Η δεύτερη τετραετία Μητσοτάκη, που οδεύει προς την ολοκλήρωσή της, αναντίρρητα στιγματίζεται από την ακρίβεια. Η διαρκής αύξηση των τιμών έχει λάβει χαρακτηριστικά μάστιγας για την ελληνική κοινωνία, ενώ ταυτόχρονα συνιστά το υπ’ αριθμόν ένα πρόβλημα σε όλα τα ευρωπαϊκά κράτη, μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία και ιδίως μετά την έναρξη του αμερικανο-ισραηλινού πολέμου στο Ιράν.
Η μονοδιάστατη επίκληση της κυβέρνησης ή άλλων ευρωπαϊκών ηγεσιών ότι η βασική αιτία ανόδου των τιμών στην ενέργεια -που συμπαρασύρει τις τιμές βασικών προϊόντων διαβίωσης- οφείλεται σε εξωγενείς παράγοντες δεν πείθει κανέναν.
Οι γεωπολιτικές ανακατατάξεις μπορεί να προκαλούν αύξηση και στασιμότητα του πληθωρισμού στην Ευρώπη αλλά σε καμία περίπτωση δεν δικαιολογούν την κερδοσκοπία που επιτρέπει η έλλειψη κρατικού παρεμβατισμού στην αγορά της ενέργειας.
Στην Ελλάδα και στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες η αύξηση του κόστους της ενέργειας αντιμετωπίζεται με τη συνταγή της επιδότησης των παρόχων ενέργειας ώστε να μην μετακυλίεται το σύνολο των αυξήσεων στους καταναλωτές Ευρωπαίους πολίτες. Η συγκεκριμένη πρακτική δεν αποδίδει. Αν δεν υπάρξει σε ευρωπαϊκό επίπεδο η θέσπιση ενός μέτρου εγγυημένης πρόσβασης των νοικοκυριών στην ενέργεια για την κάλυψη των βασικών καθημερινών αναγκών, η ακρίβεια δεν αντιμετωπίζεται.
Η διασφάλιση των βασικών οικιακών ενεργειακών αναγκών πρέπει να αντιμετωπίζεται ως αγαθό και όχι ως χρηματιστηριακό προϊόν, συνδεδεμένο με τους νόμους της προσφοράς και της ζήτησης της ελεύθερης αγοράς. Η παροχή φτηνής ενέργειας στην τιμή κόστους για τις βασικές οικιακές ανάγκες επιβάλλεται να διατυπωθεί ως πολιτική πρόταση σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr