Με αμείωτη ένταση συνεχίζεται ο διαδικτυακός πόλεμος του Άδωνι Γεωργιάδη με το ΠΑΣΟΚ, με αφορμή τις ραγδαίες εξελίξεις στην υπόθεση με τα σπιτάκια ανακύκλωσης.
Ο υπουργός Υγείας επιμένει να εμπλέκει την γραμματέα Θεσμών και Διαφάνειας του ΠΑΣΟΚ, Κωνσταντίνα Γεωργάκη, υποστηρίζοντας ότι η γνωμοδότησή της διαψεύδει τα περί σκανδάλου που αναφέρει η Χαριλάου Τρικούπη.
Το απόγευμα της Πέμπτης ήρθε και ακόμη μια απάντηση από την ίδια την Κ. Γεωργάκη προς τον Α. Γεωργιάδη.
Με μια, ακόμη, μακροσκελή ανάρτησή της στο Facebook υπογραμμίζει ότι ο υπουργός Υγείας «εξακολουθεί να συγχέει δύο διαφορετικά νομικά ζητήματα» και τονίζει ότι «τα πραγματικά, λοιπόν, κρίσιμα ερωτήματα στην υπόθεση αυτή παραμένουν, δυστυχώς, αναπάντητα.
Ήταν πράγματι αναγκαία, από πλευράς δημοσίου συμφέροντος, η συγκεκριμένη προμήθεια, με τις συγκεκριμένες τεχνικές προδιαγραφές και το συγκεκριμένο κόστος; Εξυπηρετούσαν οι προδιαγραφές αυτές με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το δημόσιο συμφέρον; Διασφάλιζαν τη βέλτιστη αξιοποίηση του δημοσίου χρήματος;».
Και καταλήγει «σε αυτά τα ερωτήματα, τις απαντήσεις εξακολουθεί να τις οφείλει η Κυβέρνηση και, εν τέλει, θα τις αναζητήσει η Δικαιοσύνη».
Αναλυτικά η απάντηση Γεωργάκη
Χαίρομαι που ο κ. Γεωργιάδης αφιέρωσε, έστω και με μία ημέρα καθυστέρηση, περισσότερο χρόνο για να διαβάσει ολόκληρη τη γνωμοδότησή μου.
Ωστόσο, εξακολουθεί να συγχέει διαφορετικά νομικά ζητήματα.
Όπως ανέφερα και στη χθεσινή μου ανάρτηση, η γνωμοδότηση εξετάζει αποφάσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου που εκδόθηκαν στο πλαίσιο προσυμβατικού ελέγχου νομιμότητας δημοσίων συμβάσεων και διατυπώνει συγκεκριμένα νομικά συμπεράσματα ως προς τις έννομες συνέπειες που αυτές παράγουν για τη Διοίκηση. Αυτό ακριβώς ήταν το αντικείμενο της εντολής που μου ανατέθηκε. Στις αποφάσεις αυτές συμπεριλαμβάνεται και η υπ’ αριθ. 1345/2024 απόφαση της Α’ Ελάσσονος Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου, στην οποία αναφέρεται ο κ. Γεωργιάδης.
Ο προσυμβατικός έλεγχος του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά αποκλειστικά στην τήρηση των κανόνων νομιμότητας που διέπουν τη διαδικασία ανάθεσης μιας δημόσιας σύμβασης. Σε καμία περίπτωση δεν αξιολογεί αν μία δημόσια προμήθεια ήταν πολιτικά ή οικονομικά η βέλτιστη επιλογή ούτε αν εξυπηρετούσε κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο το δημόσιο συμφέρον.
Αυτό δεν είναι τυχαίο. Στο δίκαιο των δημοσίων συμβάσεων, η ίδια η αναθέτουσα αρχή είναι εκείνη που καθορίζει, κατ’ αρχήν κατά την κρίση της, τους όρους της διακήρυξης και τις τεχνικές προδιαγραφές των προς προμήθεια αγαθών, ανάλογα με τις ανάγκες που η ίδια εκτιμά ότι πρέπει να καλυφθούν.
Το Ελεγκτικό Συνέδριο δεν υποκαθιστά τη Διοίκηση στην επιλογή αυτή. Ούτε αποφαίνεται ποιες τεχνικές προδιαγραφές θα έπρεπε να είχαν τεθεί ή αν θα μπορούσαν να είχαν διαμορφωθεί διαφορετικά, ώστε να εξυπηρετείται αποτελεσματικότερα το δημόσιο συμφέρον ή να επιτυγχάνεται χαμηλότερο κόστος για το Δημόσιο. Ελέγχει αποκλειστικά αν, με βάση τις τεχνικές προδιαγραφές που η ίδια η Διοίκηση επέλεξε να θέσει στη διακήρυξη, η διαδικασία ανάθεσης ήταν σύννομη.
Αυτός είναι και ο λόγος που ούτε η γνωμοδότησή μου απαντά στα ανωτέρω ερωτήματα. Καμία νομική γνωμοδότηση δεν θα ήταν, άλλωστε, σε θέση να το κάνει.
Όπως κάθε διοικητική αρχή, έτσι και η ΕΔΕΛ οφείλει να συμμορφώνεται προς τις κρίσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου, στο μέτρο που αυτές έχουν αποφανθεί επί συγκεκριμένων νομικών ζητημάτων. Η υποχρέωση συμμόρφωσης δεν μπορεί, όμως, να εκτείνεται πέραν του αντικειμένου της ίδιας της κρίσης του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Εφόσον ο προσυμβατικός έλεγχος νομιμότητας δεν εξετάζει αν οι τεχνικές προδιαγραφές που επέλεξε η αναθέτουσα αρχή ήταν οι πλέον πρόσφορες ή αν η προμήθεια εξυπηρετούσε με τον βέλτιστο τρόπο το δημόσιο συμφέρον και προέβαινε στη βέλτιστη αξιοποίηση του δημοσίου χρήματος, η υποχρέωση συμμόρφωσης της ΕΔΕΛ δεν εκτείνεται στα ζητήματα αυτά.
Τα ανωτέρω ισχύουν και για το πέμπτο ερώτημα της γνωμοδότησης, στο οποίο επιμένει ο κ. Γεωργιάδης. Η απάντηση δεν «μπαίνει στην ουσία», αξιολογώντας αν η συγκεκριμένη τεχνική προδιαγραφή ήταν εύλογη, αναγκαία ή συμφέρουσα για το Δημόσιο. Ερμηνεύει αποκλειστικά τη διατύπωση της τεχνικής προδιαγραφής, όπως αυτή περιλήφθηκε στη διακήρυξη από την αναθέτουσα αρχή, και αναλύει τις έννομες συνέπειες που η διατύπωση αυτή παράγει για τη Διοίκηση. Άλλο η ερμηνεία της σημασίας και του εύρους μιας τεχνικής προδιαγραφής που έχει ήδη θεσπιστεί και άλλο η αξιολόγηση του αν η ίδια η προδιαγραφή ήταν αναγκαία, εύλογη ή εξυπηρετούσε το δημόσιο συμφέρον στη συγκεκριμένη περίπτωση.
Αντίστοιχα, οι αναφορές σε ενδεχόμενη αστική, ποινική ή πειθαρχική ευθύνη των μελών της ΕΔΕΛ και των ομάδων ελέγχου της δεν αποτελούν διαπίστωση ότι τέτοιες ευθύνες υπάρχουν ή όχι στη συγκεκριμένη υπόθεση. Περιγράφουν το γενικό νομικό πλαίσιο αναφορικά με τα είδη ευθύνης που δύνανται να στοιχειοθετηθούν εις βάρος οποιουδήποτε δημοσίου υπαλλήλου ή λειτουργού, εφόσον συντρέξουν οι προϋποθέσεις που θέτει ο νόμος. Χαίρομαι, πάντως, που ο κ. Γεωργιάδης, σε αντίθεση με τις χθεσινές αναρτήσεις του, φαίνεται πλέον να αντιλαμβάνεται αυτή τη στοιχειώδη διάκριση.
Τα πραγματικά, λοιπόν, κρίσιμα ερωτήματα στην υπόθεση αυτή παραμένουν, δυστυχώς, αναπάντητα.
Ήταν πράγματι αναγκαία, από πλευράς δημοσίου συμφέροντος, η συγκεκριμένη προμήθεια, με τις συγκεκριμένες τεχνικές προδιαγραφές και το συγκεκριμένο κόστος;
Εξυπηρετούσαν οι προδιαγραφές αυτές με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το δημόσιο συμφέρον;
Διασφάλιζαν τη βέλτιστη αξιοποίηση του δημοσίου χρήματος;
Αυτά είναι τα ερωτήματα που ενδιαφέρουν πραγματικά τους πολίτες. Και είναι ερωτήματα, στα οποία δεν απαντά ούτε ο προσυμβατικός έλεγχος νομιμότητας του Ελεγκτικού Συνεδρίου ούτε, πολύ περισσότερο, μία νομική γνωμοδότηση που ερμηνεύει τις έννομες συνέπειες των αποφάσεών του τελευταίου.
Σε αυτά τα ερωτήματα, τις απαντήσεις εξακολουθεί να τις οφείλει η Κυβέρνηση και, εν τέλει, θα τις αναζητήσει η Δικαιοσύνη.
Efsyn.gr