Η Μαρία Σάκκαρη δεν έκρυψε τη χαρά της μετά την πρόκριση στον τελικό του Athens Open και στις δηλώσεις της στάθηκε τόσο στη στήριξη του κόσμου όσο και στην παρουσία του Στέφανου Τσιτσιπά σε τελικό την ίδια ημέρα.
«Η ατμόσφαιρα, ειδικά σήμερα, ήταν απίστευτη», είπε αρχικά η κορυφαία Ελληνίδα τενίστρια. «Ο κόσμος απολαμβάνει πάρα πολύ αυτό που βλέπει και βλέπω με πόση αγάπη και όρεξη με υποστηρίζει. Νιώθω μια αυθεντική ενέργεια όταν είμαι μέσα στο γήπεδο. Θα επαναλάβω αυτό που είπα και πριν σχετικά με το άγχος και την ένταση: κάθε φορά που πιέζομαι, αν κοιτάξω σε μια γωνία, βλέπω έναν δικό μου άνθρωπο. Είτε είναι η μητέρα μου, είτε τα παιδιά από το γυμναστήριο, είτε οι φίλοι μου και η ομάδα μου. Ακόμα και κάποιος άγνωστος να με υποστηρίζει και να χαίρεται ειλικρινά μαζί μου, λειτουργεί εξαιρετικά αγχολυτικά».
Για το αν θα είναι αυτός ο μεγαλύτερος τελικός της καριέρας της:
«Ξεκάθαρα, δεν το συζητώ. Στην αρχή της εβδομάδας δεν το φανταζόμουν καν, καθώς ήμουν κουρασμένη και υποσυνείδητα υπήρχε κάποιο άγχος. Νομίζω όμως ότι η διαχείριση που έκανα ήταν η καλύτερη δυνατή. Ελπίζω να συνεχίσω έτσι και αύριο. Με την εμπειρία που έχω και το τένις που παίζω αυτή τη στιγμή, δεν βρίσκω τον λόγο να μην παρουσιάσω το ίδιο καλό επίπεδο, παρόλο που ένας τελικός είναι πάντα δύσκολος».
Για το αν θα αντιμετωπίσει τον τελικό διαφορετικά:
«Όπως είπα και μέσα στο γήπεδο, αύριο θα είναι μια γιορτή. Δεν λέω ότι δεν θα έχω άγχος, αυτό είναι απόλυτα λογικό. Σήμερα ήμουν πολύ αγχωμένη, επειδή αντιμετώπισα μια παίκτρια που δεν είχα ξαναπαίξει και σε τέτοιες καταστάσεις δεν ξέρεις τι να περιμένεις.
Όμως, θα είναι μια πανέμορφη στιγμή. Μακάρι να μπορέσω να κερδίσω, όχι τόσο για μένα, αλλά επειδή είναι όνειρό μου να πάρω έναν τίτλο μπροστά στην οικογένειά μου, τη γιαγιά μου, τους δικούς μου ανθρώπους και τον Κωνσταντίνο. Κάποιοι από αυτούς με βλέπουν συνήθως από μακριά, οπότε το να με δουν από κοντά θα είναι κάτι μοναδικό».
Για το αν η αντίδρασή της θα ήταν ίδια αν δεν αγωνιζόταν στην Αθήνα:
«Ίσως ναι, ίσως και όχι. Σίγουρα βοήθησε η στήριξη του κόσμου, αλλά αν δεν μπορείς να βρεις τη δύναμη από μόνος σου, δεν γίνεται τίποτα. Όσο και να σε υποστηρίζουν, αν εσύ δεν μπορείς να αφήσεις πίσω ό,τι έγινε και να προχωρήσεις, δεν γίνεται. Ήμουν πιο καλά πνευματικά στο επόμενο game και αυτό ήταν το κλειδί, γιατί εκεί ένιωσα ότι η αντίπαλός μου παραδόθηκε».
Διαβάστε περισσότερα
Filathlos.gr