καθημερινότητας, λαμβάνοντας υπόψη το επίπεδο διαβίωσης, την προσωπική ασφάλεια, τη δυνατότητα χρήσης της αγγλικής γλώσσας στην καθημερινότητα και την περιβαλλοντική ποιότητα.
2)Κινητικότητα & Πολιτογράφηση
Αξιολογεί τη δύναμη του διαβατηρίου, καθώς και τις δυνατότητες μετάβασης από την άδεια διαμονής στη μόνιμη διαμονή και, τελικά, στην απόκτηση δεύτερης υπηκοότητας. Η παράμετρος βασίζεται στη διάσταση Enhanced Mobility του 2026 Global Passport Index (GPI).
3)Φορολογική βελτιστοποίηση
Εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο φορολογούνται το εισόδημα και η περιουσία ενός συνταξιούχου, συμπεριλαμβανομένου του φορολογικού συστήματος, των βασικών φορολογικών συντελεστών, καθώς και της φορολόγησης περιουσίας και κληρονομιάς.
4)Διαδικασία
Αποτυπώνει τον βαθμό ευκολίας και την ταχύτητα ολοκλήρωσης της διαδικασίας, καθώς και το κατά πόσο υπάρχει δυνατότητα συμπερίληψης των εξαρτώμενων μελών της οικογένειας στην άδεια διαμονής.
5)Κόστος & Επένδυση
Αφορά το κόστος εισόδου στο εκάστοτε πρόγραμμα, δηλαδή το απαιτούμενο εισόδημα και, όπου προβλέπεται, το αρχικό κεφάλαιο που πρέπει να διαθέσει ο ενδιαφερόμενος.
Το βασικό συμπέρασμα της φετινής κατάταξης είναι οι πολύ μικρές διαφορές μεταξύ των κορυφαίων προγραμμάτων. Τα δέκα πρώτα απέχουν λιγότερο από τέσσερις μονάδες μεταξύ τους, ενώ η Ουρουγουάη και ο Μαυρίκιος, που καταλαμβάνουν τις δύο πρώτες θέσεις, εμφανίζουν σχεδόν ίδια βαθμολογία στην κλίμακα της έκθεσης. Ως εκ τούτου, η σειρά στην κορυφαία δεκάδα αποτυπώνει περισσότερο διακριτές κατηγορίες συγκρίσιμης ποιότητας παρά μια αυστηρή «κούρσα» κατάταξης.
Η Ευρώπη αποτελεί την περιοχή με τη μεγαλύτερη εκπροσώπηση, καταλαμβάνοντας έξι από τις δέκα πρώτες θέσεις. Η Αμερική διαθέτει τρεις χώρες στην κορυφαία δεκάδα, ενώ ο Μαυρίκιος είναι η μοναδική αφρικανική χώρα και κατατάσσει την Αφρική στη δεύτερη θέση ως προς την περιφερειακή εκπροσώπηση. Στην κορυφαία δεκάδα περιλαμβάνονται έξι ευρωπαϊκά προγράμματα – Ισπανία, Πορτογαλία, Λετονία, Ανδόρα, Ιταλία και Ελλάδα –, τρία από την αμερικανική ήπειρο – Ουρουγουάη, Κόστα Ρίκα και Παραγουάη – και ένα από την Αφρική, ο Μαυρίκιος. Η διαφορά μεταξύ της πρώτης και της δέκατης θέσης είναι μικρότερη από τέσσερις μονάδες.
Αυτό που διαφοροποιεί τα συγκεκριμένα προγράμματα δεν είναι ένα ενιαίο σύνολο πλεονεκτημάτων, αλλά ο διαφορετικός συνδυασμός επιδόσεων στους επιμέρους πυλώνες, από την ποιότητα ζωής και τη φορολογική αποδοτικότητα έως τις δυνατότητες πολιτογράφησης, την ταχύτητα πρόσβασης και το κόστος εγκατάστασης. Δηλαδή, η Ουρουγουάη βρίσκεται στην κορυφή της κατάταξης, καθώς, σύμφωνα με την έκθεση, δεν παρουσιάζει σημαντική αδυναμία σε κάποιον από τους βασικούς πυλώνες. Ο Μαυρίκιος, από την πλευρά του, συνδυάζει φορολογικό πλεονέκτημα με ισορροπημένες επιδόσεις συνολικά. Τα κορυφαία ευρωπαϊκά προγράμματα – Ισπανία, Πορτογαλία, Ιταλία και Ελλάδα – παρουσιάζουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: υψηλές επιδόσεις στην ποιότητα ζωής και την κινητικότητα, οι οποίες αντισταθμίζονται από υψηλότερη φορολογική επιβάρυνση.
Σχετικά με την Ελλάδα, είναι εκείνη που καταγράφει τη μέγιστη βαθμολογία 100 στον πυλώνα Κινητικότητα & Πολιτογράφηση, καταλαμβάνοντας την 1η θέση στη συγκεκριμένη κατηγορία. Η επίδοση αυτή αποδίδεται στη δυνατότητα πολιτογράφησης μετά από επτά χρόνια, στην πλήρη αναγνώριση της διπλής υπηκοότητας και στην ισχύ του ελληνικού διαβατηρίου ως διαβατηρίου της Ε.Ε.
Βάσει του Ν. 5038/2023, το απαιτούμενο οικονομικό εισόδημα ανέρχεται σε €3.500 τον μήνα, το υψηλότερο μεταξύ των χωρών της πρώτης δεκάδας μετά την Ανδόρα. Το ποσό προσαυξάνεται κατά 20% για τον/τη σύζυγο και κατά 15% για κάθε εξαρτώμενο παιδί. Τα μέλη της οικογένειας μπορούν να υποβάλουν την αίτησή τους ταυτόχρονα.
Η διαδικασία ολοκληρώνεται σε διάστημα 2 έως 6 μηνών (Procedure 76), ενώ το συνολικό κόστος κυμαίνεται μεταξύ €2.000 και €5.000. Σε συνδυασμό με το υψηλό απαιτούμενο εισόδημα, τα δεδομένα αυτά διαμορφώνουν τη βαθμολογία της Ελλάδας στον πυλώνα Κόστος & Επένδυση στις 87 μονάδες, κατατάσσοντάς την στην 38η θέση. Στον πυλώνα Ποιότητα Ζωής, η Ελλάδα συγκεντρώνει 84 μονάδες.
Η φορολογία
Στον πυλώνα Φορολογική Βελτιστοποίηση, η Ελλάδα συγκεντρώνει 66 μονάδες, καταλαμβάνοντας την 31η θέση. Η φορολογική αξιολόγηση βασίζεται στη φορολόγηση του παγκόσμιου εισοδήματος με συντελεστές από 9% έως 44%, καθώς και στον φόρο κληρονομιάς, ο οποίος κυμαίνεται από 10% έως 40%, με αφορολόγητο όριο €150.000 για στενά συγγενικά πρόσωπα. Δεν επιβάλλεται, ωστόσο, φόρος περιουσίας.
Όπως και στην περίπτωση της Ιταλίας, η συγκεκριμένη βαθμολογία δεν αποτυπώνει πλήρως την ελκυστικότητα της Ελλάδας για τους συνταξιούχους. Το ειδικό καθεστώς φορολόγησης με 7% επί του εισοδήματος αλλοδαπής προέλευσης, συμπεριλαμβανομένων των συντάξεων, μπορεί να εφαρμοστεί για διάστημα έως 15 ετών, ενώ για άτομα υψηλής καθαρής περιουσίας (HNWIs) προβλέπεται εναλλακτικά καθεστώς ετήσιου κατ’ αποκοπή φόρου €100.000.
Για έναν συνταξιούχο που εντάσσεται στο καθεστώς του 7%, η πραγματική φορολογική επιβάρυνση μπορεί να είναι σημαντικά χαμηλότερη από αυτή που υποδηλώνουν οι ονομαστικοί φορολογικοί συντελεστές.
ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ REPORT ΕΔΩ
Με τις κυβερνήσεις να επανεξετάζουν διαρκώς τα κίνητρα και τους όρους των προγραμμάτων διαμονής, η εικόνα αναμένεται να παραμείνει δυναμική. Για τους συνταξιούχους, αλλά και για όσους σχεδιάζουν από νωρίς το επόμενο κεφάλαιο της ζωής τους, η έγκαιρη σύγκριση των επιλογών και η στάθμιση των πραγματικών προτεραιοτήτων τους αποκτούν πλέον καθοριστική σημασία.
#money-grid-34887{list-style:none;margin:0;padding:0;overflow:hidden;}#money-grid-34887>li{float:left;width:49%;min-width:250px;list-style:none;margin:0 1% 1% 0;;padding:0;overflow:hidden;}#money-grid-34887>li.last{margin-right:0;}#money-grid-34887>li.last+li{clear:both;}@media only screen and (max-width:768px) {#money-grid-34887>li{width:100%;}}The post Πού επιλέγουν να ζήσουν οι συνταξιούχοι; | Η θέση της Ελλάδας μεταξύ 46 προγραμμάτων συνταξιοδοτικής διαμονής appeared first on ΧΡΗΜΑ & ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ money-tourism.gr.
Διαβάστε περισσότερα