Στα τέλη Απριλίου η κ. Ντόρα Μπακογιάννη επανέφερε την πρότασή της για ριζική αλλαγή του εκλογικού νόμου προτείνοντας ένα μικτό εκλογικό σύστημα. Η πρότασή της εστιάζεται στα εξής σημεία:
● Μονοεδρικές περιφέρειες: κατάτμηση των μεγάλων περιφερειών για να έρθει ο βουλευτής πιο κοντά στον πολίτη.
● Λίστα στην περιφέρεια: κατάργηση του σταυρού προτίμησης και υιοθέτηση λίστας, ώστε να επιλέγονται πρόσωπα με κύρος και όχι απαραίτητα με δυνατότητα προσωπικής προβολής.
● Στόχος: η αναβάθμιση της ποιότητας της πολιτικής εκπροσώπησης και η προσέλκυση «κόσμου άλλου επιπέδου» στην πολιτική.
Η πρόταση αυτή είναι πολλαπλά προβληματική σε ό,τι αφορά τόσο την κατάτμηση των πολυεδρικών περιφερειών όσο και τη λίστα στις περιφέρειες.
Κατ’ αρχήν δεν διευκρινίζεται πόσες από τις 300 έδρες θα είναι μονοεδρικές και πόσες με λίστα σε καθεμιά από τις 13 περιφέρειες της χώρας.
Σε ό,τι αφορά την κατάτμηση των περιφερειών σε μονοεδρικές, είναι γνωστό ότι στις πολυεδρικές περιφέρειες δεν υπάρχει ομοιομορφία στην κομματική προτίμηση των εκλογέων. Κατά συνέπεια η κατάτμησή τους μπορεί να γίνει κατά τρόπο που να ευνοεί ορισμένο κόμμα. Και δεν υπάρχει εύκολος τρόπος για να αποφευχθεί αυτό. Και είναι γνωστό ότι τόσο στις ΗΠΑ όσο και στο Ηνωμένο Βασίλειο γίνεται πάντοτε μεγάλη διαμάχη όταν πρόκειται να χαραχτούν τα όρια κάποιας μονοεδρικής περιφέρειας.
Πέρα, όμως, από τα παραπάνω οι πολυεδρικές περιφέρειες έχουν τόσο κοινά προβλήματα στις διάφορες περιοχές τους όσο και ειδικά προβλήματα καθεμιά από αυτές. Οταν ήμουν βουλευτής στον Νομό Ηρακλείου και υπέβαλλα ερωτήσεις ή επερωτήσεις στη Βουλή για προβλήματα της εκλογικής μας περιφέρειας, έβαζα πρώτος την υπογραφή μου και τις συνυπέγραφαν οι υπόλοιποι βουλευτές του κόμματος. Το ίδιο συνέβαινε και με τους άλλους βουλευτές. Με αυτόν τον τρόπο η ανάδειξη προβλημάτων της πολυεδρικής περιφέρειας και η ενδεχόμενη επίλυσή τους δεν εθεωρείτο ότι ήταν αποτέλεσμα του ενδιαφέροντος μόνο του συγκεκριμένου βουλευτή. Δεν γνωρίζω αν η παραπάνω διαδικασία ακολουθείται σήμερα από τους βουλευτές κομμάτων της αντιπολίτευσης.
Σε ό,τι αφορά τις λίστες ανά περιφέρεια, υπάρχει το μείζον πρόβλημα για το κάθε κόμμα, ποιος καταρτίζει τη λίστα και με ποια κριτήρια γίνεται η επιλογή των προσώπων που την απαρτίζουν και η σειρά με την οποία τοποθετούνται στη λίστα. Αν τις λίστες τις καταρτίζει ο αρχηγός του κόμματος, τότε από τη μια μεριά ενισχύεται το ήδη αρχηγικό πολιτικό μας σύστημα και από την άλλη μπορεί σ’ αυτές να μπαίνουν πρόσωπα όχι με βάση τις ικανότητές τους αλλά με βάση τις προσωπικές τους σχέσεις με τον αρχηγό, με αποτέλεσμα να έχουμε μια σύνθεση της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος με «αριστοκράτες» που δεν κατέβαλαν καμιά προσπάθεια για να μπουν στη Βουλή και «πληβείους» που αγωνίστηκαν για να μπουν.
Σε ό,τι αφορά την κατάργηση του σταυρού προτίμησης, αυτή προφανώς αφορά τις μονοεδρικές και όχι τις λίστες. Δηλαδή και στις μονοεδρικές ο ψηφοφόρος δεν θα έχει τη δυνατότητα επιλογής ανάμεσα σε πολλούς υποψηφίους του κόμματος που προτιμά και προφανώς θα ενισχύσει ακόμα περισσότερο τον αρχηγικό χαρακτήρα των κομμάτων.
Σε ό,τι αφορά την πρόταση για «την αναβάθμιση της ποιότητας της πολιτικής εκπροσώπησης και την προσέλκυση κόσμου άλλου επιπέδου στην πολιτική» εκεί βρίσκεται και το μείζον πρόβλημα της πολιτικής ζωής της χώρας. Εκλέχτηκα βουλευτής το 1977 και είχα την τύχη να είμαι σε μια Βουλή στην οποία μετείχαν μεγάλες προσωπικότητες με πολυετή συμμετοχή στα πολιτικά πράγματα και γνώση των προβλημάτων της χώρας: Κωνσταντίνος Καραμανλής, Ανδρέας Παπανδρέου, Γεώργιος Μαύρος, Χαρίλαος Φλωράκης, Ηλίας Ηλίου, Λεωνίδας Κύρκος και άλλοι οι οποίοι, με τις υψηλού επιπέδου πολιτικές αντιπαραθέσεις στη Βουλή, ήταν για μας τους νέους βουλευτές πραγματικοί δάσκαλοι.
Ποια σχέση έχει η σημερινή σύνθεση της Βουλής με εκείνη του 1977; Και ποιος κόσμος «άλλου επιπέδου» θα ήθελε να μπει σ’ αυτή τη Βουλή, την οποία, δυστυχώς, δυσφημούν με την απαράδεκτη συμπεριφορά και τις αντιπαραθέσεις τους ένας πολύ μικρός αριθμός βουλευτών και υπουργών.
● Πρώην αντιπροέδρος της Βουλής, υπουργός και καθηγητής της ΑΣΟΕΕ
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr