ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΤΩΡΑ – Booking–Etraveli: Το Γενικό Δικαστήριο της ΕΕ επικύρωσε το μπλόκο στο μεγάλο deal | Τα ξενοδοχεία το “μήλο της έριδος”! | ΑΠΟΦΑΣΗ

-Απορρίφθηκε η προσφυγή της Booking Holdings κατά της απόφασης της Κομισιόν για το deal Booking–Etraveli
-Το Δικαστήριο έκρινε ότι η εξαγορά της Etraveli θα ενίσχυε περαιτέρω τη δεσπόζουσα θέση της Booking στις online ξενοδοχειακές κρατήσεις#money-grid-35365{list-style:none;margin:0;padding:0;overflow:hidden;}#money-grid-35365>li{float:left;width:49%;min-width:250px;list-style:none;margin:0 1% 1% 0;;padding:0;overflow:hidden;}#money-grid-35365>li.last{margin-right:0;}#money-grid-35365>li.last+li{clear:both;}@media only screen and (max-width:768px) {#money-grid-35365>li{width:100%;}}
Μια ιδιαίτερα σημαντική απόφαση για την ευρωπαϊκή αγορά των online ταξιδιωτικών κρατήσεων εξέδωσε στις 9 Σεπτεμβρίου 2026 το Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, απορρίπτοντας την προσφυγή της Booking Holdings κατά της απόφασης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που είχε μπλοκάρει την εξαγορά της σουηδικής Etraveli Group.
Η υπόθεση Booking–Etraveli έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και για την ευρωπαϊκή ξενοδοχειακή αγορά, καθώς το Δικαστήριο αποδέχθηκε στον πυρήνα του το σκεπτικό της Κομισιόν ότι η εξαγορά μιας μεγάλης πλατφόρμας αεροπορικών κρατήσεων θα μπορούσε να ενισχύσει ακόμη περισσότερο την ήδη δεσπόζουσα θέση της Booking στην αγορά των online ξενοδοχειακών κρατήσεων.
Η απόφαση αφορά την υπόθεση T-1139/23, Booking Holdings v Commission, με αριθμό ECLI:EU:T:2026:535. Το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε στο σύνολό της την προσφυγή της Booking και την υποχρέωσε να φέρει τα δικά της δικαστικά έξοδα καθώς και εκείνα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Η Etraveli, η οποία είχε παρέμβει στη διαδικασία, επιβαρύνεται με τα δικά της έξοδα.
Το deal Booking–Etraveli που μπλόκαρε η Κομισιόν
Η υπόθεση ξεκινά από τη σχεδιαζόμενη εξαγορά της Flugo Group Holdings AB, δηλαδή της Etraveli Group, από την Booking Holdings. Η Etraveli είναι ένας από τους σημαντικότερους παρόχους online αεροπορικών κρατήσεων στην Ευρώπη και δραστηριοποιείται μέσω brands όπως τα Gotogate, Mytrip, Seat24 και SuperSaver.

Η Booking ήθελε μέσω της εξαγοράς να ενισχύσει σημαντικά το κομμάτι των πτήσεων και να προχωρήσει περαιτέρω στη στρατηγική του λεγόμενου Connected Trip, δηλαδή στη δυνατότητα ο ταξιδιώτης να αγοράζει μέσα από το ίδιο οικοσύστημα πτήσεις, διαμονή και άλλες ταξιδιωτικές υπηρεσίες.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ωστόσο, αποφάσισε στις 25 Σεπτεμβρίου 2023 να απαγορεύσει την εξαγορά. Η επίσημη απόφαση ήταν η C(2023) 6376 final, στην υπόθεση M.10615 – Booking Holdings / Etraveli Group.
Η ΠΛΗΡΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ, ΕΔΩ
Γιατί η Κομισιόν είπε «όχι» στπ deal Booking–Etraveli
Το κρίσιμο στοιχείο είναι ότι η Κομισιόν δεν υποστήριξε ότι η Booking θα αποκτούσε δεσπόζουσα θέση στις αεροπορικές κρατήσεις.
Η βασική ανησυχία ήταν διαφορετική: ότι μέσω της Etraveli η Booking θα αποκτούσε πρόσβαση σε έναν τεράστιο αριθμό πελατών που αγοράζουν αεροπορικά εισιτήρια και θα μπορούσε στη συνέχεια να τους κατευθύνει προς τις δικές της ξενοδοχειακές προσφορές.
Με αυτόν τον τρόπο θα ενισχυόταν ακόμη περισσότερο η ήδη ισχυρή θέση της Booking στον κλάδο των online travel agencies για ξενοδοχεία.
Η Κομισιόν είχε διαπιστώσει το 2023 ότι η Booking κατείχε μερίδιο άνω του 60% στην αγορά των online ξενοδοχειακών πρακτορείων στον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο και ότι ο βασικός ανταγωνιστής της ήταν σημαντικά μικρότερος.
Παράλληλα, είχε επισημάνει ότι η Booking επωφελείται ήδη από ισχυρά network effects: όσο περισσότερα ξενοδοχεία διαθέτει, τόσο περισσότερους ταξιδιώτες προσελκύει, και όσο περισσότερους ταξιδιώτες συγκεντρώνει, τόσο πιο αναγκαία γίνεται για τα ξενοδοχεία.
Το Δικαστήριο αποδέχθηκε την «αντίστροφη μόχλευση»
Ένα από τα σημαντικότερα σημεία της νέας απόφασης είναι ότι το Γενικό Δικαστήριο αποδέχθηκε ουσιαστικά τη θεωρία της λεγόμενης reverse leveraging, της «αντίστροφης μόχλευσης».
Στις κλασικές υποθέσεις ανταγωνισμού εξετάζεται συνήθως αν μια εταιρεία χρησιμοποιεί τη δύναμή της σε μία αγορά για να κυριαρχήσει σε μια δεύτερη.
Εδώ η λογική ήταν αντίστροφη: η Booking θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει την πρόσβαση που θα αποκτούσε στην αγορά των αεροπορικών κρατήσεων μέσω της Etraveli για να καταστήσει ακόμη πιο ισχυρή τη θέση της στην αγορά όπου ήδη κυριαρχεί, δηλαδή στις online ξενοδοχειακές κρατήσεις.
Το Δικαστήριο έκρινε ότι μια τέτοια ενίσχυση της δεσπόζουσας θέσης της Booking θα μπορούσε να αποτελέσει σημαντικό εμπόδιο στον αποτελεσματικό ανταγωνισμό.
Τι σημαίνει για τα ξενοδοχεία
Η απόφαση έχει ιδιαίτερη σημασία για τον ξενοδοχειακό κλάδο, επειδή μετατοπίζει το ενδιαφέρον των ευρωπαϊκών αρχών ανταγωνισμού πέρα από τις άμεσες επιπτώσεις στις τιμές.
Το ζήτημα είναι πλέον και το ποιος ελέγχει την πρόσβαση στον πελάτη.
Η ενοποίηση πτήσεων και ξενοδοχείων μέσα σε ένα ενιαίο οικοσύστημα θα μπορούσε, σύμφωνα με το σκεπτικό των αρχών, να δημιουργήσει πλεονέκτημα που οι μικρότερες OTA θα δυσκολεύονταν να αναπαράγουν.
Το αποτέλεσμα θα μπορούσε να είναι υψηλότερα εμπόδια εισόδου ή ανάπτυξης για τους ανταγωνιστές και ακόμη μεγαλύτερη εξάρτηση των ξενοδοχείων από έναν κυρίαρχο διαμεσολαβητή.
Η ίδια η Κομισιόν είχε επισημάνει το 2023 ότι οι online travel agencies διαχειρίζονταν στον ΕΟΧ συναλλαγές άνω των 100 δισ. ευρώ ετησίως, με την online ξενοδοχειακή διανομή να αποτελεί το μεγαλύτερο και πιο κερδοφόρο τμήμα, περίπου 40 δισ. ευρώ ετησίως.
Το Δικαστήριο εντόπισε και αδυναμίες στην Κομισιόν στην απόφαση Booking–Etraveli
Η απόφαση, πάντως, δεν δέχθηκε άκριτα κάθε επιμέρους σημείο της ανάλυσης της Επιτροπής.
Το Γενικό Δικαστήριο εντόπισε αδυναμίες σε ορισμένους υπολογισμούς σχετικά με την πιθανή αύξηση του μεριδίου αγοράς της Booking. Επίσης, δεν θεωρήθηκε αποδεδειγμένο ότι η συμφωνία θα οδηγούσε κατ’ ανάγκη σε σημαντική αύξηση των προμηθειών που καταβάλλουν τα ξενοδοχεία ή σε μεγάλη μεταφορά διαθέσιμων δωματίων προς την Booking.
Παρά τα επιμέρους αυτά προβλήματα, όμως, έκρινε ότι η βασική εκτίμηση της Επιτροπής παρέμενε επαρκώς τεκμηριωμένη: η συμφωνία θα μπορούσε να καταστήσει τη δεσπόζουσα θέση της Booking ακόμη πιο ισχυρή και δυσκολότερα αμφισβητήσιμη.
Η Booking είχε προτείνει μέτρα – Δεν κρίθηκαν επαρκή
Η Booking είχε προσπαθήσει να απαντήσει στις ανησυχίες της Κομισιόν προτείνοντας διορθωτικά μέτρα.
Μεταξύ άλλων, είχε προτείνει την εμφάνιση εναλλακτικών ξενοδοχειακών προσφορών από ανταγωνιστικές OTA σε πελάτες που ολοκλήρωναν την αγορά αεροπορικού εισιτηρίου.
Η Επιτροπή δεν θεώρησε τη λύση επαρκή. Ένα από τα βασικά προβλήματα ήταν ότι το σύστημα θα στηριζόταν στην KAYAK, η οποία ανήκει στην Booking, ενώ οι εναλλακτικές προσφορές θα εμφανίζονταν μόνο σε περιορισμένο σημείο της διαδικασίας αγοράς και όχι σε όλες τις ευκαιρίες cross-selling.
Σημαντικό προηγούμενο για τις μεγάλες ψηφιακές πλατφόρμες
Η απόφαση της 9ης Σεπτεμβρίου έχει σημασία πολύ πέρα από το συγκεκριμένο deal.
Το Γενικό Δικαστήριο δέχεται ότι οι κατευθυντήριες γραμμές για τις μη οριζόντιες συγχωνεύσεις, οι οποίες χρονολογούνται από το 2008, δεν είναι δυνατόν να έχουν προβλέψει όλες τις εξελίξεις των σύγχρονων ψηφιακών αγορών.
Κατά συνέπεια, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μπορεί να λαμβάνει υπόψη νέους τύπους ανταγωνιστικού κινδύνου που δημιουργούνται από τα ψηφιακά οικοσυστήματα, τα δεδομένα, τα network effects και τον έλεγχο των πελατειακών ροών.
Για την ξενοδοχειακή αγορά, το μήνυμα είναι σαφές: η ΕΕ δείχνει ότι είναι διατεθειμένη να εξετάζει πολύ πιο αυστηρά εξαγορές οι οποίες μπορούν να ενισχύσουν περαιτέρω τη δύναμη ήδη κυρίαρχων online πλατφορμών.
Η Booking Holdings έχει δηλώσει ότι θα εξετάσει την απόφαση. Η απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου μπορεί να προσβληθεί ενώπιον του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης μόνο επί νομικών ζητημάτων, επομένως η συγκεκριμένη δικαστική διαμάχη δεν είναι κατ’ ανάγκην οριστικά κλεισμένη.
Χρονολόγιο της υπόθεσης Booking – Etraveli

Ημερομηνία
Εξέλιξη

23 Νοεμβρίου 2021
Η Booking Holdings ανακοινώνει συμφωνία με την CVC Capital Partners για την εξαγορά της Etraveli Group, έναντι περίπου 1,63 δισ. ευρώ. Η ολοκλήρωση της συναλλαγής τελούσε υπό την αίρεση των απαραίτητων ρυθμιστικών εγκρίσεων.

10 Οκτωβρίου 2022
Η σχεδιαζόμενη εξαγορά κοινοποιείται επίσημα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, κατόπιν παραπομπής βάσει του ευρωπαϊκού κανονισμού συγκεντρώσεων.

16 Νοεμβρίου 2022
Η Κομισιόν αποφασίζει να ανοίξει εις βάθος έρευνα για τη συναλλαγή, θεωρώντας ότι απαιτείται περαιτέρω εξέταση των επιπτώσεων στον ανταγωνισμό.

2023
Κατά τη διάρκεια της έρευνας εξετάζεται κυρίως κατά πόσο η Etraveli, μέσω της τεράστιας βάσης πελατών αεροπορικών κρατήσεων, θα μπορούσε να ενισχύσει περαιτέρω τη θέση της Booking στις online ξενοδοχειακές κρατήσεις. Η Booking προτείνει διορθωτικά μέτρα, τα οποία η Επιτροπή κρίνει ανεπαρκή.

25 Σεπτεμβρίου 2023
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή απαγορεύει την εξαγορά, με την απόφαση C(2023) 6376 final – M.10615 Booking Holdings/Etraveli Group. Η Επιτροπή κρίνει ότι η συμφωνία θα ενίσχυε τη δεσπόζουσα θέση της Booking στην αγορά των online ταξιδιωτικών πρακτορείων για ξενοδοχεία.

25 Σεπτεμβρίου 2023
Την ίδια ημέρα η Booking ανακοινώνει ότι διαφωνεί με την απόφαση και ότι προτίθεται να προσφύγει. Παράλληλα επεκτείνει την εμπορική συνεργασία Booking.com–Etraveli τουλάχιστον έως τον Δεκέμβριο του 2028.

5 Δεκεμβρίου 2023
Η Booking Holdings καταθέτει επίσημα προσφυγή στο Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ζητώντας την ακύρωση της απόφασης της Κομισιόν. Η υπόθεση λαμβάνει τον αριθμό T-1139/23.

12 Ιανουαρίου 2024
Δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της ΕΕ η προσφυγή της Booking και οι βασικοί λόγοι ακύρωσης που προβάλλει κατά της απόφασης της Επιτροπής.

8 Ιουλίου 2025
Πραγματοποιείται η προφορική ακρόαση της υπόθεσης ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου.

9 Σεπτεμβρίου 2026
Το Γενικό Δικαστήριο της ΕΕ απορρίπτει την προσφυγή της Booking και επικυρώνει το μπλόκο της Κομισιόν. Η απόφαση είναι η T-1139/23, Booking Holdings v Commission, ECLI:EU:T:2026:535.

Με μία φράση
Η υπόθεση ξεκίνησε τον Νοέμβριο του 2021 ως εξαγορά ύψους 1,63 δισ. ευρώ, μπλοκαρίστηκε από την Κομισιόν τον Σεπτέμβριο του 2023, οδηγήθηκε στα δικαστήρια τον Δεκέμβριο του 2023 και, σχεδόν πέντε χρόνια μετά την αρχική ανακοίνωση του deal, το Γενικό Δικαστήριο δικαίωσε την Κομισιόν στις 9 Σεπτεμβρίου 2026.
Η ανακοίνωση του Δικαστηρίου
Η ανακοίνωση του Δικαστηρίου έχει ως ακολούθως:
“Judgment of the General Court
in Case T-1139/23 | Booking Holdings v Commission
Press release No 125/26
Luxembourg, 9 September 2026
The General Court upholds the prohibition of Booking’s acquisition of Etraveli Group
The Commission found, correctly, that the acquisition of Etraveli Group, Europe’s leading online flight booking operator, would have strengthened Booking’s already dominant position on the market for online travel agencies in the hotel sector
Booking, a major player in the market for online travel agencies in the hotel sector, had planned to acquire sole control of
Etraveli Group, a specialist in online flight bookings, in order to add a flight offering to its platform. The Commission,
however, declared that transaction incompatible with the internal market, 1 finding that it would strengthen Booking’s
dominant position on the market for online travel agencies in the hotel sector, by increasing barriers to entry and
expansion, which would limit access by existing and potential rivals, and to potential hotel customers. Booking challenged
that decision before the General Court.
By its judgment delivered today, the General Court dismisses the action and therefore upholds the Commission’s
prohibition of the acquisition of Etraveli Group by Booking.
Before the General Court, Booking maintained, inter alia, that the Commission had departed from its guidelines applicable
to non-horizontal mergers, that it had relied on an incorrect counterfactual scenario and that it had failed to demonstrate
a significant impediment to effective competition.
The General Court rejects those arguments.
As regards the Commission’s alleged departure from its own guidelines on non-horizontal mergers, the General
Court considers that those guidelines do not prevent the Commission from taking into account new forms of
competition concerns, such as those which may arise in digital markets. In that regard, the General Court observes
that the theory of harm adopted by the Commission was based largely on leveraging, typical of non-horizontal mergers,
resulting from the fact that the merged entity would use its dominant position on one market as leverage to strengthen its
position on another market. Those guidelines do not preclude a theory of harm from being based on ‘reverse’ leveraging,
by which a non-dominant position, in the present case on the market for online travel agencies in the flights sector, is used
to strengthen an already dominant position, in the present case, on the market for online travel agencies in the hotel
sector. Indeed, when those guidelines were adopted in 2008, the Commission did not already have experience of such
concerns. Moreover, if the Commission could rely solely on leveraging which would result in the strengthening of a non-
dominant position, but not rely on leveraging if that would lead to the strengthening of an already dominant position, the
effectiveness of merger control would risk being undermined.
In addition, the General Court held that the Commission also did not misinterpret those guidelines by classifying as
anticompetitive a form of ‘competition on the merits’, namely, an increase in Booking’s ability to cross-sell hotel rooms to
flight customers by offering them the convenience of a one-stop shop. Indeed, the concept of competition on the merits,
developed in the case-law relating to Articles 101 and 102 TFEU, does not play a similar role in the context of merger
control, inasmuch as the implementation of a concentration cannot be regarded as a form of competition on the merits
and must be assessed in terms of its effects on the structure of competition, regardless of the nature of the merged
entity’s subsequent conduct.
As regards the Commission’s analysis of whether there was a significant impediment to effective competition, the
General Court first of all rejects Booking’s argument that the Commission applied an incorrect legal standard by
relying solely on qualitative elements in order to conclude that there was such an impediment, even though the
transaction would result in a minimal increment in its market share in the hotel sector. Indeed, in the light of the principle
of the unfettered evaluation of evidence, the Commission may take as a basis qualitative elements, whether or not they are
supported by quantitative elements, provided that the evidence adduced is sufficiently cogent and consistent, that it
contains all the relevant evidence which must be taken into consideration, and that it is capable of substantiating the
conclusions drawn from it.
The General Court then holds that the evidence provided by the Commission supports the conclusion that
Booking’s dominant position on the market for online travel agencies in the hotel sector would be strengthened, in
that the transaction forms part of its ‘connected trip’ strategy, that is to say, offering a range of travel services, of which
flights are an essential part, with the aim of acquiring customers and making them more loyal. It would thereby enable
Booking to optimise and grow its flight business in the fastest and most efficient way by acquiring its preferred flight
solution, which would result in growth in its hotel business as a result of cross-selling of hotel rooms to flight customers.
However, since the finding of a strengthening of a dominant position does not automatically lead to the
conclusion that there is a significant impediment to effective competition, the General Court then reviews the
evidence relied on by the Commission in the decision for the purposes of substantiating whether that impediment
resulting from the transaction was significant.
In that context, the General Court finds (i) that the Commission’s calculations of the increment in Booking’s share of the
market for online travel agencies in the hotel sector post-transaction are vitiated by a number of errors, with the result that
that increment could be limited to a few tenths of a per cent, and (ii) that it has not been established that the growth
which Booking could achieve, post-transaction, would lead hotels to transfer an additional part of their hotel room
inventory to its platform or to terminate their commercial relationship with other online travel agencies, or that such
growth would enable Booking to increase the commissions received from hotels.
It observes, however, that the Commission relied on the fact that the transaction would make Booking’s dominant position
on the market for online travel agencies market in the hotel sector less contestable. However, the EC Merger Regulation
allows the Commission to rely on a theory of harm which is not founded on the assumption of a significant reduction in
the current level of competition, but rather on the assumption of a consolidation and perpetuation of the already low level
of competition.
In that regard, the General Court observes that the contested decision sets out two circumstances demonstrating
that the strengthening of Booking’s dominant position on the market for online travel agencies in the hotel sector
is likely significantly to impede effective competition.
First, as that market is characterised by strong network effects and a significant gap between the dominant market leader
and its main competitors, even a relatively small increase, in quantitative terms, in the dominant undertaking’s market
share would be capable of strengthening the existing network effects.
Second, the increment in Booking’s market share would be achieved through growth in one of the few channels for
acquiring hotel customers which Booking does not yet dominate, namely flights, thereby creating a travel ecosystem which
would be difficult for other online travel agencies to replicate, since Booking would become the market leader in both the
hotel and flight sectors. That growth would, moreover, affect a number of online travel agencies which play a sufficiently
important role in the competitive process in the hotel sector for the impact on their competitiveness to have a negative
impact on the dynamics of competition.
Having completed that overall assessment, the General Court concludes that the merger would give rise to a
significant impediment to effective competition.
Finally, the General Court upholds the Commission’s assessment that the efficiencies which, according to Booking, would
result from the transaction, were not sufficient to offset its expected negative effects.
NOTE: An action for annulment seeks the annulment of acts of the institutions, bodies, office and agencies of the
European Union that are contrary to EU law. The Member States, the European institutions and individuals may, under
certain conditions, bring an action for annulment before the Court of Justice or the General Court. If the action is well
founded, the act is annulled. The institution concerned must fill any legal vacuum created by the annulment of the act.
NOTE: An appeal, limited to points of law only, may be brought before the Court of Justice against the decision of the
General Court within two months and ten days of notification of the decision”.
Η απόφαση για την Booking
Προσωρινό κείμενο
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
(δέκατο πενταμελές τμήμα)
της 9ης Σεπτεμβρίου 2026 (*)
« Ανταγωνισμός – Συγκεντρώσεις – Αγορά των διαδικτυακών ταξιδιωτικών πρακτορείων στον ξενοδοχειακό τομέα – Απόφαση με την οποία η συγκέντρωση κηρύσσεται μη συμβατή προς την εσωτερική αγορά και τη λειτουργία της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ – Κατευθυντήριες γραμμές για την αξιολόγηση των μη οριζόντιων συγκεντρώσεων – Αντίστροφο σενάριο – Σημαντική παρακώλυση του αποτελεσματικού ανταγωνισμού – Βελτίωση της αποτελεσματικότητας »
Στην υπόθεση T-1139/23,
Booking Holdings Inc., με έδρα το Norwalk, Κονέκτικατ (Ηνωμένες Πολιτείες), εκπροσωπούμενη από τους F. González Díaz και R. Snelders, δικηγόρους, και τον D. Beard, barrister,
προσφεύγουσα,
υποστηριζόμενη από την
Etraveli Group AB, με έδρα την Ουψάλα (Σουηδία), εκπροσωπούμενη από τους C. Esteva Mosso, L. Crocco, S. Völcker, Χ. Μαλαματάρη και τη Λ. Μπιτσάκου, δικηγόρους,
παρεμβαίνουσα,
κατά
Ευρωπαϊκής Επιτροπής, εκπροσωπούμενης από τους F. Castillo de la Torre, P. Caro de Sousa, M. Domecq και T. Franchoo,
καθής,
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (δέκατο πενταμελές τμήμα),
συγκείμενο, κατά τις διασκέψεις, από τους M. van der Woude, Πρόεδρο, M. Jaeger, L. Madise, P. Nihoul και S. Verschuur (εισηγητή), δικαστές,
γραμματέας: I. Kurme, διοικητική υπάλληλος,
έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία,
κατόπιν της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως της 8ης και 9ης Ιουλίου 2025,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
1        Με την προσφυγή που άσκησε δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, η προσφεύγουσα, Booking Holdings Inc., ζητεί την ακύρωση της απόφασης C(2023) 6376 final της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 25ης Σεπτεμβρίου 2023, με την οποία μια συγκέντρωση κηρύσσεται ασύμβατη με την εσωτερική αγορά και τη λειτουργία της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ (Υπόθεση M.10615 – Booking Holdings/Etraveli Group), όπως παρατίθεται στο παράρτημα A1 του δικογράφου της προσφυγής (στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση).
I.      Ιστορικό της διαφοράς
Α.      Επί των επίμαχων οντοτήτων
2        Η προσφεύγουσα και η Flugo Group Holdings AB, η οποία λειτουργεί υπό την εμπορική επωνυμία Etraveli Group (στο εξής: παρεμβαίνουσα), είναι διαδικτυακά ταξιδιωτικά πρακτορεία (στο εξής: ΔΤΠ) και δραστηριοποιούνται κυρίως σε διαφορετικές αγορές υπηρεσιών εντός του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου (ΕΟΧ).
3        Τα ΔΤΠ είναι διαδικτυακοί έμποροι λιανικής που μεταπωλούν στους καταναλωτές έναν ή περισσότερους τύπους ταξιδιωτικών υπηρεσιών, όπως πτήσεις, διαμονή και ενοικίαση αυτοκινήτων, που παρέχονται από παρόχους ταξιδιωτικών υπηρεσιών (στο εξής: ΠΤΥ), όπως αεροπορικές εταιρίες, εταιρίες καταλυμάτων ή εταιρίες ενοικίασης αυτοκινήτων (αιτιολογική σκέψη 51 της προσβαλλόμενης απόφασης).
4        Ειδικότερα, τα ΔΤΠ παρέχουν υπηρεσίες αναζήτησης, σύγκρισης και κρατήσεων στους καταναλωτές [τμήμα «business-to-consumer» (επιχείρηση προς καταναλωτή) ή «B2C» της αγοράς], καθώς και υπηρεσίες μάρκετινγκ και λειτουργίες κράτησης θέσεων στους ΠΤΥ [τμήμα «business-to-business» (επιχείρηση προς επιχείρηση) ή «B2B» της αγοράς]. Έτσι, τα ΔΤΠ ενεργούν ως μεσάζοντες μεταξύ των καταναλωτών και των ΠΤΥ, αλλά αντλούν το μεγαλύτερο μέρος των εσόδων τους από τις προμήθειες που χρεώνουν στους ΠΤΥ (αιτιολογικές σκέψεις 51 και 52 της προσβαλλόμενης απόφασης).
5        Η προσφεύγουσα είναι εταιρία εγκατεστημένη και εισηγμένη στο χρηματιστήριο στις Ηνωμένες Πολιτείες, η οποία, μολονότι εκμεταλλεύεται ΔΤΠ που παρέχουν πλείονες ταξιδιωτικές υπηρεσίες με διαφορετικά εμπορικά σήματα, όπως η Rentalcars, η Priceline και η Agoda, δραστηριοποιείται κυρίως ως ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα, υπό το σήμα Booking.com. Παρέχει επίσης πρόσβαση στο ξενοδοχειακό της περιεχόμενο, μέσω συμφωνιών εμπορικής συνεργασίας τις οποίες συνάπτει με ανταγωνιστικά ΔΤΠ του ξενοδοχειακού τομέα που δεν διαθέτουν τα ίδια τέτοιο περιεχόμενο (αιτιολογική σκέψη 2 της προσβαλλόμενης απόφασης).
6        Η παρεμβαίνουσα είναι εταιρία με έδρα την Ουψάλα (Σουηδία) η οποία εκμεταλλεύεται ΔΤΠ στον τομέα των πτήσεων με διάφορα εμπορικά σήματα, όπως Gotogate, Mytrip, Flightnetwork, travelstart, Seat24 και SuperSaver (αιτιολογική σκέψη 3 της προσβαλλόμενης απόφασης). Έχει επίσης συνάψει διάφορες συμφωνίες εμπορικής συνεργασίας με άλλα ΔΤΠ, ήτοι με την προσφεύγουσα, [εμπιστευτικό] (1) (αιτιολογικές σκέψεις 665 και 966 της προσβαλλόμενης απόφασης).
7        Το 2019 η προσφεύγουσα ξεκίνησε την προσφορά πτήσεων με τη σύναψη μιας πρώτης συμφωνίας εμπορικής συνεργασίας με την παρεμβαίνουσα. Επί του σημείου αυτού, από τη δικογραφία προκύπτει ότι η συνεργασία μεταξύ των μερών άρχισε στις 10 Ιανουαρίου 2019, υπό τη μορφή απλοποιημένης σύμβασης, η οποία αντικαταστάθηκε από τη συμφωνία καλούμενη «στάδιο 1» στις 27 Αυγούστου 2019. Κατόπιν σειράς τροποποιήσεων και διαπραγματεύσεων που έλαβαν χώρα μεταξύ Ιανουαρίου και Ιουνίου 2021, τα μέρη αποφάσισαν να εμβαθύνουν τη συνεργασία τους υπογράφοντας συμφωνία καλούμενη «στάδιο 2» στις 9 Ιουνίου 2021 (στο εξής: συμφωνία για το στάδιο 2). Τέλος, στις 10 Αυγούστου 2023 η προσφεύγουσα και η παρεμβαίνουσα συμφώνησαν την τροποποίηση της συμφωνίας για το στάδιο 2.
8        Μέσω της επίμαχης πράξης συγκέντρωσης, η προσφεύγουσα θα αποκτούσε τον αποκλειστικό έλεγχο, κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού (ΕΚ) 139/2004 του Συμβουλίου, της 20ής Ιανουαρίου 2004, για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων («κοινοτικός κανονισμός συγκεντρώσεων») (ΕΕ 2004, L 24, σ. 1), των δραστηριοτήτων της παρεμβαίνουσας, εξαιρουμένης της θυγατρικής εταιρίας Flightmate AB, η οποία εκμεταλλεύεται υπηρεσίες μετα-αναζήτησης (metasearch services, στο εξής: ΥΜΑ) υπό το εμπορικό σήμα Flygresor, η οποία δραστηριοποιείται κυρίως στη Σουηδία (στο εξής: πράξη συγκέντρωσης) (αιτιολογικές σκέψεις 3 και 4 της προσβαλλόμενης απόφασης).
Β.      Επί της διοικητικής διαδικασίας
9        Δεδομένου ότι η πράξη συγκέντρωσης δεν είχε κοινοτική διάσταση κατά την έννοια του άρθρου 1, παράγραφοι 2 και 3, του κοινοτικού κανονισμού συγκεντρώσεων και ότι θα μπορούσε να εξεταστεί βάσει της εθνικής νομοθεσίας περί ελέγχου των συγκεντρώσεων της Γερμανίας, της Κύπρου και της Αυστρίας, η προσφεύγουσα και η παρεμβαίνουσα υπέβαλαν, σύμφωνα με το άρθρο 4, παράγραφος 5, του εν λόγω κανονισμού, αιτιολογημένη αναφορά στην Επιτροπή στις 14 Φεβρουαρίου 2022, ζητώντας να παραπεμφθεί η εν λόγω πράξη στην Επιτροπή. Καθόσον κανένα κράτος μέλος δεν αντιτάχθηκε στο εν λόγω αίτημα εντός της ταχθείσας προθεσμίας, το αίτημα αυτό έγινε δεκτό στις 9 Μαρτίου 2022 (αιτιολογικές σκέψεις 6 και 7 της προσβαλλόμενης απόφασης).
10      Η διοικητική διαδικασία ξεκίνησε στις 10 Οκτωβρίου 2022, ημερομηνία κατά την οποία η πράξη συγκέντρωσης κοινοποιήθηκε στην Επιτροπή (αιτιολογική σκέψη 9 της προσβαλλόμενης απόφασης).
11      Στις 16 Νοεμβρίου 2022 η Επιτροπή εξέδωσε απόφαση για την κίνηση της διαδικασίας, σύμφωνα με το άρθρο 6, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, του κοινοτικού κανονισμού συγκεντρώσεων.
12      Στις 9 Ιουνίου 2023 η Επιτροπή απέστειλε στην προσφεύγουσα κοινοποίηση αιτιάσεων (αιτιολογική σκέψη 22 της προσβαλλόμενης απόφασης), με την οποία κατέληξε προκαταρκτικά στο συμπέρασμα ότι η πράξη συγκέντρωσης θα παρακώλυε σημαντικά τον αποτελεσματικό ανταγωνισμό σε σημαντικό τμήμα της εσωτερικής αγοράς κατά την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 3, του κοινοτικού κανονισμού συγκεντρώσεων, ενισχύοντας τη δεσπόζουσα θέση της προσφεύγουσας στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα εντός του ΕΟΧ. Στις 24 Ιουνίου 2023 η προσφεύγουσα απάντησε στην κοινοποίηση αιτιάσεων αμφισβητώντας τα προκαταρκτικά συμπεράσματα (αιτιολογική σκέψη 24 της προσβαλλόμενης απόφασης).
13      Στις 31 Ιουλίου 2023 η προσφεύγουσα πρότεινε την ανάληψη δεσμεύσεων δυνάμει του άρθρου 8, παράγραφος 2, του κοινοτικού κανονισμού συγκεντρώσεων, προκειμένου να απαντήσει στις ανησυχίες που εξέφρασε η Επιτροπή (αιτιολογική σκέψη 36 της προσβαλλόμενης απόφασης).
14      Στις 15 Αυγούστου 2023 η προσφεύγουσα ενημέρωσε την Επιτροπή ότι η παρεμβαίνουσα και η ίδια είχαν συμφωνήσει σχετικά με τροποποίηση της συμφωνία για το στάδιο 2 (αιτιολογική σκέψη 614 της προσβαλλόμενης απόφασης).
15      Στις 25 Αυγούστου 2023 η προσφεύγουσα υπέβαλε αναθεωρημένο σύνολο δεσμεύσεων (αιτιολογική σκέψη 45 της προσβαλλόμενης απόφασης).
16      Κατόπιν της από 13ης Σεπτεμβρίου 2023 σύσκεψης της συμβουλευτικής επιτροπής και της θετικής γνώμης της συμβούλου ακροάσεων σχετικά με τη διεξαγωγή της διαδικασίας που παρουσιάστηκε στην από 15ης Σεπτεμβρίου 2023 έκθεσή της, η Επιτροπή εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση (αιτιολογικές σκέψεις 48 και 49 της προσβαλλόμενης απόφασης).
II.    Επί της προσβαλλόμενης απόφασης
17      Με την προσβαλλόμενη απόφαση, η Επιτροπή κήρυξε τη συγκέντρωση μη συμβατή προς την εσωτερική αγορά και τη Συμφωνία για τον ΕΟΧ, διαπιστώνοντας, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα.
Α.      Επί των σχετικών αγορών και επί της θέσης των επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται σε αυτές
18      Με την προσβαλλόμενη απόφαση, η Επιτροπή προσδιόρισε, ως σχετικές αγορές, αφενός, την αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα και, αφετέρου, την αγορά των ΔΤΠ στον τομέα των πτήσεων, έκαστη των οποίων καλύπτει το σύνολο του ΕΟΧ (ενότητα 5 της προσβαλλόμενης απόφασης).
19      Όσον αφορά την αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα, η Επιτροπή διαπίστωσε ότι το 2022 η προσφεύγουσα ήταν η σημαντικότερη επιχείρηση με μερίδια αγοράς περίπου [60-70] % για το σκέλος B2B και [60-70] % για το σκέλος B2C, ακολουθούμενη από την Expedia, η οποία κατείχε μερίδια αγοράς [10-20] % για το σκέλος B2B και [5-10] % για το σκέλος B2C. Η υπόλοιπη αγορά αποτελούνταν από ανταγωνίστριες, όπως οι HRS, Airbnb, Oyo, Travelminit, Weekendesk, Trip.com, Lastminute, TUI, eDreams Odigeo, Kiwi και Tix, οι οποίες είχαν μικρά μερίδια αγοράς (αιτιολογικές σκέψεις 215 και 216 της προσβαλλόμενης απόφασης).
20      Όσον αφορά την αγορά των ΔΤΠ στον τομέα των πτήσεων, η Επιτροπή εκτίμησε ότι το 2022 η παρεμβαίνουσα ([10-20] % των μεριδίων αγοράς) και η προσφεύγουσα ([5-10] % των μεριδίων αγοράς) κατείχαν από κοινού τη θέση της δεύτερης σημαντικότερης επιχείρησης, μετά την eDreams Odigeo, η οποία κατείχε [20-30]% των μεριδίων αγοράς, ενώ τα μερίδια αγοράς των λοιπών ΔΤΠ στον τομέα των πτήσεων κατανέμονταν ως εξής: Trip.com [10-20] %· Lastminute [5-10] %· Kiwi [5-10] %· Travelgenio [5-10] %· Expedia [0-5] %· και οι λοιπές επιχειρήσεις [20-30] % [αιτιολογική σκέψη 824 (πίνακας 13) της προσβαλλόμενης απόφασης].
Β.      Επί της δεσπόζουσας θέσης της προσφεύγουσας στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα
21      Με την προσβαλλόμενη απόφαση, η Επιτροπή διαπίστωσε ότι η προσφεύγουσα κατείχε δεσπόζουσα θέση στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα, η οποία δεν απορρέει μόνον από το μερίδιό της στην αγορά (βλ. σκέψη 19 ανωτέρω και αιτιολογικές σκέψεις 340 έως 362 της προσβαλλόμενης απόφασης), αλλά και από το ότι η μέση πραγματική προμήθεια που εισέπραττε ήταν μεγαλύτερη κατά [εμπιστευτικό] % από εκείνη που εισέπρατταν τα ανταγωνιστικά ΔΤΠ (αιτιολογικές σκέψεις 373 έως 375 της προσβαλλόμενης απόφασης), ότι ήταν αναπόφευκτος εμπορικός εταίρος για τα ξενοδοχεία και ήταν σε θέση να τους επιβάλει ορισμένους γενικούς όρους (αιτιολογικές σκέψεις 410 έως 426 της προσβαλλόμενης απόφασης), ότι δεν υφίστατο επαρκή ανταγωνιστική πίεση εκ μέρους των ανταγωνιστικών ΔΤΠ ή επαρκείς περιορισμούς εκτός αγοράς (αιτιολογικές σκέψεις 435 και 436 της προσβαλλόμενης απόφασης) και ότι από κανένα αποδεικτικό στοιχείο δεν προέκυπτε η ύπαρξη πιθανής εισόδου ή επέκτασης στην αγορά που θα μπορούσε να της ασκήσει αποτελεσματική πίεση (αιτιολογικές σκέψεις 472 έως 488 της προσβαλλόμενης απόφασης).
22      Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή επισήμανε ότι, για κάθε παράμετρο που καθορίζει την ανταγωνιστικότητα ενός ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα, η προσφεύγουσα ήταν αποτελεσματικότερη από τους ανταγωνιστές της, είτε επρόκειτο για το μέγεθος του χαρτοφυλακίου ξενοδοχείων της, την πελατεία της, τη σημασία των πραγματικών προμηθειών που χρέωνε στα ξενοδοχεία, τη διαφημιστική της δύναμη, την ικανότητά της να προσελκύει κίνηση στο διαδίκτυο, την αναγνώριση του σήματός της είτε για την πρόσβαση στα δεδομένα πελατών (αιτιολογικές σκέψεις 491 έως 557 της προσβαλλόμενης απόφασης).
23      Η Επιτροπή εκτίμησε επίσης ότι η δεσπόζουσα θέση της προσφεύγουσας στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα ενισχύθηκε από την ύπαρξη ισχυρών φραγμών εισόδου και επέκτασης στην εν λόγω αγορά, λόγω των σημαντικών αποτελεσμάτων δικτύου της αγοράς αυτής και του υψηλού βαθμού αδράνειας των πελατών, στο μέτρο που σημαντικό μέρος των πελατών επισκέπτεται απευθείας τον ιστότοπο ή την εφαρμογή που χρησιμοποιεί γενικά για την πραγματοποίηση κρατήσεων, χωρίς να συγκρίνει τις τιμές σε άλλους ιστοτόπους (αιτιολογικές σκέψεις 558 έως 565 της προσβαλλόμενης απόφασης, οι οποίες παραπέμπουν στις αιτιολογικές της σκέψεις 217 έως 251).
24      Στο πλαίσιο αυτό, στην προσβαλλόμενη απόφαση διευκρινίζεται ότι η ελκυστικότητα ενός ΔΤΠ για ένα ξενοδοχείο εξαρτιόταν από τον αριθμό των τελικών πελατών που το ξενοδοχείο θα ήταν σε θέση να προσελκύσει. Πράγματι, όσο μεγαλύτερος είναι ο αριθμός αυτός, τόσο ελκυστικότερο είναι για τα ξενοδοχεία να εμφανίζονται στην πλατφόρμα του επίμαχου ΔΤΠ και να προσφέρουν σε αυτήν καλύτερο περιεχόμενο και καλύτερη τιμή. Ομοίως, όσο μεγαλύτερος είναι ο αριθμός των ξενοδοχείων που περιλαμβάνονται σε ένα ΔΤΠ, τόσο ελκυστικότερο είναι το ΔΤΠ για τους τελικούς πελάτες. Η Επιτροπή επισήμανε περαιτέρω ότι η αλληλεξάρτηση μεταξύ του αριθμού των ξενοδοχείων που περιλαμβάνονται στην πλατφόρμα ενός ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα και του αριθμού των τελικών πελατών που χρησιμοποιούν την πλατφόρμα αυτή είχε ως αποτέλεσμα μια δυναμική η οποία αυτορυθμιζόταν και η οποία ήταν δύσκολο να ανατραπεί από μικρότερα ΔΤΠ καθώς και από νεοεισερχόμενους στην αγορά (αιτιολογικές σκέψεις 217 έως 225 της προσβαλλόμενης απόφασης).
25      Τέλος, υποστηρίζεται ότι τα αποτελέσματα δικτύου επιδεινώνονταν από τους πρόσθετους φραγμούς που αντιμετώπιζαν μικρότερα ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα και νεοεισερχόμενοι, ιδίως λόγω της δυσκολίας σύναψης και διαχείρισης διμερών συμβάσεων με μεγάλο αριθμό ξενοδοχείων και της αδυναμίας δημιουργίας διαδικτυακής κίνησης προς την πλατφόρμα τους μέσω επενδύσεων στις διαδικτυακές διαφημίσεις και στη βελτιστοποίηση για μηχανές αναζήτησης (αιτιολογικές σκέψεις 226 έως 232 της προσβαλλόμενης απόφασης).
Γ.      Επί του συμφέροντος ενός ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα να εντάξει προσφορά πτήσεων στην πλατφόρμα του
26      Στην προσβαλλόμενη απόφαση, η Επιτροπή υπογράμμισε τα πλεονεκτήματα που συνεπάγεται για ένα ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα η ενσωμάτωση προσφορών πτήσεων στην πλατφόρμα του, ήτοι η ικανότητα να δημιουργήσει πρόσθετη κίνηση πελατών και να έχει καλύτερη πρόσβαση στα δεδομένα πελατών με αποτέλεσμα να του παρέχεται η δυνατότητα στόχευσης δυνητικών πελατών ξενοδοχείων με συγκεκριμένες προσφορές.
27      Ειδικότερα, η Επιτροπή διευκρινίζει ότι οι πτήσεις είναι το «σημείο εισόδου» του ταξιδιού, στο μέτρο που αποτελούν συχνά την έναρξη της κράτησης ταξιδιού και την υπηρεσία ως προς την οποία υπάρχει η μεγαλύτερη πιθανότητα να γίνει κράτηση στον ίδιο ιστότοπο με τα δωμάτια ξενοδοχείου (αιτιολογικές σκέψεις 587, 753, 756 και 928 έως 930 της προσβαλλόμενης απόφασης). Επιπλέον, επισημαίνεται ότι οι πτήσεις δημιουργούν σημαντική ευκαιρία για διασταυρούμενες πωλήσεις προς άλλες ταξιδιωτικές υπηρεσίες γενικά και προς τις υπηρεσίες καταλυμάτων ειδικότερα (αιτιολογικές σκέψεις 590 έως 592 της προσβαλλόμενης απόφασης) και ότι, στο πλαίσιο αυτό, αποτελούν την πιο αποτελεσματική κάθετη υπηρεσία για την προσέλκυση νέων πελατών (αιτιολογική σκέψη 605 της προσβαλλόμενης απόφασης). Τέλος, η Επιτροπή διαπιστώνει ότι η στρατηγική του συνδεδεμένου ταξιδιού, δηλαδή η πώληση ενός φάσματος ταξιδιωτικών υπηρεσιών, των οποίων οι πτήσεις αποτελούν ουσιώδες μέρος, είναι ικανή, αφενός, να ενισχύσει την αφοσίωση των υφιστάμενων πελατών και να μειώσει τις ακυρώσεις (αιτιολογικές σκέψεις 594 και 596 της προσβαλλόμενης απόφασης) και, αφετέρου, να προσελκύσει και να διατηρήσει πελάτες υψηλής αξίας, οι οποίοι [εμπιστευτικό] (αιτιολογικές σκέψεις 594, 596, 598 και 933 έως 938 της προσβαλλόμενης απόφασης).
28      Επ’ αυτού, σημειώνεται ότι, προκειμένου να καταστεί δυνατή η περαιτέρω ανάπτυξη στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα, κάθε πρόσθετη κίνηση πελατών, ανεξαρτήτως του αν πραγματοποιείται πώληση πτήσεων, παρείχε στην προσφεύγουσα την ευκαιρία να προσελκύσει νέους ξενοδοχειακούς πελάτες, να δημιουργήσει νέες σχέσεις με πελάτες και να πραγματοποιήσει διασταυρούμενες πωλήσεις (αιτιολογικές σκέψεις 769, 770 και 977 έως 981 της προσβαλλόμενης απόφασης).
29      Ειδικότερα, ο πελάτης, κατά την αναζήτηση πτήσης σε πλατφόρμα ΔΤΠ, παρείχε κατ’ ανάγκην πληροφορίες σχετικά με το προφίλ του και το προγραμματισμένο ταξίδι, οι οποίες μπορούσαν να συλλεγούν από το ΔΤΠ και να χρησιμοποιηθούν για τη στόχευση του ίδιου πελάτη με προσφορές ξενοδοχείων προσαρμοσμένες στο πιθανό ταξίδι του και στις ενδεχόμενες προτιμήσεις του (αιτιολογική σκέψη 771 της προσβαλλόμενης απόφασης).
30      Πράγματι, αν ο πελάτης πραγματοποιούσε την αναζήτηση μέσω προσωπικού λογαριασμού, το ΔΤΠ θα είχε στη διάθεσή του όχι μόνο τη διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου του πελάτη, γεγονός που θα του παρείχε τη δυνατότητα να αποστέλλει στοχευμένες διαφημίσεις μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, αλλά και πληροφορίες σχετικά με το ιστορικό των κρατήσεων που έχει πραγματοποιήσει ο εν λόγω πελάτης, βάσει των οποίων θα προσάρμοζε καλύτερα τις προσφορές στο προφίλ του πελάτη, προσφορές οι οποίες θα μπορούσαν μάλιστα να εμφανίζονται είτε στον ιστότοπο του ΔΤΠ, όταν ο πελάτης τον επισκεπτόταν, είτε και σε άλλους ιστοτόπους, κατά την περιήγηση στο διαδίκτυο (σκέψη 771 της προσβαλλόμενης απόφασης).
31      Αντιθέτως, αν ο πελάτης πραγματοποιούσε την αναζήτηση χρησιμοποιώντας εφαρμογή σε κινητή συσκευή, το ΔΤΠ θα μπορούσε να του στέλνει ειδοποιήσεις σε αυτήν τη συσκευή ή να εμφανίζει άλλα είδη μηνυμάτων στην εφαρμογή που χρησιμοποιούσε (αιτιολογική σκέψη 771 της προσβαλλόμενης απόφασης).
32      Ως εκ τούτου, η δυνατότητα διασταυρούμενων πωλήσεων δεν περιοριζόταν στον χρόνο της πώλησης της πτήσης, αλλά μπορούσε επίσης να εμφανιστεί πριν ή μετά από μια τέτοια πώληση, χάρη στα δεδομένα που είχε στην κατοχή του το ΔΤΠ (αιτιολογική σκέψη 772 της προσβαλλόμενης απόφασης).
33      Τέλος, η Επιτροπή παρατήρησε ότι, αν ένας πελάτης πραγματοποιούσε όντως κράτηση πτήσεων σε πλατφόρμα ενός ΔΤΠ, το εν λόγω ΔΤΠ θα διέθετε ακόμη ακριβέστερες πληροφορίες οι οποίες θα του παρείχαν τη δυνατότητα στόχευσης με διαφημίσεις κατά τρόπο ανάλογο προς αυτόν που μνημονεύεται στις σκέψεις 29 έως 32 ανωτέρω. Στο πλαίσιο αυτό, διευκρινίζεται, πρώτον, ότι, όταν ο πελάτης πραγματοποιούσε κράτηση πτήσης, το ταξίδι του πελάτη ήταν επιβεβαιωμένο ότι θα γίνει, γεγονός που καθιστούσε πιθανότερη την ανάγκη για κατάλυμα, δεύτερον, ότι, κατά την κράτηση των πτήσεων, ο πελάτης έπρεπε κατά κανόνα να παράσχει περισσότερα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα, τρίτον, ότι ο πελάτης που είχε κρατήσει πτήση σε συγκεκριμένη πλατφόρμα ήταν πιο πιθανό να προχωρήσει και σε κράτηση ξενοδοχείου στην πλατφόρμα αυτή και, τέταρτον, ότι, μετά την κράτηση της πτήσης, ο πελάτης είχε τη δυνατότητα να ελέγξει την κράτηση στην πλατφόρμα, με αποτέλεσμα να παρέχονται στο ΔΤΠ πρόσθετες δυνατότητες να πραγματοποιήσει διασταυρούμενη πώληση μέσω στοχευμένων προσφορών (αιτιολογικές σκέψεις 775 και 776 της προσβαλλόμενης απόφασης).
Δ.      Επί της τρέχουσας εκμετάλλευσης από την προσφεύγουσα της προσφοράς της για πτήσεις, η οποία είναι ενσωματωμένη στην πλατφόρμα της
34      Στην προσβαλλόμενη απόφαση, η Επιτροπή διευκρινίζει ότι η πράξη συγκέντρωσης εντάσσεται στη στρατηγική του συνδεδεμένου ταξιδιού, με την οποία η προσφεύγουσα αποσκοπεί στη δημιουργία ενός πλήρους ταξιδιωτικού οικοσυστήματος το οποίο παρέχει στους πελάτες τη δυνατότητα να προβαίνουν σε κρατήσεις ποικιλίας ταξιδιωτικών υπηρεσιών στην ίδια πλατφόρμα, όπως κρατήσεις διαφόρων ειδών καταλυμάτων, πτήσεων, ταξί, ενοικίαση αυτοκινήτων και αγορά εισιτηρίων για αξιοθέατα (υποσημείωση 229 της προσβαλλόμενης απόφασης και αιτιολογικές σκέψεις 572, 577 και 585 της εν λόγω απόφασης). Πράγματι, σύμφωνα με την Επιτροπή, η ανάπτυξη προσφοράς πτήσεων αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της εν λόγω στρατηγικής και είναι σημαντικό μέσο για την ενίσχυση των δραστηριοτήτων της προσφεύγουσας που αφορούν τη διαμονή (αιτιολογική σκέψη 747 της προσβαλλόμενης απόφασης).
35      Στο πλαίσιο αυτό, επισημαίνεται ότι στο πλαίσιο της απλοποιημένης σύμβασης που μνημονεύεται στη σκέψη 7 ανωτέρω, η οποία ίσχυε από τις 10 Ιανουαρίου έως τις 27 Αυγούστου 2019, οι πελάτες που αναζητούσαν πτήση στην πλατφόρμα της προσφεύγουσας ανακατευθύνονταν στην πλατφόρμα της παρεμβαίνουσας (αιτιολογική σκέψη 686 της προσβαλλόμενης απόφασης), ενώ μέσω της συμφωνίας για το στάδιο 1, που ίσχυε από τις 27 Αυγούστου 2019 έως τις 9 Ιουνίου 2021, η προσφεύγουσα μπορούσε να ενσωματώνει την προσφορά πτήσεων της παρεμβαίνουσας στην πλατφόρμα της, τόσο στον ιστότοπό της όσο και στην εφαρμογή της για κινητές συσκευές, στο μέτρο που λάμβανε το περιεχόμενο των πτήσεων της παρεμβαίνουσας μέσω διεπαφής προγραμματισμού εφαρμογών. Η Επιτροπή παρατήρησε ότι, έκτοτε, η προσφεύγουσα προτείνει το περιεχόμενο της παρεμβαίνουσας υπό το δικό της εμπορικό σήμα. Κατά την Επιτροπή, [εμπιστευτικό] (αιτιολογική σκέψη 687 της προσβαλλόμενης απόφασης).
36      Στο πλαίσιο της συμφωνίας για το στάδιο 2, η οποία ίσχυε από τις 9 Ιουνίου 2021 έως τις 15 Αυγούστου 2023, η προσφεύγουσα είχε το δικαίωμα, για πρώτη φορά, να πωλεί το περιεχόμενο της παρεμβαίνουσας μέσω ΥΜΑ, όπως το Google Flights ή το Skyscanner, ωστόσο, δεδομένης της σημασίας του εν λόγω διαύλου για τις ΔΤΠ στον τομέα των πτήσεων γενικά και για την παρεμβαίνουσα ειδικότερα, η εν λόγω συμφωνία προέβλεπε ανώτατο όριο αριθμού πτήσεων που η προσφεύγουσα μπορούσε να πωλεί μέσω ΥΜΑ (στο εξής: όριο πωλήσεων) (αιτιολογική σκέψη 612 της προσβαλλόμενης απόφασης). Η Επιτροπή τόνισε εν προκειμένω ότι η εν λόγω ρήτρα αποσκοπούσε στην προστασία της παρεμβαίνουσας από τον «κανιβαλισμό» της δραστηριότητάς της ως ΔΤΠ στον τομέα των πτήσεων όσον αφορά το τμήμα B2C της αγοράς, πράγμα το οποίο αναφέρεται, στο πλαίσιο αυτό, στον ανταγωνισμό εκ μέρους της προσφεύγουσας που πωλούσε με το δικό της εμπορικό σήμα το περιεχόμενο των πτήσεων της παρεμβαίνουσας μέσω του διαύλου των ΥΜΑ (αιτιολογική σκέψη 708 και υποσημείωση 949 της προσβαλλόμενης απόφασης).
37      Τέλος, η Επιτροπή παρατήρησε ότι, δυνάμει της τροποποίησης της συμφωνίας για το στάδιο 2 της 15ης Αυγούστου 2023, μεταξύ άλλων, [εμπιστευτικό] (αιτιολογική σκέψη 614 της προσβαλλόμενης απόφασης).
38      Συναφώς, στις αιτιολογικές σκέψεις 778 έως 792 και 958 έως 962 της προσβαλλόμενης απόφασης, η Επιτροπή περιέγραψε τον τρόπο με τον οποίο η προσφεύγουσα χρησιμοποιούσε ήδη την προσφορά πτήσεων της παρεμβαίνουσας στην πλατφόρμα της για να ενισχύσει τη δραστηριότητά της ως ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα, με αυτόν δε τον τρόπο δημιουργούσε πρόσθετη κίνηση πελατών και αποκτούσε πρόσβαση στα δεδομένα πελατών τα οποία χρησιμοποιούσε για να στοχεύσει δυνητικούς πελάτες ξενοδοχείων με συγκεκριμένες προσφορές.
Ε.      Επί της θεωρίας περί ζημίας την οποία υιοθέτησε η Επιτροπή
39      Στην ενότητα 6.7.2 της προσβαλλόμενης απόφασης, η Επιτροπή έκρινε ότι η πράξη συγκέντρωσης θα καθιστούσε δυσχερέστερο να αμφισβητηθεί η δεσπόζουσα θέση της προσφεύγουσας, καθότι θα ενίσχυε τους φραγμούς εισόδου και επέκτασης για τα ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα και θα προκαλούσε πιθανώς ζημία στα ξενοδοχεία και στους καταναλωτές.
40      Πρώτον, η Επιτροπή υπενθύμισε, όπως επισημαίνεται στην ενότητα 6.4 της προσβαλλόμενης απόφασης, ότι, κατά την άποψή της, η προσφεύγουσα κατείχε ήδη δεσπόζουσα θέση στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα, στην οποία οι λοιποί ανταγωνιστές είχαν αδύναμη θέση και δεν μπορούσαν να ασκήσουν ανταγωνιστική πίεση.
41      Δεύτερον, η Επιτροπή ανέφερε, στην ενότητα 6.7.2.2 της προσβαλλόμενης απόφασης, τον τρόπο με τον οποίο η πράξη θα επέτρεπε στην προσφεύγουσα να αποκτήσει τη δική της υπηρεσία προσφοράς πτήσεων, προκειμένου να χρησιμοποιήσει την προσφορά αυτή ως μηχανισμό προσέλκυσης πελατών σε σχέση με τη δραστηριότητά της ως ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα εντός ενός πλαισίου όπου στους λοιπούς διαύλους προσέλκυσης πελατών κυριαρχούσε ήδη η ίδια η προσφεύγουσα (αιτιολογική σκέψη 748 της προσβαλλόμενης απόφασης).
42      Ειδικότερα, σύμφωνα με την Επιτροπή, [εμπιστευτικό] (αιτιολογική σκέψη 591 της προσβαλλόμενης απόφασης) και παρουσιάζουν, [εμπιστευτικό] (αιτιολογική σκέψη 592 της προσβαλλόμενης απόφασης) καθώς και το υψηλότερο δυναμικό διασταυρούμενων πωλήσεων προς υπηρεσίες ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα (αιτιολογικές σκέψεις 750 έως 759 της προσβαλλόμενης απόφασης).
43      Η Επιτροπή παρατήρησε ότι, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της ίδιας της προσφεύγουσας, ποσοστό μεταξύ [εμπιστευτικό] % και [εμπιστευτικό] % της συνολικής ζήτησης των υπηρεσιών ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα απαιτούσε επίσης υπηρεσίες ΔΤΠ στον τομέα των πτήσεων (αιτιολογική σκέψη 748 της προσβαλλόμενης απόφασης). Κατά την Επιτροπή, τα στοιχεία αυτά αποδεικνύουν ότι, με την απόκτηση ΔΤΠ στον τομέα των πτήσεων, η προσφεύγουσα θα διέθετε ένα πρόσθετο μέσο για την κάλυψη σημαντικού μέρους της ζήτησης υπηρεσιών ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα.
44      Εξάλλου, η Επιτροπή επισήμανε ότι, με την απόκτηση της παρεμβαίνουσας, η προσφεύγουσα θα αποκτούσε σημαντικό όγκο επιπλέον κίνησης πελατών, στοιχείο το οποίο, με τη σειρά του, θα της παρείχε πρόσθετες δυνατότητες διασταυρούμενων πωλήσεων για τις υπηρεσίες ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα (αιτιολογικές σκέψεις 767 έως 800 της προσβαλλόμενης απόφασης). Συγκεκριμένα, η Επιτροπή έκρινε ότι η παρεμβαίνουσα αποτελούσε ήδη ένα εξαιρετικά σημαντικό ΔΤΠ στον τομέα των πτήσεων, με σταθερή τροχιά ανάπτυξης (αιτιολογικές σκέψεις 826 έως 839 της προσβαλλόμενης απόφασης), και ότι η πράξη συγκέντρωσης θα της παρείχε τη δυνατότητα να επιταχύνει την ανάπτυξη της δραστηριότητάς της ώστε να καταστεί επικεφαλής στον τομέα αυτόν έως το 2026 (αιτιολογικές σκέψεις 841 έως 868 της προσβαλλόμενης απόφασης), και να προωθήσει τις δυνατότητες διασταυρούμενων πωλήσεων, από τις οποίες θα επωφελούνταν η προσφεύγουσα βραχυπρόθεσμα και μεσοπρόθεσμα.
45      Τρίτον, στην ενότητα 6.7.2.3 της προσβαλλόμενης απόφασης, η Επιτροπή εξήγησε τους λόγους για τους οποίους η απόκτηση της παρεμβαίνουσας θα συνεπαγόταν αύξηση των φραγμών εισόδου και επέκτασης για τα λοιπά υφιστάμενα ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα και τους νέους δυνητικούς ανταγωνιστές.
46      Αφενός, η Επιτροπή διαπίστωσε ότι τα σημαντικά αποτελέσματα δικτύου που χαρακτήριζαν ήδη την αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα θα αυξάνονταν, διότι η προσφεύγουσα θα ήταν σε θέση να ενισχύσει τη θέση της στο τμήμα B2C της αγοράς, στοιχείο το οποίο, με τη σειρά του, θα καθιστούσε την πλατφόρμα της ακόμη πιο ελκυστική για τα ξενοδοχεία (αιτιολογικές σκέψεις 926 έως 932 και 955 της προσβαλλόμενης απόφασης).
47      Η Επιτροπή επισήμανε ιδίως ότι, χάρη στην απόκτηση της παρεμβαίνουσας, η προσφεύγουσα θα είχε πρόσβαση σε πρόσθετα στοιχεία σχετικά με τους πελάτες και, ως εκ τούτου, θα είχε τη δυνατότητα να στοχεύει αποτελεσματικότερα τους καταναλωτές και να προσελκύει μεγαλύτερη κίνηση (αιτιολογικές σκέψεις 510, 511, 588, 589, 769 έως 772 και 946 της προσβαλλόμενης απόφασης).
48      Εξάλλου, κατά την Επιτροπή, η πράξη συγκέντρωσης θα ενίσχυε την αφοσίωση και την αδράνεια των πελατών. Πράγματι, από τα εσωτερικά έγγραφα της προσφεύγουσας προκύπτει ότι η ύπαρξη οικοσυστήματος ταξιδιωτικών υπηρεσιών καθιστά την πλατφόρμα της, σύμφωνα με τη δική της διατύπωση, «πιο ελκυστική» για τους νέους και υφιστάμενους πελάτες (αιτιολογικές σκέψεις 933 έως 938 της προσβαλλόμενης απόφασης).
49      Αφετέρου, η Επιτροπή επισήμανε ότι, καθώς η προσφεύγουσα θα γινόταν το μεγαλύτερο ΔΤΠ στον τομέα των πτήσεων, τα ανταγωνιστικά ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα και οι νέοι δυνητικοί ανταγωνιστές θα αντιμετώπιζαν όλο και περισσότερες δυσχέρειες προκειμένου να αποκτήσουν πελατεία η οποία θα τους καθιστούσε ελκυστικούς για τα ξενοδοχεία (αιτιολογική σκέψη 993 της προσβαλλόμενης απόφασης).
50      Συγκεκριμένα, κατά την Επιτροπή, η προσφεύγουσα κυριαρχεί ήδη στους βασικούς διαύλους απόκτησης ξενοδοχειακών πελατών, ενώ οι λοιπές ταξιδιωτικές ή «κάθετες» υπηρεσίες, όπως αυτές που συνδέονται με την ενοικίαση ιδιωτικών καταλυμάτων ή αυτοκινήτων, δεν συνεπάγονται την ίδια κίνηση με τις πτήσεις (αιτιολογικές σκέψεις 972, 973, 976, 986 έως 992 και 996 έως 1000 της προσβαλλόμενης απόφασης). Προσθέτει ότι είναι απίθανο η προσφεύγουσα να διατηρήσει ή να συνάψει συμφωνίες συνεργασίας με ανταγωνιστικά ΔΤΠ που θα τους επέτρεπαν να αναπτύξουν τη δική τους πελατεία για τις πτήσεις (αιτιολογικές σκέψεις 974 και 993 της προσβαλλόμενης απόφασης).
51      Τέταρτον, κατά την Επιτροπή, η εν λόγω αύξηση των φραγμών εισόδου και επέκτασης συνιστά διαρθρωτική μεταβολή στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα, η οποία επηρεάζει την ικανότητα των υφιστάμενων και των δυνητικών ανταγωνιστών να ανταγωνιστούν την προσφεύγουσα.
52      Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή παρουσιάζει διάφορους υπολογισμούς οι οποίοι, κατά την άποψή της, αντικατοπτρίζουν τις προσδοκίες της προσφεύγουσας όσον αφορά την ενίσχυση του μεριδίου της στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα, οι οποίοι επιβεβαιώνουν τον δυσχερώς αμφισβητήσιμο χαρακτήρα της θέσης της στην αγορά αυτή. Ειδικότερα, στην ενότητα 6.7.2.4 της προσβαλλόμενης απόφασης, η Επιτροπή υπολόγισε την ενίσχυση του μεριδίου της προσφεύγουσας στην εν λόγω αγορά βάσει δύο μεθόδων που εμπνέονται από το μοντέλο αποτίμησης (στο εξής: MΑ) που κατάρτισε η προσφεύγουσα για να εκτιμήσει την αξία των δραστηριοτήτων της παρεμβαίνουσας και τις συνέργειες που απορρέουν από την απόκτηση αυτών, συμπεριλαμβανομένων των διασταυρούμενων πωλήσεων δωματίων ξενοδοχείου σε πελάτες πτήσεων. Στο πλαίσιο των εν λόγω μεθόδων, οι οποίες χαρακτηρίζονται από την προσφεύγουσα ως η «μέθοδος του τροποποιημένου ΜΑ» και η «μέθοδος του γραφήματος 123», λόγω παραπομπής στο γράφημα 123 της προσβαλλόμενης απόφασης, η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι ακολούθησε, με ορισμένες προσαρμογές, το MΑ που κατάρτισε η προσφεύγουσα. Επομένως, η ενίσχυση του μεριδίου της προσφεύγουσας στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα, η οποία θα προέκυπτε αποκλειστικά από τα κέρδη που απορρέουν από τις συνδυασμένες πωλήσεις πτήσεων και ξενοδοχείων, θα ανερχόταν σε [0-5] % σύμφωνα με τη μέθοδο του τροποποιημένου ΜΑ και σε [–0-5] % σύμφωνα με τη μέθοδο του γραφήματος 123, ενώ η αύξηση που θα προέκυπτε από το σύνολο των κερδών που απορρέουν από το συνδεδεμένο ταξίδι θα ανερχόταν σε [0-5] % σύμφωνα με τη μέθοδο του τροποποιημένου ΜΑ και σε [0-5] % σύμφωνα με τη μέθοδο του γραφήματος 123. Ως εκ τούτου, κατά την Επιτροπή, η προσφεύγουσα δεν αμφισβητεί την ενίσχυση του μεριδίου της στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα κατόπιν της πράξης συγκέντρωσης, αλλά μόνον το μέγεθος της ενίσχυσης αυτής.
53      Τέλος, η Επιτροπή επισήμανε, στις ενότητες 6.7.2.5 και 6.7.2.6 της προσβαλλόμενης απόφασης, ότι, λόγω του δυσχερώς αμφισβητήσιμου χαρακτήρα της δεσπόζουσας θέσης της προσφεύγουσας στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα, τα ξενοδοχεία και οι καταναλωτές θα μπορούσαν να ζημιωθούν λόγω της πράξης συγκέντρωσης.
54      Αφενός, κατά την Επιτροπή, το κίνητρο της προσφεύγουσας να προτείνει στα ξενοδοχεία χαμηλότερες προμήθειες και καλύτερους όρους θα μειωνόταν. Ομοίως, δεδομένου ότι η πράξη συγκέντρωσης θα είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση του αριθμού των καταναλωτών που προβαίνουν σε κρατήσεις μέσω της προσφεύγουσας, το κόστος για τα ξενοδοχεία είναι πιθανόν να αυξηθεί, διότι η προσφεύγουσα αποτελεί ήδη έναν από τους ακριβότερους διαύλους πωλήσεων για τα ξενοδοχεία (αιτιολογικές σκέψεις 1079 και 1080 και 1084 έως 1111 της προσβαλλόμενης απόφασης).
55      Αφετέρου, η Επιτροπή επισήμανε ότι ενδέχεται τα ξενοδοχεία να μετακυλίουν το κόστος αυτό στους πελάτες, ιδίως λόγω της αδράνειας και της αφοσίωσής τους και ότι μεγαλύτερος αριθμός πελατών προβαίνει σε κρατήσεις καταλυμάτων μέσω της προσφεύγουσας, μολονότι οι τιμές της είναι, στην πλειονότητα των περιπτώσεων, υψηλότερες σε σχέση με τη φθηνότερη εναλλακτική επιλογή (αιτιολογικές σκέψεις 1099, 1124, 1125 και 1140 της προσβαλλόμενης απόφασης). Βάσει των ανωτέρω, η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι, μετά την πράξη συγκέντρωσης, οι τελικοί πελάτες ενδέχεται να καταβάλλουν υψηλότερες τιμές σε σχέση με τις τιμές που θα κατέβαλλαν αν δεν υφίστατο η πράξη αυτή (αιτιολογικές σκέψεις 1134 έως 1139 της προσβαλλόμενης απόφασης).
III. Αιτήματα των διαδίκων
56      Η προσφεύγουσα και η παρεμβαίνουσα ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
–        να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
–        να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
57      Η Επιτροπή ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
–        να απορρίψει την προσφυγή·
–        να υποχρεώσει την προσφεύγουσα να φέρει το σύνολο των δικαστικών της εξόδων και των δικαστικών εξόδων της Επιτροπής·
–        να υποχρεώσει την παρεμβαίνουσα να φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
IV.    Σκεπτικό
58      Προς στήριξη της υπό κρίση προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους ακυρώσεως.
59      Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή απέκλινε από τις κατευθυντήριες γραμμές για την αξιολόγηση των μη οριζόντιων συγκεντρώσεων σύμφωνα με τον κανονισμό του Συμβουλίου για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων (ΕΕ 2008, C 265, σ. 6, στο εξής: κατευθυντήριες γραμμές για τις μη οριζόντιες συγκεντρώσεις) και ότι δεν απέδειξε ότι ήταν δικαιολογημένη η απόκλιση από τις κατευθυντήριες γραμμές υπέρ ενός σαφώς λιγότερο αυστηρού κανόνα παρέμβασης.
60      Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλείονα σφάλματα κατά τον προσδιορισμό του αντίστροφου σεναρίου.
61      Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν πληροί το επίπεδο απόδειξης που απαιτείται για να αποδειχθεί η ύπαρξη σημαντικής παρακώλυσης του αποτελεσματικού ανταγωνισμού, ότι δεν τεκμηριώνει κανένα από τα στάδια στα οποία βασίζεται η θεωρία περί ζημίας που έγινε δεκτή και ότι εσφαλμένως παραβλέπει τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας που θα επέφερε η πράξη συγκέντρωσης.
62      Πρέπει να εξεταστεί καταρχάς ο πρώτος λόγος ακυρώσεως σχετικά με την εφαρμογή των κατευθυντήριων γραμμών για τις μη οριζόντιες συγκεντρώσεις, στη συνέχεια, ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως σχετικά με το κατάλληλο αντίστροφο σενάριο, περαιτέρω, το πρώτο και το δεύτερο σκέλος του τρίτου λόγου ακυρώσεως, σχετικά με τη θεωρία περί ζημίας που υιοθέτησε η Επιτροπή, καθώς και το απαιτούμενο επίπεδο απόδειξης στο πλαίσιο αυτό, και, τέλος, το τρίτο σκέλος του τρίτου λόγου ακυρώσεως, σχετικά με τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας.
Α.      Επί του πρώτου λόγου ακυρώσεως, ο οποίος αφορά προβαλλόμενη απόκλιση κατά την εφαρμογή των κατευθυντήριων γραμμών για τις μη οριζόντιες συγκεντρώσεις και το προβαλλόμενο σφάλμα κατά τον χαρακτηρισμό των ευεργετικών για τον ανταγωνισμό πλεονεκτημάτων
63      Στο πλαίσιο του πρώτου σκέλους του πρώτου λόγου ακυρώσεως, η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις αιτιάσεις, εκ των οποίων η πρώτη αφορά τον ισχυρισμό ότι, στην προσβαλλόμενη απόφαση, η Επιτροπή απέκλινε από τις κατευθυντήριες γραμμές για τις μη οριζόντιες συγκεντρώσεις διότι, μολονότι η πράξη συγκέντρωσης αφορά συγκέντρωση εταιριών ετερογενών δραστηριοτήτων, δεν απέδειξε την πιθανότητα αποκλεισμού των ανταγωνιστών από την αγορά κατά την έννοια των εν λόγω κατευθυντηρίων γραμμών, η δεύτερη, τον ισχυρισμό ότι η Επιτροπή δεν απέδειξε ότι ήταν δικαιολογημένη η απόκλιση από τις κατευθυντήριες αυτές γραμμές υπέρ ενός σαφώς λιγότερο αυστηρού κανόνα παρέμβασης και, η τρίτη, τον ισχυρισμό ότι η Επιτροπή, αποκλίνοντας από τις ως άνω κατευθυντήριες γραμμές, προσέβαλε τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη των οικείων οντοτήτων.
64      Στο πλαίσιο του δεύτερου σκέλους του πρώτου λόγου ακυρώσεως, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή όφειλε, εν πάση περιπτώσει, να λάβει υπόψη τις δύο αρχές στις οποίες στηρίζεται η ανάλυση των μη οριζόντιων συγκεντρώσεων, ήτοι, αφενός, ότι οι συγκεντρώσεις εταιριών ετερογενών δραστηριοτήτων, όπως η επίμαχη πράξη συγκέντρωσης, είναι ικανές να παραγάγουν θετικά για τον ανταγωνισμό αποτελέσματα και, αφετέρου, ότι κάθε αντίκτυπος στους ανταγωνιστές που προκύπτει από τα αποτελέσματα αυτά είναι απότοκο υγιούς ανταγωνισμού και όχι παρακώλυσης του ανταγωνισμού.
1.      Επί της εσφαλμένης εφαρμογής των κατευθυντήριων γραμμών για τις μη οριζόντιες συγκεντρώσεις και επί του νομικού κριτηρίου για την εφαρμογή του άρθρου 2, παράγραφοι 2 και 3, του κοινοτικού κανονισμού συγκεντρώσεων
65      Στο πλαίσιο της πρώτης αιτίασης του πρώτου σκέλους, η προσφεύγουσα και η παρεμβαίνουσα ισχυρίζονται κατ’ ουσίαν ότι, δεδομένου ότι δραστηριοποιούνται σε διαφορετικές αγορές, η πράξη αφορά μη οριζόντια συγκέντρωση, ειδικότερα δε συγκέντρωση εταιριών ετερογενών δραστηριοτήτων. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή όφειλε, σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές για τις μη οριζόντιες συγκεντρώσεις, να προβεί σε ανάλυση του ενδεχόμενου αντίθετου στον ανταγωνισμό αποκλεισμού ανταγωνιστών από την αγορά και ιδίως σε ανάλυση της ικανότητας και των κινήτρων των συγχωνευόμενων επιχειρήσεων να αποκλείσουν τους ανταγωνιστές τους και των ενδεχόμενων αντίθετων στον ανταγωνισμό αποτελεσμάτων που απορρέουν εξ αυτών. Η προσβαλλόμενη απόφαση καταλήγει εσφαλμένως στο συμπέρασμα ότι η πράξη συγκέντρωσης θα μπορούσε να οδηγήσει σε σημαντική παρακώλυση του αποτελεσματικού ανταγωνισμού βάσει μιας νέας και ατεκμηρίωτης θεωρίας ότι η εν λόγω πράξη θα προκαλούσε αντίστροφη μόχλευση, στο πλαίσιο της οποίας η προκύπτουσα από τη συγκέντρωση οντότητα θα χρησιμοποιούσε τη θέση της σε μια αγορά στην οποία δεν διαθέτει ισχύ (ήτοι στην αγορά των ΔΤΠ στον τομέα των πτήσεων) για να ενισχύσει τη φερόμενη δεσπόζουσα θέση της σε άλλη αγορά (ήτοι στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα).
66      Στο πλαίσιο αυτό, απαντώντας σε ερώτηση που έθεσε το Γενικό Δικαστήριο με έγγραφο της 10ης Ιουνίου 2025, η προσφεύγουσα ανέφερε, κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, τις διατάξεις των κατευθυντήριων γραμμών για τις μη οριζόντιες συγκεντρώσεις προς τις οποίες, κατά την άποψή της, δεν ήταν συμβατή η προσέγγιση που ακολούθησε η Επιτροπή στην προσβαλλόμενη απόφαση.
67      Συγκεκριμένα, η προσφεύγουσα υποστηρίζει, πρώτον, ότι η Επιτροπή, στηριζόμενη σε αντίστροφη μόχλευση, δεν τήρησε τα σημεία 93 έως 104 των κατευθυντήριων γραμμών για τις μη οριζόντιες συγκεντρώσεις και, δεύτερον, ότι, αν υποτεθεί ότι οποιαδήποτε ενίσχυση της θέσης της προσφεύγουσας στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα, όσο μικρή και αν είναι, αρκεί για να αποδειχθεί σημαντική παρακώλυση του αποτελεσματικού ανταγωνισμού, η Επιτροπή απέκλινε από τα σημεία 10, 112 και 113 των εν λόγω κατευθυντήριων γραμμών.
68      Επιπλέον, η προσφεύγουσα, υποστηριζόμενη από την παρεμβαίνουσα, προσθέτει ότι η πράξη συγκέντρωσης δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι παράγει οριζόντια αποτελέσματα, δεδομένου ότι συνδυάζει συμπληρωματικές και όχι ανταγωνιστικές προσφορές, και ότι στην προσβαλλόμενη απόφαση, καθόσον διαλαμβάνεται στις αιτιολογικές της σκέψεις 194 και 195 ότι η επιχείρηση που «δραστηριοποιείται σε διαφορετική αγορά» παράγει «οριζόντια αποτελέσματα», παραβλέπεται η διάκριση μεταξύ οριζόντιων και μη οριζόντιων συγκεντρώσεων καθώς και τα αντίστοιχα αποτελέσματά τους.
69      Η Επιτροπή αμφισβητεί τη βασιμότητα των επιχειρημάτων αυτών.
70      Προκαταρκτικώς, υπενθυμίζεται ότι το Δικαστήριο έχει κρίνει, αφενός, ότι, μολονότι τα μέτρα εσωτερικής φύσεως που λαμβάνει η διοίκηση δεν μπορούν να χαρακτηριστούν ως κανόνας δικαίου τον οποίο οφείλει να τηρεί σε κάθε περίπτωση η διοίκηση, εντούτοις, περιέχουν κανόνα συμπεριφοράς που υποδεικνύει την ακολουθητέα τακτική από την οποία η διοίκηση δεν μπορεί να παρεκκλίνει, σε συγκεκριμένη περίπτωση, χωρίς να προσδιορίσει τους σχετικούς λόγους που πρέπει να συμβιβάζονται με την αρχή της ίσης μεταχείρισης και, αφετέρου, ότι η νομολογία αυτή εφαρμόζεται κατά μείζονα λόγο σε κανόνες συμπεριφοράς που αποβλέπουν στην παραγωγή εξωτερικών αποτελεσμάτων, όπως συμβαίνει με τις κατευθυντήριες γραμμές που αφορούν τους επιχειρηματίες (πρβλ. απόφαση της 28ης Ιουνίου 2005, Dansk Rørindustri κ.λπ. κατά Επιτροπής, C-189/02 P, C-202/02 P, C-205/02 P έως C-208/02 P και C-213/02 P, EU:C:2005:408, σκέψεις 209 και 210 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
71      Πράγματι, θεσπίζοντας τέτοιους κανόνες συμπεριφοράς και αναγγέλλοντας με τη δημοσίευσή τους ότι θα τους εφαρμόζει πλέον στις περιπτώσεις που οι κανόνες αυτοί αφορούν, το θεσμικό όργανο αυτοπεριορίζεται κατά την άσκηση της εξουσίας εκτίμησης που διαθέτει και δεν μπορεί να αποκλίνει από τους εν λόγω κανόνες, διότι άλλως οι αποφάσεις του ενδέχεται να ακυρωθούν λόγω παραβίασης γενικών αρχών του δικαίου, όπως είναι η ίση μεταχείριση ή η προστασία της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης (βλ. απόφαση της 28ης Ιουνίου 2005, Dansk Rørindustri κ.λπ. κατά Επιτροπής, C-189/02 P, C-202/02 P, C-205/02 P έως C-208/02 P και C-213/02 P, EU:C:2005:408, σκέψη 211 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
72      Καταρχάς, όσον αφορά το ζήτημα αν η πράξη συγκέντρωσης θα έχει οριζόντια ή διαγώνια αποτελέσματα, υπενθυμίζεται ότι ως οριζόντια συγκέντρωση νοείται η συγκέντρωση μεταξύ επιχειρήσεων που είναι πραγματικοί ή δυνητικοί ανταγωνιστές στην ίδια αγορά [σημείο 5 των κατευθυντήριων γραμμών για την αξιολόγηση των οριζόντιων συγκεντρώσεων σύμφωνα με τον κοινοτικό κανονισμό συγκεντρώσεων (ΕΕ 2004, C 31, σ. 5), στο εξής: κατευθυντήριες γραμμές για τις οριζόντιες συγκεντρώσεις], ενώ μια συγκέντρωση εταιριών ετερογενών δραστηριοτήτων είναι συγκέντρωση μεταξύ επιχειρήσεων που δεν έχουν, κατ’ ουσίαν, προϋπάρχουσα ανταγωνιστική σχέση (πρβλ. απόφαση της 25ης Οκτωβρίου 2002, Tetra Laval κατά Επιτροπής, T-5/02, EU:T:2002:264, σκέψη 142, και σημείο 91 των κατευθυντήριων γραμμών για τις μη οριζόντιες συγκεντρώσεις). Όπως αναφέρεται στο σημείο 12 των κατευθυντήριων γραμμών για τις μη οριζόντιες συγκεντρώσεις, σε αντίθεση προς τις οριζόντιες συγκεντρώσεις, οι μη οριζόντιες συγκεντρώσεις, όπως εκείνες των εταιριών ετερογενών δραστηριοτήτων, δεν συνεπάγονται περιορισμό του άμεσου ανταγωνισμού μεταξύ των μερών της συγκέντρωσης στην ίδια αγορά.
73      Εν προκειμένω, επισημαίνεται ότι οι δραστηριότητες της προσφεύγουσας και της παρεμβαίνουσας είναι σε μεγάλο βαθμό συμπληρωματικές, καθόσον η πρώτη δραστηριοποιείται κυρίως ως ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα και η δεύτερη κυρίως ως ΔΤΠ στον τομέα των πτήσεων. Βεβαίως, οι δραστηριότητές τους αλληλεπικαλύπτονται στην αγορά των ΔΤΠ στον τομέα των πτήσεων, αλλά η προσφεύγουσα δεν διαθέτει ακόμη δική της υπηρεσία προσφοράς πτήσεων για να τροφοδοτήσει την εν λόγω προσφορά στην πλατφόρμα της και επί του παρόντος προμηθεύεται το περιεχόμενο πτήσεων από την παρεμβαίνουσα βάσει συμφωνίας εμπορικής συνεργασίας. Επομένως, η σχέση μεταξύ των μερών της συγκέντρωσης είναι κατά βάση μη οριζόντιου χαρακτήρα, παρά την αλληλεπικάλυψη αυτή.
74      Ομοίως, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η θεωρία περί ζημίας που υιοθέτησε η Επιτροπή στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στη μόχλευση που θα προκαλούσε η πράξη συγκέντρωσης και η οποία είναι χαρακτηριστική σε περίπτωση συγκεντρώσεων εταιριών ετερογενών δραστηριοτήτων. Μια τέτοια μόχλευση προκύπτει από το ότι η προκύπτουσα από τη συγκέντρωση οντότητα θα χρησιμοποιούσε τη θέση της σε ορισμένη αγορά ως μοχλό για να ενισχύσει τη θέση της σε άλλη αγορά. Ειδικότερα, κατά την Επιτροπή, κατόπιν της πράξης συγκέντρωσης, η προσφεύγουσα θα μπορούσε να ενισχύσει τη θέση της στην αγορά των ΔΤΠ στον τομέα των πτήσεων, με αποτέλεσμα να αυξήσει τον αριθμό των πελατών πτήσεων στους οποίους θα είχε τη δυνατότητα να πωλεί δωμάτια ξενοδοχείου (βλ. σκέψεις 26 έως 33 ανωτέρω) και, κατά συνέπεια, θα μπορούσε να ενισχύσει τη θέση της στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα. Επομένως, η πράξη συγκέντρωσης ενδέχεται να αυξήσει τους φραγμούς εισόδου και επέκτασης στην εν λόγω αγορά, περιορίζοντας έτσι την πρόσβαση των δυνητικών και πραγματικών ανταγωνιστικών ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα στους πελάτες ξενοδοχείων και, κατά συνέπεια, την ικανότητά τους να εισέλθουν στην εν λόγω αγορά ή να αναπτυχθούν σε αυτή και να λειτουργήσουν ανταγωνιστικά (αιτιολογικές σκέψεις 206, 734, 917, 1079 και 1090 της προσβαλλόμενης απόφασης).
75      Επομένως, τα «οριζόντια αποτελέσματα» που επισήμανε η Επιτροπή στην προσβαλλόμενη απόφαση, ακόμη και αν θεωρηθούν αποδεδειγμένα, δεν θα προέκυπταν από τον αποκλεισμό ενός άμεσου ανταγωνιστή της προσφεύγουσας από την αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα, αλλά από τον περιορισμό της ικανότητας άλλων ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα, υφιστάμενων ή δυνητικών ανταγωνιστών, να ασκήσουν ανταγωνισμό (σημείο 93 των κατευθυντήριων γραμμών για τις μη οριζόντιες συγκεντρώσεις).
76      Εν συνεχεία, όσον αφορά το επιχείρημα της προσφεύγουσας και της παρεμβαίνουσας ότι η Επιτροπή, στο πλαίσιο της ανάλυσης του αντίθετου στον ανταγωνισμό αποκλεισμού από την αγορά, δεν αξιολόγησε την ικανότητα και τα κίνητρα που έχουν οι συγχωνευόμενες επιχειρήσεις να αποκλείσουν τους ανταγωνιστές τους ούτε τα ενδεχόμενα αντίθετα στον ανταγωνισμό αποτελέσματα που απορρέουν εξ αυτών, πρώτον, διαπιστώνεται ότι, στις κατευθυντήριες γραμμές για τις μη οριζόντιες συγκεντρώσεις, η Επιτροπή επιφυλάχθηκε του δικαιώματος να στηριχθεί σε άλλες θεωρίες περί ζημίας πέραν εκείνων που ρητώς προβλέπονται στις εν λόγω κατευθυντήριες γραμμές. Πράγματι, όπως ορθώς επισήμανε η Επιτροπή, στο σημείο 8 των εν λόγω κατευθυντηρίων γραμμών αναφέρεται ότι «[ο]ι αρχές που διατυπώνονται [στην ανακοίνωση] θα εφαρμοσθούν και θα τύχουν περαιτέρω επεξεργασίας από την Επιτροπή στο πλαίσιο των επιμέρους υποθέσεων».
77      Εξάλλου, επισημαίνεται, όπως τόνισε και η Επιτροπή, ότι, κατά το σημείο 93 των κατευθυντήριων γραμμών για τις μη οριζόντιες συγκεντρώσεις, το κύριο πρόβλημα όσον αφορά τον ανταγωνισμό στο πλαίσιο των συγκεντρώσεων εταιριών ετερογενών δραστηριοτήτων αφορά τον αποκλεισμό από την αγορά, χωρίς ωστόσο να αποκλείεται το ενδεχόμενο να ανακύψουν άλλα προβλήματα. Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή ορθώς παρατηρεί ότι οι ψηφιακές αγορές παρουσιάζουν ορισμένες ιδιαιτερότητες και μπορούν, ως εκ τούτου, να εγείρουν προβλήματα για τον ανταγωνισμό που δεν είχαν ληφθεί επαρκώς υπόψη κατά τον χρόνο έκδοσης των εν λόγω κατευθυντήριων γραμμών (αιτιολογική σκέψη 202 της προσβαλλόμενης απόφασης).
78      Πράγματι, μολονότι η Επιτροπή δεσμεύεται από τις ανακοινώσεις που εκδίδει στον τομέα του ελέγχου των συγκεντρώσεων, δεν υποχρεούται να εξετάζει σε όλες τις περιπτώσεις το σύνολο των στοιχείων που μνημονεύονται στις ανακοινώσεις αυτές. Αντιθέτως, η ανάλυση του ανταγωνισμού που πρέπει να διενεργήσει η Επιτροπή δεν πρέπει να βασίζεται σε μηχανική εφαρμογή των εν λόγω παραγόντων, αλλά σε γενική αξιολόγηση των προβλέψιμων αποτελεσμάτων της συγκέντρωσης, στο πλαίσιο της οποίας τα στοιχεία που προσδιορίζονται σε μια τέτοια ανακοίνωση δεν είναι όλα κρίσιμα για κάθε περίπτωση (πρβλ. απόφαση της 26ης Ιουνίου 2025, EVH κ.λπ. κατά Επιτροπής, C-464/23 P, C-465/23 P, C-467/23 P, C-468/23 P και C-470/23 P, EU:C:2025:478, σκέψη 176).
79      Επομένως, οι κατευθυντήριες γραμμές για τις μη οριζόντιες συγκεντρώσεις θέτουν ένα γενικό πλαίσιο για την αξιολόγηση των εν λόγω συγκεντρώσεων, χωρίς η Επιτροπή να περιορίζεται κατά την άσκηση της εξουσίας εκτίμησης που διαθέτει από το σύνολο των στοιχείων που μνημονεύονται σε αυτές.
80      Δεύτερον, επισημαίνεται ότι η έννοια του «αποκλεισμού από την αγορά» ορίζεται, στο σημείο 18 των κατευθυντήριων γραμμών για τις μη οριζόντιες συγκεντρώσεις, ως «κάθε περίπτωσ[η] στην οποία η πρόσβαση πραγματικών ή δυνητικών ανταγωνιστών σε προμήθειες ή αγορές παρακωλύεται ή καταργείται συνεπεία της συγκέντρωσης, μειώνοντας έτσι την ικανότητα ή/και το κίνητρο των εταιρειών να ανταγωνισθούν».
81      Διαπιστώνεται δε ότι η προσέγγιση που ακολούθησε η Επιτροπή στην προσβαλλόμενη απόφαση κινείται στο ίδιο πνεύμα με τον ορισμό του «αποκλεισμού από την αγορά» που παρατίθεται στη σκέψη 80 ανωτέρω.
82      Πράγματι, η Επιτροπή επισημαίνει, στην αιτιολογική σκέψη 205 της προσβαλλόμενης απόφασης, ότι, για να αποδειχθεί ο αποκλεισμός από την αγορά, αρκεί να παρεμποδίζεται η δυνατότητα των ανταγωνιστών να εισέλθουν ή να επεκταθούν στην αγορά, διευκρινίζοντας, σε άλλες ενότητες της ίδιας απόφασης, ότι η πράξη συγκέντρωσης θα μπορούσε να ενισχύσει τους φραγμούς εισόδου και επέκτασης στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα, περιορίζοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο την πρόσβαση των δυνητικών και πραγματικών ανταγωνιστικών ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα στους πελάτες ξενοδοχείων και, κατά συνέπεια, την ικανότητά τους να εισέλθουν στην εν λόγω αγορά ή να αναπτυχθούν σε αυτήν και να λειτουργήσουν ανταγωνιστικά.
83      Επομένως, το κριτήριο που χρησιμοποιήθηκε στην προσβαλλόμενη απόφαση είναι ανάλογο με εκείνο των κατευθυντήριων γραμμών για τις μη οριζόντιες συγκεντρώσεις και συνάδει ιδίως με τον ορισμό της έννοιας του «αποκλεισμού από την αγορά» που προβλέπεται στις εν λόγω κατευθυντήριες γραμμές. Όμως, αντί να αμφισβητήσει το ότι η πράξη συγκέντρωσης έχει ως αποτέλεσμα τον αποκλεισμό από την αγορά, η προσφεύγουσα αμφισβητεί το ότι το αποτέλεσμα αυτό είναι αρκούντως σημαντικό ώστε να θεωρηθεί ως «επιζήμιος για τον ανταγωνισμό αποκλεισμός από την αγορά», κατά την έννοια του σημείου 18 των εν λόγω κατευθυντήριων γραμμών, που παρέχει στην οντότητα που θα προκύψει από την πράξη συγκέντρωσης τη δυνατότητα να αυξήσει επικερδώς τις τιμές της, στοιχείο το οποίο, κατά την προσφεύγουσα και την παρεμβαίνουσα, είναι αναγκαίο προκειμένου να δικαιολογηθεί η απαγόρευση της συγκέντρωσης δυνάμει του άρθρου 2, παράγραφος 3, του κοινοτικού κανονισμού συγκεντρώσεων.
84      Τρίτον, υπενθυμίζεται ότι, κατά το σημείο 94 των κατευθυντήριων γραμμών για τις μη οριζόντιες συγκεντρώσεις, η Επιτροπή εξετάζει, κατά την εκτίμηση της πιθανότητας αποκλεισμού από την αγορά, καταρχάς, αν η προκύπτουσα από τη συγκέντρωση οντότητα θα έχει την ικανότητα να αποκλείσει τους ανταγωνιστές της, εν συνεχεία, αν έχει οικονομικό κίνητρο να το πράξει και, τέλος, αν μια στρατηγική δημιουργίας εμποδίων εισόδου στην αγορά θα έχει σημαντικό επιζήμιο αντίκτυπο στον ανταγωνισμό, προκαλώντας ζημία στους καταναλωτές.
85      Συναφώς, όσον αφορά, κατά πρώτον, τον ισχυρισμό της προσφεύγουσας ότι η Επιτροπή, στηριζόμενη σε αντίστροφη μόχλευση, δεν τήρησε τα σημεία 93 έως 104 των κατευθυντήριων γραμμών για τις μη οριζόντιες συγκεντρώσεις, (βλ. σκέψη 67 ανωτέρω), δεν αμφισβητείται ότι ένας από τους σκοπούς που επιδιώκει η προσφεύγουσα μέσω της πράξης συγκέντρωσης είναι η αύξηση των διασταυρούμενων πωλήσεων δωματίων ξενοδοχείου στους πελάτες πτήσεων, προκειμένου να ενισχύσει τη θέση της στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα.
86      Ως εκ τούτου, δεν αμφισβητείται επίσης ότι, κατόπιν της συγκέντρωσης, η προσφεύγουσα θα είχε την ικανότητα και το κίνητρο να πραγματοποιήσει διασταυρούμενες πωλήσεις δωματίων ξενοδοχείου σε πελάτες πτήσεων, στοιχείο που αντιστοιχεί, σε γενικές γραμμές, στο πρώτο και στο δεύτερο στάδιο που προβλέπονται στο σημείο 94 των κατευθυντήριων γραμμών για τις μη οριζόντιες συγκεντρώσεις (βλ. σκέψη 84 ανωτέρω).
87      Επιπλέον, όπως επισημαίνεται στην αιτιολογική σκέψη 202 της προσβαλλόμενης απόφασης, οι κατευθυντήριες γραμμές για τις μη οριζόντιες συγκεντρώσεις δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο μια θεωρία περί ζημίας να στηρίζεται σε αντίστροφη μόχλευση, δεδομένου ότι η Επιτροπή δεν είχε γνώση των ενδεχόμενων προβλημάτων σχετικά με το φαινόμενο αυτό κατά την έκδοση των εν λόγω κατευθυντήριων γραμμών το 2008.
88      Συναφώς, επισημαίνεται, αφενός, ότι η μόχλευση είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται γενικώς για να περιγράψει τις επιπτώσεις που μπορεί να έχει σε δεδομένη αγορά μια πρακτική η οποία διαπιστώθηκε σε μια άλλη αγορά [απόφαση της 10ης Νοεμβρίου 2021, Google και Alphabet κατά Επιτροπής (Google Shopping), T-612/17, EU:T:2021:763, σκέψη 163] και, αφετέρου, ότι ο δυνητικός αντίκτυπος στον ανταγωνισμό, ήτοι η ενδεχόμενη ενίσχυση της θέσης της προκύπτουσας από τη συγκέντρωση οντότητας σε βάρος των ανταγωνιστών της, είναι κατ’ ουσίαν ο ίδιος, ανεξάρτητα από την κατεύθυνση προς την οποία πραγματοποιείται η μόχλευση.
89      Συγκεκριμένα, θα ήταν αντιφατικό να επιτραπεί στην Επιτροπή να επικαλεστεί μόχλευση μόνο στην περίπτωση κατά την οποία η μόχλευση αυτή επρόκειτο να ενισχύσει μια μη δεσπόζουσα θέση, και όχι στην περίπτωση που επρόκειτο να ενισχύσει ήδη δεσπόζουσα θέση. Πράγματι, μια τέτοια προσέγγιση θα μπορούσε να θίξει την αποτελεσματικότητα του ελέγχου των συγκεντρώσεων.
90      Επομένως, λαμβανομένου υπόψη του εξελικτικού χαρακτήρα της πρακτικής που ακολουθεί η Επιτροπή με τις αποφάσεις της, το εν λόγω θεσμικό όργανο είχε τη δυνατότητα να στηρίξει τη θεωρία περί ζημίας σε αντίστροφη μόχλευση και, ως εκ τούτου, πρέπει να απορριφθεί ο ισχυρισμός της προσφεύγουσας ότι η Επιτροπή δεν τήρησε τα σημεία 93 έως 104 των κατευθυντήριων γραμμών για τις μη οριζόντιες συγκεντρώσεις.
91      Όσον αφορά, κατά δεύτερον, τον ισχυρισμό της προσφεύγουσας ότι η Επιτροπή απέκλινε από τα σημεία 10, 112 και 113 των κατευθυντήριων γραμμών για τις μη οριζόντιες συγκεντρώσεις, καθόσον εκτίμησε ότι οποιαδήποτε ενίσχυση της θέσης της στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα, όσο μικρή και αν είναι, θα αρκούσε για να αποδειχθεί σημαντική παρακώλυση του αποτελεσματικού ανταγωνισμού (βλ. σκέψη 67 ανωτέρω), επισημαίνεται ότι τα εν λόγω σημεία αναφέρονται, κατ’ ουσίαν, στην ανάγκη να αποδειχθεί σημαντική αύξηση της ισχύος στην αγορά κατόπιν της πράξης συγκέντρωσης (σημείο 10 των κατευθυντήριων γραμμών για τις μη οριζόντιες συγκεντρώσεις), καθώς και στην αρχή ότι μόνον όταν ένα επαρκώς μεγάλο μέρος της παραγωγής της αγοράς επηρεάζεται από τον αποκλεισμό μπορεί η συγκέντρωση να παρακωλύσει σημαντικά τον αποτελεσματικό ανταγωνισμό (σημεία 112 και 113 των κατευθυντήριων γραμμών για τις μη οριζόντιες συγκεντρώσεις).
92      Όπως όμως ορθώς υποστηρίζει η Επιτροπή, οι αποκλίσεις που επικαλείται η προσφεύγουσα αφορούν προβαλλόμενες διαφοροποιήσεις σε σχέση με μεμονωμένα και ειδικά σημεία των κατευθυντήριων γραμμών για τις μη οριζόντιες συγκεντρώσεις, οι οποίες δεν μπορούν, γενικώς, να θέσουν υπό αμφισβήτηση τη συμβατότητα της προσέγγισης της Επιτροπής στην προσβαλλόμενη απόφαση προς τις εν λόγω κατευθυντήριες γραμμές και οι οποίες θα εκτιμηθούν στο πλαίσιο του πρώτου και του δεύτερου σκέλους του τρίτου λόγου ακυρώσεως, όπου η προσφεύγουσα αμφισβητεί ειδικότερα διάφορες πτυχές της θεωρίας περί ζημίας που υιοθέτησε η Επιτροπή.
93      Κατά συνέπεια, στο πλαίσιο της εξέτασης του πρώτου λόγου ακυρώσεως, πρέπει να απορριφθεί το επιχείρημα της προσφεύγουσας ότι η Επιτροπή δεν τήρησε τα σημεία 10, 112 και 113 των κατευθυντήριων γραμμών για τις μη οριζόντιες συγκεντρώσεις.
94      Κατόπιν των προεκτεθέντων, συνάγεται ότι η προσφεύγουσα δεν απέδειξε ότι η προσέγγιση που ακολούθησε η Επιτροπή στην προσβαλλόμενη απόφαση ήταν μη συμβατή προς τις κατευθυντήριες γραμμές για τις μη οριζόντιες συγκεντρώσεις.
95      Συνεπώς, πρέπει να απορριφθεί η πρώτη αιτίαση του πρώτου σκέλους του πρώτου λόγου ακυρώσεως και, ως εκ τούτου, η δεύτερη και η τρίτη αιτίαση του πρώτου σκέλους του πρώτου λόγου ακυρώσεως. Συγκεκριμένα, στο πλαίσιο των δύο τελευταίων αιτιάσεων, η προσφεύγουσα υποστηρίζει, αφενός, ότι η Επιτροπή δεν απέδειξε ότι δικαιολογημένα απέκλινε από τις κατευθυντήριες γραμμές για τις μη οριζόντιες συγκεντρώσεις και, αφετέρου, ότι η Επιτροπή, με την ως άνω απόκλιση, προσέβαλε τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη των ενδιαφερομένων μερών (βλ. σκέψη 64 ανωτέρω), τούτο στηρίζεται δε στην εσφαλμένη παραδοχή κατά την οποία η προσβαλλόμενη απόφαση αποκλίνει από τις κατευθυντήριες γραμμές για τις μη οριζόντιες συγκεντρώσεις.
2.      Επί του εσφαλμένου χαρακτηρισμού των φερόμενων ως ευεργετικών για τον ανταγωνισμό πλεονεκτημάτων
96      Στο πλαίσιο του δεύτερου σκέλους του πρώτου λόγου ακυρώσεως, η προσφεύγουσα υποστηρίζει επικουρικώς ότι η Επιτροπή όφειλε, εν πάση περιπτώσει, να λάβει υπόψη τις δύο αρχές στις οποίες στηρίζεται η ανάλυση των μη οριζόντιων συγκεντρώσεων, ήτοι, πρώτον, την αρχή κατά την οποία οι συγκεντρώσεις εταιριών ετερογενών δραστηριοτήτων, όπως η πράξη συγκέντρωσης εν προκειμένω, μπορούν να έχουν θετικά για τον ανταγωνισμό αποτελέσματα (βλ. σημείο 11 των κατευθυντήριων γραμμών για τις μη οριζόντιες συγκεντρώσεις) και, δεύτερον, την αρχή κατά την οποία κάθε αντίκτυπος στους ανταγωνιστές που προκύπτει από τα αποτελέσματα αυτά είναι αποτέλεσμα υγιούς ανταγωνισμού και όχι αποτέλεσμα παρακώλυσης του ανταγωνισμού.
97      Η προσφεύγουσα υποστηρίζει, μεταξύ άλλων, ότι η Επιτροπή δεν προέβη σε καμία ανάλυση για να διακρίνει τα θετικά για τον ανταγωνισμό αποτελέσματα από τα θίγοντα τον ανταγωνισμό αποτελέσματα και ότι χαρακτήρισε ως αντίθετα προς τους κανόνες του ανταγωνισμού τα ευεργετικά για τον ανταγωνισμό πλεονεκτήματα καθώς και τον υγιή ανταγωνισμό, ήτοι την ενίσχυση της ικανότητάς της να πραγματοποιεί διασταυρούμενες πωλήσεις δωματίων ξενοδοχείου σε πελάτες πτήσεων προσφέροντάς τους τη διευκόλυνση ενιαίας εξυπηρέτησης.
98      Η Επιτροπή αμφισβητεί τη βασιμότητα των επιχειρημάτων αυτών.
99      Συναφώς, υπενθυμίζεται, πρώτον, ότι, κατά την αιτιολογική σκέψη 29 του κοινοτικού κανονισμού συγκεντρώσεων, για τον καθορισμό των επιπτώσεων που έχει μια συγκέντρωση επί του ανταγωνισμού, η Επιτροπή οφείλει να λαμβάνει υπόψη τη βελτίωση αποτελεσματικότητας που προβάλλουν βάσιμα οι συμμετέχουσες επιχειρήσεις.
100    Επιπλέον, από τα σημεία 76 και 77 των κατευθυντήριων γραμμών για τις οριζόντιες συγκεντρώσεις, οι οποίες εφαρμόζονται στις μη οριζόντιες συγκεντρώσεις δυνάμει του σημείου 6 των κατευθυντήριων γραμμών για τις μη οριζόντιες συγκεντρώσεις, προκύπτει ότι η βελτίωση της αποτελεσματικότητας ενδέχεται να εξουδετερώνει τις επιπτώσεις μιας συγκέντρωσης στον ανταγωνισμό. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή μπορεί να κρίνει ότι δεν υπάρχει λόγος να κηρυχθεί μια συγκέντρωση μη συμβατή προς την εσωτερική αγορά, όταν συνάγει, βάσει ικανών αποδείξεων, ότι η βελτίωση της αποτελεσματικότητας συνεπεία της επίμαχης συγκέντρωσης είναι πιθανό να ενισχύσει την ικανότητα και τα κίνητρα της οντότητας που προκύπτει από αυτή να ενεργεί κατά τρόπο ο οποίος προάγει τον ανταγωνισμό προς όφελος των καταναλωτών.
101    Εναπόκειται όμως στο μέρος που κοινοποίησε μια συγκέντρωση να αποδείξει ότι η βελτίωση της αποτελεσματικότητας είναι πιθανόν να εξουδετερώσει τα τυχόν δυσμενή αποτελέσματα που θα προέκυπταν από τη συγκέντρωση για τον ανταγωνισμό και, ως εκ τούτου, ότι θα είναι προς όφελος των καταναλωτών. Πράγματι, το επιχείρημα που αντλείται από τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας έχει ως σκοπό να εξισορροπήσει το συμπέρασμα της Επιτροπής ότι η σχεδιαζόμενη συγκέντρωση θα παρακώλυε κατά πάσα πιθανότητα τον αποτελεσματικό ανταγωνισμό με τη δημιουργία δεσπόζουσας θέσης (αποφάσεις της 6ης Ιουλίου 2010, Ryanair κατά Επιτροπής, T-342/07, EU:T:2010:280, σκέψη 427, και της 9ης Μαρτίου 2015, Deutsche Börse κατά Επιτροπής, T-175/12, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2015:148, σκέψεις 262, 361 και 362). Επομένως, εναπόκειται στην Επιτροπή να αποδείξει, σε πρώτο στάδιο, ότι η συγκέντρωση θα παρακώλυε σημαντικά τον αποτελεσματικό ανταγωνισμό, ενώ εναπόκειται στα συμμετέχοντα στη συγκέντρωση μέρη να αποδείξουν, σε δεύτερο στάδιο, ότι η βελτίωση της αποτελεσματικότητας είναι ικανή να αντισταθμίσει τα αρνητικά αποτελέσματα που θα είχε η συγκέντρωση στον ανταγωνισμό.
102    Εξ αυτού συνάγεται ότι, στο μέτρο που η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή όφειλε, κατά το στάδιο της διαπίστωσης της παρακώλυσης του ανταγωνισμού, να λάβει υπόψη την προβαλλόμενη βελτίωση της αποτελεσματικότητας, ο ισχυρισμός αυτός αποτυπώνει εσφαλμένη ερμηνεία του κοινοτικού κανονισμού συγκεντρώσεων.
103    Πλην όμως, καθόσον η προσφεύγουσα επιδίωξε να υποστηρίξει ότι η Επιτροπή δεν είχε εξετάσει επαρκώς τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας που επέφερε η πράξη συγκέντρωσης, πρέπει να σημειωθεί, όπως τόνισε και η Επιτροπή, ότι η ίδια η Επιτροπή όντως προέβη σε μια τέτοια εξέταση, όπως προκύπτει από την ενότητα 7 της προσβαλλόμενης απόφασης, η οποία δεν αμφισβητήθηκε από την προσφεύγουσα στο πλαίσιο του δεύτερου σκέλους του πρώτου λόγου ακυρώσεως.
104    Δεύτερον, όσον αφορά τον ισχυρισμό της προσφεύγουσας ότι η Επιτροπή θεώρησε αντίθετο προς τον ανταγωνισμό έναν υγιή ανταγωνισμό ο οποίος παρέχει ευεργετικά για τον ανταγωνισμό πλεονεκτήματα (βλ. σκέψη 97 ανωτέρω), υπενθυμίζεται ότι η έννοια του «υγιούς ανταγωνισμού» αναπτύχθηκε στη νομολογία σχετικά με τα άρθρα 101 και 102 ΣΛΕΕ, προκειμένου να γίνει διάκριση μεταξύ, αφενός, της συμπεριφοράς που εντάσσεται στο πλαίσιο του κανονικού ανταγωνισμού βάσει των επιδόσεων των επιχειρήσεων και, αφετέρου, της αντίθετης προς τους κανόνες του ανταγωνισμού ή καταχρηστικής συμπεριφοράς που ενδέχεται να συνιστά παράβαση των εν λόγω άρθρων (πρβλ. αποφάσεις της 12ης Μαΐου 2022, Servizio Elettrico Nazionale κ.λπ., C-377/20, EU:C:2022:379, σκέψεις 73 έως 79, και της 21ης Δεκεμβρίου 2023, International Skating Union κατά Επιτροπής, C-124/21 P, EU:C:2023:1012, σκέψη 125).
105    Βεβαίως, οι διασταυρούμενες πωλήσεις που σχεδίαζε η προσφεύγουσα δεν συνεπάγονται καμία εμπορική πίεση στους πελάτες, αλλά τους παρέχουν, κατόπιν της αγοράς μιας πτήσης, την επιλογή να προχωρήσουν επίσης σε κράτηση δωματίου ξενοδοχείου μέσω της προσφεύγουσας. Επί του ζητήματος αυτού, οι εν λόγω διασταυρούμενες πωλήσεις διακρίνονται από τις συνδεδεμένες ή ομαδικές πωλήσεις που μνημονεύονται στις κατευθυντήριες γραμμές για τις μη οριζόντιες συγκεντρώσεις ως κλασικές περιπτώσεις που ενδέχεται να εγείρουν προβλήματα ανταγωνισμού στο πλαίσιο μιας συγκέντρωσης εταιριών ετερογενών δραστηριοτήτων.
106    Εντούτοις, όπως ορθώς υποστήριξε η Επιτροπή κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, η έννοια του «υγιούς ανταγωνισμού» δεν διαδραματίζει παρόμοιο ρόλο στο πλαίσιο του ελέγχου των συγκεντρώσεων.
107    Συγκεκριμένα, αφενός, η πραγματοποίηση μιας πράξης συγκέντρωσης δεν μπορεί να θεωρηθεί ως μορφή υγιούς ανταγωνισμού και, αφετέρου, ο κοινοτικός κανονισμός συγκεντρώσεων αποσκοπεί στην καθιέρωση αποτελεσματικού ελέγχου όλων των συγκεντρώσεων ανάλογα με τα αποτελέσματά τους στη διάρθρωση του ανταγωνισμού στην Ευρωπαϊκή Ένωση (απόφαση της 13ης Ιουλίου 2023, Επιτροπή κατά CK Telecoms UK Investments, C-376/20 P, EU:C:2023:561, σκέψη 106), χωρίς να προηγηθεί η υπόθεση ότι η προκύπτουσα από την επίμαχη πράξη οντότητα θα υιοθετήσει καταχρηστική συμπεριφορά [πρβλ. απόφαση της 10ης Νοεμβρίου 2021, Google και Alphabet κατά Επιτροπής (Google Shopping), T-612/17, EU:T:2021:763, σκέψη 507].
108    Κατά συνέπεια, πρέπει να απορριφθεί το επιχείρημα της προσφεύγουσας ότι η Επιτροπή εσφαλμένως θεώρησε αντίθετη προς τον ανταγωνισμό μια συμπεριφορά την οποία οι κατευθυντήριες γραμμές για τις μη οριζόντιες συγκεντρώσεις χαρακτηρίζουν ως υγιή ανταγωνισμό που συνεπάγεται ευεργετικά για τον ανταγωνισμό πλεονεκτήματα.
109    Επομένως, πρέπει να απορριφθεί το δεύτερο σκέλος του πρώτου λόγου ακυρώσεως και, ως εκ τούτου, ο πρώτος λόγος ακυρώσεως στο σύνολό του.
Β.      Επί του δεύτερου λόγου ακυρώσεως ο οποίος αφορά το αντίστροφο σενάριο
110    Στο πλαίσιο του δεύτερου λόγου ακυρώσεως, η προσφεύγουσα και η παρεμβαίνουσα υποστηρίζουν ότι, στην ενότητα 6.6 της προσβαλλόμενης απόφασης, η Επιτροπή εσφαλμένως έλαβε υπόψη αντίστροφο σενάριο «μηδενικών πτήσεων» και ότι υπέπεσε σε πλείονα άλλα σφάλματα κατά τον προσδιορισμό του κατάλληλου αντίστροφου σεναρίου.
111    Προκαταρκτικώς, υπενθυμίζεται ότι η Επιτροπή μπορεί να κηρύξει μια συγκέντρωση μη συμβατή προς τη εσωτερική αγορά μόνο αν η σημαντική παρακώλυση του ανταγωνισμού είναι άμεση συνέπεια της συγκέντρωσης (βλ. απόφαση της 11ης Δεκεμβρίου 2013, Cisco Systems και Messagenet κατά Επιτροπής, T-79/12, EU:T:2013:635, σκέψη 118 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
112    Ειδικότερα, η Επιτροπή συγκρίνει τις συνθήκες ανταγωνισμού που θα προέκυπταν από την κοινοποιηθείσα πράξη με εκείνες που θα επικρατούσαν στην αγορά αν δεν πραγματοποιούνταν η συγκέντρωση, οι οποίες αποτελούν το «αντίστροφο» σενάριο, δηλαδή το πιθανότερο σενάριο αν δε υφίστατο η συγκέντρωση (πρβλ. απόφαση της 13ης Ιουλίου 2023, Επιτροπή κατά CK Telecoms UK Investments, C-376/20 P, EU:C:2023:561, σκέψεις 84 και 88 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
113    Μολονότι το καταλληλότερο σημείο σύγκρισης για την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων μιας συγκέντρωσης είναι συχνά η κατάσταση του ανταγωνισμού που επικρατούσε τον χρόνο κατά τον οποίο η Επιτροπή έπρεπε να αποφασίσει αν θα εγκρίνει ή θα απαγορεύσει τη συγκέντρωση, υπό ορισμένες περιστάσεις, μπορεί να χρειαστεί να λάβει υπόψη τις μελλοντικές αλλαγές που μπορούν εύλογα να αναμένονται στην αγορά και, κατά συνέπεια, αποτελούν μέρος του πιθανότερου σεναρίου αν δεν υφίστατο η συγκέντρωση (σημείο 9 των κατευθυντήριων γραμμών για τις οριζόντιες συγκεντρώσεις και σημείο 20 των κατευθυντήριων γραμμών για τις μη οριζόντιες συγκεντρώσεις), σενάριο το οποίο, καίτοι υποθετικό, πρέπει να είναι ρεαλιστικό και αξιόπιστο (πρβλ. απόφαση της 11ης Σεπτεμβρίου 2014, MasterCard κ.λπ. κατά Επιτροπής, C-382/12 P, EU:C:2014:2201, σκέψεις 166 έως 169 και 173· βλ. επίσης, κατ’ αναλογίαν, απόφαση της 27ης Ιουνίου 2024, Επιτροπή κατά Servier κ.λπ., C-176/19 P, EU:C:2024:549, σκέψη 353).
114    Επομένως, πρέπει να εξεταστούν τα διάφορα επιχειρήματα με τα οποία η προσφεύγουσα και η παρεμβαίνουσα αμφισβητούν το αντίστροφο σενάριο που επέλεξε η Επιτροπή, τα οποία πρέπει να ομαδοποιηθούν σε έξι αιτιάσεις, εκ των οποίων οι τρεις πρώτες αφορούν το προβαλλόμενο αντίστροφο σενάριο «μηδενικών πτήσεων» και οι τρεις τελευταίες τα σφάλματα στα οποία φέρεται να υπέπεσε η Επιτροπή κατά τον προσδιορισμό του εν λόγω σεναρίου.
1.      Επί του προβαλλόμενου αντίστροφου σεναρίου «μηδενικών πτήσεων»
115    Πρώτον, η προσφεύγουσα και η παρεμβαίνουσα παρατηρούν ότι, μολονότι η ίδια η προσβαλλόμενη απόφαση υπογραμμίζει επανειλημμένως τη σημασία που έχει για την προσφεύγουσα η προσφορά πτήσεων ως ακρογωνιαίος λίθος της συνδεδεμένης ταξιδιωτικής στρατηγικής της, η Επιτροπή επισήμανε ότι η πλήρης απόσυρση της προσφεύγουσας από την αγορά των ΔΤΠ στον τομέα των πτήσεων θα ήταν το πιθανότερο σενάριο αν δεν υφίστατο η πράξη συγκέντρωσης.
116    Δεύτερον, η προσφεύγουσα αμφισβητεί τον ισχυρισμό ότι θα έπαυε τη συνεργασία της με την παρεμβαίνουσα αν δεν μεσολαβούσε η πράξη συγκέντρωσης, ιδίως στην περίπτωση που η τελευταία θα πωλούνταν σε έναν από τους ανταγωνιστές της, και υποστηρίζει ότι είναι προς το συμφέρον της να διατηρήσει μια τέτοια συνεργασία. Ειδικότερα, θα ήταν προς το συμφέρον της να εκτελεστεί η συμφωνία για το στάδιο 2, και, κατά τη λήξη της συμφωνίας αυτής, είτε θα διεύρυνε την εν λόγω συνεργασία, οπότε θα εξακολουθούσε να έχει πρόσβαση στην υπηρεσία προσφοράς πτήσεων της παρεμβαίνουσας είτε θα την έληγε, σε περίπτωση που έβρισκε καλύτερη υπηρεσία προσφοράς πτήσεων αλλού.
117    Τρίτον, η προσφεύγουσα και η παρεμβαίνουσα υποστηρίζουν ότι η περίσταση ότι η πράξη συγκέντρωσης θα μετέτρεπε μια συμβατική σχέση σε διαρθρωτικό δεσμό, όπως αναφέρεται στις αιτιολογικές σκέψεις 622, 628 και 673 έως 703 της προσβαλλόμενης απόφασης, δεν συνεπάγεται ότι, αν δεν υφίστατο η πράξη συγκέντρωσης, η συμφωνία για το στάδιο 2 δεν θα είχε παραμείνει σε ισχύ. Επομένως, η ως άνω περίσταση δεν ασκεί επιρροή για τον προσδιορισμό του αντίστροφου σεναρίου.
118    Η Επιτροπή αμφισβητεί τη βασιμότητα των επιχειρημάτων αυτών.
119    Συναφώς, πρώτον, διαπιστώνεται ότι, αντιθέτως προς όσα υποστηρίζει η προσφεύγουσα, η προσβαλλόμενη απόφαση δεν αναφέρει ότι, αν δεν υφίστατο η πράξη συγκέντρωσης, η προσφεύγουσα θα αποσυρόταν από την αγορά των ΔΤΠ στον τομέα των πτήσεων.
120    Αντιθέτως, από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι το αντίστροφο σενάριο στο οποίο στηρίχθηκε η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη συγκεκριμένη συνεργασία μεταξύ της προσφεύγουσας και της παρεμβαίνουσας, δεδομένου ότι στην εν λόγω απόφαση μνημονεύεται ότι η συμφωνία για το στάδιο 2 δεν θα παρέμενε σε ισχύ υπό την ίδια μορφή, στο μέτρο που, κατά την Επιτροπή, βραχυπρόθεσμα, η παρεμβαίνουσα θα ασκούσε πίεση για να επαναδιαπραγματευθεί τη συμφωνία αυτή, προκειμένου να ανακτήσει τουλάχιστον εν μέρει τις ζημίες που θα προκαλούνταν από τις μειωμένες πωλήσεις λόγω του φαινομένου του «κανιβαλισμού» (αιτιολογικές σκέψεις 704 έως 720 της προσβαλλόμενης απόφασης), και ότι, μεσοπρόθεσμα ή μακροπρόθεσμα, η προσφεύγουσα θα προτιμούσε να διαθέτει τη δική της υπηρεσία προσφοράς πτήσεων (αιτιολογικές σκέψεις 677 έως 692 της προσβαλλόμενης απόφασης).
121    Επιπλέον, τόσο με τα υπομνήματά της όσο και κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, η Επιτροπή επιβεβαίωσε κατ’ ουσίαν ότι ήταν πιθανό η προσφεύγουσα, σε όλα τα σενάρια, να διατηρούσε την προσφορά πτήσεων στην πλατφόρμα της. Επομένως, η Επιτροπή δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο να ληφθεί υπόψη η συνεργασία μεταξύ της προσφεύγουσας και της παρεμβαίνουσας στο αντίστροφο σενάριο στο οποίο στηρίχθηκε.
122    Επομένως, στο μέτρο που η επιχειρηματολογία της προσφεύγουσας και της παρεμβαίνουσας πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι αποσκοπεί στην αντίκρουση ενός αντίστροφου σεναρίου «μηδενικών πτήσεων», πρέπει να απορριφθεί.
123    Το συμπέρασμα αυτό δεν αναιρείται από το ότι η προσβαλλόμενη απόφαση μνημονεύει επανειλημμένως την έννοια των «μηδενικών πτήσεων».
124    Συγκεκριμένα, όπως προκύπτει από τις αιτιολογικές σκέψεις 727, 728, 1008 και 1009 της προσβαλλόμενης απόφασης, η Επιτροπή αναφέρθηκε στην έννοια των «μηδενικών πτήσεων» αποκλειστικά στο πλαίσιο του υπολογισμού της ενίσχυσης του μεριδίου της προσφεύγουσας στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα κατόπιν της πράξης συγκέντρωσης, δεδομένου ότι θα της ήταν αδύνατο, βραχυπρόθεσμα, να αξιολογήσει ένα αντίστροφο σενάριο βάσει πιο περιορισμένης συνεργασίας μεταξύ της προσφεύγουσας και της παρεμβαίνουσας ελλείψει αξιόπιστων πληροφοριών που να επιτρέπουν τη διενέργεια μιας τέτοιας αξιολόγησης και, μεσοπρόθεσμα ή μακροπρόθεσμα, να καθορίσει αν και σε ποιο χρονικό σημείο η προσφεύγουσα θα ήταν σε θέση να αναπτύξει τη δική της υπηρεσία προσφοράς πτήσεων και ποια θα ήταν η δυναμική της υπηρεσίας αυτής.
125    Δεύτερον, διαπιστώνεται ότι πράγματι, στις αιτιολογικές σκέψεις 693 έως 703 της προσβαλλόμενης απόφασης, η Επιτροπή υποστηρίζει, αφενός, ότι, αν δεν υφίστατο η πράξη συγκέντρωσης, η παρεμβαίνουσα θα πωλούνταν είτε σε στρατηγικό αγοραστή είτε μέσω εισαγωγής στο χρηματιστήριο και, αφετέρου, ότι είναι πιθανό η προσφεύγουσα να έπαυε τη συνεργασία της με την παρεμβαίνουσα, δεδομένου ότι [εμπιστευτικό].
126    Πλην όμως, επ’ αυτού, η Επιτροπή διευκρίνισε στο υπόμνημα αντικρούσεως, αφενός, ότι δεν είχε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι, στο πλαίσιο του αντίστροφου σεναρίου, η προσφεύγουσα θα έπαυε αμέσως τη συνεργασία, αλλά μάλλον ότι ενδέχετο να το πράξει μόνον αν η παρεμβαίνουσα πωλούνταν σε έναν από τους ανταγωνιστές της, και, αφετέρου, ότι δεν θεωρούσε την πώληση αυτή ως το πιθανότερο σενάριο, όπως άλλωστε επιβεβαίωσε κατά τα λοιπά κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση.
127    Κατά συνέπεια, συνάγεται ότι η Επιτροπή δεν θεωρεί ότι η παύση της συνεργασίας μεταξύ της προσφεύγουσας και της παρεμβαίνουσας, ιδίως κατόπιν πώλησης της δεύτερης σε ανταγωνιστή της πρώτης, αποτελεί το πιθανότερο σενάριο (βλ. σκέψη 112 ανωτέρω).
128    Τρίτον, πρέπει να απορριφθεί το επιχείρημα της προσφεύγουσας και της παρεμβαίνουσας ότι το γεγονός ότι η πράξη συγκέντρωσης θα μετέτρεπε τη συνεργασία τους σε μόνιμο διαρθρωτικό δεσμό δεν ασκεί επιρροή για τον προσδιορισμό του αντίστροφου σεναρίου. Συγκεκριμένα, στα σχετικά χωρία της προσβαλλόμενης απόφασης, ιδίως στις αιτιολογικές σκέψεις 673 έως 703, η Επιτροπή αναφέρει τον εγγενώς προσωρινό χαρακτήρα μιας συμβατικής συνεργασίας για να στηρίξει τη θέση της ότι η προσφεύγουσα θα επέλεγε, μεσοπρόθεσμα ή μακροπρόθεσμα, να αναπτύξει τη δική της υπηρεσία προσφοράς πτήσεων, προκειμένου να μην εξαρτάται από τρίτους για την εν λόγω στρατηγικής σημασίας δραστηριότητα. Σύμφωνα με τη λογική του αντίστροφου σεναρίου, όπως αυτό ορίζεται από την Επιτροπή, η εκτίμηση αυτή δεν είναι άνευ σημασίας.
129    Κατά συνέπεια, πρέπει να απορριφθούν το τρίτο επιχείρημα της δεύτερης αιτίασης του πρώτου σκέλους, η τρίτη αιτίαση του πρώτου σκέλους καθώς και το δεύτερο σκέλος του δεύτερου λόγου ακυρώσεως.
2.      Επί των σφαλμάτων στα οποία φέρεται να υπέπεσε η Επιτροπή κατά τον προσδιορισμό του κατάλληλου αντίστροφου σεναρίου
130    Πρώτον, η προσφεύγουσα και η παρεμβαίνουσα υποστηρίζουν ότι η συμφωνία για το στάδιο 2 αποτυπώνει την κατάσταση του ανταγωνισμού που επικρατούσε κατά την ημερομηνία της πράξης συγκέντρωσης και, ως εκ τούτου, το κατάλληλο αντίστροφο σενάριο.
131    Δεύτερον, η προσφεύγουσα και η παρεμβαίνουσα αμφισβητούν τον ισχυρισμό της Επιτροπής ότι δεν θα είχαν αποδεχθεί τους όρους της συμφωνίας για το στάδιο 2 αν δεν είχαν σχεδιάσει την πράξη συγκέντρωσης.
132    Στο πλαίσιο αυτό, η προσφεύγουσα και η παρεμβαίνουσα υποστηρίζουν ότι κανένα στοιχείο του ιστορικού της διαπραγμάτευσης της συμφωνίας για το στάδιο 2 δεν την εξαρτά από την πραγματοποίηση της πράξης συγκέντρωσης και ότι δεν υπάρχει καμία ένδειξη που να αποδεικνύει ότι οι όροι της συνεργασίας τους επηρεάστηκαν από την προοπτική εξαγοράς. Επιπλέον, και κατά κύριο λόγο, το μόνο κρίσιμο ζήτημα συναφώς είναι αν οι όροι που διαπραγματεύθηκαν και υπέγραψαν η προσφεύγουσα και η παρεμβαίνουσα θα εξακολουθούσαν να ισχύουν αν δεν υφίστατο η πράξη συγκέντρωσης, πράγμα που συμβαίνει εν προκειμένω και, ως εκ τούτου, οι εν λόγω όροι αποτελούν το αντίστροφο σενάριο.
133    Τρίτον, η προσφεύγουσα και η παρεμβαίνουσα αμφισβητούν τον ισχυρισμό ότι, αν δεν υφίστατο η πράξη συγκέντρωσης, η παρεμβαίνουσα θα ασκούσε πίεση για να επαναδιαπραγματευθεί τη συμφωνία για το στάδιο 2.
134    Συναφώς, η προσφεύγουσα και η παρεμβαίνουσα υποστηρίζουν, αφενός, ότι η τελευταία δεν μπορεί να καταγγείλει μονομερώς ή να επαναδιαπραγματευθεί τη συμφωνία για το στάδιο 2 έως το 2028 και, αφετέρου, ότι η συνεργασία τους αποδείχθηκε για την παρεμβαίνουσα σημαντικός δίαυλος πώλησης πτήσεων και, επομένως, η παρεμβαίνουσα δεν θα είχε κανένα κίνητρο να επιχειρήσει επαναδιαπραγμάτευση των όρων της εν λόγω συμφωνίας.
135    Τέλος, η προσφεύγουσα υπογραμμίζει ότι η θεωρία της Επιτροπής περί ζημίας είναι κατ’ ανάγκην εσφαλμένη ως προς τον προσδιορισμό του αντίστροφου σεναρίου, δεδομένου ότι είναι σημαντικό να εκτιμηθεί ποσοτικώς η πιθανή έκταση των αντίθετων στον ανταγωνισμό αποτελεσμάτων που συνεπάγεται η πράξη συγκέντρωσης.
136    Η Επιτροπή αμφισβητεί τη βασιμότητα των επιχειρημάτων αυτών.
137    Συναφώς, υπενθυμίζεται, αφενός, ότι η θεωρία περί ζημίας που υιοθέτησε η Επιτροπή πρέπει να στηρίζεται στα αποτελέσματα επί του ανταγωνισμού που μπορούν να αποδοθούν στην πράξη συγκέντρωσης, όπως προκύπτουν από τη σύγκριση μεταξύ του σεναρίου της πράξης συγκέντρωσης και του επίμαχου αντίστροφου σεναρίου (βλ. απόφαση της 11ης Δεκεμβρίου 2013, Cisco Systems και Messagenet κατά Επιτροπής, T-79/12, EU:T:2013:635, σκέψη 118 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία· πρβλ. απόφαση της 13ης Ιουλίου 2023, Επιτροπή κατά CK Telecoms UK Investments, C-376/20 P, EU:C:2023:561, σκέψεις 84 και 88 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία), και, αφετέρου, ότι ο δικαστής της Ένωσης δύναται να απορρίψει ως αλυσιτελή λόγο ή αιτίαση όταν διαπιστώνει ότι αυτός ο λόγος ή η αιτίαση δεν είναι ικανός, σε περίπτωση που κριθεί βάσιμος, να επιφέρει την επιδιωκόμενη ακύρωση (βλ. απόφαση της 30ής Μαρτίου 2022, Latam Airlines Group και Lan Cargo κατά Επιτροπής, T-344/17, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2022:185, σκέψη 135 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
138    Επομένως, όπως παρατηρεί η Επιτροπή στο σημείο 84 του υπομνήματος αντικρούσεως, πρέπει να εξεταστεί αν τα σφάλματα στα οποία φέρεται να υπέπεσε κατά τον προσδιορισμό του αντίστροφου σεναρίου, ακόμη και αν θεωρηθούν αποδεδειγμένα, μπορούν να επηρεάσουν την εξέταση της βάσης της θεωρίας περί ζημίας που υιοθετήθηκε με την προσβαλλόμενη απόφαση. Ειδικότερα, πρέπει να εξεταστεί αν η διαφορά μεταξύ των αντίστροφων σεναρίων που προβάλλουν οι διάδικοι είναι αρκούντως σημαντική ώστε να μπορεί να επηρεάσει την έκβαση της υπό κρίση προσφυγής.
139    Ως προς το ζήτημα αυτό, διαπιστώνεται ότι η εν λόγω διαφορά έγκειται κυρίως στο μέγεθος της ενίσχυσης της δραστηριότητας της προσφεύγουσας στο πλαίσιο των ΔΤΠ στον τομέα των πτήσεων και της συνακόλουθης ενίσχυσης του μεριδίου της στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα.
140    Συγκεκριμένα, μολονότι αποδεικνύεται ότι, ανεξαρτήτως του επιλεγέντος αντίστροφου σεναρίου, η προσφεύγουσα θα ήταν σε θέση να προσφέρει πτήσεις (βλ. σκέψεις 120 έως 122 ανωτέρω), πρέπει να υπομνησθεί ότι, στο σενάριο που προέβαλε η Επιτροπή, ιδίως στο σενάριο της μικρότερης συνεργασίας μεταξύ της παρεμβαίνουσας και της προσφεύγουσας βραχυπρόθεσμα κατόπιν επαναδιαπραγμάτευσης, ο αριθμός των πτήσεων που θα πωλούνταν από την προσφεύγουσα θα ήταν μικρότερος σε σχέση με το σενάριο που προέβαλε η προσφεύγουσα, ήτοι στη συνεργασία βάσει της συμφωνίας για το στάδιο 2, λόγω των ευνοϊκότερων συμβατικών όρων στους οποίους θα υπέκειτο η προσφεύγουσα στο δεύτερο σενάριο.
141    Κατά την Επιτροπή, αν δεν υφίστατο η πράξη συγκέντρωσης, ο «κανιβαλισμός», δηλαδή ο ανταγωνισμός εκ μέρους της προσφεύγουσας που πωλεί με το δικό της εμπορικό σήμα το περιεχόμενο πτήσεων της παρεμβαίνουσας μέσω του διαύλου των ΥΜΑ (βλ. σκέψη 36 ανωτέρω), θα βρισκόταν στο επίκεντρο της επαναδιαπραγμάτευσης της συνεργασίας, την οποία θα επιδίωκε η παρεμβαίνουσα στο πλαίσιο του αντίστροφου σεναρίου που δέχτηκε η Επιτροπή (αιτιολογικές σκέψεις 704 έως 720 της προσβαλλόμενης απόφασης).
142    Συναφώς, η Επιτροπή διευκρινίζει ότι, αν δεν υφίστατο η πράξη συγκέντρωσης, η παρεμβαίνουσα θα είχε κίνητρο να επαναδιαπραγματευτεί προκειμένου να αποζημιωθεί για τον «κανιβαλισμό» και ότι μια τέτοια αποζημίωση, ιδίως υπό τη μορφή χαμηλότερου ορίου πωλήσεων ή υψηλότερου τέλους ανά κράτηση, θα είχε ως συνέπεια ότι η προσφεύγουσα θα πωλούσε μικρότερο αριθμό πτήσεων σε σχέση με το αντίστροφο σενάριο που η ίδια προέβαλε (αιτιολογική σκέψη 719 της προσβαλλόμενης απόφασης).
143    Επομένως, σε περίπτωση που γίνει δεκτό ότι η ποσοτική εκτίμηση της ενίσχυσης του μεριδίου της προσφεύγουσας στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα κατόπιν της πράξης συγκέντρωσης είναι αναγκαία για την εξέταση της ορθότητας της θεωρίας της Επιτροπής περί ζημίας, τίθεται το ζήτημα κατά πόσον το αντίστροφο σενάριο που προβάλλει η Επιτροπή και εκείνο που προβάλλει η προσφεύγουσα καταλήγουν σε διαφορετική ενίσχυση του μεριδίου της στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα σε σχέση με την ενίσχυση που θα πραγματοποιούνταν με βάση το σενάριο της πράξης συγκέντρωσης.
144    Ανεξαρτήτως όμως του επιλεγέντος αντίστροφου σεναρίου, η ενίσχυση του μεριδίου της προσφεύγουσας στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα το 2025, σε σχέση με το σενάριο της πράξης συγκέντρωσης, θα ήταν σε κάθε περίπτωση οριακή (βλ. σκέψη 375 κατωτέρω). Κατά συνέπεια, διαπιστώνεται ότι η διαφορά, από ποσοτικής απόψεως, μεταξύ των αντίστροφων σεναρίων που προέβαλαν οι διάδικοι είναι αμελητέα, καθόσον καθένα από τα εν λόγω σενάρια καταλήγει σε ποσοστό της ίδιας τάξεως μεγέθους και, ως εκ τούτου, η επιλογή μεταξύ ενός εκ των δύο σεναρίων δεν ασκεί επιρροή στην έκβαση της υπό κρίση προσφυγής.
145    Επομένως, η πρώτη αιτίαση του πρώτου σκέλους καθώς και το πρώτο και το δεύτερο επιχείρημα της δεύτερης αιτίασης του πρώτου σκέλους του δεύτερου λόγου ακυρώσεως πρέπει να απορριφθούν ως αλυσιτελή.
Γ.      Επί του πρώτου και του δεύτερου σκέλους του τρίτου λόγου ακυρώσεως, σχετικά με το νομικό κριτήριο και τη θεωρία περί ζημίας
146    Στην ενότητα 6.7.2.1 της προσβαλλόμενης απόφασης, η Επιτροπή στηρίχθηκε σε θεωρία περί ζημίας αποτελούμενη από πέντε στάδια, τα οποία, στα σημεία 18 έως 26 του υπομνήματος αντικρούσεως, συνόψισε ως εξής.
147    Πρώτον, η προσφεύγουσα κατέχει ήδη δεσπόζουσα θέση στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα.
148    Δεύτερον, η πράξη συγκέντρωσης παρέχει στην προσφεύγουσα τη δυνατότητα να αποκτήσει τη δική της υπηρεσία προσφοράς πτήσεων, προκειμένου να χρησιμοποιήσει την οικεία προσφορά πτήσεων ως μοχλό για την απόκτηση πελατών στο πλαίσιο της δραστηριότητάς της ως ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα.
149    Τρίτον, η απόκτηση της παρεμβαίνουσας συνεπάγεται ενίσχυση των αποτελεσμάτων δικτύου υπέρ της προσφεύγουσας και αύξηση των φραγμών εισόδου και επέκτασης για τα λοιπά ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα.
150    Τέταρτον, η αύξηση του μεριδίου που θα μπορούσε να πραγματοποιήσει η προσφεύγουσα στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα κατόπιν της πράξης συγκέντρωσης ανέρχεται σε [εμπιστευτικό] % το μέγιστο.
151    Τέλος, πέμπτον, λόγω της πράξης συγκέντρωσης, τα ξενοδοχεία και οι καταναλωτές ενδέχεται να ζημιωθούν.
152    Ειδικότερα, η Επιτροπή υποστηρίζει, στην ενότητα 6.4 της προσβαλλόμενης απόφασης, η οποία φέρει τον τίτλο «Η Booking κατέχει δεσπόζουσα θέση στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα εντός του ΕΟΧ», ότι απέδειξε τη δεσπόζουσα θέση της προσφεύγουσας και, στην ενότητα 6.7 της εν λόγω απόφασης, με τίτλο «[ε]νίσχυση της δεσπόζουσας θέσης της Booking στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα εντός του ΕΟΧ», ότι απέδειξε ότι η συγκέντρωση θα οδηγούσε σε ενίσχυση της εν λόγω θέσης, καθιστώντας δυσχερέστερη την αμφισβήτησή της.
153    Στο πλαίσιο αυτό, επισημαίνεται ότι, από τυπικής απόψεως, η προσβαλλόμενη απόφαση δεν περιέχει διακριτή ανάλυση της σημαντικής παρακώλυσης του αποτελεσματικού ανταγωνισμού, μολονότι ορισμένες αιτιολογικές σκέψεις της εν λόγω απόφασης (βλ. αιτιολογικές σκέψεις 734, 743 και 746) περιέχουν αναφορές στην ως άνω έννοια.
154    Κατά πάγια νομολογία, όταν από τις αιτιολογικές σκέψεις απόφασης με την οποία διαπιστώνεται η ασυμβατότητα μιας συγκέντρωσης με την εσωτερική αγορά, συμπεριλαμβανομένων των σκέψεων που περιέχουν ρητή ανάλυση σχετικά με την ενίσχυση δεσπόζουσας θέσης, προκύπτει ότι η πράξη αυτή θα παρακώλυε σημαντικά τον αποτελεσματικό ανταγωνισμό, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι η εν λόγω απόφαση είναι μη σύννομη για τον λόγο και μόνον ότι η Επιτροπή δεν ανέλυσε ρητώς τα δύο αυτά κριτήρια (πρβλ. αποφάσεις της 21ης Σεπτεμβρίου 2005, EDP κατά Επιτροπής, T-87/05, EU:T:2005:333, σκέψεις 49 και 50, και της 14ης Δεκεμβρίου 2005, General Electric κατά Επιτροπής, T-210/01, EU:T:2005:456, σκέψεις 87 και 89).
155    Κατά συνέπεια, προκειμένου η Επιτροπή να μπορεί να κηρύξει τη συγκέντρωση μη συμβατή προς την εσωτερική αγορά, ενδεχόμενη ενίσχυση της φερόμενης δεσπόζουσας θέσης της προσφεύγουσας στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα, ακόμη και αν θεωρηθεί αποδεδειγμένη, πρέπει να μπορεί να γίνει δεκτό, από την ανάγνωση της προσβαλλόμενης απόφασης, ότι έχει επίσης ως αποτέλεσμα τη σημαντική παρακώλυση του αποτελεσματικού ανταγωνισμού στην εν λόγω αγορά (πρβλ. απόφαση της 22ας Οκτωβρίου 2002, Schneider Electric κατά Επιτροπής, T-310/01, EU:T:2002:254, σκέψεις 321, 349, 380 και 402).
156    Στο πλαίσιο αυτό, ο δικαστής της Ένωσης οφείλει, αφού εξετάσει το βάσιμο των αιτιάσεων που βάλλουν κατά της αξιολόγησης των κρίσιμων παραγόντων εκ μέρους της Επιτροπής και λάβει υπόψη το σχετικό αποτέλεσμα, να εκτιμήσει συνολικά αν όλοι οι κρίσιμοι παράγοντες και τα κρίσιμα στοιχεία στα οποία στηρίχθηκε η Επιτροπή και τα οποία μπορούν να θεωρηθούν αποδεδειγμένα, περιλαμβανομένων εκείνων που δεν αμφισβητήθηκαν, αρκούν για να τεκμηριωθεί η ύπαρξη σημαντικής παρακώλυσης του αποτελεσματικού ανταγωνισμού (πρβλ. απόφαση της 13ης Ιουλίου 2023, Επιτροπή κατά CK Telecoms UK Investments, C-376/20 P, EU:C:2023:561, σκέψη 262).
157    Επομένως, πρέπει να εξεταστούν τα διάφορα επιχειρήματα με τα οποία η προσφεύγουσα αμφισβητεί την εγκυρότητα της θεωρίας της Επιτροπής περί ζημίας, τα οποία πρέπει να ομαδοποιηθούν σε πέντε αιτιάσεις, οι οποίες αφορούν, πρώτον, τη φερόμενη δεσπόζουσα θέση της προσφεύγουσας στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα, δεύτερον, τη σημασία της προσφοράς πτήσεων εν γένει και της υπηρεσίας προσφοράς πτήσεων της παρεμβαίνουσας ειδικότερα, τρίτον, την ενίσχυση του μεριδίου της προσφεύγουσας στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα, τέταρτον, την προβαλλόμενη αύξηση των φραγμών εισόδου και επέκτασης στην εν λόγω αγορά και, πέμπτον, τις ζημίες που θα υφίσταντο τα ξενοδοχεία και οι καταναλωτές κατόπιν της πράξης συγκέντρωσης. Εν συνεχεία, το Γενικό Δικαστήριο θα διενεργήσει συνολική εκτίμηση προκειμένου να διαπιστώσει αν η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη καθόσον διαπίστωσε την ύπαρξη σημαντικής παρακώλυσης του αποτελεσματικού ανταγωνισμού κατόπιν της πράξης συγκέντρωσης, ενώ θα εξετάσει παράλληλα και το πρώτο σκέλος του τρίτου λόγου ακυρώσεως με το οποίο η προσφεύγουσα αμφισβητεί το νομικό κριτήριο που εφάρμοσε η Επιτροπή στο πλαίσιο αυτό.
158    Συναφώς, υπενθυμίζεται ότι, μολονότι η ανάλυση των προοπτικών εξέλιξης της αγοράς που προσιδιάζει στο σύστημα προληπτικού ελέγχου των συγκεντρώσεων εμπίπτει στο περιθώριο εκτίμησης που διαθέτει η Επιτροπή ως προς τα οικονομικά ζητήματα, τούτο δεν σημαίνει ότι ο δικαστής της Ένωσης οφείλει να μην ελέγχει την εκ μέρους της Επιτροπής ερμηνεία όταν πρόκειται για στοιχεία οικονομικής φύσεως. Συγκεκριμένα, ο δικαστής της Ένωσης οφείλει ιδίως να εξετάζει την ακρίβεια των αποδεικτικών στοιχείων των οποίων γίνεται επίκληση, την αξιοπιστία και τη συνοχή τους, αλλά και να ελέγχει αν τα εν λόγω στοιχεία αποτελούν το σύνολο των κρίσιμων δεδομένων που πρέπει να ληφθούν υπόψη για να αξιολογηθεί μια περίπλοκη κατάσταση και αν τεκμηριώνουν τα συμπεράσματα που συνάγονται από αυτά (πρβλ. απόφαση της 13ης Ιουλίου 2023, Επιτροπή κατά CK Telecoms UK Investments, C-376/20 P, EU:C:2023:561, σκέψεις 82, 84 και 125 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
1.      Επί της πρώτης αιτίασης, με την οποία η προσφεύγουσα αμφισβητεί ότι κατέχει δεσπόζουσα θέση στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα
159    Στις αιτιολογικές σκέψεις 363 και 364 της προσβαλλόμενης απόφασης, η Επιτροπή διαπίστωσε ότι η προσφεύγουσα κατείχε δεσπόζουσα θέση στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα, καθότι ήταν σε θέση να ενεργεί ανεξάρτητα από τους ανταγωνιστές και τους πελάτες της.
160    Κατά την Επιτροπή, η διαπίστωση που υπενθυμίζεται στη σκέψη 159 ανωτέρω απορρέει, πρώτον, από το μερίδιο της προσφεύγουσας στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα (βλ. σκέψη 19 ανωτέρω και αιτιολογικές σκέψεις 340 έως 362 της προσβαλλόμενης απόφασης), δεύτερον, από το ότι η προσφεύγουσα εισπράττει μέση πραγματική προμήθεια ανώτερη του [εμπιστευτικό] % σε σχέση με εκείνη που εισπράττουν τα ανταγωνιστικά ΔΤΠ (αιτιολογικές σκέψεις 373 έως 404 της προσβαλλόμενης απόφασης), τρίτον, από το ότι είναι αναπόφευκτος εμπορικός εταίρος για τα ξενοδοχεία και ότι είναι σε θέση να τους επιβάλει ορισμένους γενικούς όρους (αιτιολογικές σκέψεις 405 έως 426 της προσβαλλόμενης απόφασης), τέταρτον, από το ότι δεν υφίσταται επαρκή πίεση εκ μέρους των ανταγωνιστικών ΔΤΠ ή επαρκείς περιορισμούς εκτός αγοράς (αιτιολογικές σκέψεις 427 και 471 της προσβαλλόμενης απόφασης), πέμπτον, από το ότι, για κάθε παράμετρο που καθορίζει την ανταγωνιστικότητα ενός ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα, η προσφεύγουσα είναι αποτελεσματικότερη από τους ανταγωνιστές της (αιτιολογικές σκέψεις 491 έως 557 της προσβαλλόμενης απόφασης), έκτον, από την ύπαρξη ισχυρών φραγμών εισόδου και επέκτασης στην ως άνω αγορά λόγω σημαντικών αποτελεσμάτων δικτύου στην αγορά αυτή καθώς και λόγω της αφοσίωσης και της αδράνειας της πελατείας (αιτιολογικές σκέψεις 558 έως 565 της προσβαλλόμενης απόφασης) και, έβδομον, από το ότι δεν υπάρχει ενδεχόμενο πιθανής εισόδου ή επέκτασης ικανής να ασκήσει πραγματική πίεση επί της προσφεύγουσας (αιτιολογικές σκέψεις 472 έως 488 της προσβαλλόμενης απόφασης).
161    Επιβάλλεται η διαπίστωση ότι, στο πλαίσιο του δεύτερου σκέλους του τρίτου λόγου ακυρώσεως, το οποίο αφορά τη θεωρία περί ζημίας την οποία υιοθέτησε η Επιτροπή, η προσφεύγουσα δεν αμφισβητεί ούτε το ότι είναι αναπόφευκτος εμπορικός εταίρος για τα ξενοδοχεία, στοιχείο που της επιτρέπει να τους επιβάλει ορισμένους γενικούς όρους, ούτε το ότι, για κάθε παράμετρο που καθορίζει την ανταγωνιστικότητα ενός ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα, είναι αποτελεσματικότερη από τους ανταγωνιστές της, ούτε το ότι δεν υπάρχει ενδεχόμενο πιθανής εισόδου ή επέκτασης ικανής να ασκήσει πραγματική πίεση επ’ αυτής. Αντιθέτως, η προσφεύγουσα αμφισβητεί τέσσερα από τα στοιχεία που μνημονεύονται στη σκέψη 160 ανωτέρω, ήτοι, το μερίδιό της στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα (σημεία 157 έως 164 του δικογράφου της προσφυγής), τη μέση πραγματική προμήθεια που εισπράττει (σημεία 216 έως 219 του δικογράφου της προσφυγής), το ότι δεν υπόκειται σε επαρκείς περιορισμούς εκτός αγοράς (σημεία 205 έως 214 του δικογράφου της προσφυγής), καθώς και την αφοσίωση και την αδράνεια των πελατών της (σημεία 230 έως 233 του δικογράφου της προσφυγής).
162    Τα στοιχεία αυτά πρέπει να εξεταστούν με την προεκτεθείσα σειρά.
α)      Επί του μεριδίου της προσφεύγουσας στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα
163    Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή υπερεκτιμά το μερίδιό της στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα για το έτος 2022, καθόσον υποεκτιμά το μέγεθος της αγοράς αυτής στο πλαίσιο της εκ μέρους της ανασύνθεσης της κατάστασης της αγοράς, όπως εκτίθεται στις αιτιολογικές σκέψεις 295 έως 325 της προσβαλλόμενης απόφασης.
164    Ειδικότερα, η Επιτροπή στηρίχθηκε στους υπολογισμούς της προσφεύγουσας βάσει του μεγέθους της αγοράς των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα για το 2022, όπως είχε αρχικώς εκτιμηθεί από την Euromonitor τον Αύγουστο του 2022 (στο εξής: αρχικό μέγεθος της αγοράς κατά την Euromonitor), ενώ η προσφεύγουσα ανέφερε επανειλημμένως ότι οι υπολογισμοί αυτοί δεν ήταν αξιόπιστοι. Τούτο επιβεβαιώθηκε από το ότι, τον Ιούλιο του 2023, η Euromonitor παρέσχε στην Επιτροπή αναθεωρημένη εκτίμηση για το έτος 2022, προκειμένου να ληφθεί υπόψη ένα μεθοδολογικό σφάλμα καθώς και η ταχεία ανάκαμψη της ταξιδιωτικής αγοράς μετά την πανδημία της νόσου COVID‑19 την οποία προέβλεψε μόλις το 2023 (στο εξής: αναθεωρημένο μέγεθος της αγοράς κατά την Euromonitor).
165    Μολονότι τα μέρη επισήμαναν επανειλημμένως το σφάλμα αυτό κατά τη διοικητική διαδικασία, η Επιτροπή αρνήθηκε να το διορθώσει και, ως εκ τούτου, το μέγεθος της αγοράς των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα, όπως ανασυνέθεσε η Επιτροπή την κατάσταση της εν λόγω αγοράς, ήταν [εμπιστευτικό] μικρότερο από το αναθεωρημένο μέγεθος της αγοράς κατά την Euromonitor.
166    Κατά την προσφεύγουσα, η άρνηση αυτή συνεπάγεται σημαντική υπερεκτίμηση του μεριδίου αγοράς της, το οποίο αυξάνεται από περίπου [εμπιστευτικό] %, σύμφωνα με το αναθεωρημένο μέγεθος της αγοράς κατά την Euromonitor, σε [60-70] %, όπως υποστηρίζει η Επιτροπή στην αιτιολογική σκέψη 216 της προσβαλλόμενης απόφασης.
167    Η Επιτροπή αμφισβητεί την επιχειρηματολογία της προσφεύγουσας.
168    Συναφώς, επισημαίνεται ότι από τη δικογραφία προκύπτει ότι στις 11 Μαρτίου 2023, απαντώντας στο υπ’ αριθ. 17 αίτημα παροχής πληροφοριών της Επιτροπής, η προσφεύγουσα υπέβαλε στην Επιτροπή εκτιμήσεις σχετικά με το μερίδιό της στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα και σχετικά με τον μερίδιο των λοιπών ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα (στο εξής: εκτιμήσεις της προσφεύγουσας του Μαρτίου 2023).
169    Επομένως, όπως επισήμανε η προσφεύγουσα χωρίς να αμφισβητηθεί από την Επιτροπή, οι εν λόγω εκτιμήσεις της του Μαρτίου 2023 καταρτίστηκαν βάσει τριών στοιχείων, εκφραζόμενων στο σύνολό τους σε ευρώ και ακριβέστερα στη συνολική αξία των συναλλαγών (στο εξής: ΣΑΣ), ήτοι, πρώτον, στο αρχικό μέγεθος της αγοράς κατά την Euromonitor, δεύτερον, στις πωλήσεις της ίδιας και της παρεμβαίνουσας ως ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα και, τρίτον, στις εκτιμήσεις των μεριδίων αγοράς ορισμένων άλλων ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα.
170    Στο πλαίσιο αυτό, η προσφεύγουσα υπολόγισε, καταρχάς, το μερίδιο αγοράς της προκύπτουσας από την πράξη συγκέντρωσης οντότητας διαιρώντας τις πωλήσεις της και τις πωλήσεις της παρεμβαίνουσας το έτος 2022 διά του αρχικού μεγέθους της αγοράς κατά την Euromonitor, διαίρεση η οποία έχει ως αποτέλεσμα ποσοστό [εμπιστευτικό] %.
171    Εν συνεχεία, η προσφεύγουσα εκτίμησε (σε ποσοστό) τα μερίδια αγοράς ορισμένων ανταγωνιστών, [εμπιστευτικό].
172    [εμπιστευτικό]
173    Κατά τη διαβίβαση δε των εκτιμήσεων της προσφεύγουσας του Μαρτίου 2023, η τελευταία είχε διατυπώσει επιφύλαξη ως προς την αξιοπιστία των ποσοστών αυτών, επισημαίνοντας ότι «η Euromonitor [είχε] επιβεβαιώσει ότι οι τρέχουσες προβλέψεις της για το 2022 [ήταν] συντηρητικές και ότι [σχεδίαζε] να αναθεωρήσει προς τα άνω τις εκτιμήσεις της όσον αφορά το μέγεθος της αγοράς των ΔΤΠ στον τομέα των καταλυμάτων για το έτος 2022 (όπως [είχε πράξει] για τα έτη 2011 έως 2021) στο πλαίσιο των συνήθων διαδικασιών αναθεώρησης τον Αύγουστο του 2023 ή περίπου εκείνο το χρονικό διάστημα».
174    Πράγματι, δεν αμφισβητείται ότι, τον Ιούλιο του 2023, η Euromonitor παρέσχε στην Επιτροπή το αναθεωρημένο μέγεθος της αγοράς, το οποίο ήταν περίπου μιάμιση φορά μεγαλύτερο από το αρχικό μέγεθος της αγοράς, όπως το είχε εκτιμήσει προηγουμένως. Συγκεκριμένα, βάσει του αναθεωρημένου μεγέθους της αγοράς κατά την Euromonitor, το μερίδιο αγοράς της προσφεύγουσας ανερχόταν μόλις σε περίπου [εμπιστευτικό] %.
175    Πλην όμως, σύμφωνα με την Επιτροπή, τα μεγέθη της αγοράς κατά την Euromonitor, είτε το αρχικό είτε το αναθεωρημένο, δεν είναι αξιόπιστα για πολλούς λόγους, τους οποίους δεν αμφισβήτησε η προσφεύγουσα με τα δικόγραφά της.
176    Πρώτον, η Euromonitor δεν γνωρίζει τον κύκλο εργασιών που πραγματοποίησαν οι διάφορες επιχειρήσεις της αγοράς και οι εκτιμήσεις της στηρίζονται σε μεγάλο βαθμό σε δημόσια προσβάσιμες πηγές. Δεύτερον, τα στοιχεία της Euromonitor δεν περιλαμβάνουν ειδική ταξινόμηση για τα ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα, αλλά αναφέρονται μάλλον σε μια ευρύτερη κατηγορία που χαρακτηρίζεται ως «παροχή καταλύματος». Τρίτον, σύμφωνα με τα μεγέθη της αγοράς κατά την Euromonitor, το μερίδιο αγοράς της προσφεύγουσας υπερβαίνει το 100 % σε ορισμένα κράτη μέλη. Τέταρτον, η προέλευση του αναθεωρημένου μεγέθους της αγοράς κατά την Euromonitor είναι αβέβαιη και η Επιτροπή έχει λόγους να πιστεύει ότι το εν λόγω μέγεθος είχε υπερεκτιμηθεί.
177    Συγκεκριμένα, η Επιτροπή προέβη σε ανασύνθεση της κατάστασης της αγοράς (αιτιολογικές σκέψεις 295 έως 305 της προσβαλλόμενης απόφασης).
178    Ειδικότερα, η Επιτροπή ζήτησε τα αριθμητικά στοιχεία σχετικά με τις πωλήσεις που πραγματοποιήθηκαν στον τομέα των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα, εκπεφρασμένα σε ΣΑΣ, όχι μόνον από την προσφεύγουσα και την παρεμβαίνουσα, αλλά και από άλλα ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα, επτά εκ των οποίων απάντησαν, ήτοι [εμπιστευτικό] (αιτιολογικές σκέψεις 288, 289 και 296 έως 302 της προσβαλλόμενης απόφασης).
179    Βάσει των στοιχείων αυτών, η Επιτροπή ανασυνέθεσε το μέγεθος της αγοράς των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα, υποθέτοντας ότι οι εννέα οντότητες που παρέσχαν αριθμητικά στοιχεία κάλυπταν από κοινού, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της προσφεύγουσας του Μαρτίου 2023, [εμπιστευτικό] % της αγοράς, ήτοι [εμπιστευτικό], ενώ τα «άλλα» ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα, συμπεριλαμβανομένων των [εμπιστευτικό], που δεν είχαν παράσχει τα στοιχεία που ζήτησε η Επιτροπή, θεωρήθηκε ότι κάλυπταν από κοινού το υπόλοιπο [εμπιστευτικό] % (βλ. σκέψεις 171 και 172 ανωτέρω και αιτιολογικές σκέψεις 290 και 303 της προσβαλλόμενης απόφασης).
180    Τέλος, η Επιτροπή χρησιμοποίησε τα στοιχεία που παρέσχε η προσφεύγουσα και οι ανταγωνιστές της για να υπολογίσει τα μερίδια τους στη σχετική αγορά με βάση το κατόπιν ανασύνθεσης μέγεθος της αγοράς, όπως εκτίθεται στη σκέψη 179 ανωτέρω (αιτιολογική σκέψη 305 της προσβαλλόμενης απόφασης).
181    Συνεπώς, Επιτροπή προβάλλει ότι ακολούθησε την πρακτική που εφαρμόζει παλαιόθεν και η οποία στηρίζεται στις εκτιμήσεις των μεριδίων αγοράς που παρέχει η επιχείρηση η οποία κοινοποιεί τη συγκέντρωση, εν προκειμένω η προσφεύγουσα, καθότι πρόκειται για τον πλέον αξιόπιστο δείκτη των πωλήσεων των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα, πωλήσεις για τις οποίες δεν διέθετε πραγματικά αριθμητικά στοιχεία. Επ’ αυτού, η Επιτροπή υποστηρίζει κατ’ ουσίαν ότι οι εκτιμήσεις της προσφεύγουσας του Μαρτίου 2023 ήταν πιο αξιόπιστες από το αρχικό ή το αναθεωρημένο μέγεθος της αγοράς κατά την Euromonitor.
182    Εντούτοις, επισημαίνεται, όπως άλλωστε τόνισε και η προσφεύγουσα, ότι οι προαναφερθείσες εκτιμήσεις απορρέουν, σε μεγάλο βαθμό, από το αρχικό μέγεθος της αγοράς κατά την Euromonitor.
183    Πράγματι, η συντριπτική πλειονότητα των [εμπιστευτικό] % (βλ. σκέψη 179 ανωτέρω), βάσει των οποίων η Επιτροπή εκτίμησε το μέγεθος της αγοράς, αποτελείται από το μερίδιο αγοράς της προκύπτουσας από την πράξη συγκέντρωσης οντότητας {[εμπιστευτικό] % (βλ. σκέψη 179 ανωτέρω)}, την οποία η προσφεύγουσα υπολόγισε βάσει του αρχικού μεγέθους της αγοράς κατά την Euromonitor.
184    Αν όμως η προσφεύγουσα είχε στηριχθεί στο αναθεωρημένο μέγεθος της αγοράς κατά την Euromonitor, το μερίδιο αγοράς της προκύπτουσας από την πράξη συγκέντρωσης οντότητας θα ήταν μόλις [εμπιστευτικό] % περίπου, αντί του [εμπιστευτικό] %, ενώ οι εννέα οντότητες που διαβίβασαν αριθμητικά στοιχεία στην Επιτροπή θα κάλυπταν από κοινού μόνο το [εμπιστευτικό] % της αγοράς αντί του [εμπιστευτικό] % (βλ. σκέψεις 171 και 179 ανωτέρω).
185    Επομένως, επιβάλλεται η διαπίστωση, όπως εξάλλου υπογράμμισε και η προσφεύγουσα, ότι δεν είναι συνεπής η εκ μέρους της Επιτροπής απόρριψη των μεγεθών της αγοράς κατά την Euromonitor ως αναξιόπιστων, ενώ η Επιτροπή στηρίζεται de facto στο αρχικό μέγεθος της αγοράς κατά την Euromonitor.
186    Ωστόσο, διαπιστώνεται επίσης, όπως επισήμανε και η Επιτροπή, ότι, στο μέτρο που η ίδια βασίστηκε εμμέσως στα στοιχεία που δημοσίευσε η Euromonitor, υπήρξε μάλλον υπερεκτίμηση του μεγέθους της σχετικής αγοράς, δεδομένου ότι η Επιτροπή εξίσωσε κατ’ αυτόν τον τρόπο το μέγεθος της μεγαλύτερης αγοράς των καταλυμάτων, όπως εκτιμήθηκε από την Euromonitor, με την αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα, στοιχείο που διόγκωσε τεχνητά το μέγεθος της τελευταίας αυτής αγοράς (αιτιολογική σκέψη 323 της προσβαλλόμενης απόφασης) και, κατά συνέπεια, μείωσε το μερίδιο της προσφεύγουσας στην εν λόγω αγορά.
187    Επιπλέον, από τη δικογραφία δεν προκύπτει ότι η Επιτροπή διέθετε πιο αξιόπιστα δεδομένα από εκείνα που υπέβαλε η προσφεύγουσα και, ως εκ τούτου, η Επιτροπή δεν υπέπεσε σε πλάνη όταν στηρίχθηκε στα εν λόγω δεδομένα για να υπολογίσει το μερίδιο αγοράς των AVL ξενοδοχείων της προσφεύγουσας.
188    Διαπιστώνεται ιδίως ότι το αναθεωρημένο μέγεθος της αγοράς κατά την Euromonitor συνεπάγεται ότι το συλλογικό μερίδιο αγοράς των μη προσδιορισθέντων ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα (ήτοι εκείνα που εμπίπτουν στην κατηγορία «άλλα» ΔΤΠ), εκπεφρασμένο σε ευρώ (ΣΑΣ), θα κυμαινόταν περίπου στο [εμπιστευτικό] %, ποσοστό το οποίο φαίνεται αδικαιολόγητα υψηλό (αιτιολογική σκέψη 292 της προσβαλλόμενης απόφασης). Συγκεκριμένα, μολονότι δεν είναι ασύνηθες το ότι οι εκτιμήσεις των μεριδίων αγοράς καταλήγουν στον μη προσδιορισμό τμήματος της αγοράς λόγω της έλλειψης δεδομένων που αφορούν όλους τους παράγοντές της, ένα ποσοστό τέτοιου μεγέθους εγείρει αμφιβολίες ως προς την αξιοπιστία της εκτίμησης του μεγέθους της σχετικής αγοράς, όπως ορθώς παρατήρησε η Επιτροπή στην αιτιολογική σκέψη 292 της προσβαλλόμενης απόφασης.
189    Η προσφεύγουσα, ερωτηθείσα επ’ αυτού κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, δεν μπόρεσε να διευκρινίσει ποια ΔΤΠ εμπίπτουν στην κατηγορία των «άλλων» ΔΤΠ, ενώ, ως κύριος πάροχος ξενοδοχειακού περιεχομένου σε άλλα ΔΤΠ, η ίδια ήταν η πλέον κατάλληλη για να παράσχει τα εν λόγω δεδομένα. Πράγματι, τα ως άνω ΔΤΠ, αν υπάρχουν, θα είχαν πιθανώς μέγεθος εξίσου μικρό, αν όχι μικρότερο, με εκείνο των μικρότερων ΔΤΠ που προσκόμισαν αριθμητικά στοιχεία στην Επιτροπή (βλ. σκέψη 179 ανωτέρω) και, ως εκ τούτου, κατά πάσα πιθανότητα δεν διαθέτουν δικό τους ξενοδοχειακό περιεχόμενο (αιτιολογικές σκέψεις 254 και 264 έως 268 της προσβαλλόμενης απόφασης). Επομένως, είναι πιθανό ένα σημαντικό μέρος τους να προμηθεύεται τέτοιο περιεχόμενο από την προσφεύγουσα, καθότι αυτή αποτελεί τον κύριο προμηθευτή ξενοδοχειακού περιεχομένου προς τα άλλα ΔΤΠ (αιτιολογική σκέψη 258 της προσβαλλόμενης απόφασης), γεγονός που θα της παρείχε μάλλον τη δυνατότητα να υποδείξει την ταυτότητα και τους όγκους πωλήσεων ενός σημαντικού μέρους των ΔΤΠ που εμπίπτουν στην κατηγορία «άλλα» ΔΤΠ. Ωστόσο, διαπιστώνεται ότι η προσφεύγουσα δεν το έπραξε, ούτε κατά τη διοικητική διαδικασία (αιτιολογική σκέψη 292 της προσβαλλόμενης απόφασης) ούτε κατά τη διαδικασία ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου. Επομένως, η Επιτροπή δεν υπέπεσε σε πλάνη κρίνοντας ότι ήταν πιο ρεαλιστικό να υποτεθεί ότι η κατηγορία «άλλα» ΔΤΠ κάλυπτε περίπου το [εμπιστευτικό] % της αγοράς, όπως συνήγαγε η Επιτροπή, και όχι το [εμπιστευτικό] %, όπως υποστηρίζει η προσφεύγουσα.
190    Τέλος, υπενθυμίζεται ότι, στο πλαίσιο της έρευνας αγοράς, πολλοί ειδικοί του κλάδου καθώς και άλλα ΔΤΠ ανέφεραν ότι θεωρούσαν επίσης ότι το μερίδιο αγοράς των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα που κατείχε η προσφεύγουσα ανερχόταν τουλάχιστον στο [60-70] %, στοιχείο που τείνει να επιβεβαιώσει τις εκτιμήσεις της Επιτροπής (αιτιολογικές σκέψεις 353 έως 360 της προσβαλλόμενης απόφασης).
191    Εξ αυτού συνάγεται ότι η προσφεύγουσα δεν αμφισβήτησε επιτυχώς τις εκτιμήσεις της Επιτροπής όσον αφορά το μερίδιό της στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα.
β)      Επί της μέσης πραγματικής προμήθειας που εισπράττει η προσφεύγουσα
192    Στις αιτιολογικές σκέψεις 372 έως 404 της προσβαλλόμενης απόφασης, η Επιτροπή διαπίστωσε ότι το μέσο πραγματικό ποσοστό προμήθειας που χρέωνε η προσφεύγουσα στα ξενοδοχεία ήταν [εμπιστευτικό] % και ήταν κατά συνέπεια υψηλότερο κατά [εμπιστευτικό] % από εκείνο που εισέπρατταν τα ανταγωνιστικά ΔΤΠ, ήτοι [εμπιστευτικό] %, στοιχείο το οποίο αμφισβητεί η προσφεύγουσα, προβάλλοντας, κατ’ ουσίαν, τρία επιχειρήματα.
193    Πρώτον, το μέσο ποσοστό ύψους [εμπιστευτικό] % βασίζεται σε χονδρικό υπολογισμό ο οποίος συνίσταται στη διαίρεση ενός αριθμού εσόδων με αριθμό ΣΑΣ που παρέχεται από πέντε ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα, χωρίς να προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση ότι η Επιτροπή προέβη στις κατάλληλες μεθοδολογικές προσαρμογές προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι πολλαπλές διαφορές που υφίστανται μεταξύ των εσόδων των επιχειρήσεων. Συναφώς, η προσφεύγουσα παρατηρεί ότι η [εμπιστευτικό] υποστήριξε ότι ήταν δυσχερές να συγκριθούν οι προμήθειες που καταβλήθηκαν στην ίδια και στους ανταγωνιστές της, ότι η [εμπιστευτικό] ανέφερε ότι η ακριβής προμήθεια μπορούσε να μεταβληθεί αισθητά ανάλογα με τη χώρα ή την επωνυμία του ξενοδοχείου και ότι η [εμπιστευτικό] εξήγησε ότι δεν υπήρχε ενιαίο ποσοστό προμήθειας.
194    Δεύτερον, η προσφεύγουσα παραπέμπει σε δήλωση στην οποία προέβη η ένωση ξενοδοχείων HOTREC, κατά την οποία τα ποσοστά προμήθειας που χρεώνουν στα μέλη της τα ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα κυμαίνονταν μεταξύ ενός εύρους [εμπιστευτικό] %· [εμπιστευτικό] η προσφεύγουσα και η [εμπιστευτικό] βρίσκονται αμφότερες εντός του εύρους αυτού. Η δήλωση αυτή επιβεβαιώνεται από εξηγήσεις διαφόρων ξενοδοχείων, από τις οποίες προκύπτει ότι η πλειονότητα των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα χρέωναν [εμπιστευτικό] % και άνω.
195    Τρίτον, αντιθέτως προς όσα υποστηρίζει η Επιτροπή, μια έρευνα της IPSOS μεταξύ των παραγόντων της αγοράς καταλυμάτων δεν επιβεβαιώνει ότι η Expedia εφαρμόζει χαμηλότερους συντελεστές προμήθειας από εκείνους της προσφεύγουσας.
196    Η Επιτροπή αμφισβητεί την επιχειρηματολογία αυτή.
197    Πρώτον, η Επιτροπή επισήμανε ότι στηρίχθηκε σε πραγματικά και συγκρίσιμα δεδομένα σχετικά με την αξία των συναλλαγών και τα έσοδα, δεδομένα που παρέσχε η προσφεύγουσα και οι κύριοι ανταγωνιστές της, που αντιπροσώπευαν από κοινού το 70 % έως 80 % περίπου της αγοράς των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα.
198    Μεταξύ άλλων, η Επιτροπή ζήτησε από τα σημαντικότερα ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα που ανταγωνίζονταν την προσφεύγουσα και είχαν παράσχει δεδομένα να επιβεβαιώσουν ότι είχαν ακολουθήσει την ίδια μεθοδολογία με την προσφεύγουσα. Στο πλαίσιο αυτό, τέσσερα ανταγωνιστικά ΔΤΠ προσκόμισαν δεδομένα σε συγκρίσιμη βάση, ενώ ένα ανταγωνιστικό ΔΤΠ δεν ήταν σε θέση να το πράξει και, ως εκ τούτου, τα στοιχεία του τελευταίου εξαιρέθηκαν από τον υπολογισμό της Επιτροπής (αιτιολογικές σκέψεις 374 έως 380 της προσβαλλόμενης απόφασης).
199    Διαπιστώνεται όμως ότι η προσφεύγουσα δεν προσκόμισε κανένα στοιχείο από το οποίο να μπορεί να συναχθεί ότι η Επιτροπή ήταν υποχρεωμένη να προβεί σε άλλες προσαρμογές των υπολογισμών της ή να επαληθεύσει τα αποτελέσματά της σε σχέση με άλλες πηγές.
200    Δεύτερον, η Επιτροπή επισημαίνει, αφενός, ότι υπάρχει διαφορά μεταξύ των πάγιων προμηθειών, οι οποίες δημοσιεύονται από τα ΔΤΠ και είναι σε γενικές γραμμές παρόμοιες εντός της αγοράς, και των προμηθειών που πράγματι χρεώνονται, οι οποίες ενδέχεται να ποικίλλουν κατά περίπτωση, σε συνάρτηση προς τη διαπραγματευτική ισχύ του ξενοδοχείου (και του ΔΤΠ) και τη βούληση του ξενοδοχείου να πληρώσει περισσότερα προκειμένου να τοποθετηθεί σε καλύτερη θέση στον ιστότοπο του οικείου ΔΤΠ. Στη δήλωση όμως που μνημονεύεται από την προσφεύγουσα, η HOTREC δεν διευκρίνισε την πηγή από την οποία αντλούνταν τα δεδομένα της ούτε αν αναφερόταν σε πάγιες προμήθειες ή σε πράγματι χρεωθείσες προμήθειες. Αντιθέτως, παρέσχε απλώς ένα εύρος τιμών για τις προμήθειες που εφάρμοζαν τα ΔΤΠ για τα καταλύματα, επισημαίνοντας ότι οι προμήθειες των σημαντικότερων ΔΤΠ βρίσκονταν εντός του εύρους αυτού.
201    Αφετέρου, η Επιτροπή επισημαίνει ότι οι δηλώσεις ξενοδοχείων που παραθέτει η προσφεύγουσα έχουν γενικό χαρακτήρα και πρέπει να ερμηνεύονται εντός του πλαισίου τους, στο μέτρο που διατυπώθηκαν ως απάντηση σε ερώτηση σχετική με τον ορισμό της αγοράς και ειδικότερα σχετικά με την εναλλαξιμότητα μεταξύ των υπηρεσιών που παρέχουν τα ΔΤΠ στον τομέα των καταλυμάτων και των υπηρεσιών που παρέχονται από τα ταξιδιωτικά πρακτορεία με φυσική παρουσία. Στο πλαίσιο αυτό, τα ξενοδοχεία ανέφεραν μόνον, γενικώς, το επίπεδο της προμήθειας που χρεώνουν τα ΔΤΠ, προκειμένου να παράσχουν στην Επιτροπή τη δυνατότητα να εκτιμήσει αν τα ΔΤΠ στον τομέα των καταλυμάτων και τα πρακτορεία με φυσική παρουσία βρίσκονταν στην ίδια αγορά προϊόντων.
202    Διαπιστώνεται όμως ότι οι ισχυρισμοί αυτοί δεν αμφισβητήθηκαν από την προσφεύγουσα.
203    Τρίτον, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι η έρευνα [εμπιστευτικό] δεν προβαίνει σε σύγκριση μεταξύ των επιπέδων των προμηθειών που χρεώνουν αντιστοίχως η προσφεύγουσα και η Expedia. Επιπλέον, κατά την Επιτροπή, μολονότι η αναλογία των προσώπων που απάντησαν στην έρευνα αυτή και τα οποία συμφωνούσαν με τον ισχυρισμό ότι «η χρήση της πλατφόρμας αυτής [τους] κοστίζει ακριβά» είναι ελαφρώς υψηλότερη σε ποσοστιαίες μονάδες των ερωτηθέντων προσώπων για την Expedia σε σχέση με την προσφεύγουσα, τα πραγματικά αριθμητικά στοιχεία παρουσιάζουν μια διαφορετική εικόνα, στο μέτρο που ο αριθμός των προσώπων αυτών που θεωρούν την προσφεύγουσα ακριβή πλατφόρμα ήταν πάνω από δέκα φορές μεγαλύτερος από τον αριθμό εκείνων που θεωρούσε την Expedia ακριβή.
204    Διαπιστώνεται δε ότι οι ισχυρισμοί αυτοί δεν αμφισβητήθηκαν από την προσφεύγουσα.
205    Εξάλλου, επισημαίνεται, όπως ορθώς υποστηρίζει η Επιτροπή, ότι οι προαναφερθείσες δηλώσεις των διαφόρων ξενοδοχείων και της HOTREC καθώς και η έρευνα της IPSOS έχουν μικρή αποδεικτική αξία, καθόσον περιέχουν μόνον γενικές δηλώσεις που δεν καθιστούν δυνατό τον ακριβή καθορισμό του ποσοστού των προμηθειών της προσφεύγουσας και εκείνου των κύριων ανταγωνιστών της. Η διαπίστωση αυτή δεν αναιρείται από τον ισχυρισμό της προσφεύγουσας, τον οποίον άλλωστε δεν τεκμηρίωσε, ότι οι εν λόγω πηγές είχαν συλλέξει πραγματικά δεδομένα από τις επιχειρήσεις που κατέβαλαν τις ως άνω προμήθειες.
206    Κατά συνέπεια, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η προσφεύγουσα δεν μπόρεσε να αμφισβητήσει τη διαπίστωση της Επιτροπής ότι χρεώνει προμήθειες σαφώς υψηλότερες από άλλα ανταγωνιστικά ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα.
γ)      Επί της απουσίας επαρκούς πίεσης εκ μέρους των ανταγωνιστικών ΔΤΠ, αφενός, και επαρκών περιορισμών εκτός αγοράς, αφετέρου.
207    Η προσφεύγουσα αμφισβητεί τον ορισμό της αγοράς προϊόντων τον οποίο δέχθηκε η Επιτροπή στις αιτιολογικές σκέψεις 88 έως 170 της προσβαλλόμενης απόφασης και υποστηρίζει, αφενός, ότι ο εν λόγω ορισμός έπρεπε να περιλαμβάνει τα ΔΤΠ στον τομέα των καταλυμάτων και, αφετέρου, ότι η Επιτροπή αγνόησε τον ανταγωνισμό που προκύπτει από τον δίαυλο άμεσων κρατήσεων των ξενοδοχείων. Κατά την προσφεύγουσα, τα σφάλματα αυτά αναιρούν εκ προοιμίου το συμπέρασμα ότι η ίδια κατέχει δεσπόζουσα θέση στην αδικαιολόγητα κλειστή αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα.
208    Πρώτον, κατά την προσφεύγουσα, ο ορθός ορισμός της αγοράς προϊόντων έπρεπε να περιλαμβάνει τα ΔΤΠ στον τομέα των καταλυμάτων, τα οποία είναι άμεσα ανταγωνιστικά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα, δεδομένου ότι τα καταλύματα που παρέχουν αποτελούν υποκατάστατο των προσφερόμενων από τα ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα και ότι οι ιστότοποί τους περιλαμβάνουν επίσης ξενοδοχεία, στοιχείο που αποδεικνύει τη δυνατότητα υποκατάστασης από την πλευρά της προσφοράς.
209    Δεύτερον, η προσφεύγουσα εκτιμά ότι η Επιτροπή αγνόησε τον ανταγωνισμό που διεξάγεται μεταξύ του άμεσου διαύλου των ξενοδοχείων και των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα για την πώληση δωματίων ξενοδοχείου, ο οποίος είναι έντονος και εντείνεται λόγω της αυξανόμενης σημασίας των ΥΜΑ, όπως η Google Hotels, οι οποίες παρέχουν στους καταναλωτές τη δυνατότητα να συγκρίνουν τις προσφορές που προέρχονται από ορισμένο αριθμό διαφορετικών ξενοδοχείων πριν πραγματοποιήσουν κράτηση σε ένα από αυτά. Επομένως, οι απευθείας πωλήσεις από τα ξενοδοχεία αυξάνονται, όπως επισημαίνεται στην αιτιολογική σκέψη 432 της προσβαλλόμενης απόφασης.
210    Συναφώς, κατά την προσφεύγουσα, η Επιτροπή εσφαλμένως υποστηρίζει ότι η πράξη συγκέντρωσης θα μπορούσε να μεταφέρει στην προσφεύγουσα τις πωλήσεις του άμεσου διαύλου των ξενοδοχείων, μολονότι συγχρόνως υποστηρίζει ότι τα ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα και οι άμεσοι δίαυλοι πωλήσεων δεν τελούν σε ανταγωνιστική σχέση μεταξύ τους. Συγκεκριμένα, για να υποστηρίξει η Επιτροπή ότι οι τιμές της προσφεύγουσας είναι υψηλότερες από εκείνες της «φθηνότερου τύπου» προσφοράς, παραπέμπει σε στοιχεία που αποδεικνύουν ότι [εμπιστευτικό]. Δεδομένου όμως ότι ο άμεσος δίαυλος των ξενοδοχείων δεν εντάσσεται στη σχετική αγορά, όπως αυτή ορίζεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, η προσέγγιση της Επιτροπής είναι αντιφατική.
211    Τέλος, η προσβαλλόμενη απόφαση δεν περιέχει καμία ανάλυση του τρόπου με τον οποίο τα ξενοδοχεία θα μπορούσαν να αντιδράσουν στην ενδεχόμενη προσέλκυση, εκ μέρους της προσφεύγουσας, μικρού όγκου πρόσθετων χρηστών των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα. Επομένως, κατά την προσφεύγουσα, τα ξενοδοχεία θα μπορούσαν να ανακατευθύνουν τον όγκο προς τους ιστοτόπους τους αν η αύξηση των τιμών μέσω ενός από τους διαύλους των ΔΤΠ καθιστούσε την πράξη αυτή πιο αποδοτική ή ελκυστική. Τούτο επιβεβαιώνεται από τη διαπίστωση ότι τα ξενοδοχεία προσφέρουν ήδη, μέσω του άμεσου διαύλου, τιμές χαμηλότερες από εκείνες που προσφέρονται μέσω του διαύλου των ΔΤΠ.
212    Η Επιτροπή αμφισβητεί την επιχειρηματολογία αυτή.
213    Συναφώς, πρώτον, διαπιστώνεται ότι τα επιχειρήματα της προσφεύγουσας δεν είναι ικανά να θέσουν υπό αμφισβήτηση τη λεπτομερή εξήγηση, στις αιτιολογικές σκέψεις 98 έως 116 της προσβαλλόμενης απόφασης, των λόγων για τους οποίους η Επιτροπή εκτιμά ότι τα ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα και τα ΔΤΠ στον τομέα των καταλυμάτων ανήκουν σε διαφορετικές αγορές.
214    Καταρχάς, στην προσβαλλόμενη απόφαση, η Επιτροπή διαπίστωσε ότι ορισμένα ΔΤΠ που προσέφεραν δωμάτια ξενοδοχείων προσέφεραν επίσης ιδιωτικά καταλύματα, και αντιστρόφως, και ότι τα ΔΤΠ που το έπρατταν προσέφεραν συχνά διαφορετικές υπηρεσίες για καθεμία από τις αγορές αυτές με διαφορετικό βαθμό επιτυχίας σε καθεμία από αυτές (αιτιολογικές σκέψεις 99 έως 105 της προσβαλλόμενης απόφασης).
215    Εν συνεχεία, η Επιτροπή επισήμανε ότι υπήρχαν σημαντικοί φραγμοί εισόδου στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα και διαφορές μεταξύ των ξενοδοχείων και των λοιπών τύπων καταλυμάτων, όσον αφορά τις εφαρμοστέες κανονιστικές απαιτήσεις, τα επίπεδα τιμών και τα προφίλ των πελατών (αιτιολογικές σκέψεις 106 έως 108 της προσβαλλόμενης απόφασης).
216    Τέλος, η Επιτροπή διαπίστωσε διαφορά τιμών, καθόσον τα ξενοδοχεία ήταν κατά κανόνα ακριβότερα από τα ιδιωτικά καταλύματα, και διαφορά ως προς το προφίλ των πελατών, καθόσον οι χρήστες ιδιωτικών καταλυμάτων είχαν την τάση να είναι νεότεροι από τους χρήστες ξενοδοχειακών καταλυμάτων (αιτιολογικές σκέψεις 109 έως 114 της προσβαλλόμενης απόφασης).
217    Στο μέτρο όμως που η προσφεύγουσα δεν προέβαλε, στα υπομνήματά της, πραγματικά περιστατικά ή περιστάσεις ικανά να θέσουν υπό αμφισβήτηση τα προαναφερθέντα στοιχεία, πρέπει να απορριφθεί το επιχείρημά της ότι τα ΔΤΠ στον τομέα των καταλυμάτων έπρεπε να περιληφθούν στη σχετική αγορά, όπως αυτή ορίζεται στην προσβαλλόμενη απόφαση.
218    Δεύτερον, όσον αφορά τον υποτιθέμενο ανταγωνισμό που προέρχεται από τον άμεσο δίαυλο των ξενοδοχείων, ιδίως λόγω της αυξανόμενης σημασίας των ΥΜΑ, επισημαίνεται ότι η Επιτροπή, σύμφωνα με τις εξηγήσεις της, δεν αρνείται ότι τα ξενοδοχεία ασκούν ανταγωνιστική πίεση στα ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα, αλλά ότι διαπίστωσε ότι η πίεση αυτή δεν ήταν επαρκής για να περιορίσει τη συμπεριφορά της προσφεύγουσας (αιτιολογική σκέψη 429 της προσβαλλόμενης απόφασης).
219    Ως προς το εν λόγω ζήτημα, η Επιτροπή υπενθυμίζει τρεις από τις διαπιστώσεις αυτές στο υπόμνημα αντικρούσεως.
220    Κατά πρώτον, στις αιτιολογικές σκέψεις 1086 και 1087 της προσβαλλόμενης απόφασης, η Επιτροπή αναφέρει μέσο ποσοστό ύψους [εμπιστευτικό] % για τις προμήθειες των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα και διαπιστώνει ότι το ποσοστό της προσφεύγουσας, ήτοι [εμπιστευτικό] %, είναι υψηλότερο κατά [εμπιστευτικό] %.
221    Όπως όμως αναφέρεται στις σκέψεις 192 έως 206 ανωτέρω, η προσφεύγουσα δεν μπόρεσε να αμφισβητήσει τη διαπίστωση της Επιτροπής ότι χρέωνε προμήθειες σαφώς υψηλότερες από εκείνες άλλων ανταγωνιστικών ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα.
222    Κατά δεύτερον, στις αιτιολογικές σκέψεις 436 έως 451 της προσβαλλόμενης απόφασης, η Επιτροπή διευκρινίζει ότι η προσφεύγουσα κατέστη με την πάροδο του χρόνου σχετικά ακριβότερη σε σχέση με τον φθηνότερο τύπο προσφοράς που προτείνεται στους τελικούς πελάτες.
223    Συναφώς, η προσφεύγουσα ορθώς παρατηρεί ότι ο φθηνότερος αυτός τύπος προσφοράς είναι, κατά την Επιτροπή, ο άμεσος δίαυλος των ξενοδοχείων. Εντούτοις, αντιθέτως προς όσα υποστηρίζει η ενάγουσα, η διαπίστωση ότι, με την πάροδο του χρόνου, κατέστη ακριβότερη σε σχέση με τον εν λόγω δίαυλο δεν εμποδίζει τον αποκλεισμό του εν λόγω διαύλου από τη σχετική αγορά προϊόντων, στο μέτρο που η διαπίστωση αυτή χρησιμεύει για να τεκμηριωθεί ότι η προσφεύγουσα δεν υφίσταται πίεση από τον άμεσο δίαυλο των ξενοδοχείων, μολονότι ο δίαυλος αυτός ήταν πάντα λιγότερο ακριβός.
224    Πράγματι, στις αιτιολογικές σκέψεις 436 και 437 της προσβαλλόμενης απόφασης, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι, αν η προσφεύγουσα υφίστατο επαρκή πίεση από τον άμεσο δίαυλο των ξενοδοχείων διότι αυτά θα ήταν πράγματι ικανά να ανακατευθύνουν τον όγκο πωλήσεων προς τους ιστοτόπους τους, θα ήταν αναγκασμένη να προσφέρει χαμηλότερες τιμές προκειμένου να προσελκύσει περισσότερους τελικούς πελάτες και να αυξήσει την ελκυστικότητα της πλατφόρμας της έναντι των ιστοτόπων των ξενοδοχείων. Ο ως άνω ισχυρισμός δεν αμφισβητήθηκε από την προσφεύγουσα στα δικόγραφά της.
225    Κατά τρίτον, στις αιτιολογικές σκέψεις 432 και 467 της προσβαλλόμενης απόφασης, η Επιτροπή επισημαίνει ότι, παρά την αύξηση των άμεσων πωλήσεων από τα ξενοδοχεία και τη μεγαλύτερη σημασία του Google Hotels ως ΥΜΑ, η προσφεύγουσα ενίσχυσε το μερίδιό της στις κρατήσεις και, ως εκ τούτου, το μερίδιό της στη σχετική αγορά, γεγονός το οποίο δεν αμφισβήτησε η προσφεύγουσα στα δικόγραφά της.
226    Συναφώς, υπενθυμίζεται ότι, στην αιτιολογική σκέψη 432 της προσβαλλόμενης απόφασης, η Επιτροπή διαπίστωσε ότι ναι μεν είχαν αυξηθεί οι απευθείας πωλήσεις από τα ξενοδοχεία αλλά το ίδιο ίσχυε και για το μέγεθος της αγοράς των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα καθώς και για τις πωλήσεις της ίδιας της προσφεύγουσας. Η εν λόγω διαπίστωση δεν αμφισβητήθηκε από την προσφεύγουσα στα δικόγραφά της.
227    Λαμβανομένων υπόψη των προεκτεθέντων, πρέπει να απορριφθεί το επιχείρημα της προσφεύγουσας που αφορά τον ανταγωνισμό εκ μέρους του άμεσου διαύλου των ξενοδοχείων και τη μεγαλύτερη σημασία των ΥΜΑ.
δ)      Επί της αφοσίωσης και της αδράνειας των πελατών της προσφεύγουσας
228    Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη καθόσον επισήμανε επανειλημμένως ότι η μεγάλη αφοσίωση των πελατών της οφείλεται στην αδράνειά τους (βλ. αιτιολογική σκέψη 1138 της προσβαλλόμενης απόφασης). Κατά την προσφεύγουσα, οι πελάτες της δεν είναι παθητικοί αλλά επηρεάζονται σε πολύ μεγάλο βαθμό από τις τιμές και είναι ενημερωμένοι για διάφορους εμπορικούς όρους, όπως οι πολιτικές ακύρωσης, η ευκολία χρήσης της πλατφόρμας και οι προσφερόμενες εκπτώσεις, στοιχείο που εξηγεί τους λόγους για τους οποίους χρησιμοποιούν πολλαπλές πλατφόρμες για την κράτηση καταλυμάτων. Επομένως, η επιστροφή των χρηστών στην πλατφόρμα της προσφεύγουσας μετά την πρώτη αγορά δεν αποτελεί ένδειξη αδράνειας αλλά ικανοποίησης όσον αφορά την προσφερόμενη υπηρεσία.
229    Επ’ αυτού, η προσφεύγουσα αμφισβητεί τον ισχυρισμό της Επιτροπής ότι περίπου οι μισοί πελάτες της επιδεικνύουν αδράνεια διότι, σύμφωνα με εσωτερική έρευνα που διενήργησε η προσφεύγουσα, αναζητούν δωμάτιο ξενοδοχείου χρησιμοποιώντας μία μόνο πηγή. Κατά την προσφεύγουσα όμως το να χρησιμοποιούνται πολλές πλατφόρμες δεν μπορεί να μετρηθεί λυσιτελώς κατ’ αυτόν τον τρόπο, από την ίδια δε εσωτερική έρευνα προκύπτει ότι ποσοστό [εμπιστευτικό] % των πελατών της είχαν επίσης πραγματοποιήσει κράτηση σε άλλους ιστοτόπους κατά τους τελευταίους δώδεκα μήνες.
230    Η Επιτροπή αμφισβητεί την επιχειρηματολογία αυτή.
231    Προκαταρκτικώς, υπενθυμίζεται, αφενός, ότι, όσον αφορά τις ψηφιακές υπηρεσίες εν γένει και τις επιγραμμικές πλατφόρμες ειδικότερα, η έννοια της «χρήσης πολλαπλών πλατφορμών» περιγράφει την κατάσταση κατά την οποία οι χρήστες χρησιμοποιούν παράλληλα πλείονες ανταγωνιστικές ψηφιακές υπηρεσίες (απόφαση της 17ης Ιουλίου 2024, Bytedance κατά Επιτροπής, T-1077/23, κατά της οποίας εκκρεμεί αίτηση αναιρέσεως, EU:T:2024:478, σκέψη 171) και, αφετέρου, ότι η έννοια της αδράνειας της πελατείας παραπέμπει στο ότι ορισμένοι πελάτες παραμένουν σε συγκεκριμένο πάροχο υπηρεσιών παρά τη διαθεσιμότητα πιο ανταγωνιστικών προσφορών (πρβλ. απόφαση της 20ής Δεκεμβρίου 2023, Naturstrom κατά Επιτροπής, T-60/21, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2023:839, σκέψη 241).
232    Στο πλαίσιο αυτό, η προσφεύγουσα αμφισβητεί τόσο το ότι οι μισοί περίπου πελάτες της αποφεύγουν τη χρήση πολλαπλών πλατφορμών όσο και το ότι το πράττουν λόγω αδράνειας.
233    Όσον αφορά, αφενός, το ποσοστό των πελατών που χρησιμοποιεί αποκλειστικά την πλατφόρμα της προσφεύγουσας, διαπιστώνεται ότι η Επιτροπή στηρίχθηκε σε σειρά ερευνών που διεξήγαγε η προσφεύγουσα στους πελάτες της τα έτη 2020 και 2021, οι οποίες περιλάμβαναν έκαστη 500 ερωτηθέντες χρήστες στη Γερμανία, την Ισπανία, τη Γαλλία, την Ιταλία, το Ηνωμένο Βασίλειο και τις Ηνωμένες Πολιτείες, στο πλαίσιο της οποίας περίπου το [εμπιστευτικό] % των ερωτηθέντων δήλωσαν ότι μετέβαιναν απευθείας στην πλατφόρμα στην οποία πραγματοποιούσαν συνήθως κρατήσεις, χωρίς να συγκρίνουν τις τιμές που προσφέρονταν σε άλλους ιστοτόπους (αιτιολογικές σκέψεις 234, 235 και 912 της προσβαλλόμενης απόφασης).
234    Ως προς το σημείο αυτό, η προσφεύγουσα υποστηρίζει, χωρίς να αμφισβητείται από την Επιτροπή, ότι από την ως άνω σειρά ερευνών προκύπτει ότι [εμπιστευτικό] % των πελατών της είχαν επίσης πραγματοποιήσει κράτηση ταξιδιωτικών υπηρεσιών σε άλλες πλατφόρμες κατά τους τελευταίους δώδεκα μήνες. Το γεγονός όμως αυτό δεν καθιστά δυνατό να καθοριστεί σε ποιο βαθμό οι ως άνω χρήστες πραγματοποιούν τις κρατήσεις τους σε ορισμένη πλατφόρμα χωρίς να συμβουλεύονται προηγουμένως άλλες πλατφόρμες και, επομένως, δεν αποδεικνύει τον βαθμό χρήσης πολλαπλών πλατφορμών μεταξύ των πελατών της.
235    Κατά την Επιτροπή, από την ίδια σειρά ερευνών καθώς και από έρευνα που πραγματοποίησε η [εμπιστευτικό] μεταξύ των πελατών, προκύπτει επίσης ότι περίπου [εμπιστευτικό] κρατήσεις σε ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα εν γένει και στην προσφεύγουσα ειδικότερα πραγματοποιούνται χωρίς ο πελάτης να έχει συμβουλευτεί άλλη πηγή πέραν της πλατφόρμας στην οποία πραγματοποίησε την κράτηση (αιτιολογικές σκέψεις 237 και 912 της προσβαλλόμενης απόφασης).
236    Τέλος, πρέπει να σημειωθεί ότι το γράφημα 5 της προσβαλλόμενης απόφασης αναφέρει [εμπιστευτικό] (αιτιολογικές σκέψεις 238 της προσβαλλόμενης απόφασης).
237    Επομένως, η προσφεύγουσα δεν μπόρεσε να αμφισβητήσει την εγκυρότητα του συμπεράσματος της Επιτροπής ότι σημαντικό μέρος των πελατών των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα, το οποίο θα μπορούσε να ανέρχεται σε [εμπιστευτικό] %, έχει την τάση να μη συγκρίνει τις τιμές που εμφανίζονται στις διάφορες πλατφόρμες και, ως εκ τούτου, να πραγματοποιεί κράτηση απευθείας στην πλατφόρμα της επιλογής του.
238    Όσον αφορά, αφετέρου, την προβαλλόμενη αδράνεια μέρους των πελατών της προσφεύγουσας, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι από τις αιτιολογικές σκέψεις 1127 έως 1133 της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι η αφοσίωση των πελατών της προσφεύγουσας δεν οφείλεται απλώς στην ποιότητα της πλατφόρμας της.
239    Επισημαίνεται συναφώς, πρώτον, ότι τα στοιχεία σχετικά με την εμπειρία των πελατών, που παρουσιάζονται στο γράφημα 128 (αιτιολογική σκέψη 1126 της προσβαλλόμενης απόφασης), υποδηλώνουν ότι [εμπιστευτικό], δεύτερον, ότι το γράφημα 129 (σκέψη 1130 της προσβαλλόμενης απόφασης) εκθέτει ότι [εμπιστευτικό] και, τρίτον, ότι τα ίδια συμπεράσματα προκύπτουν από τα εσωτερικά έγγραφα της προσφεύγουσας που μνημονεύονται στις αιτιολογικές σκέψεις 1127 έως 1129 της προσβαλλόμενης απόφασης.
240    Ωστόσο, διαπιστώνεται ότι τα επιχειρήματα που προβάλλει η προσφεύγουσα στο πλαίσιο αυτό περιορίζονται σε γενικούς ισχυρισμούς κατά τους οποίους οι πελάτες της επηρεάζονται από τις τιμές και είναι ενημερωμένοι για τους εμπορικούς όρους αλλά δεν αποδεικνύουν ότι η αφοσίωση των εν λόγω πελατών οφείλεται στην τιμή και την ποιότητα των υπηρεσιών της. Κατά συνέπεια, συνάγεται ότι η προσφεύγουσα δεν μπόρεσε να αμφισβητήσει την εγκυρότητα του συμπεράσματος της Επιτροπής ότι η εν λόγω αφοσίωση οφειλόταν κυρίως στην αδράνεια των πελατών.
ε)      Συμπέρασμα
241    Λαμβανομένου υπόψη του συνόλου των στοιχείων που εκτέθηκαν προηγουμένως σχετικά με τη θέση της προσφεύγουσας στην αγορά των ξενοδοχειακών AVL, συνάγεται ότι η προσφεύγουσα δεν αμφισβήτησε επιτυχώς το συμπέρασμα της Επιτροπής κατά το οποίο κατείχε δεσπόζουσα θέση στην εν λόγω αγορά.
242    Επομένως, πρέπει να συνεχιστεί η ανάλυση βάσει των διαπιστώσεων ότι η προσφεύγουσα κατέχει σημαντικά μερίδια αγοράς που καταδεικνύουν δεσπόζουσα θέση στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα, χρεώνει υψηλότερες προμήθειες σε σχέση με άλλα ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα, είναι αναπόφευκτος εμπορικός εταίρος για τα ξενοδοχεία, είναι, σύμφωνα με όλες τις παραμέτρους που καθορίζουν την ανταγωνιστικότητα ενός ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα αποτελεσματικότερη από τους ανταγωνιστές της και δεν υπόκειται ούτε σε επαρκή πίεση εκ μέρους των ανταγωνιστικών ΔΤΠ ούτε σε επαρκείς περιορισμούς εκτός αγοράς, καθώς και βάσει των διαπιστώσεων ότι υπάρχουν στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα ισχυροί φραγμοί για την είσοδο και την επέκταση που προκύπτουν από σημαντικά αποτελέσματα δικτύου, την αφοσίωση και την αδράνεια των πελατών και ότι, τέλος, δεν υφίσταται καμία πιθανή είσοδος ή επέκταση ικανή να ασκήσει πραγματική πίεση στην προσφεύγουσα.
2.      Επί της δεύτερης αιτίασης με την οποία η προσφεύγουσα αμφισβητεί τη σημασία της προσφοράς πτήσεων εν γένει και της υπηρεσίας προσφοράς πτήσεων της παρεμβαίνουσας ειδικότερα για την απόκτηση ξενοδοχειακών πελατών
243    Με το δεύτερο σκέλος του τρίτου λόγου ακυρώσεως (σημεία 138 έως 146 και 199 έως 204 του δικογράφου της προσφυγής), η προσφεύγουσα αμφισβητεί τον ισχυρισμό της Επιτροπής, όπως αυτός εκτίθεται, μεταξύ άλλων, στην ενότητα 6.7.2.2 της προσβαλλόμενης απόφασης, ότι, μέσω της πράξης συγκέντρωσης, θα αγόραζε σημαντικό δίαυλο για την απόκτηση ξενοδοχειακών πελατών που θα της παρείχε τη δυνατότητα να δημιουργήσει ένα ταξιδιωτικό οικοσύστημα το οποίο θα εκμεταλλευόταν την ισχύ του εμπορικού της σήματος και την αδράνεια της πελατείας της, στοιχείο το οποίο δυσχερώς θα μπορούσε να αναπαραχθεί από τους ανταγωνιστές της.
244    Τα επιχειρήματα που προβάλλει συναφώς η προσφεύγουσα μπορούν να χωριστούν σε δύο ομάδες, ήτοι, αφενός, στα επιχειρήματα που αφορούν τη σημασία της προσφοράς πτήσεων εν γένει για την απόκτηση ξενοδοχειακών πελατών και, αφετέρου, σε εκείνα που αφορούν τη σημασία της προσφοράς πτήσεων της παρεμβαίνουσας ειδικότερα για την απόκτηση των εν λόγω πελατών.
α)      Επί της σημασίας της προσφοράς πτήσεων εν γένει για την απόκτηση ξενοδοχειακών πελατών
245    Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι δεν είναι αναγκαίο να διαθέτει προσφορά ΔΤΠ στον τομέα των πτήσεων για την άσκηση αποτελεσματικού ανταγωνισμού στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα.
246    Συγκεκριμένα, κατά την προσφεύγουσα, υποστηριζόμενη από την παρεμβαίνουσα, ο αντίκτυπος της προσφοράς πτήσεων στις πωλήσεις δωματίων ξενοδοχείου είναι αμελητέος.
247    Πρώτον, οι περισσότεροι πελάτες πτήσεων οι οποίοι επιθυμούν επίσης να πραγματοποιήσουν κράτηση δωματίου ξενοδοχείου δεν το πράττουν ταυτόχρονα αλλά προχωρούν στην κράτηση δωματίου ξενοδοχείου χωριστά, είτε πριν από την πτήση είτε, συχνότερα, πολύ αργότερα.
248    Δεύτερον, τουλάχιστον το [εμπιστευτικό] % των κρατήσεων πτήσεων πραγματοποιείται απευθείας στις αεροπορικές εταιρίες και μόνον το [εμπιστευτικό] % της κίνησης στις πλατφόρμες των δέκα κύριων ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα, συμπεριλαμβανομένης της προσφεύγουσας, αφορά επισκέπτες οι οποίοι ανακατευθύνονται από πλατφόρμες ΔΤΠ πτήσεων ή από αεροπορικές εταιρίες.
249    Τρίτον, τα ανταγωνιστικά ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα που προσφέρουν επίσης πτήσεις επιβεβαίωσαν ότι ήταν δυσχερής η διασταυρούμενη πώληση δωματίων ξενοδοχείου μέσω κρατήσεων πτήσεων, τούτο αποτυπώνεται δε στο ότι τα ποσοστά σύνδεσης που ανέφεραν τα κύρια ΔΤΠ στο πλαίσιο της έρευνας αγοράς ήταν όλα χαμηλότερα από 15 % και τα μερίδιά τους στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα ήταν ελάχιστα.
250    Η Επιτροπή αμφισβητεί την επιχειρηματολογία της προσφεύγουσας.
251    Προκαταρκτικώς, υπενθυμίζεται ότι η πράξη συγκέντρωσης εντάσσεται στη στρατηγική του συνδεδεμένου ταξιδιού της προσφεύγουσας, ήτοι στην παράλληλη πώληση ενός φάσματος ταξιδιωτικών υπηρεσιών.
252    Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή εξήγησε, χωρίς να αμφισβητηθεί από την προσφεύγουσα, ότι επιβραδύνθηκε η ανάπτυξη του κύκλου εργασιών της παραδοσιακής ξενοδοχειακής δραστηριότητας της προσφεύγουσας, ότι, κατά συνέπεια, αυτή προσπάθησε να βρει νέους τρόπους ανάπτυξης και ότι [εμπιστευτικό] (αιτιολογικές σκέψεις 571 έως 576 και 584 της προσβαλλόμενης απόφασης).
253    Ειδικότερα, η Επιτροπή επισήμανε, χωρίς να αμφισβητηθεί από την προσφεύγουσα, ότι η στρατηγική του συνδεδεμένου ταξιδιού παρείχε στην προσφεύγουσα τη δυνατότητα να προσελκύσει νέους πελάτες και να ενισχύσει την αφοσίωση των υφιστάμενων πελατών (αιτιολογικές σκέψεις 577 έως 605 και 933 έως 938 της προσβαλλόμενης απόφασης), συμπεριλαμβανομένων των πελατών υψηλής αξίας, οι οποίοι, κατά την προσβαλλόμενη απόφαση, [εμπιστευτικό] (αιτιολογικές σκέψεις 520 έως 524 της προσβαλλόμενης απόφασης).
254    Επιπλέον, η Επιτροπή υπογράμμισε, χωρίς να αμφισβητηθεί από την προσφεύγουσα, ότι η προσφορά πτήσεων ήταν πρωταρχικής σημασίας για τη στρατηγική του συνδεδεμένου ταξιδιού της προσφεύγουσας.
255    Στο πλαίσιο αυτό, πρέπει να απορριφθεί το επιχείρημα της προσφεύγουσας ότι δεν απαιτείται να διαθέτει προσφορά πτήσεων για την άσκηση αποτελεσματικού ανταγωνισμού στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα (βλ. σκέψη 245 ανωτέρω).
256    Αφενός, διαπιστώνεται ότι, αντιθέτως προς όσα υποστηρίζει η προσφεύγουσα, η Επιτροπή δεν θεωρεί ότι η απλή ικανότητα προσφοράς διαφόρων ταξιδιωτικών υπηρεσιών ή ανάπτυξης ενός ταξιδιωτικού οικοσυστήματος συνιστά, αυτή καθεαυτήν, δυνητική πηγή ζημίας για τον ανταγωνισμό, ούτε ότι είναι αναγκαίο ένα ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα να διαθέτει προσφορά πτήσεων για να είναι ανταγωνιστικό στον τομέα αυτόν. Αντιθέτως, η Επιτροπή απλώς διαπίστωσε ότι επρόκειτο για έναν από τους ελάχιστους ακόμη διαθέσιμους διαύλους απόκτησης πελατών για τα ανταγωνιστικά ΔΤΠ (αιτιολογικές σκέψεις 988 έως 992 της προσβαλλόμενης απόφασης).
257    Αφετέρου, ακόμη και αν μια συμπληρωματική δραστηριότητα, εν προκειμένω δραστηριότητα ΔΤΠ στον τομέα των πτήσεων, δεν είναι απαραίτητη για την αποτελεσματική άσκηση κύριας δραστηριότητας, εν προκειμένω δραστηριότητα ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα, εντούτοις, η ενίσχυση της συμπληρωματικής δραστηριότητας μπορεί, υπό ορισμένες περιστάσεις, να επηρεάσει αρνητικά τον ανταγωνισμό στην αγορά της κύριας δραστηριότητας, ιδίως όταν η οικεία επιχείρηση κατέχει δεσπόζουσα θέση στην εν λόγω αγορά.
258    Στο πλαίσιο αυτό, στις αιτιολογικές σκέψεις 747 έως 793 της προσβαλλόμενης απόφασης, η σημασία της προσφοράς πτήσεων ως διαύλου αγορών για ξενοδοχειακούς πελάτες αναπτύσσεται από την Επιτροπή τόσο από ποιοτικής όσο και από ποσοτικής απόψεως.
259    Από ποιοτικής απόψεως, η Επιτροπή εξήγησε ότι οι πτήσεις αποτελούσαν το «σημείο εισόδου» του ταξιδιού, στο μέτρο που οι κρατήσεις για τις πτήσεις αυτές πραγματοποιούνταν κατά κανόνα πριν από το ξενοδοχείο και μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν από ένα ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα εν γένει και από την προσφεύγουσα ειδικότερα, προκειμένου να δημιουργήσει πρόσθετη κίνηση πελατών και να αποκτήσει πρόσβαση στα δεδομένα πελατών. Ένα ΔΤΠ μπορούσε ιδίως να χρησιμοποιήσει τα δεδομένα αυτά για να στοχεύσει δυνητικούς πελάτες ξενοδοχείων με συγκεκριμένες προσφορές, πριν, ταυτόχρονα ή μετά την πώληση της πτήσης, μέσω ανακοινώσεων που αποστέλλονται στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο ή μέσω του ιστοτόπου του ΔΤΠ, εφόσον ο πελάτης μεταβεί σε αυτόν, ή μέσω ειδοποιήσεων στο έξυπνο τηλέφωνο του πελάτη (αιτιολογικές σκέψεις 753, 767 έως 793 της προσβαλλόμενης απόφασης και σκέψεις 28 έως 33, 38 και 44 ανωτέρω).
260    Στο πλαίσιο αυτό, πρέπει να απορριφθεί το επιχείρημα της προσφεύγουσας ότι πολλοί πελάτες πτήσεων που επιθυμούν επίσης να πραγματοποιήσουν κράτηση δωματίου ξενοδοχείου δεν το πράττουν ταυτόχρονα αλλά χωριστά, είτε πριν από την πτήση είτε, συχνότερα, πολύ αργότερα (βλ. σκέψη 247 ανωτέρω). Πράγματι, η περίσταση αυτή ουδόλως αναιρεί το ότι το οικείο ΔΤΠ εξακολουθεί να έχει στην κατοχή του τα προσωπικά δεδομένα του πελάτη που τελούν σε άμεση σχέση με το προγραμματισμένο ταξίδι του, ιδίως τις ημερομηνίες και τον τόπο διαμονής του πελάτη αυτού, πράγμα που παρέχει στο ΔΤΠ τη δυνατότητα να τον στοχεύσει με εξειδικευμένες προσφορές ενόψει μεταγενέστερης κράτησης δωματίου ξενοδοχείου (αιτιολογικές σκέψεις 790 έως 792 της προσβαλλόμενης απόφασης).
261    Από ποσοτικής απόψεως, η Επιτροπή διευκρινίζει ότι οι πτήσεις αποτελούν συχνά (σε ποσοστό [εμπιστευτικό] % των περιπτώσεων) την έναρξη της κράτησης ενός ταξιδιού και την υπηρεσία ως προς την οποία υπάρχει η μεγαλύτερη πιθανότητα να γίνει κράτηση στον ίδιο ιστότοπο με τα δωμάτια ξενοδοχείου (αιτιολογικές σκέψεις 754 έως 758 της προσβαλλόμενης απόφασης). Ειδικότερα, σε σύγκριση με άλλες υπηρεσίες που αποτελούν μέρος της στρατηγικής του συνδεδεμένου ταξιδιού, όπως η ενοικίαση αυτοκινήτων, η μεταφορά με ταξί ή τα αξιοθέατα, οι πτήσεις αποτελούν τη σημαντικότερη κάθετη υπηρεσία για την προσέλκυση νέων πελατών (αιτιολογική σκέψη 752 της προσβαλλόμενης απόφασης και σκέψεις 27 και 42 ανωτέρω).
262    Συναφώς, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η δυνατότητα διασταυρούμενης πώλησης από πλατφόρμα ΔΤΠ στον τομέα των πτήσεων προς πλατφόρμα ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα είναι εντούτοις περιορισμένη.
263    Πρώτον, πρέπει να σημειωθεί ότι, μολονότι είναι αληθές ότι οι πτήσεις αποτελούν συχνά (σε ποσοστό [εμπιστευτικό] % των περιπτώσεων) την έναρξη της κράτησης ενός ταξιδιού, η προσφεύγουσα ανέφερε, χωρίς να αμφισβητηθεί από την Επιτροπή, ότι περίπου [εμπιστευτικό] % των πτήσεων αγοράζονταν απευθείας από τις αεροπορικές εταιρίες, με αποτέλεσμα μόνο το [εμπιστευτικό] % έως [εμπιστευτικό] % των πελατών που χρησιμοποιούν πλατφόρμες ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα να χρειάζεται επίσης υπηρεσίες πλατφόρμας ΔΤΠ στον τομέα των πτήσεων (αιτιολογική σκέψη 748 της προσβαλλόμενης απόφασης). Επομένως, το ποσοστό ([εμπιστευτικό] %) των περιπτώσεων στις οποίες η πτήση αποτελεί την έναρξη της κράτησης ταξιδιού υπερεκτιμά την αλληλεπικάλυψη που υφίσταται μεταξύ των ομάδων πελατών των ΔΤΠ στον τομέα των πτήσεων και των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα και, κατά συνέπεια, τη δυνατότητα διασταυρούμενης πώλησης από τα πρώτα προς τα δεύτερα.
264    Δεύτερον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει, χωρίς να αμφισβητείται από την Επιτροπή, ότι άλλα ΔΤΠ ανέφεραν, στο πλαίσιο της έρευνας αγοράς, ότι η ικανότητά τους να μετατρέψουν την εν λόγω δυνατότητα πωλήσεων σε κρατήσεις δωματίων ξενοδοχείου ήταν περιορισμένη, όπως καταδεικνύουν ποσοστά σύνδεσης κάτω του 15 %, τα οποία αντικατοπτρίζουν το μερίδιο των πελατών οι οποίοι, αφού αγοράσουν ορισμένη ταξιδιωτική υπηρεσία (π.χ. αεροπορικό εισιτήριο), αγοράζουν (ή «συνδέουν») πρόσθετη υπηρεσία (για παράδειγμα, δωμάτιο ξενοδοχείου), όπως διευκρινίζεται στην υποσημείωση 794 της προσβαλλόμενης απόφασης (βλ. σκέψη 249 ανωτέρω).
265    Όσον αφορά όμως την ίδια την προσφεύγουσα, παρατηρείται ότι από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι, μολονότι είναι αληθές ότι το ποσοστό σύνδεσης που παρατηρείται σε νέους πελάτες είναι ελάχιστα υψηλότερο από το ποσοστό που μνημονεύεται στη σκέψη 264 ανωτέρω, το εν λόγω ποσοστό είναι πολύ υψηλότερο για τους υφιστάμενους πελάτες, εκ των οποίων το [20-30] % περίπου θεωρείται από την προσφεύγουσα ως «υψηλής αξίας» (βλ. σκέψη 27 ανωτέρω), χαρακτηρισμός που αποτυπώνει την αφοσίωση ή την αδράνεια σημαντικού τμήματος της πελατείας της (αιτιολογικές σκέψεις 561, 764, 1046, 1047 και 1125 της προσβαλλόμενης απόφασης). Επομένως, το ποσοστό σύνδεσης που εφάρμοσε η προσφεύγουσα στο ΜΑ, το οποίο επανέλαβε η Επιτροπή στους υπολογισμούς της στην ενότητα 6.7.2.4 της προσβαλλόμενης απόφασης, είναι της τάξης του [εμπιστευτικό] %.
266    Τρίτον, πρέπει να απορριφθεί το επιχείρημα της προσφεύγουσας ότι το χαμηλό ποσοστό κίνησης των δέκα κύριων ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα, συμπεριλαμβανομένης της προσφεύγουσας, που προέρχεται από πτήσεις επιβεβαιώνει την περιορισμένη σημασία που έχει η προσφορά πτήσεων για ένα ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα. Πράγματι, όπως ορθώς επισήμανε η Επιτροπή, τα δεδομένα κίνησης που αφορούν τη διαδρομή πλοήγησης των χρηστών στις διάφορες πλατφόρμες δεν αποτυπώνουν τη δυνατότητα διασταυρούμενης πώλησης δωματίων ξενοδοχείου μέσω κρατήσεων πτήσεων. Ειδικότερα, η εν λόγω κίνηση δεν είναι αντιπροσωπευτική της ΣΑΣ (αιτιολογική σκέψη 281 της προσβαλλόμενης απόφασης), δηλαδή του ποσού που δαπανούν πράγματι οι πελάτες της προσφεύγουσας για διανυκτερεύσεις σε ξενοδοχεία, και, κατά συνέπεια, δεν είναι ούτε αντιπροσωπευτική των προμηθειών που η ίδια πράγματι εισπράττει.
267    Εν πάση περιπτώσει, διαπιστώνεται ότι τα αριθμητικά στοιχεία που προσκόμισε η προσφεύγουσα προκειμένου να αποδείξει τον αμελητέο αντίκτυπο της προσφοράς πτήσεων στην πώληση δωματίων ξενοδοχείου δεν αρκούν για να θέσουν υπό αμφισβήτηση τη σημασία που έχει για την ίδια η ικανότητα να προσφέρει πτήσεις στην πλατφόρμα της.
268    Από τη δικογραφία και ιδίως από εσωτερικά έγγραφα της προσφεύγουσας προκύπτει πράγματι ότι, από στρατηγικής απόψεως, είναι ουσιώδες για την προσφεύγουσα να είναι σε θέση να προσφέρει πτήσεις στην πλατφόρμα της (αιτιολογικές σκέψεις 577 έως 584 της προσβαλλόμενης απόφασης) ως μέσο για την απόκτηση ή τη διατήρηση ξενοδοχειακών πελατών στο πλαίσιο του ταξιδιωτικού οικοσυστήματος της.
269    Κατά συνέπεια, πρέπει να απορριφθούν τα επιχειρήματα της προσφεύγουσας και της παρεμβαίνουσας με τα οποία αμφισβητούν τη σημασία, σε αφηρημένο επίπεδο, της προσφοράς πτήσεων ως σημαντικού διαύλου για την απόκτηση ξενοδοχειακών πελατών.
β)      Επί των μοναδικών χαρακτηριστικών της παρεμβαίνουσας και του ταξιδιωτικού οικοσυστήματος που θα μπορούσε να δημιουργήσει η προσφεύγουσα με την απόκτησή της
270    Πρώτον, η προσφεύγουσα και η παρεμβαίνουσα αμφισβητούν το ότι η παρεμβαίνουσα διαθέτει ένα «σπάνιο πλεονέκτημα», δηλαδή ότι αποτελεί ένα ΔΤΠ στον τομέα των πτήσεων με μοναδικά χαρακτηριστικά σε σχέση με τους ανταγωνιστές της, δεδομένου ότι, αφενός, στην αγορά των ΔΤΠ στον τομέα των πτήσεων, η οποία χαρακτηρίζεται στην ίδια την προσβαλλόμενη απόφαση ως άκρως ανταγωνιστική, η παρεμβαίνουσα έχει περιορισμένη παρουσία με μερίδιο αγοράς ύψους [10-20] % όσον αφορά της δικές της πλατφόρμες και μερίδιο αγοράς ύψους [5-10] % μέσω της συνεργασίας της με την προσφεύγουσα και, αφετέρου, η έρευνα αγοράς επιβεβαιώνει ότι η παρεμβαίνουσα είναι ένα μόνον από πολυάριθμα ΔΤΠ με παρόμοιες ικανότητες.
271    Η προσφεύγουσα προσθέτει ότι, αν η παρεμβαίνουσα διέθετε πράγματι «σπάνιο πλεονέκτημα», τούτο θα είχε ως άμεση συνέπεια την ενίσχυση του μεριδίου της ίδιας της προσφεύγουσας στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα, ενίσχυση την οποία θα μπορούσε να πραγματοποιήσει κατόπιν της πράξης συγκέντρωσης.
272    Ομοίως, η έρευνα αγοράς που διεξήγαγε η Επιτροπή επιβεβαιώνει ότι η παρεμβαίνουσα κατατάσσεται κατά μέσο όρο μόλις στην τέταρτη θέση μεταξύ των επτά επιλεγέντων από την Επιτροπή ΔΤΠ στον τομέα των πτήσεων. Συγκεκριμένα, στο επίπεδο των τιμών, η παρεμβαίνουσα κατατάσσεται δεύτερη, μετά την Expedia, ακολουθούμενη εκ του σύνεγγυς από τις Kiwi, eDreams και Lastminute, ενώ, όσον αφορά την αναγνωρισιμότητα και τη φήμη του εμπορικού σήματος, η παρεμβαίνουσα κατατάσσεται τέταρτη, μετά την Expedia, τη Lastminute και την eDreams.
273    Δεύτερον, η προσφεύγουσα αμφισβητεί το ότι η πράξη συγκέντρωσης της παρέχει τη δυνατότητα να δημιουργήσει ένα ταξιδιωτικό οικοσύστημα το οποίο δυσχερώς μπορεί να αναπαραχθεί από άλλα ΔΤΠ. Ειδικότερα, προβάλλει ότι η Επιτροπή δεν μπόρεσε να αποδείξει ότι τα ανταγωνιστικά ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα δεν είναι ικανά να αναπτύξουν τα δικά τους «οικοσυστήματα», ιδίως μέσω της πρόσβασης σε πλείονες άλλες πηγές προσφοράς πτήσεων. Μάλιστα, όλοι οι κύριοι ανταγωνιστές της προσφέρουν ήδη ταξιδιωτικά οικοσυστήματα στα οποία περιλαμβάνονται δωμάτια ξενοδοχείου, πτήσεις και αυτοκίνητα, ενώ όσοι δεν το πράττουν επί του παρόντος θα μπορούσαν εύκολα να το πράξουν συνάπτοντας συνεργασίες με άλλα ΔΤΠ στον τομέα των πτήσεων.
274    Τρίτον, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η προσπάθεια της Επιτροπής να διαφοροποιήσει τις προσφορές της σε σχέση με εκείνες των ανταγωνιστικών ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα, παραπέμποντας στην ισχύ του εμπορικού της σήματος, είναι αβάσιμη, δεδομένου ότι η Expedia, η Lastminute και η eDreams είναι πασίγνωστα εμπορικά σήματα και ότι η φήμη του εμπορικού σήματος της Expedia και της Airbnb είναι μεγαλύτερη από τη δική της.
275    Τέταρτον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι οι «ποιοτικοί» παράγοντες που επικαλείται η Επιτροπή προς στήριξη της θεωρίας της περί ζημίας, όπως η πρόσθετη κίνηση πελατών, η πρόσθετη πρόσβαση στα δεδομένα πελατών και η ενίσχυση της αφοσίωσης των πελατών, έχουν ως αποτέλεσμα διπλή καταμέτρηση και σύγχυση μεταξύ αιτίας και αποτελέσματος. Συγκεκριμένα, οι εν λόγω παράγοντες αποτελούν μόνον την αιτία της αύξησης των διασταυρούμενων πωλήσεων δωματίων ξενοδοχείου μέσω κρατήσεων πτήσεων και, επομένως, της ενίσχυσης του μεριδίου της προσφεύγουσας στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα, η οποία είναι, εν πάση περιπτώσει, ελάχιστη.
276    Η Επιτροπή αμφισβητεί την επιχειρηματολογία της προσφεύγουσας.
277    Προκαταρκτικώς, υπενθυμίζεται ότι η Επιτροπή υπογράμμισε ότι δεν ήταν προς το στρατηγικό συμφέρον της προσφεύγουσας να εξαρτάται από τρίτους για να μπορεί να προσφέρει πτήσεις. Πράγματι, από τα εσωτερικά έγγραφα της προσφεύγουσας προκύπτει ότι, αφού διαπίστωσε ότι η ανάπτυξη μιας δικής της υπηρεσίας προσφοράς πτήσεων θα απαιτούσε περισσότερο χρόνο από τον προβλεπόμενο και θα μπορούσε μάλιστα να μην έχει την ίδια ποιότητα με εκείνη της παρεμβαίνουσας, αποφάσισε να προχωρήσει στην πράξη συγκέντρωσης (αιτιολογικές σκέψεις 677 έως 679 της προσβαλλόμενης απόφασης), δεδομένου ότι η απόκτηση της υπηρεσίας προσφοράς πτήσεων της παρεμβαίνουσας ήταν όντως η προτιμώμενη επιλογή (αιτιολογικές σκέψεις 721 έως 727 της προσβαλλόμενης απόφασης). Ως εκ τούτου, από στρατηγική απόψεως, η πράξη συγκέντρωσης θα παρείχε στην προσφεύγουσα τη δυνατότητα να βελτιστοποιήσει τη δραστηριότητά της στον τομέα των πτήσεων με τον ταχύτερο και αποτελεσματικότερο τρόπο.
278    Από ποιοτικής απόψεως, η Επιτροπή περιγράφει, στις αιτιολογικές σκέψεις 828 έως 839 και 904 έως 916 της προσβαλλόμενης απόφασης, τον τρόπο με τον οποίο η πράξη συγκέντρωσης θα παρείχε στην προσφεύγουσα τη δυνατότητα να βελτιστοποιήσει τη δραστηριότητά της στον τομέα των πτήσεων και να επιταχύνει την ανάπτυξή της.
279    Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή εξηγεί ότι θεωρεί την παρεμβαίνουσα ως ιδιαίτερα σημαντικό ΔΤΠ στον τομέα των πτήσεων (αιτιολογικές σκέψεις 828 έως 839 της προσβαλλόμενης απόφασης). Τα αποτελέσματα που προέκυψαν από την έρευνα αγοράς της Επιτροπής και από ορισμένα εσωτερικά έγγραφα της προσφεύγουσας και της παρεμβαίνουσας αποδεικνύουν ιδίως ότι η παρεμβαίνουσα θεωρείται εν γένει ως ιδιαίτερα σημαντική επιχείρηση στην αγορά των ΔΤΠ στον τομέα των πτήσεων (αιτιολογικές σκέψεις 828, 829, 831 και 837 της προσβαλλόμενης απόφασης).
280    Εν συνεχεία, η Επιτροπή εκθέτει ορισμένες συνέργειες τις οποίες θα μπορούσε να επιτύχει η προσφεύγουσα ενσωματώνοντας την υπηρεσία προσφοράς πτήσεων της παρεμβαίνουσας στην πλατφόρμα της.
281    Αφενός, η Επιτροπή επισημαίνει ότι, για ένα ΔΤΠ στον τομέα των πτήσεων, η τιμή είναι η σημαντικότερη παράμετρος ανταγωνισμού, ιδίως στους διαύλους των ΥΜΑ. Εντούτοις, [εμπιστευτικό] (αιτιολογικές σκέψεις 904 έως 911 της προσβαλλόμενης απόφασης).
282    Αφετέρου, η Επιτροπή επισημαίνει ότι σημαντικό μέρος των πελατών της προσφεύγουσας πραγματοποιούν τις αναζητήσεις τους αποκλειστικά στην πλατφόρμα της και πραγματοποιούν αγορές χωρίς να έχουν προηγουμένως επισκεφθεί άλλες πλατφόρμες, στοιχείο το οποίο αναμένεται επίσης να ενισχύσει την ικανότητά της να πωλεί πτήσεις (αιτιολογικές σκέψεις 912 έως 916 της προσβαλλόμενης απόφασης).
283    Η Επιτροπή συνάγει εξ αυτού ότι η πράξη συγκέντρωσης θα παρέχει στην προσφεύγουσα τη δυνατότητα να δημιουργήσει ένα ταξιδιωτικό οικοσύστημα το οποίο θα αξιοποιήσει την ισχύ του εμπορικού της σήματος και την αδράνεια της πελατείας της, οικοσύστημα το οποίο εξάλλου δυσχερώς μπορεί να αναπαραχθεί από τους ανταγωνιστές της (αιτιολογικές σκέψεις 906 και 939 έως 940 της προσβαλλόμενης απόφασης).
284    Από ποσοτικής απόψεως, η Επιτροπή εκτιμά ότι η παρεμβαίνουσα βρισκόταν ήδη σε τροχιά ανάπτυξης πριν από την πράξη συγκέντρωσης (αιτιολογικές σκέψεις 801 έως 827 της προσβαλλόμενης απόφασης) και ότι η ανάπτυξη αυτή θα επιταχυνθεί κατόπιν της πράξης συγκέντρωσης (αιτιολογικές σκέψεις 840 έως 903 της προσβαλλόμενης απόφασης).
285    Αφενός, η Επιτροπή παρατηρεί ότι η παρεμβαίνουσα μπόρεσε να αυξήσει το μερίδιό της στην αγορά κατά την περίοδο μεταξύ 2019 και 2022, με αποτέλεσμα, το έτος 2022, να αποτελεί μαζί με την προσφεύγουσα τη δεύτερη σημαντικότερη επιχείρηση στην αγορά των ΔΤΠ στον τομέα των πτήσεων, με το συνδυασμένο τους μερίδιο στην εν λόγω αγορά να ανέρχεται σε [εμπιστευτικό] %, ενώ οι άλλες κύριες επιχειρήσεις της αγοράς ήταν η eDreams Odigeo [20-30]%· Trip.com [10-20] %· Lastminute [5-10] %· Kiwi [5-10] %· Kiwi [5-10] %· Travelgenio [5-10] % και Expedia [0-5] % (αιτιολογικές σκέψεις 824 έως 826 της προσβαλλόμενης απόφασης).
286    Αφετέρου, η Επιτροπή θεωρεί, βάσει εκτιμήσεων του μεγέθους της αγοράς των ΔΤΠ στον τομέα των πτήσεων εντός του ΕΟΧ για την περίοδο από το 2023 έως το 2026 και των προβλέψεων της ΣΑΣ που προσκόμισαν η προσφεύγουσα και η παρεμβαίνουσα, ότι το συνδυασμένο μερίδιο αγοράς των δύο μερών της πράξης συγκέντρωσης θα αυξηθεί, με αποτέλεσμα, το 2026, το μερίδιο αυτό να ανέλθει σε [εμπιστευτικό] % (αιτιολογικές σκέψεις 844 έως 903 της προσβαλλόμενης απόφασης).
287    Πρώτον, όσον αφορά τα επιχειρήματα με τα οποία η προσφεύγουσα αμφισβητεί τα μοναδικά χαρακτηριστικά της παρεμβαίνουσας (βλ. σκέψεις 271 και 272 ανωτέρω), επισημαίνεται ότι η Επιτροπή στηρίζει τον χαρακτηρισμό της παρεμβαίνουσας ως ιδιαίτερα σημαντικού ΔΤΠ στον τομέα των πτήσεων σε ορισμένες δηλώσεις στις οποίες προέβησαν τόσο διάφορα άλλα ΔΤΠ στον τομέα των πτήσεων στο πλαίσιο της έρευνας αγοράς όσο και η ίδια η προσφεύγουσα και η παρεμβαίνουσα σε διάφορα εσωτερικά έγγραφα (αιτιολογικές σκέψεις 829 και 838 της προσβαλλόμενης απόφασης).
288    Ορισμένοι ανταγωνιστές προέβαλαν ιδίως την «ισχύ», την «ηγετική θέση» και το «εκτενές δίκτυο άμεσων σχέσεων με τις αεροπορικές εταιρίες» της παρεμβαίνουσας, καθώς και τις «υψηλές βαθμολογίες» της σε διάφορες παραμέτρους, κυρίως την τιμή, αλλά και το εύρος της προσφοράς της και τις τεχνικές ικανότητές της (αιτιολογικές σκέψεις 829 και 830 της προσβαλλόμενης απόφασης).
289    Εξάλλου, στα προαναφερθέντα εσωτερικά έγγραφα, η παρεμβαίνουσα περιγράφεται ως «η υπ’ αριθμόν 1 πλατφόρμα πτήσεων», μνημονεύονται δε συγχρόνως η «δυναμική της στην τιμολόγηση», η οποία της εξασφαλίζει την «πρώτη θέση» στην «κίνηση δικτύου στο πλαίσιο μετα-αναζήτησης», το «καλύτερο περιεχόμενό της» και το «επιτυχημένο οικονομικό μοντέλο», ενώ η προσφεύγουσα επαινεί την παρεμβαίνουσα, την οποία θεωρεί ως «την καλύτερη στην κατηγορία της για τον συνδυασμό των πτήσεων και του βοηθητικού περιεχομένου από πολυάριθμους παρόχους», και εκτιμά ότι η πλατφόρμα της παρεμβαίνουσας υπερέχει κατά πολύ της δικής της πλατφόρμα πτήσεων [εμπιστευτικό] (αιτιολογικές σκέψεις 831 έως 839 της προσβαλλόμενης απόφασης).
290    Όπως δε ορθώς υποστηρίζει η Επιτροπή, η προσφεύγουσα δεν αμφισβήτησε τα στοιχεία αυτά με τα δικόγραφά της.
291    Επιπλέον, η Επιτροπή, απαντώντας στο επιχείρημα της προσφεύγουσας που αντλείται από τα αποτελέσματα της έρευνας αγοράς που διεξήγαγε η ίδια η Επιτροπή (βλ. σκέψη 272 ανωτέρω), επισήμανε στο υπόμνημα αντικρούσεως, χωρίς να αμφισβητηθεί από την προσφεύγουσα, ότι η προσφεύγουσα είχε παραλείψει τις απαντήσεις τεσσάρων οντοτήτων οι οποίες είχαν αρχικώς ζητήσει εμπιστευτική μεταχείριση και ότι η παρεμβαίνουσα, κατόπιν συνεκτίμησης των εν λόγω απαντήσεων, κατατασσόταν στην πρώτη θέση όσον αφορά την τιμή, στη δεύτερη θέση όσον αφορά τις τεχνικές ικανότητες και τις υπηρεσίες υποστήριξης και στην τρίτη θέση όσον αφορά το εύρος της προσφοράς.
292    Τέλος, απαντώντας στο επιχείρημα της προσφεύγουσας που αντλείται από το μερίδιο της παρεμβαίνουσας στην αγορά των ΔΤΠ στον τομέα των πτήσεων, το οποίο αποδεικνύει ότι η παρεμβαίνουσα δεν είναι η σημαντικότερη επιχείρηση στην εν λόγω αγορά (βλ. σκέψεις 270 και 271 ανωτέρω), η Επιτροπή διευκρίνισε, κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, ότι δεν στηρίχθηκε σε στατική αξιολόγηση, ήτοι στο τρέχον μερίδιο αγοράς της παρεμβαίνουσας, αλλά σε ανάλυση των προοπτικών εξέλιξης της αγοράς. Συγκεκριμένα, κατά την Επιτροπή, η πράξη συγκέντρωσης θα παρείχε στην προσφεύγουσα τη δυνατότητα να επιταχύνει την ανάπτυξη της δραστηριότητάς της ως ΔΤΠ στον τομέα των πτήσεων προκειμένου να καταστεί η σημαντικότερη επιχείρηση στον τομέα αυτόν από το 2026 (αιτιολογικές σκέψεις 841 έως 868 της προσβαλλόμενης απόφασης), ισχυρισμός τον οποίο η προσφεύγουσα δεν αμφισβήτησε με τα δικόγραφά της.
293    Δεύτερον, όσον αφορά το επιχείρημα της προσφεύγουσας ότι, κατ’ ουσίαν, το ταξιδιωτικό οικοσύστημα της δεν διαφέρει από εκείνα που ήδη διαθέτουν ή θα μπορούσαν να δημιουργήσουν οι ανταγωνιστές (βλ. σκέψη 273 ανωτέρω), διαπιστώνεται ότι ο σκοπός δημιουργίας ενός τέτοιου οικοσυστήματος, το οποίο δυσχερώς θα μπορούσε να αναπαραχθεί από τους ανταγωνιστές, μνημονεύεται σε διάφορα εσωτερικά έγγραφα και μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της [εμπιστευτικό] (αιτιολογικές σκέψεις 906, 940 και 941 της προσβαλλόμενης απόφασης).
294    Εξάλλου, κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση η Επιτροπή διευκρίνισε ότι ακριβώς η ιδιαίτερα σημαίνουσα ξενοδοχειακή συνιστώσα καθιστούσε δυσχερές να αναπαραχθεί το ταξιδιωτικό οικοσύστημα της προσφεύγουσας από άλλα ΔΤΠ. Αντιθέτως, δεδομένου ότι τα ταξιδιωτικά οικοσυστήματα των ανταγωνιστών που μνημονεύει συναφώς η προσφεύγουσα είναι κυρίως ΔΤΠ στον τομέα των πτήσεων και αποτελούν ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα μόνον όσον αφορά τη δευτερεύουσα δραστηριότητά τους, τα εν λόγω οικοσυστήματα περιλάμβαναν μια συγκριτικά σημαντική συνιστώσα πτήσεων και μια συγκριτικά ήσσονος σημασίας ξενοδοχειακή συνιστώσα. Μολονότι η Επιτροπή απέδειξε, χωρίς να αμφισβητηθεί από την προσφεύγουσα, ότι η προσφεύγουσα θα ήταν σε θέση να ενισχύσει τη θέση της στην αγορά των ΔΤΠ στον τομέα των πτήσεων στο ίδιο επίπεδο ή ακόμη και σε μεγαλύτερο από εκείνο των ανταγωνιστών της (βλ. σκέψεις 284 έως 292 ανωτέρω), ήταν ελάχιστα πιθανό να μπορέσουν οι εν λόγω ανταγωνιστές να επιτύχουν το ίδιο στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα, δεδομένης της δεσπόζουσας θέσης της προσφεύγουσας στην αγορά αυτή.
295    Κατά συνέπεια, πρέπει να απορριφθεί το επιχείρημα με το οποίο η προσφεύγουσα αμφισβητεί το ότι το ταξιδιωτικό οικοσύστημά της δυσχερώς μπορεί να αναπαραχθεί από τους ανταγωνιστές της.
296    Τρίτον, όσον αφορά το επιχείρημα της προσφεύγουσας ότι τα εμπορικά σήματα των ανταγωνιστικών ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα είναι εξίσου ισχυρά με το δικό της (βλ. σκέψη 274 ανωτέρω), διαπιστώνεται ότι η Επιτροπή αναφέρθηκε μόνο στην ισχύ του σήματος της προσφεύγουσας προκειμένου να τονίσει μια συνέργεια την οποία η προσφεύγουσα θα μπορούσε να επιτύχει με την ενσωμάτωση της υπηρεσίας προσφοράς πτήσεων της παρεμβαίνουσας στην πλατφόρμα της. Ειδικότερα, η ισχύς του εμπορικού σήματος της προσφεύγουσας της παρέχει τη δυνατότητα να αυξήσει τις πωλήσεις αεροπορικών εισιτηρίων [εμπιστευτικό] (βλ. σκέψη 281 ανωτέρω). Εξάλλου, η ενδεχόμενη ισχύς των άλλων εμπορικών σημάτων δεν μπορεί να κλονίσει τη διαπίστωση αυτή.
297    Τέταρτον, όσον αφορά το επιχείρημα της προσφεύγουσας ότι η σημασία που έχει για αυτήν η απόκτηση της κυριότητας της υπηρεσίας προσφοράς πτήσεων της παρεμβαίνουσας θα έπρεπε να αντικατοπτρίζεται στην αύξηση του αριθμού των ξενοδοχειακών πελατών και, κατά συνέπεια, στην ενίσχυση του μεριδίου της στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα (βλ. σκέψη 275 ανωτέρω), πρέπει να υπομνησθεί ότι δεν αμφισβητείται ότι η πράξη συγκέντρωσης παρέχει στην προσφεύγουσα τη δυνατότητα να βελτιστοποιήσει τη δραστηριότητά της στον τομέα των πτήσεων και να επιταχύνει την ανάπτυξή της.
298    Πράγματι, ακόμη και αν η προσφεύγουσα, στην περίπτωση του αντίστροφου σεναρίου, χρησιμοποιούσε, τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα, και την υπηρεσία προσφοράς πτήσεων της παρεμβαίνουσας βάσει συμφωνίας εμπορικής συνεργασίας (βλ. σκέψεις 120 έως 122 ανωτέρω), υπενθυμίζεται ότι η συμφωνία για το στάδιο 2 περιλαμβάνει σειρά περιορισμών που οριοθετούν τη δυνατότητα της προσφεύγουσας να εκμεταλλευθεί το πλήρες δυναμικό της οικείας προσφοράς πτήσεων αλλά οι οποίοι δεν θα υφίσταντο πλέον αν πραγματοποιούνταν η πράξη συγκέντρωσης. Βάσει της εν λόγω συμφωνίας, [εμπιστευτικό] (αιτιολογικές σκέψεις 681 έως 684 της προσβαλλόμενης απόφασης).
299    Συνεπώς, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η πράξη συγκέντρωσης θα παρείχε στην προσφεύγουσα τη δυνατότητα να βελτιστοποιήσει και να ενισχύσει τη δραστηριότητά της όσον αφορά τις πτήσεις κατά τον ταχύτερο και αποτελεσματικότερο τρόπο, αποκτώντας την επιλεγείσα από αυτήν υπηρεσία προσφοράς πτήσεων, και να προωθήσει την ξενοδοχειακή της δραστηριότητα, με την αύξηση των διασταυρούμενων πωλήσεων δωματίων ξενοδοχείου μέσω κρατήσεων πτήσεων, ενώ συγχρόνως θα ενίσχυε την αφοσίωση των ξενοδοχειακών πελατών της, περιλαμβανομένων των πελατών υψηλής αξίας.
300    Κατά συνέπεια, πρέπει να απορριφθούν τα επιχειρήματα της προσφεύγουσας και της παρεμβαίνουσας με τα οποία αμφισβητούν τα μοναδικά χαρακτηριστικά της παρεμβαίνουσας και το ταξιδιωτικό οικοσύστημα που θα μπορούσε να δημιουργήσει η προσφεύγουσα με την απόκτηση της παρεμβαίνουσας.
3.      Επί της τρίτης αιτίασης, με την οποία η προσφεύγουσα αμφισβητεί τους υπολογισμούς σχετικά με την ενίσχυση του μεριδίου της στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα κατόπιν της πράξης συγκέντρωσης
301    Με το δεύτερο σκέλος του τρίτου λόγου ακυρώσεως (σημεία 147 έως 155 και 165 έως 177 του δικογράφου της προσφυγής), η προσφεύγουσα προβάλλει διάφορα σφάλματα στα οποία φέρεται να υπέπεσε η Επιτροπή κατά τους υπολογισμούς της σχετικά με την ενίσχυση του μεριδίου της στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα κατόπιν της πράξης συγκέντρωσης. Ειδικότερα, ενώ σύμφωνα με την Επιτροπή η ενίσχυση αυτή θα μπορούσε να ανέλθει σε [0-5] % (βλ. σκέψη 52 ανωτέρω), η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι αυτή περιορίζεται σε λίγα δέκατα της μονάδας.
302    Στο πλαίσιο αυτό, η προσφεύγουσα επικαλείται διάφορα σφάλματα στα οποία φέρεται να υπέπεσε η Επιτροπή στο πλαίσιο της εφαρμογής της μεθόδου του τροποποιημένου ΜΑ και της μεθόδου του γραφήματος 123. Ειδικότερα, αμφισβητεί, πρώτον, τη συνεκτίμηση, στους υπολογισμούς, των κερδών από τις συνδυασμένες πωλήσεις δωματίων ξενοδοχείου και ταξιδιωτικών υπηρεσιών εξαιρουμένων των πτήσεων, δεύτερον, τον υπολογισμό του αριθμού των επιπλέον διανυκτερεύσεων που θα είχε κατόπιν της πράξης συγκέντρωσης, τρίτον, τη μετατροπή του εν λόγω αριθμού σε ευρώ και τη διαίρεση του προκύπτοντος ποσού με το μέγεθος της αγοράς των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα και, τέταρτον, τη χρήση αντίστροφου σεναρίου «μηδενικών πτήσεων» ως σημείου αφετηρίας για τους υπολογισμούς.
α)      Επί του πρώτου φερόμενου σφάλματος, σχετικά με τη συνεκτίμηση των κερδών από τις συνδυασμένες πωλήσεις δωματίων ξενοδοχείου και άλλων ταξιδιωτικών υπηρεσιών εξαιρουμένων των πτήσεων
303    Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή εσφαλμένως έλαβε υπόψη τις περιπτώσεις κατά τις οποίες πωλούσε ταυτόχρονα δωμάτιο ξενοδοχείου με άλλη ταξιδιωτική υπηρεσία, όπως υπηρεσία μεταφοράς με ταξί ή ενοικίαση αυτοκινήτου, δεδομένου ότι οι υπηρεσίες αυτές δεν προσφέρονται από την προσφεύγουσα και ότι η πράξη συγκέντρωσης, ως εκ τούτου, δεν τις αφορούσε. Συγκεκριμένα, από ετών, η προσφεύγουσα πραγματοποιεί τέτοιες συνδυασμένες πωλήσεις και οι πωλήσεις αυτές συνεχίζονται ανεξαρτήτως του αν προσφέρει ή όχι πτήσεις.
304    Η Επιτροπή αντικρούει τα επιχειρήματα της προσφεύγουσας.
305    Πρώτον, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι, δεδομένου ότι η ανάπτυξη προσφοράς πτήσεων αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της στρατηγικής του συνδεδεμένου ταξιδιού, η βελτιστοποίηση της εν λόγω στρατηγικής αποτελεί το κύριο αντικείμενο της πράξης συγκέντρωσης. Δεδομένου ότι, ελλείψει τέτοιας προσφοράς, δεν θα υπήρχε συνδεδεμένο ταξίδι, οι κρατήσεις δωματίων ξενοδοχείου και άλλων ταξιδιωτικών υπηρεσιών δεν θα αυξάνονταν λόγω των ταυτόχρονων αποτελεσμάτων της «Value Leadership» (ηγετικής θέσης ως προς τις υπηρεσίες και τις τιμές) και των «Halo Effects» (θετικής προκατάληψης υπέρ ενός εμπορικού σήματος). Επομένως, η προσθήκη πτήσεων παρέχει τη δυνατότητα στα εν λόγω αποτελέσματα να επηρεάσουν όλες τις κρατήσεις δωματίων ξενοδοχείου της προσφεύγουσας που απορρέουν από τη στρατηγική του συνδεδεμένου ταξιδιού, ενισχύοντας την αφοσίωση των πελατών και αυξάνοντας το ύψος των ως άνω κρατήσεων.
306    Η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι οι πτήσεις συνδέονται, άμεσα ή έμμεσα, με οποιαδήποτε αύξηση των πωλήσεων δωματίων ξενοδοχείου από την προσφεύγουσα που απορρέει από την οικεία στρατηγική του συνδεδεμένου ταξιδιού, ακόμη και από τις συνδυασμένες πωλήσεις δωματίων ξενοδοχείου και άλλων ταξιδιωτικών υπηρεσιών εξαιρουμένων των πτήσεων.
307    Δεύτερον, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι οι πτήσεις έχουν σημαντικότερο αντίκτυπο στις κρατήσεις δωματίων ξενοδοχείου σε σχέση με άλλες ταξιδιωτικές υπηρεσίες, όπως οι υπηρεσίες μεταφοράς με ταξί ή ενοικίασης αυτοκινήτων. Συγκεκριμένα, τέτοιες ταξιδιωτικές υπηρεσίες έχουν περιορισμένες δυνατότητες προσέλκυσης πελατών σε πλατφόρμα ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα, σε αντίθεση με τις πτήσεις που αντιπροσωπεύουν για το [εμπιστευτικό] % των ταξιδιωτών το πρώτο προϊόν στη διαδικασία κράτησης ενός ταξιδιού και αποτελούν την ταξιδιωτική υπηρεσία ως προς την οποία είναι πιθανότερο να γίνει κράτηση διαδικτυακά για το ίδιο ταξίδι μαζί με κατάλυμα, μάλιστα δε στον ίδιο ιστότοπο με το κατάλυμα.
308    Τρίτον, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι η προσφεύγουσα δεν προσκόμισε κανένα στοιχείο που να αποδεικνύει ότι οι αιφνίδιες αυξήσεις των πωλήσεων δωματίων ξενοδοχείου το 2023 και το 2025 απέρρεαν από τα κέρδη που προέκυψαν από τις συνδυασμένες πωλήσεις δωματίων ξενοδοχείου και ταξιδιωτικών υπηρεσιών εξαιρουμένων των πτήσεων, λαμβανομένου υπόψη του ότι η συνδυασμένη πώληση δωματίων ξενοδοχείου και υπηρεσιών μεταφοράς με ταξί ή ενοικίασης αυτοκινήτων υφίστατο για μεγάλο χρονικό διάστημα πριν από την πράξη συγκέντρωσης.
309    Συναφώς, πρώτον, υπενθυμίζεται ότι το συνδεδεμένο ταξίδι, δηλαδή η συνδυασμένη πώληση περισσότερων ταξιδιωτικών υπηρεσιών, αποσκοπεί μεταξύ άλλων στην αύξηση του αριθμού των κρατήσεων δωματίων ξενοδοχείου στην πλατφόρμα της προσφεύγουσας. Διαπιστώνεται όμως ότι η επιχειρηματολογία της Επιτροπής εκκινεί από την εσφαλμένη παραδοχή ότι, αν δεν υφίστατο η πράξη συγκέντρωσης, η προσφεύγουσα δεν θα προσέφερε κανένα συνδεδεμένο ταξίδι.
310    Ειδικότερα, αφενός, όπως διαπιστώθηκε στις σκέψεις 119 έως 121 ανωτέρω, οι διάδικοι δεν αμφισβητούν ότι, ανεξαρτήτως του αντίστροφου σεναρίου που θα γίνει δεκτό, η προσφεύγουσα διαθέτει επίσης προσφορά πτήσεων που διαδραματίζει κεντρικό ρόλο στη στρατηγική της σχετικά με το συνδεδεμένο ταξίδι.
311    Αφετέρου, διαπιστώνεται ότι η προσφεύγουσα επισήμανε ότι, πριν ακόμη αρχίσει να προσφέρει πτήσεις, πραγματοποιούσε ήδη συνδυασμένες πωλήσεις δωματίων ξενοδοχείου και ταξιδιωτικών υπηρεσιών εξαιρουμένων των πτήσεων και ότι οι πωλήσεις αυτές θα συνεχιστούν ανεξαρτήτως του αν προσφέρει ή όχι πτήσεις, πράγμα το οποίο δεν αμφισβήτησε η Επιτροπή.
312    Στο πλαίσιο αυτό, διαπιστώνεται ότι η περίσταση ότι οι πτήσεις διαδραματίζουν κεντρικό ρόλο στη στρατηγική του συνδεδεμένου ταξιδιού της προσφεύγουσας και ότι οι υπηρεσίες μεταφοράς με ταξί και ενοικίασης αυτοκινήτων αποτελούν επίσης μέρος της στρατηγικής αυτής δεν συνεπάγεται ότι κάθε κράτηση δωματίου ξενοδοχείου σε συνδυασμό με μια τέτοια υπηρεσία μπορεί να αποδοθεί στην ύπαρξη προσφοράς πτήσεων στην πλατφόρμα της προσφεύγουσας. Πράγματι, όπως επισήμανε η Επιτροπή χωρίς να αμφισβητηθεί από την Επιτροπή, αν ένας χρήστης περιορίζεται στην κράτηση δωματίου ξενοδοχείου σε συνδυασμό με υπηρεσίες ταξί ή ενοικίαση αυτοκινήτου, έχει πραγματοποιήσει κράτηση συνδεδεμένου ταξιδιού χωρίς πτήση.
313    Τέλος, ακόμη και αν υποτεθεί ότι, όπως υποστηρίζει η Επιτροπή, άλλες ταξιδιωτικές υπηρεσίες, όπως η μεταφορά με ταξί ή η ενοικίαση αυτοκινήτων, έχουν περιορισμένες δυνατότητες προσέλκυσης πελατών προς πλατφόρμα ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα, τούτο δεν αποδεικνύει ότι κάθε πελάτης που πραγματοποίησε κράτηση μιας τέτοιας υπηρεσίας σε συνδυασμό με δωμάτιο ξενοδοχείου επέλεξε την πλατφόρμα της προσφεύγουσας λόγω της προσφοράς πτήσεων σε αυτήν.
314    Κατά συνέπεια, πρέπει να απορριφθεί το επιχείρημα της Επιτροπής ότι όλες οι κρατήσεις δωματίων ξενοδοχείου που αποτελούν μέρος συνδεδεμένου ταξιδιού, ακόμη και εκείνες που δεν περιλαμβάνουν πτήση, πρέπει να αποδοθούν στην πράξη συγκέντρωσης.
315    Δεύτερον, διαπιστώνεται ότι, όπως υποστήριξε η προσφεύγουσα χωρίς να αμφισβητηθεί από την Επιτροπή, ο αντίκτυπος της στρατηγικής του συνδεδεμένου ταξιδιού της προσφεύγουσας στην ξενοδοχειακή της δραστηριότητα δεν εκδηλώνεται αποκλειστικά με διασταυρούμενες πωλήσεις, δηλαδή με την πώληση ταξιδιωτικής υπηρεσίας, όπως δωματίου ξενοδοχείου, σε πελάτη ο οποίος μόλις αγόρασε άλλη ταξιδιωτική υπηρεσία, όπως πτήση, στην ίδια πλατφόρμα. Πράγματι, ο αντίκτυπος αυτός μπορεί επίσης να εκδηλωθεί μέσω της «Value Leadership», η οποίο αναφέρεται στη μεγαλύτερη πιθανότητα ένας πελάτης να προχωρήσει σε κράτηση καταλύματος όταν αυτό προσφέρεται με έκπτωση η οποία αφορά οποιαδήποτε άλλη ταξιδιωτική υπηρεσία προσφερόμενη στην πλατφόρμα της προσφεύγουσας, και από τα «Halo Effects», τα οποία αφορούν, στο πλαίσιο αυτό, την εκτιμώμενη μείωση του ποσοστού ακύρωσης και την αύξηση του ποσοστού εκ νέου χρήσης από πελάτη ο οποίος πραγματοποίησε κράτηση διαφόρων υπηρεσιών για συγκεκριμένο ταξίδι.
316    Αφενός, όσον αφορά τη «Value Leadership», η προσφεύγουσα διευκρίνισε, χωρίς να αμφισβητηθεί από την Επιτροπή, ότι το αποτέλεσμα αυτό επερχόταν όταν σε πελάτη που βρισκόταν στην πλατφόρμα της και σχεδίαζε να πραγματοποιήσει κράτηση δωματίου ξενοδοχείου προσφερόταν άλλη ταξιδιωτική υπηρεσία, όπως η μεταφορά με ταξί ή η ενοικίαση αυτοκινήτου, σε μειωμένη τιμή ή ακόμη και δωρεάν, προκειμένου να παρακινηθεί να ολοκληρώσει την κράτηση. Στην περίπτωση αυτή, ο πελάτης προσελκύεται από το δωμάτιο ξενοδοχείου και όχι από την προσφορά πτήσεων.
317    Συναφώς, διαπιστώνεται ότι από τους πίνακες 20 και 21 της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι η συντριπτική πλειονότητα, ήτοι το [εμπιστευτικό] %, των πωλήσεων δωματίων ξενοδοχείου που συνδέονταν με τα αποτελέσματα της «Value Leadership» αφορούσαν συνδυασμένες πωλήσεις δωματίων ξενοδοχείου και άλλων ταξιδιωτικών υπηρεσιών εξαιρουμένων των πτήσεων.
318    Πράγματι, όπως επισήμανε η προσφεύγουσα χωρίς να αμφισβητηθεί από την Επιτροπή, η μεταφορά με ταξί ή η ενοικίαση αυτοκινήτου έχει σαφή απτή αξία με περιορισμένη δέσμευση (διότι τούτο δεν γίνεται αντιληπτό ως σημαντική απόφαση για το ταξίδι) και η προσφεύγουσα διαθέτει επαρκές περιθώριο κέρδους επί του προϊόντος της ξενοδοχειακής διαμονής, το οποίο είναι το πρώτο προϊόν για το οποίο γίνεται κράτηση, προκειμένου να χρηματοδοτήσει το κόστος της μεταφοράς με ταξί ή της ενοικίασης αυτοκινήτου.
319    Αντιθέτως, όπως υποστήριξε η προσφεύγουσα χωρίς να αμφισβητηθεί από την Επιτροπή, ο αριθμός των πτήσεων που πωλούνται χάρη στη «Value Leadership» είναι πολύ περιορισμένος, δεδομένου ότι οι πελάτες πραγματοποιούν κατά κανόνα κράτηση πτήσεων σε χρονικό σημείο διαφορετικό από εκείνο κατά το οποίο πραγματοποιούν κράτηση ξενοδοχείου, ότι το πράττουν συχνά μέσω διαφορετικού διαύλου και ότι θεωρούν ότι οι πτήσεις αποτελούν πολύ πιο δύσκολη και δαπανηρή αγορά, η οποία δικαιολογεί την προσεκτική σύγκριση των προσφορών που προέρχονται από διαφορετικούς παρόχους.
320    Αφετέρου, όσον αφορά τα «Halo Effects», η προσφεύγουσα εξήγησε, χωρίς να αμφισβητηθεί από την Επιτροπή, ότι τα αποτελέσματα αυτά αφορούσαν τον ενισχυμένο «ελκυστικό χαρακτήρα», καθόσον ένας πελάτης ο οποίος είχε αγοράσει στην πλατφόρμα διάφορες υπηρεσίες για συγκεκριμένο ταξίδι, όπως πτήση και δωμάτιο ξενοδοχείου ή δωμάτιο ξενοδοχείου και μεταφορά με ταξί ή ενοικίαση αυτοκινήτου, ήταν λιγότερο πιθανό να ακυρώσει την κράτηση και περισσότερο πιθανό να πραγματοποιήσει νέα κράτηση στην ίδια πλατφόρμα.
321    Συναφώς, από τους πίνακες 20 και 21 της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι η συντριπτική πλειονότητα, ήτοι το [εμπιστευτικό] %, των πωλήσεων δωματίων ξενοδοχείου που συνδέονταν με τα «Halo Effects» αφορούσαν συνδυασμένες πωλήσεις δωματίων ξενοδοχείου και ταξιδιωτικών υπηρεσιών εξαιρουμένων των πτήσεων και, ως εκ τούτου, τα «Halo Effects» που μπορούν να αποδοθούν στις πτήσεις είναι περιορισμένα.
322    Κατά συνέπεια, εσφαλμένως η Επιτροπή έκρινε ότι όλες οι κρατήσεις δωματίων ξενοδοχείου που συνδέονταν με τα αποτελέσματα της «Value Leadership» και των «Halo Effects» οφείλονταν στην προσφορά πτήσεων στην πλατφόρμα της προσφεύγουσας και, ως εκ τούτου, στην πράξη συγκέντρωσης.
323    Τρίτον, πρέπει να απορριφθεί το επιχείρημα της Επιτροπής ότι η χρονική σύμπτωση μεταξύ της ανάπτυξης της προσφοράς πτήσεων από την προσφεύγουσα και της αιφνίδιας αύξησης του αριθμού των κρατήσεων δωματίων ξενοδοχείου που συνδέονται με τα αποτελέσματα της «Value Leadership» και τα «Halo Effects» υποδηλώνουν αιτιώδη συνάφεια μεταξύ τους.
324    Συγκεκριμένα, η προσφεύγουσα επισήμανε κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, χωρίς να αμφισβητηθεί από την Επιτροπή, ότι η αύξηση αυτή οφειλόταν κυρίως στην ανάκαμψη της αγοράς μετά την πανδημία της νόσου COVID‑19 και στην αύξηση του αριθμού των κρατήσεων ταξί και της ενοικίασης αυτοκινήτων που συνδέονταν με την κράτηση δωματίων ξενοδοχείου, όπως αυτό αποτυπώνεται στα αριθμητικά στοιχεία σχετικά με τα αποτελέσματα της «Value Leadership» και τα «Halo Effects», τα οποία η Επιτροπή παρέθεσε στους πίνακες 20 και 21 της προσβαλλόμενης απόφασης.
325    Κατόπιν των προεκτεθέντων, συνάγεται ότι τα επιχειρήματα που προέβαλε η Επιτροπή δεν είναι ικανά να αποδείξουν την ύπαρξη αιτιώδους συνάφειας μεταξύ της πράξης συγκέντρωσης και των πρόσθετων κρατήσεων δωματίων ξενοδοχείου που δεν συνδέονται άμεσα με τις πτήσεις και, ως εκ τούτου, οι εν λόγω κρατήσεις πρέπει να αποκλειστούν από τους υπολογισμούς της ενίσχυσης του μεριδίου της προσφεύγουσας στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα.
326    Κατά συνέπεια, πρέπει να μη συνεκτιμηθούν τα ποσοστά που υπολόγισε η Επιτροπή και τα οποία λαμβάνουν υπόψη τα κέρδη που προκύπτουν από τις συνδυασμένες πωλήσεις ξενοδοχείων και ταξιδιωτικών υπηρεσιών πλην των πτήσεων, ήτοι το ποσοστό [0-5] % που έγινε δεκτό στη μέθοδο του τροποποιημένου MΑ και το ποσοστό [0-5] % που έγινε δεκτό στη μέθοδο του γραφήματος 123.
β)      Επί του δεύτερου φερόμενου σφάλματος, σχετικά με τον υπολογισμό του αριθμού των διανυκτερεύσεων που θα είχε η προσφεύγουσα κατόπιν της πράξης συγκέντρωσης
327    Συναφώς, υπενθυμίζεται ότι, στο πλαίσιο της μεθόδου του τροποποιημένου ΜΑ, η ενίσχυση του μεριδίου της προσφεύγουσας στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα, η οποία θα προέκυπτε από τις συνδυασμένες πωλήσεις δωματίων ξενοδοχείου και πτήσεων, υπολογίστηκε από την Επιτροπή σε οκτώ στάδια, εκ των οποίων τα πρώτα έξι αφορούσαν τον υπολογισμό του αριθμού διανυκτερεύσεων που θα είχε η προσφεύγουσα κατόπιν της πράξης συγκέντρωσης και τα δύο τελευταία συνίσταντο στη μετατροπή του αριθμού αυτού σε ευρώ (ΣΑΣ) και στη διαίρεση του προκύπτοντος ποσού με το μέγεθος της αγοράς, εκπεφρασμένο επίσης σε ευρώ (ΣΑΣ).
328    Πρώτον, ως σημείο αφετηρίας, η Επιτροπή αφαίρεσε από το ΜΑ τον αριθμό των συναλλαγών σχετικά με πτήσεις που είναι διαθέσιμες για διασταυρούμενη πώληση, ο οποίος εκτιμήθηκε για το 2025 σε [εμπιστευτικό], εκ των οποίων [εμπιστευτικό] αφορούσαν τον ΕΟΧ (πίνακας 19 στην αιτιολογική σκέψη 1043 της προσβαλλόμενης απόφασης).
329    Δεδομένου όμως ότι, αφενός, ο ως άνω αριθμός χρονολογείται από τον Νοέμβριο του 2021, ήτοι τον χρόνο κατάρτισης του ΜΑ, και, αφετέρου, η δικογραφία περιέχει πιο πρόσφατη εκτίμηση από τον Μάιο του 2022, η Επιτροπή προσάρμοσε τον εν λόγω αριθμό ώστε να αντικατοπτρίζει την τελευταία αυτή εκτίμηση. Προς τούτο, η Επιτροπή εφάρμοσε προσαύξηση [εμπιστευτικό] στον αριθμό [εμπιστευτικό], γεγονός που οδήγησε σε έναν εκτιμώμενο αριθμό συναλλαγών πτήσεων διαθέσιμων για διασταυρούμενη πώληση στον ΕΟΧ ύψους [εμπιστευτικό] (αιτιολογική σκέψη 1043, στοιχείο iii, της προσβαλλόμενης απόφασης).
330    Δεύτερον, στον αριθμό που προέκυψε από το πρώτο στάδιο εφαρμόστηκε ποσοστό σύνδεσης. Όπως επισημαίνεται στην υποσημείωση 794 της σελίδας 143 της προσβαλλόμενης απόφασης, το ποσοστό αυτό αντικατοπτρίζει το μερίδιο των πελατών οι οποίοι, αφού αγοράσουν ένα προϊόν (για παράδειγμα, αεροπορικό εισιτήριο), αγοράζουν (ή «συνδέουν») ένα πρόσθετο προϊόν (για παράδειγμα, δωμάτιο ξενοδοχείου). Για τον σκοπό αυτό, η Επιτροπή εφάρμοσε το ποσοστό [εμπιστευτικό] που χρησιμοποίησε η προσφεύγουσα στο ΜΑ (αιτιολογική σκέψη 1046 της προσβαλλόμενης απόφασης), με αποτέλεσμα ο εκτιμώμενος αριθμός διασταυρούμενων πωλήσεων καταλυμάτων μέσω κρατήσεων πτήσεων στον ΕΟΧ να ανέρχεται σε [εμπιστευτικό].
331    Τρίτον, στον αριθμό που προέκυψε από το δεύτερο στάδιο, εφαρμόστηκε ποσοστό «κανιβαλισμού», το οποίο αντικατοπτρίζει τον αριθμό των χρηστών που πραγματοποιούν κράτηση καταλύματος στο πλαίσιο διασταυρούμενης πώλησης μέσω κρατήσεων πτήσεων, αλλά οι οποίοι θα προέβαιναν σε κράτηση καταλύματος στην προσφεύγουσα ακόμη και αν αυτή δεν προσέφερε πτήσεις, με αποτέλεσμα οι εν λόγω κρατήσεις να «κανιβαλίζουν» μέρος των κρατήσεων οι οποίες, εν πάση περιπτώσει, θα πραγματοποιούνταν στην προσφεύγουσα. Στο εν λόγω πλαίσιο, η Επιτροπή εφάρμοσε το ποσοστό [εμπιστευτικό] % που χρησιμοποίησε η προσφεύγουσα στο ΜΑ (αιτιολογική σκέψη 1047 της προσβαλλόμενης απόφασης), με αποτέλεσμα ο εκτιμώμενος αριθμός διασταυρούμενων πωλήσεων καταλυμάτων μέσω κρατήσεων πτήσεων να ανέρχεται σε [εμπιστευτικό], δηλαδή [εμπιστευτικό] % του [εμπιστευτικό].
332    Τέταρτον, ο αριθμός που προέκυψε από το τρίτο στάδιο πολλαπλασιάστηκε με τον μέσο αριθμό διανυκτερεύσεων ανά συναλλαγή (ήτοι τον αριθμό διανυκτερεύσεων για τις οποίες γίνεται κράτηση καταλύματος σε μία μόνο συναλλαγή), προκειμένου να υπολογιστεί ο συνολικός αριθμός διανυκτερεύσεων σε κατάλυμα το οποίο η προσφεύγουσα θα ήταν σε θέση να πωλήσει στους πελάτες της. Προς τούτο, η Επιτροπή έλαβε υπόψη τον αριθμό [εμπιστευτικό] τον οποίο χρησιμοποίησε η προσφεύγουσα στο ΜΑ, με αποτέλεσμα ο αριθμός των πρόσθετων διανυκτερεύσεων που προκύπτουν από τις διασταυρούμενες πωλήσεις μέσω κρατήσεων πτήσεων να ανέρχεται συνολικά σε [εμπιστευτικό] (αιτιολογική σκέψη 1049 της προσβαλλόμενης απόφασης).
333    Πέμπτον, στον αριθμό που προέκυψε από το τέταρτο στάδιο, η Επιτροπή προσέθεσε το μέρος της «Value Leadership» και των «Halo Effects» που συνδέεται άμεσα με τις πτήσεις και το οποίο αντιπροσωπεύει [εμπιστευτικό] διανυκτερεύσεις για τις οποίες έχει γίνει κράτηση σε κατάλυμα. Εξ αυτού προκύπτει συνολικός αριθμός διανυκτερεύσεων που κρατούνται σε κατάλυμα [εμπιστευτικό] (αιτιολογικές σκέψεις 1050 και 1058 της προσβαλλόμενης απόφασης).
334    Έκτον, δεδομένου ότι ο αριθμός διανυκτερεύσεων που προέκυψε από το πέμπτο στάδιο περιλάμβανε και άλλα είδη καταλυμάτων πέραν ξενοδοχείων, όπως οι ιδιωτικές κατοικίες, ο εν λόγω αριθμός μειώθηκε. Για τον σκοπό αυτό, η Επιτροπή υπέθεσε ότι το [εμπιστευτικό] % των επίμαχων διανυκτερεύσεων αφορούσαν ξενοδοχεία, στοιχείο το οποίο είχε ως αποτέλεσμα συνολικό αριθμό [εμπιστευτικό] διανυκτερεύσεων σε ξενοδοχείο (αιτιολογικές σκέψεις 1051 και 1059 της προσβαλλόμενης απόφασης).
335    Συναφώς, η προσφεύγουσα αμφισβητεί, καταρχάς, στο πλαίσιο της μεθόδου του τροποποιημένου MEO, την αύξηση κατά [εμπιστευτικό] % του εκτιμώμενου αριθμού των συναλλαγών πτήσεων που είναι διαθέσιμες για διασταυρούμενη πώληση, εν συνεχεία, στο πλαίσιο της εν λόγω μεθόδου, τη χρήση ποσοστού «κανιβαλισμού» ύψους [εμπιστευτικό] % και, τέλος, στο πλαίσιο της μεθόδου του γραφήματος 123, τη φερόμενη παράλειψη εφαρμογής οιουδήποτε ποσοστού κανιβαλισμού.
1)      Επί της αύξησης κατά [εμπιστευτικό] % του αριθμού των συναλλαγών πτήσεων που είναι διαθέσιμες για διασταυρούμενη πώληση στο πλαίσιο της μεθόδου του τροποποιημένου ΜΑ
336    Η προσφεύγουσα αμφισβητεί την αύξηση κατά [εμπιστευτικό] % που εφάρμοσε η Επιτροπή, στο πλαίσιο της μεθόδου του τροποποιημένου ΜΑ, στον εκτιμώμενο αριθμό των αντληθεισών από το ΜΑ συναλλαγών πτήσεων που είναι διαθέσιμες για διασταυρούμενη πώληση (βλ. σκέψη 329 ανωτέρω).
337    Ειδικότερα, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι οι προβλέψεις που περιλαμβάνονται σε ένα από τα εσωτερικά της έγγραφα που μνημονεύονται στο γράφημα 119 της προσβαλλόμενης απόφασης (αιτιολογικές σκέψεις 1043 και 1044), στις οποίες στηρίζεται το ποσοστό αυτό [εμπιστευτικό] % αύξησης βασίζεται, [εμπιστευτικό]. Τούτο επιβεβαιώνεται από τον προϋπολογισμό πτήσεων της προσφεύγουσας για το έτος 2023, ο οποίος εξετάστηκε και εγκρίθηκε από τη διευθύνουσα ομάδα και το διοικητικό συμβούλιο της προσφεύγουσας και ο οποίος περιλαμβάνει εκτιμήσεις συναλλαγών πτήσεων πολύ πιο ρεαλιστικές από εκείνες του γραφήματος 119. Αντιθέτως, οι προβλέψεις στις οποίες στηρίχθηκε η αύξηση κατά [εμπιστευτικό] % δεν περιλήφθησαν στον προϋπολογισμό πτήσεων της προσφεύγουσας για το έτος 2023.
338    Η Επιτροπή αμφισβητεί την επιχειρηματολογία της προσφεύγουσας.
339    Στο πλαίσιο αυτό, διαπιστώνεται ότι, αφενός, με τα δικόγραφά της, η προσφεύγουσα δεν απέδειξε ούτε τεκμηρίωσε περαιτέρω την προβαλλόμενη έλλειψη εσωτερικής συναίνεσης και αποδοχής των εν λόγω προβλέψεων από τη διευθύνουσα ομάδα της καθώς και από το διοικητικό της συμβούλιο και, αφετέρου, η έλλειψη αυτή δεν αρκεί για να θέσει υπό αμφισβήτηση την αξιοπιστία τους.
340    Επιπλέον, επισημαίνεται ότι η αναφορά της προσφεύγουσας στον προϋπολογισμό πτήσεων της για το έτος 2023 είναι ασαφής και δεν καθιστά δυνατό τον προσδιορισμό των στοιχείων του εν λόγω προϋπολογισμού που έρχονται σε αντίθεση με τις προβλέψεις που παρουσιάζονται στο γράφημα 119 της προσβαλλόμενης απόφασης. Πράγματι, δύο από τα τέσσερα αποδεικτικά στοιχεία που προσκόμισε η προσφεύγουσα στο πλαίσιο αυτό, δηλαδή η απάντηση στο υπ’ αριθ. 6 αίτημα παροχής πληροφοριών της Επιτροπής (σημείο 31.1, στοιχείο ii) και η απάντηση στο υπ’ αριθ. 17 αίτημα παροχής πληροφοριών της Επιτροπής (σημεία 3.1 έως 3.3), παραπέμπουν σε [εμπιστευτικό], ενώ τα δύο άλλα αποδεικτικά στοιχεία, δηλαδή η από 23ης Ιουνίου 2023 απάντηση στην κοινοποίηση αιτιάσεων (σημείο 3.3.4.3), και η από 7ης Αυγούστου 2023 απάντηση στη δεύτερη έκθεση πραγματικών περιστατικών (σ. 45), περιέχουν μόνο γενικούς ισχυρισμούς εκ μέρους της προσφεύγουσας, οι οποίοι είναι παρόμοιοι με εκείνους που διατυπώθηκαν στο δικόγραφο της προσφυγής και μνημονεύονται στη σκέψη 337 ανωτέρω, στερούνται δε ακρίβειας.
341    Εξάλλου, η Επιτροπή επισήμανε, χωρίς να αμφισβητηθεί από την προσφεύγουσα, ότι οι προβλέψεις στις οποίες βασίστηκε η αύξηση κατά [εμπιστευτικό] % δεν είχαν θεωρητικό χαρακτήρα, αλλά αποτελούσαν μέρος του «Go-to-Market model» (στο εξής: μοντέλο GTM), ενός προτύπου εμπορίας που είχε καταρτίσει η προσφεύγουσα τον Μάιο του 2022 εν όψει της ενσωμάτωσης των δραστηριοτήτων της παρεμβαίνουσας στις δικές της δραστηριότητες (αιτιολογικές σκέψεις 889 έως 896 της προσβαλλόμενης απόφασης).
342    Τέλος, όπως ορθώς υποστηρίζει η Επιτροπή, από το έγγραφο που παρατίθεται στο γράφημα 119 προκύπτει ότι οι προβλέψεις που μνημονεύονται σε αυτό [εμπιστευτικό]. Πράγματι, η μόνη αναφορά που περιέχει το εν λόγω έγγραφο σε [εμπιστευτικό].
343    Κατά συνέπεια, συνάγεται ότι η προσφεύγουσα δεν απέδειξε ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη καθόσον εφάρμοσε, στο πλαίσιο της μεθόδου του τροποποιημένου ΜΑ, αύξηση κατά [0-5] % στον εκτιμώμενο αριθμό των συναλλαγών πτήσεων που ήταν διαθέσιμες για διασταυρούμενη πώληση και, ως εκ τούτου, τα επιχειρήματα που προέβαλε συναφώς η προσφεύγουσα δεν είναι ικανά να θέσουν υπό αμφισβήτηση το ποσοστό του [εμπιστευτικό] %, το οποίο μνημονεύεται στη σκέψη 52 ανωτέρω και καθορίστηκε από την Επιτροπή σύμφωνα με την εν λόγω μέθοδο.
2)      Επί της χρήσης ποσοστού κανιβαλισμού ύψους [εμπιστευτικό] % στο πλαίσιο της μεθόδου του τροποποιημένου ΜΑ
344    Η προσφεύγουσα αμφισβητεί τη χρήση ποσοστού κανιβαλισμού [εμπιστευτικό] % στο πλαίσιο της μεθόδου του τροποποιημένου ΜΑ (βλ. σκέψη 331 ανωτέρω).
345    Συναφώς, η προσφεύγουσα εξηγεί ότι το ποσοστό κανιβαλισμού πρέπει να αντικατοπτρίζει το μερίδιό της στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα, το οποίο ανέρχεται, κατά την άποψή της, σε [εμπιστευτικό] %. Συγκεκριμένα, η προσφεύγουσα θεωρεί ότι, αν κατείχε ορισμένο ποσοστό στην εν λόγω αγορά, θα ήταν εύλογο να υποτεθεί ότι θα είχε επιτύχει, σε κάθε περίπτωση, το ίδιο ποσοστό κρατήσεων μέσω διασταυρούμενων πωλήσεων. Πλην όμως, δεδομένου ότι κατά την Επιτροπή το εν λόγω μερίδιο αγοράς ανέρχεται σε [εμπιστευτικό] %, το ποσοστό κανιβαλισμού θα έπρεπε επίσης να είναι [εμπιστευτικό] %.
346    Η Επιτροπή αμφισβητεί το ότι το ποσοστό κανιβαλισμού αντιστοιχεί στο μερίδιο αγοράς της προσφεύγουσας.
347    Στο πλαίσιο αυτό, διαπιστώνεται, όπως επισήμανε και η Επιτροπή, ότι η προσφεύγουσα δεν προσκόμισε κανένα αποδεικτικό στοιχείο προς στήριξη του ισχυρισμού της ότι το ποσοστό κανιβαλισμού [εμπιστευτικό] %, το οποίο χρησιμοποίησε στο ΜΑ, συνδέεται όντως με το μερίδιό της στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα. Πράγματι, στο πλαίσιο αυτό, η προσφεύγουσα και η Επιτροπή παραπέμπουν σε διάφορα έγγραφα που μνημονεύονται στις αιτιολογικές σκέψεις 1047 και 1048 της προσβαλλόμενης απόφασης και παραθέτουν χωρία που αφορούν το ποσοστό σύνδεσης και όχι το ποσοστό κανιβαλισμού. Καθένα όμως από τα έγγραφα αυτά αναφέρεται σε ποσοστό κανιβαλισμού [εμπιστευτικό] %.
348    Κατά συνέπεια, συνάγεται ότι η Επιτροπή δεν υπέπεσε σε πλάνη εφαρμόζοντας, στο πλαίσιο της μεθόδου του τροποποιημένου ΜΑ, ποσοστό κανιβαλισμού [εμπιστευτικό] % και, ως εκ τούτου, τα επιχειρήματα που προέβαλε συναφώς η προσφεύγουσα δεν είναι ικανά να θέσουν υπό αμφισβήτηση το ποσοστό [0-5] % που προσδιόρισε η Επιτροπή σύμφωνα με την εν λόγω μέθοδο.
3)      Επί της παράλειψης εφαρμογής οιουδήποτε ποσοστού κανιβαλισμού στο πλαίσιο της μεθόδου του γραφήματος 123
349    Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι, στο πλαίσιο της εφαρμογής της μεθόδου του γραφήματος 123, η Επιτροπή παρέλειψε αδικαιολόγητα να συνεκτιμήσει το αποτέλεσμα του «κανιβαλισμού», ενισχύοντας έτσι σημαντικά την αύξηση του μεριδίου της στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα που αποδίδεται στην πράξη συγκέντρωσης. Η προσφεύγουσα προσθέτει ότι, εφόσον η Επιτροπή θεωρούσε γενικώς πρόσφορο να εφαρμόσει ποσοστό κανιβαλισμού, όφειλε να το πράξει και στο πλαίσιο της μεθόδου του γραφήματος 123.
350    Η Επιτροπή αρνείται ότι παρέλειψε να εφαρμόσει ποσοστό κανιβαλισμού στο ως άνω πλαίσιο και υποστηρίζει ότι απλώς ακολούθησε τη μέθοδο της προσφεύγουσας για τον υπολογισμό του αριθμού των συναλλαγών καταλυμάτων που ήταν πρόσθετες στις διασταυρούμενες πωλήσεις μέσω κρατήσεων πτήσεων.
351    Στο πλαίσιο αυτό, πρέπει να σημειωθεί ότι, στη μέθοδο του γραφήματος 123, η Επιτροπή επανέλαβε τον αριθμό των κρατήσεων καταλυμάτων που θα προέκυπταν από διασταυρούμενες πωλήσεις μέσω κρατήσεων πτήσεων κατόπιν της πράξης συγκέντρωσης με βάση μια διαφάνεια που προέρχεται από εσωτερική παρουσίαση της προσφεύγουσας, [εμπιστευτικό] (αιτιολογική σκέψη 1061 της προσβαλλόμενης απόφασης).
352    Ειδικότερα, η Επιτροπή στηρίχθηκε σε απόσπασμα της εν λόγω διαφάνειας στο οποίο αναφέρεται ότι [εμπιστευτικό].
353    Εν συνεχεία, η Επιτροπή στήριξε τον υπολογισμό της στον αριθμό των [εμπιστευτικό] συναλλαγών καταλυμάτων, χωρίς να εφαρμόσει ποσοστό κανιβαλισμού (αιτιολογικές σκέψεις 1062 έως 1064 της προσβαλλόμενης απόφασης).
354    Η Επιτροπή υποστηρίζει μάλιστα ότι ο αναγραφόμενος αριθμός των [εμπιστευτικό] συναλλαγών καταλυμάτων λαμβάνει ήδη υπόψη το αποτέλεσμα του «κανιβαλισμού».
355    Στο πλαίσιο αυτό, διαπιστώνεται ότι οι αναφορές της μνημονευόμενης στη σκέψη 351 ανωτέρω διαφάνειας σε [εμπιστευτικό] και στο ρήμα [εμπιστευτικό] υποδηλώνουν ότι ο αριθμός των [εμπιστευτικό] αντικατοπτρίζει [εμπιστευτικό].
356    Συναφώς, επισημαίνεται ότι, όπως προκύπτει από τις αιτιολογικές σκέψεις 1043, 1046 και 1047 της προσβαλλόμενης απόφασης (βλ. σκέψεις 328 έως 334 ανωτέρω), το ποσοστό σύνδεσης εφαρμόζεται, καταρχήν, πριν από την εφαρμογή ποσοστού κανιβαλισμού. Συγκεκριμένα, ο υπολογισμός αυτός αρχίζει με τον αριθμό των πτήσεων που είναι διαθέσιμες για διασταυρούμενη πώληση, στον οποίο εφαρμόζεται ποσοστό σύνδεσης, προκειμένου να εκτιμηθεί ο αριθμός των καταλυμάτων που αποτελούν πράγματι αντικείμενο διασταυρούμενης πώλησης, και στον οποίο, στη συνέχεια, εφαρμόζεται ποσοστό κανιβαλισμού, προκειμένου να αποκλειστούν από τον υπολογισμό οι πωλήσεις δωματίων ξενοδοχείου που θα είχαν πραγματοποιηθεί ακόμη και αν δεν υφίστατο προσφορά πτήσεων στην πλατφόρμα της προσφεύγουσας (βλ. σκέψη 264 ανωτέρω).
357    Κατά συνέπεια, αντιθέτως προς όσα υποστηρίζει η Επιτροπή στο σημείο 213 του υπομνήματος αντικρούσεως, από κανένα στοιχείο του γραφήματος 123 δεν προκύπτει ότι ο αριθμός των συναλλαγών που εμφανίζεται σε αυτό υπολογίζεται κατόπιν συνεκτίμησης του αποτελέσματος του «κανιβαλισμού».
358    Τέλος, ερωτηθείσα σχετικά από το Δικαστήριο κατά την ακροαματική διαδικασία, η Επιτροπή δεν μπόρεσε να εξηγήσει γιατί υπήρχε σημαντική απόκλιση μεταξύ του ποσοστού [0-5] % που υπολογίστηκε σύμφωνα με τη μέθοδο του τροποποιημένου ΜΑ, στο οποίο εφαρμόστηκε ποσοστό κανιβαλισμού (σκέψη 1047 της προσβαλλόμενης απόφασης), και του αντίστοιχου ποσοστού [0-5] %, που υπολογίστηκε σύμφωνα με τη μέθοδο του γραφήματος 123, εάν είχε εφαρμοστεί επίσης ποσοστό κανιβαλισμού στο τελευταίο αυτό ποσοστό, δεδομένου ότι τα δύο ποσοστά βασίζονταν σε δύο εσωτερικά έγγραφα που η προσφεύγουσα είχε συντάξει σχεδόν ταυτόχρονα, δηλαδή κατά τη διάρκεια του μήνα Μαΐου 2022 (γραφήματα 121 και 123, καθώς και αιτιολογικές σκέψεις 1043 και 1061 της προσβαλλόμενης απόφασης).
359    Επομένως, η διαφάνεια που εμφανίζεται στο γράφημα 123 δεν μπορεί να τεκμηριώσει το ποσοστό του [0-5] % που καθόρισε η Επιτροπή σύμφωνα με τη μέθοδο του εν λόγω γραφήματος και, ως εκ τούτου, το εν λόγω ποσοστό πρέπει να απορριφθεί.
γ)      Επί του τρίτου φερόμενου σφάλματος, σχετικά με τη μετατροπή σε ευρώ του αριθμού των επιπλέον διανυκτερεύσεων που θα είχε η προσφεύγουσα κατόπιν της πράξης συγκέντρωσης και τη διαίρεση του ποσού που προκύπτει από την εν λόγω μετατροπή με το μέγεθος της αγοράς των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα
360    Υπενθυμίζεται ότι τα δύο τελευταία στάδια του υπολογισμού της ενίσχυσης του μεριδίου της προσφεύγουσας στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα, που προκύπτει από τις συνδυασμένες πωλήσεις δωματίων ξενοδοχείου και πτήσεων, συνίστανται, αφενός, στη μετατροπή σε ευρώ του αριθμού των επιπλέον διανυκτερεύσεων που θα είχε η προσφεύγουσα χάρη στην πράξη συγκέντρωσης και, αφετέρου, στη διαίρεση του ποσού που προκύπτει με το μέγεθος της αγοράς εκπεφρασμένο επίσης σε ευρώ (βλ. σκέψη 302 ανωτέρω).
361    Στο πλαίσιο αυτό, η προσφεύγουσα επικρίνει τη χρήση από την Επιτροπή της συνολικής μέσης αξίας των δωματίων ξενοδοχείου που πώλησε το 2022 ([εμπιστευτικό] ευρώ) προκειμένου να μετατρέψει σε ευρώ τον αριθμό διανυκτερεύσεων που θα είχε χάρη στην πράξη, μολονότι θα ήταν σκοπιμότερο να χρησιμοποιηθεί η μέση αξία των δωματίων ξενοδοχείου που πωλήθηκαν το 2021 με διασταυρούμενες πωλήσεις μέσω κρατήσεων πτήσεων ([εμπιστευτικό] ευρώ), την οποία χρησιμοποίησε στο ΜΑ. Συναφώς, η προσφεύγουσα εκτιμά ότι η παραδοχή της Επιτροπής περί σύγκλισης μεταξύ των δύο αυτών αξιών είναι υποθετική και ότι η χρήση της συνολικής μέσης αξίας των δωματίων ξενοδοχείου δεν μπορεί να δικαιολογηθεί από τον υψηλό πληθωρισμό που παρατηρείται στο σύνολο της οικονομίας, περιλαμβανομένου του ξενοδοχειακού τομέα.
362    Επιπλέον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι, προκειμένου να υπολογίσει την αύξηση του μεριδίου της στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα το έτος 2025, η Επιτροπή χρησιμοποίησε το μέγεθος της εν λόγω αγοράς το οποίο εκτίμησε για το έτος 2022, στοιχείο που συνεπάγεται ότι η αγορά αυτή δεν θα αναπτυσσόταν από το 2022 έως το 2025. Ωστόσο, κατά την προσφεύγουσα, η ως άνω παραδοχή δεν είναι ρεαλιστική, λαμβανομένων υπόψη της συνεχούς ανάπτυξης της αγοράς των διαδικτυακών ταξιδιών, ιδίως μετά την ανάκαμψη κατόπιν την πανδημίας της νόσου COVID‑19, και των στοιχείων που προσκόμισε η Euromonitor, η οποία προβλέπει για το 2025 μέγεθος αγοράς μεγαλύτερο κατά 53 % σε σχέση με εκείνο του 2022.
363    Η Επιτροπή αμφισβητεί τη βασιμότητα των επιχειρημάτων αυτών.
364    Αφενός, όσον αφορά το μέγεθος της αγοράς των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα το έτος 2025, διαπιστώνεται ότι, αντιθέτως προς όσα υποστηρίζει η Επιτροπή, η προσφεύγουσα όντως αμφισβήτησε, κατά τη διοικητική διαδικασία, την παραδοχή ότι η εν λόγω αγορά δεν επρόκειτο να αναπτυχθεί μετά το 2022 (υποσημείωση 1369 της προσβαλλόμενης απόφασης).
365    Επιπλέον, επισημαίνεται ότι, αντιθέτως προς όσα υποστηρίζει η Επιτροπή, η περίσταση ότι το έτος 2022 η αγορά ανέκαμψε σε μεγαλύτερο βαθμό απ’ ό,τι είχε προβλέψει η Euromonitor δεν συνεπάγεται ότι η αγορά αυτή δεν θα αναπτυσσόταν περαιτέρω μετά το έτος αυτό. Εντός του ως άνω πλαισίου, πρέπει επίσης να προστεθεί ότι η ίδια η Επιτροπή απέρριψε επανειλημμένως τις εκτιμήσεις της Euromonitor ως αναξιόπιστες.
366    Εξάλλου, από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι η αγορά των ΔΤΠ στον τομέα των πτήσεων θα αναπτυσσόταν σημαντικά μεταξύ των ετών 2023 και 2025 (πίνακες 15 και 16 της προσβαλλόμενης απόφασης) και ότι υφίσταται σχέση μεταξύ της εν λόγω αγοράς και της αγοράς των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα, καθόσον οι πτήσεις αποτελούν συχνά την έναρξη της κράτησης ενός ταξιδιού και την υπηρεσία ως προς την οποία υπάρχει η μεγαλύτερη πιθανότητα να γίνει κράτηση στον ίδιο ιστότοπο με τα δωμάτια ξενοδοχείου (αιτιολογικές σκέψεις 587, 753, 756 και 928 έως 930 της προσβαλλόμενης απόφασης).
367    Τέλος, όπως ορθώς επισημαίνει η προσφεύγουσα, η Επιτροπή δεν προσάρμοσε το μέγεθος της αγοράς για το έτος 2022, εκπεφρασμένο σε ευρώ (ΣΑΣ), προκειμένου να ληφθεί υπόψη ο πληθωρισμός μέχρι το 2025, ενώ η προσβαλλόμενη απόφαση αναφέρεται στον υψηλό πληθωρισμό στο σύνολο της οικονομίας, περιλαμβανομένου του ξενοδοχειακού τομέα, στα εκτιμώμενα ετήσια ποσοστά πληθωρισμού 5,4 % για το 2023 και 3 % για τα έτη 2024 έως 2026 και στις μέσες ετήσιες αυξήσεις των τιμών ανά διανυκτέρευση σε δωμάτιο ξενοδοχείου κατά [εμπιστευτικό] % από το 2020 (αιτιολογικές σκέψεις 854, 1052 και 1054 της προσβαλλόμενης απόφασης).
368    Εξ αυτού συνάγεται ότι η Επιτροπή υποεκτίμησε το μέγεθος της αγοράς των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα για το έτος 2025, εκπεφρασμένο σε ευρώ (ΣΑΣ), υποθέτοντας ότι από το 2022 δεν θα υπάρξει καμία ανάπτυξη ούτε πληθωρισμός και, ως εκ τούτου, το ποσοστό [0-5] % που καθόρισε η Επιτροπή σύμφωνα με τη μέθοδο του τροποποιημένου ΜΑ πρέπει να θεωρηθεί υπερεκτιμημένο.
369    Αφετέρου, όσον αφορά τη χρήση από την Επιτροπή της συνολικής μέσης αξίας των δωματίων ξενοδοχείου και όχι της μέσης αξίας των δωματίων ξενοδοχείου που πωλούνται με διασταυρούμενες πωλήσεις μέσω κρατήσεων πτήσεων, πρέπει να απορριφθεί το επιχείρημα της προσφεύγουσας που αντλείται από τον υποθετικό χαρακτήρα της παραδοχής περί σύγκλισης μεταξύ των δύο αυτών αξιών, την οποία διατύπωσε η Επιτροπή.
370    Πράγματι, ακόμη και αν η Επιτροπή δεν αμφισβήτησε ότι η μέση αξία των δωματίων ξενοδοχείου για τα οποία πραγματοποιείται κράτηση στο πλαίσιο διασταυρούμενων πωλήσεων μέσω κρατήσεων πτήσεων είναι γενικά χαμηλότερη από τη συνολική μέση αξία των δωματίων ξενοδοχείου, ιδίως διότι οι πελάτες επηρεάζονται σε μεγάλο βαθμό από τις τιμές, από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι, μέσω της οικείας στρατηγικής του συνδεδεμένου ταξιδιού, στης οποίας την ενίσχυση αποσκοπεί η πράξη συγκέντρωσης, η προσφεύγουσα επιδιώκει, μεταξύ άλλων, να αποκτήσει και να διατηρήσει πελάτες υψηλής αξίας οι οποίοι δαπανούν γενικά μεγαλύτερα ποσά ανά διανυκτέρευση από τον μέσο πελάτη (αιτιολογική σκέψη 936 της προσβαλλόμενης απόφασης). Η περίσταση αυτή αρκεί για να δικαιολογήσει τη χρήση από την Επιτροπή της συνολικής μέσης αξίας των δωματίων ξενοδοχείου, εφόσον γίνει δεκτό ότι το μέγεθος της αγοράς των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα το έτος 2025 αντικατοπτρίζει τον πληθωρισμό από το έτος 2022 και εφεξής.
δ)      Επί του τέταρτου φερόμενου σφάλματος, σχετικά με το αντίστροφο σενάριο «μηδενικών πτήσεων» ως σημείο αφετηρίας των υπολογισμών της Επιτροπής
371    Συναφώς, υπενθυμίζεται ότι, στην ενότητα 6.7.2.4 της προσβαλλόμενης απόφασης, η Επιτροπή υπολόγισε την ενίσχυση του μεριδίου της προσφεύγουσας στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα που θα συνεπαγόταν η πράξη συγκέντρωσης το 2025 βάσει ενός αντίστροφου σεναρίου «μηδενικών πτήσεων» (βλ. σκέψη 124 ανωτέρω), δηλαδή χωρίς να λαμβάνεται υπόψη ο αριθμός των δωματίων ξενοδοχείου που η προσφεύγουσα θα μπορούσε επίσης να πωλήσει μαζί με μια πτήση στο πλαίσιο του αντίστροφου σεναρίου.
372    Συγκεκριμένα, στις αιτιολογικές σκέψεις 727, 728, 1007 και 1008 της προσβαλλόμενης απόφασης, διευκρινίζεται ότι, παρά το σχετικό αίτημα της Επιτροπής, η προσφεύγουσα δεν προσκόμισε αποδεικτικά στοιχεία βάσει των οποίων θα μπορούσε να εκτιμηθεί ο αριθμός των πτήσεων που θα ήταν σε θέση να πωλήσει στο πλαίσιο ενός αντίστροφου σεναρίου που προέβλεπε πιο περιορισμένη συνεργασία με την παρεμβαίνουσα ή την ανάπτυξη της δικής της πλατφόρμας πτήσεων και, ως εκ τούτου, η Επιτροπή δεν είχε άλλη επιλογή από το να χρησιμοποιήσει το αντίστροφο σενάριο των «μηδενικών πτήσεων», ως σημείο αφετηρίας για τον υπολογισμό της ενίσχυσης του μεριδίου της προσφεύγουσας στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα.
373    Η προσφεύγουσα και η παρεμβαίνουσα αντιτείνουν κατ’ ουσίαν ότι στην Επιτροπή εναπόκειται να συλλέξει τα αναγκαία αποδεικτικά στοιχεία. Κατά συνέπεια, αν η Επιτροπή επιθυμούσε να γνωρίζει τον αριθμό των πτήσεων που θα πωλούνταν από την προσφεύγουσα στο πλαίσιο ενός τέτοιου αντίστροφου σεναρίου, θα έπρεπε να είχε υποβάλει σχετικό αίτημα παροχής πληροφοριών.
374    Διαπιστώνεται όμως ότι η αποδιδόμενη στην πράξη συγκέντρωσης ενίσχυση του μεριδίου της προσφεύγουσας στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα θα ήταν λογικά μικρότερη από το ποσοστό που υπολόγισε η Επιτροπή στην ενότητα 6.7.2.4 της προσβαλλόμενης απόφασης καθότι η προσφεύγουσα θα πραγματοποιούσε ορισμένες διασταυρούμενες πωλήσεις δωματίων ξενοδοχείου μέσω κρατήσεων πτήσεων και στο κατάλληλο αντίστροφο σενάριο (βλ. σκέψεις 119 έως 121 ανωτέρω), όπως παραδέχθηκε η Επιτροπή κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση. Επομένως, δεδομένου του οριακού χαρακτήρα του ποσοστού αυτού κατόπιν συνεκτίμησης των σφαλμάτων που διαπιστώνονται ανωτέρω, το ζήτημα αν η Επιτροπή μπορούσε να προσάψει στην προσφεύγουσα την έλλειψη αποδεικτικών στοιχείων σχετικά με τον αριθμό των πτήσεων που θα πραγματοποιούσε η προσφεύγουσα στο πλαίσιο του αντίστροφου σεναρίου δεν ασκεί επιρροή στην έκβαση της υπό κρίση προσφυγής. Κατά συνέπεια, τα επιχειρήματα που προέβαλε συναφώς η προσφεύγουσα πρέπει να απορριφθούν ως αλυσιτελή.
ε)      Συμπέρασμα
375    Κατόπιν των ανωτέρω, πρέπει, πρώτον να μη συνεκτιμηθούν τα ποσοστά που υπολόγισε η Επιτροπή και τα οποία λαμβάνουν υπόψη τα κέρδη που θα προέκυπταν από τις συνδυασμένες πωλήσεις δωματίων ξενοδοχείου και ταξιδιωτικών υπηρεσιών πλην των πτήσεων, ήτοι το ποσοστό [εμπιστευτικό] % που έγινε δεκτό στη μέθοδο του τροποποιημένου MΑ και το ποσοστό [εμπιστευτικό] % που έγινε δεκτό στη μέθοδο του γραφήματος 123 (βλ. σκέψη 326 ανωτέρω), δεύτερον, να μη ληφθεί υπόψη το ποσοστό [0-5] % που προσδιόρισε η Επιτροπή σύμφωνα με τη μέθοδο του γραφήματος 123 λόγω της μη εφαρμογής ποσοστού κανιβαλισμού (βλ. σκέψη 359 ανωτέρω) και, τρίτον, να συναχθεί το συμπέρασμα ότι το ποσοστό [0-5] % που προσδιόρισε η Επιτροπή σύμφωνα με τη μέθοδο του τροποποιημένου ΜΑ είναι υπερεκτιμημένο λόγω της υποεκτίμησης του μεγέθους της αγοράς των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα για το έτος 2025 (βλ. σκέψη 368 ανωτέρω) και λόγω του ότι αντανακλά όλες τις ως άνω πωλήσεις, ακόμη και αν μέρος μόνον αυτών μπορεί να αποδοθεί στην πράξη συγκέντρωσης, δεδομένου ότι η προσφεύγουσα θα διέθετε επίσης προσφορά πτήσεων στο πλαίσιο του αντίστροφου σεναρίου (βλ. σκέψη 374 ανωτέρω).
4.      Επί της τέταρτης αιτίασης, με την οποία η προσφεύγουσα αμφισβητεί την αύξηση των φραγμών εισόδου και επέκτασης στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα
376    Με το δεύτερο σκέλος του τρίτου λόγου ακυρώσεως (σημεία 180 έως 198 του δικογράφου της προσφυγής), η προσφεύγουσα αμφισβητεί τον ισχυρισμό της Επιτροπής ότι η πράξη συγκέντρωσης θα ενισχύσει τους φραγμούς εισόδου και επέκτασης στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα για τους υφιστάμενους και δυνητικούς ανταγωνιστές της, όπως εκτίθεται στην ενότητα 6.7.2.3 της προσβαλλόμενης απόφασης.
377    Στην ενότητα αυτή, με τίτλο «[η] Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι είναι πιθανό η πράξη να αυξήσει τους φραγμούς εισόδου και επέκτασης για τα ανταγωνιστικά ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα και να ενισχύσει τα αποτελέσματα δικτύου», πρώτον, η Επιτροπή υπενθυμίζει ορισμένα χαρακτηριστικά της αγοράς των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα, ήτοι το σημαντικό μερίδιο αγοράς της προσφεύγουσας και τη σημαντική ισχύ της στις επί πληρωμή διαφημίσεις (αιτιολογικές σκέψεις 922 έως 925 της προσβαλλόμενης απόφασης), την περιορισμένη ικανότητα των άλλων ΔΤΠ να «αμφισβητήσουν» τη θέση της προσφεύγουσας (αιτιολογικές σκέψεις 920 έως 925 της προσβαλλόμενης απόφασης), τις δυσχέρειες που αντιμετωπίζουν τα άλλα ΔΤΠ να δημιουργήσουν τη δική τους προσφορά πτήσεων (αιτιολογικές σκέψεις 944 έως 947 της προσβαλλόμενης απόφασης) και την έλλειψη εναλλακτικών διαύλων για την απόκτηση ξενοδοχειακών πελατών (αιτιολογικές σκέψεις 973 και 988 έως 994 της προσβαλλόμενης απόφασης).
378    Δεύτερον, η Επιτροπή υπενθυμίζει τη χρησιμότητα της προσφοράς πτήσεων ως διαύλου απόκτησης ξενοδοχειακών πελατών (αιτιολογικές σκέψεις 927 έως 932 της προσβαλλόμενης απόφασης), καθώς και την πρόσθετη κίνηση που θα μπορούσε να προσελκύσει προς την πλατφόρμα ενός ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα μια τέτοια προσφορά (αιτιολογικές σκέψεις 972, 976 έως 981 και 986 της προσβαλλόμενης απόφασης), συμπεριλαμβανομένης της ενίσχυσης της αφοσίωσης των πελατών (αιτιολογικές σκέψεις 933 έως 938 της προσβαλλόμενης απόφασης).
379    Τρίτον, η Επιτροπή επαναλαμβάνει ότι ο σκοπός της στρατηγικής του συνδεδεμένου ταξιδιού συνίσταται στην εδραίωση της θέσης της προσφεύγουσας στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα (αιτιολογικές σκέψεις 939 έως 943 της προσβαλλόμενης απόφασης) και εξηγεί τον τρόπο με τον οποίο η προσφεύγουσα θα ενσωμάτωνε τις δραστηριότητες της παρεμβαίνουσας στις δικές της δραστηριότητες (αιτιολογικές σκέψεις 956 έως 965 της προσβαλλόμενης απόφασης).
380    Τέταρτον, η Επιτροπή επισημαίνει ότι η ανάπτυξη της ξενοδοχειακής πελατείας της προσφεύγουσας κατόπιν της πράξης συγκέντρωσης θα είχε ως συνέπεια την ενίσχυση των αποτελεσμάτων δικτύου, λαμβανομένης επίσης υπόψη της περιορισμένης χρήσης πολλαπλών πλατφορμών (αιτιολογικές σκέψεις 926 και 948 έως 955 της προσβαλλόμενης απόφασης), και την επίταση των δυσχερειών που αντιμετωπίζουν τα άλλα ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα όσον αφορά τη δημιουργία πελατείας η οποία θα τα καθιστούσε ελκυστικά προκειμένου τα ξενοδοχεία να καταχωρίσουν τα δωμάτιά τους στις πλατφόρμες τους (αιτιολογικές σκέψεις 971 έως 973 και 982 έως 987 της προσβαλλόμενης απόφασης).
381    Η προσφεύγουσα όμως αμφισβητεί μόνον τα δύο τελευταία στοιχεία που μνημονεύονται στη σκέψη 380 ανωτέρω, προβάλλοντας κατ’ ουσίαν τρία επιχειρήματα τα οποία θα εξεταστούν εν συνεχεία, ήτοι, πρώτον, ότι ο αριθμός των πρόσθετων πελατών που θα μπορούσε να αποκτήσει χάρη στην πράξη συγκέντρωσης είναι πολύ μικρός για να επηρεάσει τα αποτελέσματα δικτύου, δεύτερον, ότι η μεγάλη επικράτηση της χρήσης πολλαπλών πλατφορμών στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα αποκλείει το ενδεχόμενο να διακόψουν τα ξενοδοχεία τις υφιστάμενες σχέσεις τους με ανταγωνιστικά ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα λόγω της ελάχιστης μείωσης των πωλήσεων των τελευταίων κατόπιν της πράξης συγκέντρωσης και, τρίτον, ότι η εν λόγω μείωση των πωλήσεων δεν αρκεί για να απειλήσει την εμπορική βιωσιμότητα των ως άνω ανταγωνιστών.
α)      Επί της ενίσχυσης των αποτελεσμάτων δικτύου
382    Πρώτον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η μέγιστη ενίσχυση κατά [εμπιστευτικό] % του μεριδίου της στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα την οποία θα συνεπάγεται η πράξη συγκέντρωσης δεν αρκεί για να συναχθεί το συμπέρασμα ότι θα ενισχυθούν τα αποτελέσματα δικτύου και, ως εκ τούτου, θα αυξηθούν οι φραγμοί εισόδου ή επέκτασης στην εν λόγω αγορά. Επιπλέον, όπως προβάλλει, δεδομένου ότι προσφέρει ήδη πτήσεις στην πλατφόρμα της από τότε που εφαρμόστηκε η συμφωνία για το στάδιο 2, οποιαδήποτε αλλαγή σχετίζεται ειδικά με την προσφορά πτήσεων θα έπρεπε να έχει ήδη επέλθει.
383    Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή δεν μπορεί να υποστηρίζει ότι ο βαθμός ενίσχυσης του μεριδίου της προσφεύγουσας στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα είναι άνευ σημασίας, δεδομένου ότι η ενίσχυση αυτή αντικατοπτρίζει τον αριθμό των πρόσθετων ξενοδοχειακών πελατών που θα μπορούσε να έχει κατόπιν της πράξης συγκέντρωσης, στοιχείο το οποίο είναι καθοριστικό για την αύξηση των αποτελεσμάτων δικτύου στα οποία στηρίζεται η θεωρία περί ζημίας. Επομένως, ο αμελητέος χαρακτήρας της ενίσχυσης του εν λόγω μεριδίου αγοράς έχει ιδιαίτερη σημασία προκειμένου να καθοριστεί αν η Επιτροπή απέδειξε ότι η πράξη συγκέντρωσης θα επιφέρει αύξηση των αποτελεσμάτων δικτύου.
384    Δεύτερον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η αύξηση των αποτελεσμάτων δικτύου θα έπρεπε να οδηγήσει σε αλλαγή της συμπεριφοράς των ξενοδοχείων έναντι των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα κατόπιν της πράξης συγκέντρωσης, την οποία η Επιτροπή δεν απέδειξε. Συγκεκριμένα, η αλλαγή του αριθμού των κρατήσεων δωματίων ξενοδοχείου στην πλατφόρμα της είναι πολύ μικρή ώστε να επηρεάσει τις εμπορικές αποφάσεις των ξενοδοχείων.
385    Στο πλαίσιο αυτό, η προσφεύγουσα παραπέμπει στα αποτελέσματα της έρευνας αγοράς από τα οποία προκύπτει ότι το 63 % των ξενοδοχείων που απάντησαν στο ερωτηματολόγιο της Επιτροπής κατά τη διοικητική διαδικασία ανέφεραν ότι, κατόπιν της πράξης συγκέντρωσης, δεν θα τροποποιούσαν το προσφερόμενο απόθεμα στην πλατφόρμα της προσφεύγουσας, ενώ το 6 % των ξενοδοχείων αυτών ανέφεραν ότι θα μειώσουν το εν λόγω προσφερόμενο απόθεμα, το 6 % ότι θα το αυξήσουν και το 27 % ότι θα περιμένουν να δουν πώς θα εξελιχθεί η αγορά.
386    Η Επιτροπή αμφισβητεί την επιχειρηματολογία της προσφεύγουσας.
387    Προκαταρκτικώς, υπενθυμίζεται ότι τα αποτελέσματα δικτύου εμφανίζονται όταν η αξία ενός προϊόντος για έναν πελάτη αυξάνεται όταν αυξάνεται ο αριθμός άλλων πελατών που το χρησιμοποιούν επίσης (υποσημείωση 64 των κατευθυντήριων γραμμών για τις μη οριζόντιες συγκεντρώσεις· πρβλ. απόφαση της 17ης Ιουλίου 2024, Bytedance κατά Επιτροπής, T-1077/23, κατά της οποίας εκκρεμεί αίτηση αναιρέσεως, EU:T:2024:478, σκέψη 153).
388    Πρώτον, όσον αφορά το επιχείρημα της προσφεύγουσας ότι η ενίσχυση του μεριδίου της στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα κατόπιν της πράξης συγκέντρωσης θα είναι τόσο μικρή ώστε να μην μπορούν να αυξηθούν τα αποτελέσματα δικτύου, διαπιστώνεται ότι, στην προσβαλλόμενη απόφαση και στα δικόγραφα της Επιτροπής, προβάλλονται πλείονες άλλοι ποιοτικοί και ποσοτικοί παράγοντες, οι οποίοι, κατά την Επιτροπή, θα επιφέρουν την αύξηση αυτή.
389    Στο πλαίσιο αυτό, από ποιοτικής απόψεως, η Επιτροπή υπενθυμίζει τη χρησιμότητα της προσφοράς πτήσεων ως διαύλου απόκτησης ξενοδοχειακών πελατών, καθόσον η προσφορά αυτή παρέχει στην προσφεύγουσα πρόσβαση σε δεδομένα που της επιτρέπουν να στοχεύσει δυνητικούς ξενοδοχειακούς πελάτες, υπενθυμίζει δε περαιτέρω και το γεγονός ότι η απόκτηση μιας τέτοιας προσφοράς πτήσεων θα επέτρεπε στην προσφεύγουσα να δημιουργήσει ένα ταξιδιωτικό οικοσύστημα το οποίο δυσχερώς θα μπορούσε να αναπαραχθεί από άλλα ΔΤΠ (αιτιολογικές σκέψεις 928 έως 930 και 939 έως 946 της προσβαλλόμενης απόφασης), στοιχεία τα οποία η προσφεύγουσα δεν μπόρεσε να αμφισβητήσει επιτυχώς (βλ. σκέψεις 259, 260 και 293 έως 295 ανωτέρω).
390    Επιπλέον, από ποσοτικής απόψεως, η Επιτροπή αναφέρεται, καταρχάς, στην ανάπτυξη που θα μπορούσε να σημειώσει η προσφεύγουσα κατόπιν της πράξης συγκέντρωσης όσον αφορά τις πτήσεις και μνημονεύει την προβλεπόμενη ενίσχυση του μεριδίου της στην αγορά των ΔΤΠ στον τομέα των πτήσεων καθώς και τον αριθμό των επισκέψεων που πραγματοποιούν στην πλατφόρμα της πελάτες οι οποίοι αναζητούν πτήση (αιτιολογικές σκέψεις 931, 932 και 936 της προσβαλλόμενης απόφασης), εν συνεχεία, στην αύξηση του αριθμού των ξενοδοχειακών πελατών κατόπιν της πράξης συγκέντρωσης (αιτιολογικές σκέψεις 926 και 955 της προσβαλλόμενης απόφασης) και, τέλος, στα «Halo Effects» που θα προκαλέσει η πράξη συγκέντρωσης, τα οποία θα ενισχύσουν την αφοσίωση και την αδράνεια των πελατών, συμπεριλαμβανομένων των πελατών υψηλής αξίας (αιτιολογικές σκέψεις 926, 933 έως 938 και 955 της προσβαλλόμενης απόφασης).
391    Πάντως, κατά πρώτον, όσον αφορά την εικαζόμενη ανάπτυξη της προσφεύγουσας στον τομέα των πτήσεων, υπενθυμίζεται ότι η θεωρία περί ζημίας που υιοθέτησε η Επιτροπή αφορά μόνον την αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα, καθότι δεν υπάρχουν ανησυχίες σχετικά με τον ανταγωνισμό όσον αφορά την αγορά των ΔΤΠ στον τομέα των πτήσεων.
392    Εξάλλου, όπως υπογράμμισε η προσφεύγουσα κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση και αναγνώρισε η ίδια η Επιτροπή (βλ. σκέψη 266 ανωτέρω), από τα δεδομένα κίνησης δεν δύναται να αποδειχθεί η δυναμική των διασταυρούμενων πωλήσεων δωματίων ξενοδοχείου μέσω κρατήσεων πτήσεων, καθόσον οι ιστότοποι που επισκέπτονται οι πελάτες ή οι προτάσεις στις οποίες κάνουν κλικ όταν αναζητούν ταξιδιωτική υπηρεσία δεν αντικατοπτρίζουν τις αγορές που όντως πραγματοποιούν. Κατά τα λοιπά, διαπιστώνεται ότι η Επιτροπή παρέσχε μόνον αριθμητικά στοιχεία σχετικά με τον αριθμό των επισκέψεων πελατών που αναζητούν πτήσεις στην πλατφόρμα της προσφεύγουσας, χωρίς να προσκομίσει κανένα στοιχείο σχετικά με τον αριθμό των πελατών που αναζητούν δωμάτια ξενοδοχείου.
393    Τούτου λεχθέντος, επισημαίνεται ότι, όπως τόνισε και η Επιτροπή, η αύξηση της κίνησης δυνητικών πελατών πτήσεων και, κατά συνέπεια, των πωλήσεων αεροπορικών εισιτηρίων συνεπάγεται λογικά κάποια αύξηση της κίνησης δυνητικών ξενοδοχειακών πελατών και, ως εκ τούτου, ορισμένες πρόσθετες κρατήσεις δωματίων ξενοδοχείου, στοιχείο το οποίο δεν αμφισβητεί η προσφεύγουσα.
394    Κατά δεύτερον, όσον αφορά την προβλεπόμενη αύξηση του αριθμού των ξενοδοχειακών πελατών, διαπιστώνεται ότι, μολονότι, πέραν των υπολογισμών της ενίσχυσης του μεριδίου της προσφεύγουσας στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα, η Επιτροπή δεν προσκόμισε κανένα στοιχείο από το οποίο να προκύπτει, έστω και κατά προσέγγιση, ο αριθμός των πρόσθετων πελατών που θα μπορούσε να αποκτήσει η προσφεύγουσα κατόπιν της πράξης συγκέντρωσης, αρκεί η διαπίστωση ότι, στο σημείο 223 του υπομνήματος αντικρούσεως και στις αιτιολογικές σκέψεις 926 και 955 της προσβαλλόμενης απόφασης, η Επιτροπή υπογράμμισε ότι υφίσταται σύνδεσμος μεταξύ της φερόμενης ενίσχυσης των αποτελεσμάτων δικτύου και της αύξησης του αριθμού των ξενοδοχειακών πελατών κατόπιν της πράξης συγκέντρωσης, τον οποίο δεν αμφισβητεί η προσφεύγουσα.
395    Κατά τρίτον, όσον αφορά τα «Halo Effects» που συνεπάγεται η πράξη συγκέντρωσης, επισημαίνεται, όπως ορθώς τονίζει η Επιτροπή στο σημείο 110 του υπομνήματος ανταπαντήσεως, ότι αυτά αντανακλώνται στην ενίσχυση του μεριδίου της προσφεύγουσας στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα. Πράγματι, η ενίσχυση αυτή υπολογίζεται σε σχέση με τα έσοδα (ΣΑΣ), και όχι με τον αριθμό των πελατών ή και με τον αριθμό των κρατήσεων δωματίων ξενοδοχείου, με αποτέλεσμα να αντικατοπτρίζει επίσης τα πρόσθετα έσοδα που θα εισπράττονταν λόγω της αυξημένης αφοσίωσης και αδράνειας των υφιστάμενων πελατών της προσφεύγουσας, δηλαδή λόγω των «Halo Effects», και λόγω των υψηλότερων δαπανών των νέων ή υφιστάμενων πελατών υψηλής αξίας τις οποίες θα είχε ως αποτέλεσμα η πράξη συγκέντρωσης.
396    Εξ αυτού συνάγεται, όπως υποστηρίζει και η προσφεύγουσα, ότι η ενίσχυση του μεριδίου της στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα είναι, μεταξύ όλων των ποσοτικών δεικτών που επικαλείται η Επιτροπή, η ακριβέστερη, καθόσον το ποσοστό της αντικατοπτρίζει όχι μόνον τον αριθμό των πρόσθετων ξενοδοχειακών πελατών που θα προσέλκυε η εν λόγω πλατφόρμα κατόπιν της πράξης συγκέντρωσης, αλλά και τις πρόσθετες κρατήσεις δωματίων ξενοδοχείου, τα «Halo Effects» και τις υψηλότερες δαπάνες των νέων και υφιστάμενων πελατών υψηλής αξίας που θα είχε ως αποτέλεσμα η πράξη συγκέντρωσης. Στο πλαίσιο αυτό, υπενθυμίζεται ότι, μολονότι η ως άνω ενίσχυση αντιπροσωπεύει μικρό μόνο ποσοστό (βλ. σκέψη 375 ανωτέρω), οι δυνατότητες που διαθέτει η προσφεύγουσα για την πραγματοποίηση διασταυρούμενων πωλήσεων δωματίων ξενοδοχείου δεν παρουσιάζονται μόνο κατά τον χρόνο της πώλησης της πτήσης, αλλά και πριν ή μετά την πώληση αυτή, χάρη στα στοιχεία που έχει στην κατοχή του το ΔΤΠ (βλ. σκέψεις 29 έως 32 ανωτέρω). Κατά συνέπεια, ο πραγματικός αντίκτυπος της πράξης συγκέντρωσης επί των αποτελεσμάτων δικτύου που υφίστανται στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα υπέρ της προσφεύγουσας μπορεί να είναι μεγαλύτερος σε σχέση με ό,τι υπονοεί το εν λόγω χαμηλό ποσοστό.
397    Εξάλλου, αποδείχθηκε ότι η αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα χαρακτηριζόταν από χαμηλό επίπεδο ανταγωνισμού, από την ύπαρξη σημαντικών φραγμών στην είσοδο και την επέκταση, ιδίως λόγω της παρουσίας αποτελεσμάτων δικτύου, από την απουσία εισόδου νέων επιχειρήσεων ή επέκτασης των υφιστάμενων επιχειρήσεων, καθώς και από τη δεσπόζουσα θέση της προσφεύγουσας, η οποία ενεργεί ανεξάρτητα έναντι των ανταγωνιστικών ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα και των ξενοδοχείων (βλ. σκέψεις 159 έως 241 ανωτέρω).
398    Στο πλαίσιο αυτό, η προσβαλλόμενη απόφαση αναφέρεται, αφενός, στα φαινόμενα δικτύου και στο γεγονός ότι η αλληλεξάρτηση μεταξύ των ξενοδοχείων και των τελικών πελατών μεταφράζεται σε μια δυναμική που αυτοτροφοδοτείται και δυσχερώς μπορεί να διαρραγεί για τα μικρότερα ΔΤΠ και τους νεοεισερχόμενους (αιτιολογική σκέψη 221 της προσβαλλόμενης απόφασης) και, αφετέρου, στη σημαντική διαφορά που υπάρχει μεταξύ του μεριδίου της προσφεύγουσας στην εν λόγω αγορά και του μεριδίου του κύριου ανταγωνιστή της (Expedia), καθώς και στην προσδοκία συνεχούς ανάπτυξης στο εγγύς μέλλον που εξέφρασε η προσφεύγουσα (ενότητες 6.4.4 και 6.4.5 της προσβαλλόμενης απόφασης).
399    Λαμβανομένων υπόψη των ως άνω συνθηκών της αγοράς, η Επιτροπή ορθώς εκτίμησε ότι ακόμη και μια σχετικά μικρή, από ποσοτικής απόψεως, ενίσχυση του μεριδίου της προσφεύγουσας στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα θα μπορούσε να αυξήσει τα υφιστάμενα αποτελέσματα δικτύου, καθόσον όχι μόνον θα διεύρυνε την πελατεία της προσφεύγουσας, αλλά θα εμπόδιζε επίσης τα ανταγωνιστικά ΔΤΠ να διευρύνουν την πελατεία τους, στοιχείο που θα λειτουργούσε ενδεχομένως ανασταλτικά όσον αφορά τη δυναμική του ανταγωνισμού.
400    Δεύτερον, όσον αφορά το επιχείρημα της προσφεύγουσας ότι η αύξηση των αποτελεσμάτων δικτύου θα έπρεπε να οδηγήσει σε αλλαγή της συμπεριφοράς των ξενοδοχείων έναντι των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα κατόπιν της πράξης συγκέντρωσης (βλ. σκέψη 384 ανωτέρω), υπενθυμίζεται ότι η Επιτροπή βασίζεται στην παραδοχή ότι η προσφεύγουσα αποτελεί ήδη έναν αναπόφευκτο εμπορικό εταίρο για τα ξενοδοχεία, λόγω του μεγέθους της πελατείας της και του χαρτοφυλακίου ξενοδοχείων της (αιτιολογικές σκέψεις 406 και 407 της προσβαλλόμενης απόφασης) καθώς και διότι, για ένα σαφώς σημαντικότερο μέρος των πωλήσεών τους, τα ξενοδοχεία εξαρτώνται περισσότερο από την προσφεύγουσα παρά από άλλα ΔΤΠ, δεδομένου ότι, για την πλειονότητα των ξενοδοχείων, μεταξύ 61 % και 100 % των συνολικών κρατήσεων μέσω των διαύλων των ΔΤΠ πραγματοποιούνται μέσω αυτής (αιτιολογική σκέψη 424 της προσβαλλόμενης απόφασης).
401    Στις δε αιτιολογικές σκέψεις 926 και 955 της προσβαλλόμενης απόφασης, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι, κατόπιν της πράξης συγκέντρωσης, η πλατφόρμα της προσφεύγουσας θα καθίστατο ακόμη πιο ελκυστική για τα ξενοδοχεία λόγω των πρόσθετων πελατών που θα μπορούσε να αποκτήσει, πράγμα που θα της εξασφάλιζε το καλύτερο και ευρύτερο ξενοδοχειακό περιεχόμενο, με αποτέλεσμα να προσελκύει ακόμη περισσότερους τελικούς πελάτες στην πλατφόρμα της, κατ’ αυτόν δε τον τρόπο θα ενισχύονταν περαιτέρω τα προϋφιστάμενα αποτελέσματα δικτύου στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα.
402    Συναφώς, διαπιστώνεται ότι, ακόμη και αν υποτεθεί ότι ο αριθμός των επιπλέον πελατών που θα μπορούσε να αποκτήσει η προσφεύγουσα κατόπιν της πράξης συγκέντρωσης δεν είναι αρκούντως σημαντικός ώστε να ωθήσει τα ξενοδοχεία αυτά να διαθέσουν πρόσθετο μέρος του αποθέματος δωματίων ξενοδοχείου στην πλατφόρμα της, η εν λόγω περίσταση μάλλον επιβεβαιώνει τη δεσπόζουσα θέση της προσφεύγουσας στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα και όχι τον ασήμαντο χαρακτήρα της ενίσχυσής της κατόπιν της πράξης συγκέντρωσης.
403    Πράγματι, στην αιτιολογική σκέψη 950 της προσβαλλόμενης απόφασης, η Επιτροπή παρατηρεί ότι, ήδη πριν από τη συγκέντρωση, το 88 % των ξενοδοχείων είχαν παρουσία στην πλατφόρμα της προσφεύγουσας και ότι, μεταξύ αυτών, μεγάλος αριθμός των ξενοδοχείων έθετε στη διάθεση της προσφεύγουσας το σύνολο του αποθέματός τους, με αποτέλεσμα να υφίσταται περιορισμένος αριθμός ξενοδοχείων που θα μπορούσε να αυξήσει το διαθέσιμο στην εν λόγω πλατφόρμα απόθεμά του κατά τον ένα ή τον άλλο τρόπο, όπως ορθώς επισημαίνει η Επιτροπή. Ομοίως, στην αιτιολογική σκέψη 407 της προσβαλλόμενης απόφασης, η Επιτροπή παραπέμπει στα εσωτερικά έγγραφα της προσφεύγουσας στα οποία μνημονεύεται ότι το έτος 2019 το ξενοδοχειακό χαρτοφυλάκιό της είχε ήδη φθάσει στο μέγιστο μέγεθός του και, ως εκ τούτου, «η απόδοση της επένδυσης στην προσέλκυση του υπολοίπου φαίνεται χαμηλή».
404    Επομένως, η μη απόδειξη της μεταφοράς, κατόπιν της πράξης συγκέντρωσης, του αποθέματος δωματίων ξενοδοχείου από τα ανταγωνιστικά ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα προς το ΔΤΠ της προσφεύγουσας δεν συνεπάγεται ότι η εν λόγω πράξη δεν είναι ικανή να ενισχύσει τα υφιστάμενα αποτελέσματα δικτύου, αλλά αντικατοπτρίζει κυρίως την τρέχουσα δεσπόζουσα θέση της προσφεύγουσας, ως αναπόφευκτου εταίρου για τα ξενοδοχεία, την οποία η πράξη συγκέντρωσης θα παγιώσει.
β)      Επί της χρήσης πολλαπλών πλατφορμών από τα ξενοδοχεία
405    Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η έντονη επικράτηση της χρήσης πολλαπλών πλατφορμών στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα συνεπάγεται ότι η εικαζόμενη μικρή αύξηση του μεριδίου της στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα δεν μπορεί να ενισχύσει σημαντικά τα αποτελέσματα δικτύου υπέρ αυτής.
406    Η Επιτροπή αμφισβητεί την επιχειρηματολογία της προσφεύγουσας.
407    Συναφώς, υποστηρίζει ότι το ίδιο το γεγονός ότι υφίστανται πολλαπλές πλατφόρμες (βλ. σκέψη 231 ανωτέρω) δεν αμφισβητείται στην προσβαλλόμενη απόφαση, αλλά διευκρινίζεται σε αυτήν ότι τα περισσότερα ξενοδοχεία διαθέτουν τα δωμάτια τους τόσο στην πλατφόρμα της προσφεύγουσας όσο και στην πλατφόρμα της Expedia, αλλά όχι σε άλλα ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα.
408    Κατά την Επιτροπή, η χρήση πολλαπλών πλατφορμών είναι περιορισμένη, δεδομένου ότι είναι δαπανηρή για τα ξενοδοχεία, και η προσφεύγουσα δεν προσκομίζει κανένα αποδεικτικό στοιχείο προς στήριξη του αντιθέτου ισχυρισμού της. Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι το αποδεικτικό στοιχείο που προσκόμισε η προσφεύγουσα προς στήριξη του επιχειρήματός της σχετικά με τη χρήση διαχειριστών διαύλων είναι απαράδεκτο καθόσον δεν προσκομίστηκε κατά τη διοικητική διαδικασία.
409    Επομένως, το συμφέρον των ξενοδοχείων σε σχέση με τη χρήση πολλαπλών πλατφορμών εξαρτάται από τις κρατήσεις που επιθυμούν να πραγματοποιήσουν μέσω εκάστου ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα. Κατά την Επιτροπή, αν, κατόπιν της πράξης συγκέντρωσης, ο αριθμός των κρατήσεων σε άλλα ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα μειωθεί ή, τουλάχιστον, δεν αυξηθεί όσο θα ήταν δυνατόν αν δεν είχε πραγματοποιηθεί η πράξη αυτή, τα ξενοδοχεία είναι πιθανότερο να λύσουν την εμπορική τους σχέση με τους ανταγωνιστές της προσφεύγουσας, ενώ συγχρόνως θα αρχίσουν ή θα διατηρήσουν τη συνεργασία τους με την πλατφόρμα της προσφεύγουσας προκειμένου να αποκτήσουν πρόσβαση στον αυξανόμενο αριθμό των τελικών πελατών (αιτιολογικές σκέψεις 230, 952 και 953 της προσβαλλόμενης απόφασης).
410    Συναφώς, διαπιστώνεται ότι, στις αιτιολογικές σκέψεις 950 και 951 της προσβαλλόμενης απόφασης, επισημαίνεται ότι τα περισσότερα ανεξάρτητα ξενοδοχεία είχαν παρουσία τόσο στην πλατφόρμα της προσφεύγουσας (88 % των εν λόγω ξενοδοχείων) όσο και στην πλατφόρμα της Expedia (61 % των εν λόγω ξενοδοχείων), αλλά όχι στην πλατφόρμα άλλου ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα. Ειδικότερα, το 28 % των ξενοδοχείων αυτών χρησιμοποιεί μόνο ένα ΔΤΠ, το 39 % δύο ΔΤΠ, το 17 % τρία ΔΤΠ και μόνον το 15 % περισσότερα από τρία ΔΤΠ. Τα ως άνω αριθμητικά στοιχεία δεν αμφισβητήθηκαν από την προσφεύγουσα στα δικόγραφά της.
411    Η Επιτροπή συνάγει εξ αυτού, στην αιτιολογική σκέψη 952 της προσβαλλόμενης απόφασης, ότι τα ξενοδοχεία, κατά κανόνα, μπορούν να διαχειριστούν σχέσεις με δύο μόνο ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα και, ως εκ τούτου, επιλέγουν εν γένει τα ΔΤΠ που έχουν τη μεγαλύτερη πελατεία, προκειμένου να προσεγγίσουν τον μεγαλύτερο αριθμό δυνητικών τελικών πελατών.
412    Εντούτοις, στο σημείο 187 του δικογράφου της προσφυγής, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το [εμπιστευτικό] % των ξενοδοχείων που αποτελούν μέρος ξενοδοχειακών αλυσίδων και το [εμπιστευτικό] % των ανεξάρτητων ξενοδοχείων που περιλαμβάνονται στην πλατφόρμα της χρησιμοποιούν διαχειριστές διαύλων, οι οποίοι τους παρέχουν τη δυνατότητα να αναφορτώνουν το απόθεμα δωματίων ξενοδοχείου μία φορά και, στη συνέχεια, το εν λόγω απόθεμα διανέμεται σε σειρά διαφορετικών ΔΤΠ. Κατά την προσφεύγουσα, η σημαντική χρήση των διαχειριστών διαύλων καταδεικνύει τη δυνατότητα των ξενοδοχείων να διαχειρίζονται σχέσεις με πληθώρα ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα.
413    Στο υπόμνημα αντικρούσεως, η Επιτροπή δεν αμφισβητεί την εγκυρότητα του επιχειρήματος αυτού, αλλά προβάλλει το απαράδεκτο του αποδεικτικού στοιχείου που προσκόμισε η προσφεύγουσα προς στήριξή του, ήτοι μελέτης από τις 4 Δεκεμβρίου 2023, η οποία είναι μεταγενέστερη της προσβαλλόμενης απόφασης και, κατά συνέπεια, δεν είχε προσκομιστεί κατά τη διοικητική διαδικασία.
414    Μολονότι είναι αληθές ότι η εν λόγω μελέτη καταρτίστηκε μετά την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης, με αποτέλεσμα να επιβάλλεται η διαπίστωση, στην οποία προέβη και η Επιτροπή, ότι είναι απαράδεκτη, από τις αιτιολογικές σκέψεις 431 και 1081 της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι η προσφεύγουσα όντως επικαλέστηκε τη γενικευμένη χρήση διαχειριστών διαύλων κατά τη διοικητική διαδικασία. Ειδικότερα, στην ενότητα 5.D της απάντησης στην ανακοίνωση αιτιάσεων, η προσφεύγουσα τη μνημόνευσε ρητώς, προβάλλοντας σε γενικές γραμμές την ίδια επιχειρηματολογία με εκείνη που είχε παραθέσει στο δικόγραφο της προσφυγής της (βλ. σκέψη 412 ανωτέρω), με τη διαφορά όμως ότι, στο σημείο 4.68, στοιχείο iv, a, της ενότητας 4.B.6 της εν λόγω απάντησης, ανέφερε ποσοστό [εμπιστευτικό] % των ξενοδοχείων που περιλαμβάνονταν στις ενεργές καταχωρήσεις στην πλατφόρμα της το 2022, αντί των αντίστοιχων ποσοστών [εμπιστευτικό] % και [εμπιστευτικό] % για τα ξενοδοχεία που αποτελούν μέρος αλυσίδων ξενοδοχείων και τα ανεξάρτητα ξενοδοχεία που είχε αναφέρει στο δικόγραφο της προσφυγής.
415    Επομένως, αφενός, το επιχείρημα της προσφεύγουσας που αντλείται από τη γενικευμένη χρήση διαχειριστών διαύλων είναι παραδεκτό και, αφετέρου, η Επιτροπή παρέλειψε να εξετάσει το επιχείρημα αυτό, το οποίο, αν θεωρηθεί αποδεδειγμένο, θα μπορούσε να θέσει υπό αμφισβήτηση τον ισχυρισμό της Επιτροπής ότι τα ξενοδοχεία μπορούν κατά κανόνα να διαχειριστούν σχέσεις με περιορισμένο μόνον αριθμό ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα.
416    Συναφώς, υπενθυμίζεται ότι, όταν ένα θεσμικό όργανο διαθέτει ευρεία εξουσία εκτίμησης, όπως η Επιτροπή στον τομέα του ελέγχου των συγκεντρώσεων, έχει θεμελιώδη σημασία η τήρηση των διαδικαστικών εγγυήσεων, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγεται η υποχρέωση του θεσμικού οργάνου να εξετάζει, με επιμέλεια και αμεροληψία, όλα τα στοιχεία που ασκούν επιρροή στη συγκεκριμένη περίπτωση (βλ. απόφαση της 26ης Ιουνίου 2025, EVH κ.λπ. κατά Επιτροπής, C-464/23 P, C-465/23 P, C-467/23 P, C-468/23 P και C-470/23 P, EU:C:2025:478, σκέψη 211 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
417    Διαπιστώνεται όμως ότι η Επιτροπή δεν τήρησε την υποχρέωση αυτή καθόσον παρέλειψε να εξετάσει το επιχείρημα της προσφεύγουσας σχετικά με τη γενικευμένη χρήση διαχειριστών διαύλων. Κατά συνέπεια, τα στοιχεία που προσκόμισε η Επιτροπή δεν είναι ικανά να στηρίξουν το συμπέρασμά της ότι η απόκτηση από την προσφεύγουσα πρόσθετων πελατών κατόπιν της πράξης συγκέντρωσης θα μπορούσε να έχει ως αποτέλεσμα να λύσουν τα ξενοδοχεία την εμπορική τους σχέση με άλλα ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα. Πράγματι, στην περίπτωση κατά την οποία η χρήση διαχειριστή διαύλων παρέχει στα ξενοδοχεία τη δυνατότητα να διατηρούν σχέσεις με πλείονα ΔΤΠ χωρίς σημαντικό πρόσθετο κόστος ή φόρτο εργασίας, η σχετικά περιορισμένη απώλεια πελατών την οποία θα υποστούν τα άλλα ΔΤΠ πλην της προσφεύγουσας κατόπιν της πράξης συγκέντρωσης δεν θα έπρεπε να παρακινήσει τα ξενοδοχεία να επανεξετάσουν τις σχέσεις τους με τα εν λόγω ΔΤΠ. Εντούτοις, η περίσταση αυτή ουδόλως αναιρεί το συμπέρασμα ότι η προσφεύγουσα είναι ήδη αναπόφευκτος εταίρος για τα ξενοδοχεία, κατάσταση την οποία θα εδραιώσει η πράξη συγκέντρωσης με την εξουδετέρωση της δυναμικής του ανταγωνισμού στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα (βλ. σκέψεις 397 και 404 ανωτέρω).
γ)      Επί των πρόσθετων δυσκολιών που θα αντιμετώπιζαν τα άλλα ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα προκειμένου να δημιουργήσουν πελατειακή βάση ελκυστική για τα ξενοδοχεία
418    Πρώτον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή δεν αποδεικνύει ότι η πολύ μικρή μείωση των πωλήσεων την οποία θα υφίσταντο οι ανταγωνιστές της κατόπιν της πράξης συγκέντρωσης θα επηρέαζε την ανταγωνιστικότητά τους.
419    Δεύτερον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση ενέχει αντιφάσεις, καθότι προβάλλεται σε αυτήν ότι η πράξη συγκέντρωσης θα επέτρεπε στην προσφεύγουσα να απορροφήσει τις πωλήσεις του άμεσου ξενοδοχειακού διαύλου πωλήσεων (αιτιολογική σκέψη 1108 της προσβαλλόμενης απόφασης), ότι όλες οι αυξήσεις των πωλήσεων δωματίων ξενοδοχείου υπέρ της προσφεύγουσας θα γίνονταν εις βάρος των ανταγωνιστικών ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα (αιτιολογική σκέψη 1160 της προσβαλλόμενης απόφασης) και ότι η πράξη συγκέντρωσης δεν θα δημιουργούσε νέα ζήτηση για υπηρεσίες ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα (αιτιολογική σκέψη 1103 της προσβαλλόμενης απόφασης).
420    Συναφώς, η προσφεύγουσα εκτιμά ότι, αν η Επιτροπή είχε εξετάσει τον αντίκτυπο που θα είχε επί των ανταγωνιστικών ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα η αύξηση του μεριδίου αγοράς της, θα είχε διαπιστώσει ότι, εφόσον οι απευθείας πωλήσεις από τα ξενοδοχεία αντιπροσώπευαν στην Ευρώπη το [εμπιστευτικό] % όλων των κρατήσεων δωματίων ξενοδοχείου στο διαδίκτυο, οποιαδήποτε αύξηση των πωλήσεών της θα προερχόταν πιθανώς κατά μεγάλο μέρος από χρήστες οι οποίοι διαφορετικά δεν θα πραγματοποιούσαν κρατήσεις σε ανταγωνιστικά ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα.
421    Τρίτον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι δεν είναι αναγκαίο ένα ΔΤΠ να προσφέρει πτήσεις προκειμένου να δραστηριοποιηθεί στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα και ότι τα ΔΤΠ που επιθυμούν να το πράξουν μπορούν να συνάψουν συμφωνίες εμπορικής συνεργασίας με ΔΤΠ στον τομέα των πτήσεων, όπως η Expedia, η Kiwi ή η Hopper.
422    Η Επιτροπή αμφισβητεί την επιχειρηματολογία της προσφεύγουσας.
423    Συναφώς, υπενθυμίζεται ότι η Επιτροπή εκτιμά ότι η πράξη συγκέντρωσης θα επηρεάσει την ικανότητα των ανταγωνιστικών ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα να αναπτύξουν πελατεία αρκούντως ελκυστική ώστε τα ξενοδοχεία να είναι διατεθειμένα να συμβληθούν μαζί τους (αιτιολογικές σκέψεις 971 έως 973 και 982 έως 987 της προσβαλλόμενης απόφασης).
424    Συγκεκριμένα, κατά την Επιτροπή, ένας από τους τρόπους με τους οποίους τα ΔΤΠ που δραστηριοποιούνται ήδη στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα και οι δυνητικοί νεοεισερχόμενοι στην αγορά αυτή επεκτείνουν τη θέση τους στην αγορά συνίσταται στην ανάπτυξη ξενοδοχειακής πελατειακής βάσης μέσω προσφοράς πτήσεων. Ειδικότερα, ορισμένα ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα χρησιμοποιούν τις προσφορές πτήσεων για να προσελκύσουν πελάτες στους οποίους μπορούν να πωλούν δωμάτια ξενοδοχείου, ενώ άλλα ΔΤΠ μπορούν να πράττουν το ίδιο μέσω συμφωνίας εμπορικής συνεργασίας με ΔΤΠ στον τομέα των πτήσεων (αιτιολογικές σκέψεις 971, 974 και 993 της προσβαλλόμενης απόφασης). Τούτο ισχύει κατά μείζονα λόγο καθόσον οι πτήσεις αποτελούν έναν από τους σπάνιους διαύλους απόκτησης πελατών που είναι ακόμη διαθέσιμοι για τα ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα (αιτιολογικές σκέψεις 988 έως 992 της προσβαλλόμενης απόφασης).
425    Κατά συνέπεια, η Επιτροπή θεωρεί εύλογο να υποθέσει ότι η ανάπτυξη που η προσφεύγουσα θα μπορούσε να πραγματοποιήσει στην αγορά των ΔΤΠ στον τομέα των πτήσεων κατόπιν της πράξης συγκέντρωσης θα απέβαινε εις βάρος των ανταγωνιστών, των οποίων το μερίδιο στην εν λόγω αγορά είναι πιθανόν να ελαττωθεί, πράγμα που θα μείωνε και την πρόσβασή τους στους ξενοδοχειακούς πελάτες (αιτιολογικές σκέψεις 972, 973, 986 και 987 της προσβαλλόμενης απόφασης).
426    Πρώτον, υπενθυμίζεται ότι μια πράξη συγκέντρωσης ενδέχεται να έχει ως συνέπεια σημαντική παρακώλυση του αποτελεσματικού ανταγωνισμού, μειώνοντας τις προοπτικές πώλησης των ανταγωνιστών σε επίπεδο κατώτερο του ορίου ανταγωνιστικότητας, με αποτέλεσμα να αποθαρρύνονται από το να επεκτείνουν τη θέση τους ή να εισέλθουν στη σχετική αγορά (σημείο 112 των κατευθυντήριων γραμμών για τις μη οριζόντιες συγκεντρώσεις), υπό την προϋπόθεση ότι οι αποκλεισθέντες ανταγωνιστές διαδραματίζουν αρκούντως σημαντικό ρόλο στη λειτουργία του ανταγωνισμού στη σχετική αγορά, πράγμα που μπορεί να συμβαίνει παρά το σχετικά μικρό μερίδιο αγοράς (σημείο 48 των κατευθυντήριων γραμμών για τις μη οριζόντιες συγκεντρώσεις).
427    Η προσφεύγουσα υποστηρίζει όμως ότι η πολύ μικρή μείωση των πωλήσεων δωματίων ξενοδοχείου κατόπιν της πράξης συγκέντρωσης δεν θα επηρέαζε την ανταγωνιστικότητα των άλλων ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα, δεδομένου ότι η πράξη αυτή θα της παρέσχε απλώς τη δυνατότητα να αυξήσει οριακά το μερίδιό της στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα και ότι ένα μέρος της αύξησης αυτής θα απέβαινε εις βάρος του άμεσου διαύλου πωλήσεων των ξενοδοχείων και όχι εις βάρος των άλλων ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα.
428    Συναφώς, υπενθυμίζεται ότι, ασφαλώς, η αύξηση του μεριδίου αγοράς των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα που θα μπορούσε να πραγματοποιήσει η προσφεύγουσα χάρη στην πράξη συγκέντρωσης είναι σε κάθε περίπτωση μικρή (βλ. σκέψη 375 ανωτέρω), αλλά, όπως ορθώς υποστηρίζει η Επιτροπή, το αποτέλεσμα μιας πράξης συγκέντρωσης πρέπει να εκτιμάται σε σχέση με το επίπεδο ανταγωνισμού που θα υπήρχε αν δεν υφίστατο η πράξη συγκέντρωσης, με αποτέλεσμα ότι ακόμη και μια σχετικά μικρή, από ποσοτικής απόψεως, μείωση της δυνητικής πελατείας των ανταγωνιστικών ΔΤΠ θα μπορούσε να έχει αποτρεπτικό αποτέλεσμα στο ήδη χαμηλό προϋπάρχον επίπεδο ανταγωνισμού (βλ. σκέψη 399 ανωτέρω).
429    Δεύτερον, αντιθέτως προς όσα υποστηρίζει η προσφεύγουσα, διαπιστώνεται ότι, στην προσβαλλόμενη απόφαση, η Επιτροπή δεν κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η πράξη συγκέντρωσης θα επηρέαζε αισθητά τον άμεσο δίαυλο πωλήσεων των ξενοδοχείων.
430    Πράγματι, στην προσβαλλόμενη απόφαση, η Επιτροπή απλώς διαπίστωσε ότι η πλειονότητα των ξενοδοχείων που εξέφρασαν την άποψή τους κατά τη διάρκεια της έρευνας αγοράς εκτιμά ότι η πράξη συγκέντρωσης θα παρείχε στην προσφεύγουσα τη δυνατότητα να αποκτήσει τουλάχιστον το 5 % των πωλήσεων μέσω του άμεσου διαύλου πωλήσεών τους, διά του οποίου διέρχεται περίπου το [εμπιστευτικό] % όλων των κρατήσεων ξενοδοχείων στην Ευρώπη (αιτιολογικές σκέψεις 468 και 1108 έως 1110 της προσβαλλόμενης απόφασης).
431    Τρίτον, αντιθέτως προς όσα υποστηρίζει η προσφεύγουσα, από την προσβαλλόμενη απόφαση δεν προκύπτει ότι η Επιτροπή θεωρεί ότι είναι αναγκαίο ένα ΔΤΠ να προσφέρει πτήσεις προκειμένου να είναι ανταγωνιστικό στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα. Τουναντίον, σύμφωνα με την Επιτροπή, οι πτήσεις αποτελούν έναν από τους σπάνιους διαύλους που έχουν στη διάθεσή τους ακόμη τα ΔΤΠ για να προσελκύσουν ξενοδοχειακούς πελάτες (αιτιολογική σκέψη 971 της προσβαλλόμενης απόφασης).
432    Σχετικά με αυτό, επισημαίνεται ότι, εκτός από την προσφεύγουσα και τον κύριο ανταγωνιστή της, την Expedia, η αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα μπορεί συνολικά να διαιρεθεί σε δύο κατηγορίες επιχειρήσεων, δηλαδή, αφενός, σε έναν αριθμό ΔΤΠ που διαθέτουν δικό τους ξενοδοχειακό περιεχόμενο και, αφετέρου, σε μια σειρά ΔΤΠ που, ενώ δραστηριοποιούνται κυρίως στον τομέα των πτήσεων, προσφέρουν επίσης δωμάτια ξενοδοχείων ως δευτερεύουσα δραστηριότητα, κυρίως μέσω συμφωνίας εμπορικής συνεργασίας με άλλο ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα (αιτιολογική σκέψη 982 της προσβαλλόμενης απόφασης).
433    Όσον αφορά, αφενός, τα ΔΤΠ που διαθέτουν δικό τους ξενοδοχειακό περιεχόμενο, όπως η HRS, η Weekendesk και η Travelminit, η Επιτροπή υποστηρίζει, στις αιτιολογικές σκέψεις 974, 993 και 1003 της προσβαλλόμενης απόφασης, ότι θα ήταν απίθανο για την προσφεύγουσα, κατόπιν της πράξης συγκέντρωσης, να διατηρήσει σε ισχύ ή να συνάψει με αυτά συμφωνίες εμπορικής συνεργασίας, οι οποίες θα τους επέτρεπαν να προσφέρουν πτήσεις στις πλατφόρμες τους, και ότι τα άλλα ΔΤΠ, τα οποία θα ήταν διατεθειμένα να το πράξουν, ενδέχεται να μη βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο με την παρεμβαίνουσα. Στο πλαίσιο αυτό, αρκεί η διαπίστωση ότι η προσφεύγουσα δεν αμφισβήτησε στα υπομνήματά της τους ως άνω ισχυρισμούς της Επιτροπής.
434    Όσον αφορά, αφετέρου, τα ΔΤΠ που δεν διαθέτουν δικό τους ξενοδοχειακό περιεχόμενο, όπως η eDreams Odigeo, η Kiwi και η Tix, ή διαθέτουν τέτοιο περιεχόμενο μόνο σε περιορισμένο βαθμό, όπως η Trip.com, η Lastminute και η TUI (αιτιολογικές σκέψεις 983 έως 985 της προσβαλλόμενης απόφασης), υπενθυμίζεται ότι προμηθεύονται ξενοδοχειακό περιεχόμενο, εν όλω ή εν μέρει, από άλλα ΔΤΠ και, ως εκ τούτου, δραστηριοποιούνται μόνο σε μικρή κλίμακα στο επίπεδο B2B της αγοράς των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα, με μερίδια αγοράς τα οποία κυμαίνονται περίπου στο 1 % ή και χαμηλότερα (αιτιολογική σκέψη 216 της προσβαλλόμενης απόφασης).
435    Ωστόσο, στις αιτιολογικές σκέψεις 983 έως 986 της προσβαλλόμενης απόφασης, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι πολλά από αυτά τα ΔΤΠ, όπως η Trip.com, η Lastminute, η TUI, η eDreams Odigeo, η Kiwi και η Tix, έχουν τη δυνατότητα να επεκτείνουν τις δραστηριότητές τους στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα, χρησιμοποιώντας τις δικές τους πλατφόρμες πτήσεων για να αναπτύξουν ξενοδοχειακή πελατεία που θα αγόραζε ενδεχομένως ξενοδοχειακό περιεχόμενο, να επεκταθούν και να καταστούν ελκυστικότεροι εταίροι για τα ξενοδοχεία.
436    Αντιθέτως, στην ενότητα 6.4.6.4, η οποία φέρει τον τίτλο «[κ]αμία απόδειξη πιθανής εισόδου ή επέκτασης που θα μπορούσε πράγματι να περιορίσει [την προσφεύγουσα]», η Επιτροπή διευκρινίζει ότι στη δική της έρευνα αγοράς «δεν αναφερόταν ότι θα υπήρχε πιθανή είσοδος ή επέκταση στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα εντός του ΕΟΧ που θα περιόριζε πράγματι [την προσφεύγουσα]» (αιτιολογικές σκέψεις 473 έως 479 της προσβαλλόμενης απόφασης).
437    Στις αιτιολογικές σκέψεις 480 και 481 της προσβαλλόμενης απόφασης επισημαίνεται ιδίως, κατ’ ουσίαν, ότι η δυνητική επέκταση των ΔΤΠ που δραστηριοποιούνται ήδη στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα δεν μπορεί να θεωρηθεί ως πραγματική επέκταση ικανή να θέσει υπό αμφισβήτηση τη δεσπόζουσα θέση της προσφεύγουσας στην εν λόγω αγορά, δεδομένου ότι έχουν χαμηλά μερίδια στην αγορά και ότι στηρίζονται σε μεγάλο βαθμό στο ξενοδοχειακό περιεχόμενο άλλων ΔΤΠ.
438    Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή, απαντώντας σε ερώτηση που έθεσε το Γενικό Δικαστήριο με έγγραφο της 10ης Ιουνίου 2025, προκειμένου να διευκρινιστεί ενδεχόμενη αντίφαση μεταξύ των προαναφερθέντων ισχυρισμών υπό το πρίσμα της υποχρέωσης αιτιολόγησης βάσει του άρθρου 296, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ, εξήγησε κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση ότι, στην ενότητα 6.4.6.4 της προσβαλλόμενης απόφασης, είχε διαπιστώσει ότι πραγματικοί ή δυνητικοί ανταγωνιστές δεν μπορούσαν να εισέλθουν στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα ή να επεκταθούν σε αυτήν κατά τρόπο ώστε να ασκήσουν πραγματική ανταγωνιστική πίεση στην προσφεύγουσα. Αντιθέτως, στις αιτιολογικές σκέψεις 983 έως 985 της προσβαλλόμενης απόφασης, έκρινε ότι ορισμένα ΔΤΠ στον τομέα των πτήσεων θα μπορούσαν να επεκτείνουν τις δραστηριότητές τους στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα, αν και κάποια εξ αυτών είχαν καλύτερο σημείο εκκίνησης, δεδομένου ότι διέθεταν δικό τους χαρτοφυλάκιο ξενοδοχείων. Η Επιτροπή εξήγησε ειδικότερα ότι η θεωρίας της περί ζημίας εδραζόταν κυρίως στον σκοπό διατήρησης της ικανότητας των ως άνω ΔΤΠ να αναπτυχθούν και, κατά συνέπεια, στη δυνατότητα αμφισβήτησης στο μέλλον της θέσης της προσφεύγουσας στην εν λόγω αγορά.
439    Συναφώς, όσον αφορά τον ρόλο που θα μπορούσαν να διαδραματίσουν τα μνημονευόμενα στις αιτιολογικές σκέψεις 983 έως 986 της προσβαλλόμενης απόφασης ΔΤΠ στη λειτουργία του ανταγωνισμού στο πλαίσιο της αγοράς των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα, κατά την έννοια του σημείου 48 των κατευθυντήριων γραμμών για τις μη οριζόντιες συγκεντρώσεις, διαπιστώνεται, αφενός, ότι η Trip.com, η Lastminute, η TUI και η eDreams Odigeo μνημονεύονται ρητώς από την προσφεύγουσα, στα σημεία 200 και 201 του δικογράφου της προσφυγής, καθόσον αποτελούν μέρος των «κύριων ανταγωνιστών» της με γνωστά εμπορικά σήματα και, αφετέρου, ότι η γενικευμένη χρήση των διαχειριστών διαύλων, την οποία επικαλέστηκε η προσφεύγουσα κατά τη διοικητική διαδικασία και με το δικόγραφο της προσφυγής (βλ. σκέψεις 412 και 414 ανωτέρω), παρέχει στα ΔΤΠ τη δυνατότητα να έχουν πρόσβαση στα ξενοδοχεία, παρά το σχετικά μικρό μέγεθός τους στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα. Στην αγορά όμως αυτή η προσφεύγουσα υπόκειται σε μικρές ανταγωνιστικές πιέσεις, δεδομένου ότι η απόκλιση στο επίπεδο των μεριδίων αγοράς είναι πολύ μεγάλη σε σχέση με τα ανταγωνιστικά ΔΤΠ. Επιπλέον, τα αποτελέσματα δικτύου είναι σημαντικά, το δε μέγεθος της πελατείας, η οποία χαρακτηρίζεται από υψηλό βαθμό αδράνειας, διαδραματίζει εξέχοντα ρόλο για την ανταγωνιστικότητα των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα (αιτιολογικές σκέψεις 264 έως 268 και 349 έως 352 της προσβαλλόμενης απόφασης). Υπό τις συνθήκες αυτές, ο εναπομένων ανταγωνισμός από τους ολιγάριθμους ανταγωνιστές που εξακολουθούν να δραστηριοποιούνται είναι ιδιαίτερα σημαντικός σε μια αγορά χαμηλής ανταγωνιστικότητας. Συγκεκριμένα, η αποτελεσματικότητα του ελέγχου των συγκεντρώσεων και η ικανότητα της Επιτροπής να αντιτάσσεται στην ενίσχυση και την εδραίωση των υφιστάμενων δεσποζουσών θέσεων θα διακυβευόταν αν η ίδια η Επιτροπή έφερε επαχθές βάρος απόδειξης για να αποδείξει την πιθανή ανάπτυξη των ανταγωνιστών μιας κατέχουσας δεσπόζουσα θέση επιχείρησης, στο μέτρο που η δεσπόζουσα αυτή θέση καθιστά εκ των προτέρων δυσχερέστερο το να αποδειχθεί μια τέτοια εξέλιξη ή τουλάχιστον δυσχερέστερο να προβλεφθεί.
440    Τέλος, όσον αφορά τον αντίκτυπο επί των δυνατοτήτων ανάπτυξης των ΔΤΠ που μνημονεύονται στις αιτιολογικές σκέψεις 983 έως 986 της προσβαλλόμενης απόφασης, επισημαίνεται ότι, παρά τον περιορισμένο χαρακτήρα της ενίσχυσης του μεριδίου της στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα κατόπιν της πράξης συγκέντρωσης, η προσφεύγουσα θα την επιτύγχανε μέσω ισχυρής ανάπτυξης σε έναν από τους σπάνιους ακόμη διαθέσιμους διαύλους απόκτησης ξενοδοχειακών πελατών, ήτοι στις πτήσεις (αιτιολογικές σκέψεις 973 και 988 έως 994 της προσβαλλόμενης απόφασης). Επομένως, δεδομένου ότι τα εν λόγω ΔΤΠ, τα οποία είναι κυρίως ΔΤΠ στον τομέα των πτήσεων, εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τον εν λόγω δίαυλο για να αναπτύξουν την ξενοδοχειακή πελατεία τους, η πράξη συγκέντρωσης θα επηρέαζε δυσανάλογα την ανταγωνιστικότητά τους. Συγκεκριμένα, μετά την πράξη συγκέντρωσης, η προσφεύγουσα δεν θα ήταν μόνο το κατέχον δεσπόζουσα θέση ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα, αλλά θα αποκτούσε επίσης ηγετική θέση στην αγορά των ΔΤΠ στον τομέα των πτήσεων, δημιουργώντας έτσι ένα ταξιδιωτικό οικοσύστημα που δυσχερώς θα μπορούσε να αναπαραχθεί από άλλα ΔΤΠ (βλ. σκέψη 294 ανωτέρω), συμπεριλαμβανομένων εκείνων που μνημονεύονται στις αιτιολογικές σκέψεις 983 έως 986 της προσβαλλόμενης απόφασης.
441    Κατά συνέπεια, τα επιχειρήματα που προβάλλει η προσφεύγουσα δεν είναι ικανά να κλονίσουν το συμπέρασμα της Επιτροπής ότι η πράξη συγκέντρωσης θα μείωνε τις δυνατότητες επέκτασης των άλλων ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα.
5.      Επί της πέμπτης αιτίασης, με την οποία η προσφεύγουσα αμφισβητεί τον αντίκτυπο που θα είχε η πράξη συγκέντρωσης στα ξενοδοχεία και τους καταναλωτές
442    Με το δεύτερο σκέλος του τρίτου λόγου ακυρώσεως (σημεία 220 έως 229 του δικογράφου της προσφυγής), η προσφεύγουσα αμφισβητεί τον ισχυρισμό της Επιτροπής, όπως εκτίθεται στις ενότητες 6.7.2.5 και 6.7.2.6 της προσβαλλόμενης απόφασης, ότι τα ξενοδοχεία και οι πελάτες τους θα ζημιώνονταν, καθόσον θα έπρεπε πιθανώς να καταβάλουν υψηλότερες προμήθειες και τιμές για τα δωμάτια των ξενοδοχείων κατόπιν της πράξης συγκέντρωσης.
443    Πρώτον, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι εσφαλμένως η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι τα ποσοστά προμήθειας ενδέχεται να είναι υψηλότερα λόγω της πράξης συγκέντρωσης και κακώς υποστηρίζει ότι η διατήρηση στο ίδιο επίπεδο των ποσοστών προμήθειας μετά την πράξη συγκέντρωσης αποδεικνύει αντίθετο στον ανταγωνισμό αποτέλεσμα, χωρίς να θεμελιώνει την πιθανότητα μείωσης των εν λόγω ποσοστών, αν δεν υφίστατο η πράξη συγκέντρωσης. Ειδικότερα, η Επιτροπή δεν απέδειξε ότι η προσφεύγουσα θα ήταν λιγότερο διατεθειμένη να μειώσει τις προμήθειες και να προσφέρει ευνοϊκότερους όρους κατόπιν της πράξης συγκέντρωσης.
444    Δεύτερον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι δεν αποτελεί υψηλού κόστους ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα. Συγκεκριμένα, η Επιτροπή δεν ισχυρίστηκε ότι αποτελεί τέτοιο ΔΤΠ, αλλά απλώς διαπίστωσε ότι δεν είναι πάντα ο φθηνότερος δίαυλος κρατήσεων για τους καταναλωτές (αιτιολογική σκέψη 1135 της προσβαλλόμενης απόφασης). Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η διαπίστωση αυτή δεν την καθιστά ούτε τον ακριβότερο και ούτε καν ακριβό δίαυλο κρατήσεων.
445    Η Επιτροπή αμφισβητεί τη βασιμότητα των επιχειρημάτων αυτών.
446    Συναφώς, πρώτον, υπενθυμίζεται ότι η έκφραση «αυξημένες τιμές» καλύπτει, για συντομία, τους διάφορους τρόπους με τους οποίους μια συγκέντρωση μπορεί να προκαλέσει ζημία στον ανταγωνισμό. Τέτοια ζημία περιλαμβάνει ιδίως την ικανότητα μιας επιχείρησης να αυξήσει επικερδώς τις τιμές, αλλά εκτείνεται επίσης σε καταστάσεις στις οποίες οι τιμές μειώνονται λιγότερο ή είναι λιγότερο πιθανόν να μειωθούν απ’ ό,τι αν δεν υπήρχε συγκέντρωση (σημείο 8 και υποσημείωση 7 των κατευθυντήριων γραμμών για τις οριζόντιες συγκεντρώσεις και υποσημείωση 8 των κατευθυντήριων γραμμών για τις μη οριζόντιες συγκεντρώσεις).
447    Επισημαίνεται εν προκειμένω ότι η Επιτροπή δεν υποστηρίζει ότι η πράξη συγκέντρωσης είναι ικανή να προκαλέσει τέτοια ζημία στον ανταγωνισμό, δεδομένου ότι δεν ισχυρίζεται ότι είναι πιθανό τα ποσοστά προμήθειας και οι τιμές των ξενοδοχείων να αυξηθούν κατόπιν της πράξης συγκέντρωσης ούτε ότι θα μειώνονταν αν δεν υφίστατο η πράξη συγκέντρωσης.
448    Πράγματι, στην αιτιολογική σκέψη 1097 της προσβαλλόμενης απόφασης, η Επιτροπή απλώς αναφέρει ότι, ακόμη και αν δεν αποκλείεται να αυξήσει η προσφεύγουσα τα ποσοστά προμήθειας κατόπιν της πράξης συγκέντρωσης, τα στοιχεία του φακέλου δείχνουν ότι είναι πιθανόν, καθώς καθίσταται δυσχερέστερο να αμφισβητηθεί η θέση της και ενισχύεται περαιτέρω η διαπραγματευτική της δύναμη έναντι των ξενοδοχείων, να ελαττωθούν τα κίνητρά της και να μειώσει τα εν λόγω ποσοστά και να προσφέρει ευνοϊκότερους όρους στα ξενοδοχεία (αιτιολογική σκέψη 1097 της προσβαλλόμενης απόφασης).
449    Δεύτερον, υπενθυμίζεται, κατά πρώτον, ότι η πράξη συγκέντρωσης θα παρείχε στην προσφεύγουσα τη δυνατότητα να αυξήσει τις πωλήσεις δωματίων ξενοδοχείου, ιδίως στο πλαίσιο διασταυρούμενων πωλήσεων μέσω κρατήσεων πτήσεων ή χάρη στα «Halo Effects», εφόσον συνδέονται με τις πτήσεις (βλ. σκέψεις 390 και 394 έως 397 ανωτέρω), κατά δεύτερον, ότι, αν δεν υφίστατο η πράξη συγκέντρωσης, οι πρόσθετες αυτές πωλήσεις θα μπορούσαν, τουλάχιστον εν μέρει, να είχαν πραγματοποιηθεί από άλλα ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα ή μέσω των άμεσων διαύλων κρατήσεων των ξενοδοχείων (βλ. σκέψη 430 ανωτέρω), κατά τρίτον, ότι η προσφεύγουσα δεν μπόρεσε να αντικρούσει τον ισχυρισμό της Επιτροπής ότι οι προμήθειες της είναι υψηλότερες από εκείνες άλλων ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα (βλ. σκέψεις 192 έως 206 ανωτέρω) και, κατά τέταρτον, ότι το άμεσο κανάλι κρατήσεων των ξενοδοχείων είναι λιγότερο δαπανηρό για τα ξενοδοχεία σε σχέση με τα ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα λόγω των προμηθειών που χρεώνουν τα εν λόγω ΔΤΠ (αιτιολογική σκέψη 1102 και πίνακας 24 της προσβαλλόμενης απόφασης). Επομένως, τα επιχειρήματα της προσφεύγουσας δεν είναι ικανά να θέσουν υπό αμφισβήτηση την εγκυρότητα της άποψης της Επιτροπής ότι ορισμένα τουλάχιστον ξενοδοχεία θα αντιμετώπιζαν υψηλότερο κόστος κατόπιν της πράξης συγκέντρωσης.
450    Τρίτον, διαπιστώνεται ότι η Επιτροπή δεν ισχυρίζεται ότι η προσφεύγουσα είναι το ακριβότερο ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα ή τουλάχιστον ένα από τα ακριβά ΔΤΠ για τους καταναλωτές. Αντιθέτως, ανέφερε, χωρίς να αμφισβητηθεί από την προσφεύγουσα, ότι οι τιμές που εμφανίζονταν από τα ξενοδοχεία στην πλατφόρμα της ήταν εν γένει υψηλότερες από τις τιμές που τα ξενοδοχεία εμφάνιζαν στους δικούς τους ιστοτόπους (αιτιολογική σκέψη 1135 της προσβαλλόμενης απόφασης). Κατά συνέπεια, στο μέτρο που η πράξη συγκέντρωσης θα μπορούσε να ανακατευθύνει τουλάχιστον ένα μέρος των κρατήσεων από τον άμεσο δίαυλο κρατήσεων των ξενοδοχείων προς την πλατφόρμα της προσφεύγουσας, η Επιτροπή θεμιτώς κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι οικείοι πελάτες θα μπορούσαν να καταβάλουν υψηλότερη τιμή για το δωμάτιο ξενοδοχείου.
451    Ως εκ τούτου, πρέπει να απορριφθούν τα επιχειρήματα με τα οποία η προσφεύγουσα αμφισβητεί την ενδεχόμενη ζημία των ξενοδοχείων και των πελατών τους.
6.      Επί της συνολικής εκτίμησης του Γενικού Δικαστηρίου
452    Κατόπιν της εξέτασης της βασιμότητας των διαφόρων επιχειρημάτων που προέβαλε η προσφεύγουσα, στο πλαίσιο του δεύτερου σκέλους του τρίτου λόγου ακυρώσεως, κατά της θεωρίας περί ζημίας, πρέπει να εκτιμηθεί συνολικώς αν όλα τα κρίσιμα στοιχεία στα οποία στηρίχθηκε η Επιτροπή και τα οποία μπορούν να θεωρηθούν αποδεδειγμένα αρκούν για να αποδειχθεί η ύπαρξη σημαντικής παρακώλυσης του αποτελεσματικού ανταγωνισμού, κατά την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 3, του κοινοτικού κανονισμού συγκεντρώσεων, ενώ πρέπει να εξεταστεί συγχρόνως το πρώτο σκέλος του τρίτου λόγου ακυρώσεως, με το οποίο η προσφεύγουσα αμφισβητεί το νομικό κριτήριο που εφάρμοσε η Επιτροπή στο πλαίσιο αυτό (βλ. σκέψη 157 ανωτέρω).
α)      Επί του νομικού κριτηρίου
453    Στο πλαίσιο του πρώτου σκέλους του τρίτου λόγου ακυρώσεως, η προσφεύγουσα, υποστηριζόμενη από την παρεμβαίνουσα, προβάλλει ότι, στην προσβαλλόμενη απόφαση, η Επιτροπή εφαρμόζει εσφαλμένο νομικό κριτήριο, καθότι κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η πράξη συγκέντρωσης θα οδηγούσε σε σημαντική παρακώλυση του αποτελεσματικού ανταγωνισμού, κατά την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 3, του κοινοτικού κανονισμού συγκεντρώσεων, στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα.
454    Συναφώς, η προσφεύγουσα και η παρεμβαίνουσα υποστηρίζουν ότι η Επιτροπή εξετάζει την υπό κρίση υπόθεση από δύο διαφορετικές οπτικές γωνίες, καθόσον, αφενός, υποστηρίζει κατ’ ουσίαν ότι η πράξη συγκέντρωσης θα είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση του μεριδίου της προσφεύγουσας στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα και, αφετέρου, προβάλλει κατά τα φαινόμενα ότι, ανεξαρτήτως της ακριβούς ενίσχυσης του μεριδίου της προσφεύγουσας στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα, η πράξη συγκέντρωσης θα ισχυροποιούσε παρά ταύτα τη θέση της προσφεύγουσας στην εν λόγω αγορά απλώς και μόνον λόγω της ύπαρξης τέτοιας ενίσχυσης του μεριδίου της, όσο αμελητέα και αν είναι.
455    Η προσφεύγουσα και η παρεμβαίνουσα θεωρούν ότι η τελευταία αυτή προσέγγιση, η οποία απαλλάσσει την Επιτροπή από την υποχρέωση να εξετάσει τα πιθανά αποτελέσματα της πράξης συγκέντρωσης, καθόσον τεκμαίρεται ότι ακόμη και μια οριακή βελτίωση της θέσης της προσφεύγουσας θα είχε κατ’ ανάγκην ως αποτέλεσμα τη σημαντική παρακώλυση του αποτελεσματικού ανταγωνισμού, αντιβαίνει στο άρθρο 2, παράγραφος 3, του κοινοτικού κανονισμού συγκεντρώσεων και δεν λαμβάνει υπόψη τη νομολογία, ιδίως τις αποφάσεις της 21ης Φεβρουαρίου 1973, Europemballage και Continental Can κατά Επιτροπής (6/72, EU:C:1973:22), της 16ης Μαρτίου 2023, Towercast (C-449/21, EU:C:2023:207), και της 25ης Οκτωβρίου 2002, Tetra Laval κατά Επιτροπής (T-5/02, EU:T:2002:264). Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τη νομολογία αυτή, η Επιτροπή όφειλε να αποδείξει ότι η συγκέντρωση θα επηρέαζε σε τέτοιο βαθμό την ικανότητα των αντίπαλων επιχειρήσεων να ανταγωνιστούν την προσφεύγουσα και να της ασκήσουν πίεση ώστε να παρακωλύει ουσιωδώς τον ανταγωνισμό. Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή δεν μπορεί να αγνοεί τον πολύ μικρό χαρακτήρα της ενίσχυσης του μεριδίου της στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα κατόπιν της πράξης συγκέντρωσης, στηριζόμενη σε «ποιοτικά» στοιχεία προκειμένου να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι υφίσταται σημαντική παρακώλυση του αποτελεσματικού ανταγωνισμού.
456    Συναφώς, επισημαίνεται ότι μπορεί να είναι δυσχερές, αν όχι αδύνατο, να γίνει διάκριση μεταξύ των επιχειρημάτων ή των αποδεικτικών στοιχείων που είναι «ποσοτικής» και «ποιοτικής» φύσεως. Πράγματι, ένα επιχείρημα «ποιοτικής» φύσεως συχνά στηρίζεται σε αριθμητικά δεδομένα και, συνεπώς, μπορεί να φαίνεται τεχνητός ο μεταξύ τους διαχωρισμός και να θεωρηθεί ότι μόνον ένα ποσοτικό στοιχείο μπορεί να είναι λυσιτελές, έστω και αν υποβάλλεται προς στήριξη ποιοτικής φύσεως επιχειρήματος (πρβλ. απόφαση της 17ης Ιουλίου 2024, Bytedance κατά Επιτροπής, T-1077/23, κατά της οποίας εκκρεμεί αίτηση αναιρέσεως, EU:T:2024:478, σκέψη 40).
457    Στον τομέα του ελέγχου των συγκεντρώσεων, η Επιτροπή οφείλει να στηρίζει την απόφασή της σε αρκούντως σημαντικά και συγκλίνοντα στοιχεία, λαμβανομένης υπόψη της ουσιώδους λειτουργίας της απόδειξης, η οποία συνίσταται στο να πείσει για τη βασιμότητα μιας άποψης (πρβλ. απόφαση της 13ης Ιουλίου 2023, Επιτροπή κατά CK Telecoms UK Investments, C-376/20 P, EU:C:2023:561, σκέψεις 77 και 87 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία), και λαμβανομένης υπόψη της αρχής της ελεύθερης εκτίμησης των αποδείξεων, από την οποία προκύπτει, μεταξύ άλλων, ότι το μόνο κρίσιμο κριτήριο για την εκτίμηση των αποδείξεων είναι η αξιοπιστία τους (πρβλ. απόφαση της 19ης Δεκεμβρίου 2013, Siemens κ.λπ. κατά Επιτροπής, C-239/11 P, C-489/11 P και C-498/11 P, μη δημοσιευθείσα, EU:C:2013:866, σκέψη 128 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
458    Επομένως, δεν μπορεί να αποκλειστεί ότι η Επιτροπή δύναται να στηρίζει τις εκτιμήσεις της, στο πλαίσιο του άρθρου 2, παράγραφοι 2 και 3, του κοινοτικού κανονισμού συγκεντρώσεων, σε ποιοτικά στοιχεία, είτε αυτά επιβεβαιώνονται από ποσοτικά στοιχεία είτε όχι, υπό την προϋπόθεση ότι τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκομίζει είναι αρκούντως σημαντικά και συγκλίνοντα, ότι αποτελούν το σύνολο των κρίσιμων στοιχείων που πρέπει να ληφθούν υπόψη και ότι είναι ικανά να στηρίξουν τα συμπεράσματα που συνάγονται από αυτά.
β)      Επί της ενίσχυσης της δεσπόζουσας θέσης της προσφεύγουσας
459    Στο πλαίσιο αυτό, διαπιστώνεται ότι η προσφεύγουσα δεν μπόρεσε να θέσει υπό αμφισβήτηση το συμπέρασμα της Επιτροπής ότι κατέχει δεσπόζουσα θέση στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα, λαμβανομένου υπόψη του μεριδίου της στην εν λόγω αγορά, του ότι εισπράττει από τα ξενοδοχεία υψηλότερη προμήθεια από εκείνη των ανταγωνιστικών ΔΤΠ, είναι αναπόφευκτος εμπορικός εταίρος για τα ξενοδοχεία, δεν υφίσταται επαρκή πίεση εκ μέρους των ανταγωνιστικών ΔΤΠ ή επαρκείς περιορισμούς εκτός αγοράς και ότι, για κάθε παράμετρο που καθορίζει την ανταγωνιστικότητα ενός ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα, είναι αποτελεσματικότερη από τους ανταγωνιστές της. Εξάλλου, αποδείχθηκε ότι η αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα χαρακτηριζόταν από την ύπαρξη ισχυρών φραγμών εισόδου και επέκτασης στην αγορά, λόγω σημαντικών αποτελεσμάτων δικτύου και λόγω της αφοσίωσης και της αδράνειας της πελατείας και, ως εκ τούτου, δεν ήταν πιθανή είσοδος ή επέκταση που θα μπορούσε να ασκήσει πραγματική πίεση στην προσφεύγουσα (βλ. σκέψεις 160 και 240 ανωτέρω).
460    Επιπλέον, αποδείχθηκε ότι η πράξη συγκέντρωσης εντασσόταν στη στρατηγική του συνδεδεμένου ταξιδιού για την οποία η προσφορά πτήσεων ήταν πρωταρχικής σημασίας και την οποία εφάρμοσε η προσφεύγουσα προκειμένου να [εμπιστευτικό] και για την οποία η προσφορά πτήσεων ήταν πρωταρχικής σημασίας (βλ. σκέψεις 251 έως 254 και 299 ανωτέρω). Πράγματι, οι πτήσεις είναι συχνά ([εμπιστευτικό] %) το «σημείο εισόδου» του ταξιδιού, στο μέτρο που οι κρατήσεις για τις πτήσεις αυτές πραγματοποιούνται κατά κανόνα πριν από τη διαμονή και μπορούν να χρησιμοποιηθούν από ένα ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα προκειμένου αυτό να δημιουργήσει πρόσθετη κίνηση πελατών και να αποκτήσει πρόσβαση στα δεδομένα τους (βλ. σκέψη 259 ανωτέρω), δεδομένου ότι [εμπιστευτικό] % έως [εμπιστευτικό] % της πελατείας των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα χρειάζεται επίσης υπηρεσίες ΔΤΠ στον τομέα των πτήσεων (βλ. σκέψη 263 ανωτέρω).
461    Ειδικότερα, η πράξη συγκέντρωσης θα παρείχε στην προσφεύγουσα τη δυνατότητα να βελτιστοποιήσει τη δραστηριότητά της στον τομέα των πτήσεων κατά τον ταχύτερο και αποτελεσματικότερο τρόπο, μέσω της απόκτησης της προτιμώμενης υπηρεσίας προσφοράς πτήσεων, και να αναπτύξει τη δραστηριότητά της στον τομέα των πτήσεων, η οποία θα είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση της ξενοδοχειακής της δραστηριότητας χάρη στις διασταυρούμενες πωλήσεις δωματίων ξενοδοχείου μέσω κρατήσεων πτήσεων.
462    Εξ αυτού προκύπτει ότι τα στοιχεία που προσκόμισε η Επιτροπή είναι ικανά να στηρίξουν το συμπέρασμά της ότι η πράξη συγκέντρωσης θα μπορούσε να ενισχύσει τη δεσπόζουσα θέση που κατέχει η προσφεύγουσα στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα.
γ)      Επί του σημαντικού χαρακτήρα της παρακώλυσης του αποτελεσματικού ανταγωνισμού που θα προέκυπτε από την ενίσχυση της δεσπόζουσας θέσης της προσφεύγουσας
463    Συναφώς, όπως ορθώς επισημαίνει η προσφεύγουσα, από τη νομολογία προκύπτει ότι το γεγονός και μόνον ότι η αποκτώσα επιχείρηση κατέχει ήδη δεσπόζουσα θέση στη σχετική αγορά, μολονότι αποτελεί σημαντικό στοιχείο, δεν αρκεί αυτό καθεαυτό για να δικαιολογήσει το συμπέρασμα ότι ο περιορισμός του δυνητικού ανταγωνισμού τον οποίο θα αντιμετωπίσει η επιχείρηση αυτή ενισχύει τη θέση της (πρβλ. απόφαση της 25ης Οκτωβρίου 2002, Tetra Laval κατά Επιτροπής, T-5/02, EU:T:2002:264, σκέψη 312).
464    Συγκεκριμένα, το γεγονός ότι μια συγκέντρωση ενδέχεται να δημιουργήσει ή να ενισχύσει δεσπόζουσα θέση δεν αρκεί αυτό καθεαυτό για να γίνει δεκτό ότι η συγκέντρωση αυτή προκαλεί αυτομάτως σημαντική παρακώλυση του αποτελεσματικού ανταγωνισμού, καθόσον δεν υφίσταται αυτόματη σχέση μεταξύ του κριτηρίου της δεσπόζουσας θέσης και του κριτηρίου της σημαντικής παρακώλυσης του αποτελεσματικού ανταγωνισμού (πρβλ. αποφάσεις της 13ης Νοεμβρίου 2024, NetCologne κατά Επιτροπής, T-58/20, EU:T:2024:813, σκέψη 108, της 13ης Νοεμβρίου 2024, Deutsche Telekom κατά Επιτροπής, T-64/20, EU:T:2024:815, σκέψη 193, και της 13ης Νοεμβρίου 2024, Tele Columbus κατά Επιτροπής, T-69/20, EU:T:2024:816, σκέψη 223).
465    Στο πλαίσιο αυτό, επισημαίνεται ότι, αφενός, η ανάλυση της Επιτροπής σχετικά με την ενίσχυση του μεριδίου της οντότητας που θα προκύψει από την πράξη συγκέντρωσης στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα ενέχει πλείονα σφάλματα και, ως εκ τούτου, δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο ότι η ενίσχυση αυτή περιορίζεται σε λίγα δέκατα της μονάδας (βλ. σκέψη 375 ανωτέρω) και ότι δεν αποδείχθηκε ούτε ότι η ανάπτυξη που θα μπορούσε να πραγματοποιήσει η προσφεύγουσα, κατόπιν της πράξης συγκέντρωσης θα είχε ως αποτέλεσμα να διαθέσουν τα ξενοδοχεία πρόσθετο μέρος του αποθέματος δωματίων τους στην πλατφόρμα της προσφεύγουσας (βλ. σκέψη 402 ανωτέρω) ή να τερματίσουν την εμπορική τους σχέση με άλλα ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα (βλ. σκέψη 417 ανωτέρω), ούτε ότι η ανάπτυξη αυτή θα παρείχε στην προσφεύγουσα τη δυνατότητα να αυξήσει τις προμήθειες που εισπράττει από τα ξενοδοχεία (βλ. σκέψη 447 ανωτέρω).
466    Αφετέρου, σε πλείονες αιτιολογικές σκέψεις της προσβαλλόμενης απόφασης αναφέρεται ότι η πράξη συγκέντρωσης θα καθιστούσε δυσχερέστερο να αμφισβητηθεί η δεσπόζουσα θέση της προσφεύγουσας στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα (αιτιολογικές σκέψεις 982 έως 987). Ομοίως, κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, η Επιτροπή υπογράμμισε ότι η θεωρία της περί ζημίας αποσκοπούσε κυρίως στο να αποτρέψει το ενδεχόμενο να καταστεί δυσχερέστερη η επέκταση των υφιστάμενων ανταγωνιστών της προσφεύγουσας ή η είσοδος των δυνητικών ανταγωνιστών στην εν λόγω αγορά, λόγω της σταδιακής αύξησης των φραγμών εισόδου και επέκτασης στην ίδια αγορά, με αποτέλεσμα να είναι οι εν λόγω ανταγωνιστές στο μέλλον όλο και λιγότερο ικανοί να αμφισβητήσουν τη θέση που κατέχει η προσφεύγουσα.
467    Συναφώς, σημειώνεται ότι ο κοινοτικός κανονισμός συγκεντρώσεων δεν εμποδίζει την Επιτροπή να στηριχθεί σε θεωρία περί ζημίας, στο πλαίσιο της οποίας δεν ισχυρίζεται ότι η επίμαχη πράξη συγκέντρωσης θα μείωνε κατ’ ανάγκην το ήδη χαμηλό επίπεδο ανταγωνισμού που υφίσταται στη σχετική αγορά, αλλά εκτιμά ότι θα το διατηρούσε προς όφελος των μερών της συγκέντρωσης και εις βάρος των υπαρχόντων και δυνητικών ανταγωνιστών, καθώς και των καταναλωτών.
468    Σε μια τέτοια περίπτωση, ο σημαίνων χαρακτήρας της παρακώλυσης του αποτελεσματικού ανταγωνισμού στη σχετική αγορά την οποία έλαβε υπόψη η Επιτροπή δεν απορρέει κατ’ ανάγκην από σημαντική μείωση, κατόπιν της πράξης συγκέντρωσης, της ανταγωνιστικής πίεσης που ασκείται στα μέρη της συγκέντρωσης αλλά από την παγιοποίηση και διαιώνιση του χαμηλού επιπέδου ανταγωνισμού στην εν λόγω αγορά. Ένα τέτοιο αποτέλεσμα στη σχετική αγορά πρέπει να θεωρηθεί, αφενός, ότι είναι σημαντικό κατά την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 3, του κοινοτικού κανονισμού συγκεντρώσεων και του σημείου 10 των κατευθυντήριων γραμμών για τις μη οριζόντιες συγκεντρώσεις και, αφετέρου, ότι επηρεάζει επαρκώς μεγάλο τμήμα της σχετικής αγοράς κατά την έννοια των σημείων 112 και 113 των εν λόγω κατευθυντήριων γραμμών.
469    Διαπιστώνεται δε ότι η Επιτροπή προέβαλε δύο ειδικές περιστάσεις από τις οποίες προέκυπτε ότι, εν προκειμένω, η ενίσχυση της δεσπόζουσας θέσης της προσφεύγουσας είχε τέτοια χαρακτηριστικά ώστε έπρεπε επίσης να θεωρηθεί ικανή να παρακωλύσει σημαντικά τον αποτελεσματικό ανταγωνισμό στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα.
470    Αφενός, επισημαίνεται ότι, στην ειδική κατάσταση μιας αγοράς που χαρακτηρίζεται από ισχυρά αποτελέσματα δικτύου και σημαντική απόκλιση μεταξύ της δεσπόζουσας επιχείρησης και των κύριων ανταγωνιστών της, όπως η αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα στη συγκεκριμένη περίπτωση, η Επιτροπή δύναται να θεωρήσει ότι ακόμη και μια σχετικά μικρή, από ποσοτικής απόψεως, ενίσχυση του μεριδίου αγοράς της κατέχουσας δεσπόζουσα θέση επιχείρησης, εν προκειμένω της προσφεύγουσας, θα μπορούσε να επιτείνει τα υφιστάμενα αποτελέσματα δικτύου. Ειδικότερα, τούτο όχι μόνο θα διεύρυνε την πελατεία της δεσπόζουσας επιχείρησης, αλλά θα εμπόδιζε τους ανταγωνιστές να διευρύνουν τη δική τους πελατεία, στοιχείο που θα μπορούσε, λαμβανομένης υπόψη της σημασίας που έχει για ένα ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα το μέγεθος της πελατείας του λόγω των αποτελεσμάτων δικτύου, να λειτουργήσει ανασταλτικά όσον αφορά την ήδη χαμηλή δυναμική του ανταγωνισμού και να επιφέρει την παγίωση της υφιστάμενης δεσπόζουσας θέσης της ηγετικής επιχείρησης, καθιστώντας έτι δυσχερέστερη την αμφισβήτησή της (βλ. σκέψεις 396 έως 399 ανωτέρω).
471    Αφετέρου, υπενθυμίζεται ότι, εν προκειμένω, η ενίσχυση του μεριδίου αγοράς της προσφεύγουσας θα μπορούσε να επιτευχθεί χάρη στην έντονη ανάπτυξη σε έναν από τους σπάνιους διαύλους απόκτησης ξενοδοχειακών πελατών στους οποίους δεν κατέχει ακόμη δεσπόζουσα θέση, ήτοι τις πτήσεις, και θα δημιουργούσε κατ’ αυτόν τον τρόπο ένα ταξιδιωτικό οικοσύστημα που δυσχερώς μπορεί να αναπαραχθεί από άλλα ΔΤΠ, στο μέτρο που η προσφεύγουσα έχει ηγετική θέση τόσο στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα όσο και στην αγορά των ΔΤΠ στον τομέα των πτήσεων (βλ. σκέψη 440 ανωτέρω). Επιπλέον, η ως άνω ανάπτυξη είναι ικανή να επηρεάσει ιδίως ορισμένα ΔΤΠ τα οποία η Επιτροπή ρητώς προσδιόρισε στην προσβαλλόμενη απόφαση και τα οποία, παρά την επί του παρόντος μέτρια θέση τους στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα, πρέπει να θεωρηθεί ότι διαδραματίζουν αρκούντως σημαντικό ρόλο στη λειτουργία του ανταγωνισμού στην εν λόγω αγορά ώστε να υποτεθεί ότι ο αντίκτυπος επί της ανταγωνιστικότητάς τους μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τη δυναμική του ανταγωνισμού (βλ. σκέψη 439 ανωτέρω).
472    Στο πλαίσιο αυτό, υπενθυμίζεται ότι η παρεμβαίνουσα θεωρείται γενικώς ως ιδιαίτερα σημαντικό ΔΤΠ, το οποίο διαθέτει εκτενές δίκτυο άμεσων σχέσεων με τις αεροπορικές εταιρίες, με υψηλές βαθμολογίες σε διάφορες παραμέτρους, ιδίως όσον αφορά την τιμή, αλλά και το εύρος της προσφοράς και τις τεχνικές ικανότητες. Δεν αμφισβητείται επίσης ότι η πράξη συγκέντρωσης θα παρείχε στην προσφεύγουσα τη δυνατότητα να επιταχύνει την ανάπτυξη που έχει ήδη πραγματοποιήσει στην αγορά των ΔΤΠ στον τομέα των πτήσεων χάρη στη συμφωνία για το στάδιο 2, πράγμα που θα μπορούσε μόνον να ωφελήσει την ξενοδοχειακή της δραστηριότητα, τόσο μέσω διασταυρούμενων πωλήσεων δωματίων ξενοδοχείου όσο και μέσω της ενισχυμένης αφοσίωσης και αδράνειας των ξενοδοχειακών πελατών της.
473    Επομένως, βάσει συνολικής εκτιμήσεως των στοιχείων που στηρίζουν τη θεωρία περί ζημίας και μπορούν να θεωρηθούν αποδεδειγμένα (βλ. σκέψη 156 ανωτέρω) και λαμβανομένου υπόψη του περιθωρίου εκτίμησης που διαθέτει η Επιτροπή σε οικονομικά ζητήματα (βλ. σκέψη 158 ανωτέρω), το Γενικό Δικαστήριο κρίνει ότι η Επιτροπή απέδειξε επαρκώς κατά νόμον ότι η πράξη συγκέντρωσης θα προκαλούσε σημαντική παρακώλυση του αποτελεσματικού ανταγωνισμού, κατά την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 3, του κοινοτικού κανονισμού συγκεντρώσεων και, ως εκ τούτου, το πρώτο και το δεύτερο σκέλος του τρίτου λόγου ακυρώσεως πρέπει να απορριφθούν.
Δ.      Επί του τρίτου σκέλους του τρίτου λόγου ακυρώσεως, κατά το οποίο στην προσβαλλόμενη απόφαση εσφαλμένως γίνεται δεκτό ότι η βελτίωση της αποτελεσματικότητας που θα επέφερε η πράξη συγκέντρωσης δεν υπερισχύει των ενδεχομένων προβλημάτων στον ανταγωνισμό
474    Στο πλαίσιο του τρίτου σκέλους του τρίτου λόγου ακυρώσεως, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η πράξη συγκέντρωσης παρέχει ευνοϊκά για τον ανταγωνισμό πλεονεκτήματα στους πελάτες των ΔΤΠ στους τομείς των πτήσεων και των ξενοδοχείων. Πλην όμως, στην ενότητα 7 της προσβαλλόμενης απόφασης, η Επιτροπή δεν αξιολόγησε ορθώς την εν λόγω βελτίωση της αποτελεσματικότητας, καθόσον υπερεκτίμησε σημαντικά τα δυνητικά μειονεκτήματα της πράξης συγκέντρωσης χωρίς να αναγνωρίσει τα προφανή πλεονεκτήματα της.
475    Ειδικότερα, η προσφεύγουσα επικαλείται πολλαπλή βελτίωση της αποτελεσματικότητας η οποία θα επέλθει τόσο προς όφελος των πελατών ξενοδοχείων και των ίδιων των ξενοδοχείων όσο και προς όφελος των πελατών πτήσεων.
476    Η Επιτροπή θεωρεί ότι η επιχειρηματολογία της προσφεύγουσας είναι εν μέρει απαράδεκτη και εν μέρει αβάσιμη.
477    Καταρχάς, υπενθυμίζεται ότι είναι πιθανό τα οφέλη από τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας να αντισταθμίσουν τις επιπτώσεις της συγκέντρωσης στον ανταγωνισμό (σημεία 76 και 77 των κατευθυντήριων γραμμών για τις οριζόντιες συγκεντρώσεις που εφαρμόζονται στις μη οριζόντιες συγκεντρώσεις δυνάμει του σημείου 6 των κατευθυντήριων γραμμών για τις μη οριζόντιες συγκεντρώσεις) και, ως εκ τούτου, η πιθανή βελτίωση της αποτελεσματικότητας την οποία προβάλλουν βάσιμα οι ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις πρέπει να λαμβάνεται υπόψη για τον καθορισμό των συνεπειών μιας συγκέντρωσης επί του ανταγωνισμού (αιτιολογική σκέψη 29 του κανονισμού ΕΚ για τις συγκεντρώσεις). Προς τούτο, η βελτίωση της αποτελεσματικότητας πρέπει, πρώτον, να είναι προς όφελος των καταναλωτών, δεύτερον, να προκύπτει από τη συγκεκριμένη συγκέντρωση και, τρίτον, να είναι επαληθεύσιμη (σημείο 78 των κατευθυντήριων γραμμών για τις οριζόντιες συγκεντρώσεις).
478    Στο πλαίσιο αυτό, από το σημείο 86 των κατευθυντήριων γραμμών για τις οριζόντιες συγκεντρώσεις προκύπτει ότι η προϋπόθεση του επαληθεύσιμου χαρακτήρα της βελτίωσης της αποτελεσματικότητας αποσκοπεί στο να παράσχει στην Επιτροπή τη δυνατότητα να πεισθεί «με εύλογη βεβαιότητα ότι [η βελτίωση αυτή] θα υλοποιηθεί και [ότι θα είναι] αρκετά σημαντική ώστε να εξουδετερώνει τη δυνητική ζημία που μπορεί να προξενήσει η συγκέντρωση στους καταναλωτές». Συναφώς, διευκρινίζεται στο εν λόγω σημείο ότι, όπου είναι εύλογα δυνατόν, η βελτίωση της αποτελεσματικότητας και το όφελος που προκύπτει για τους καταναλωτές πρέπει να εκφράζεται «ποσοτικά» και ότι, «εφόσον δεν υπάρχουν τα αναγκαία στοιχεία που επιτρέπουν μια ακριβή ποσοτική ανάλυση, πρέπει να υπάρχει η δυνατότητα να προβλεφθεί μια σαφώς καθοριζόμενη και όχι περιθωριακή, θετική επίπτωση για τους καταναλωτές».
479    Τέλος, από τη νομολογία προκύπτει ότι εναπόκειται στο μέρος που κοινοποίησε μια συγκέντρωση, αφενός, να αποδείξει ότι η βελτίωση της αποτελεσματικότητας είναι πιθανόν να εξουδετερώσει τις αρνητικές συνέπειες που θα μπορούσε, σε διαφορετική περίπτωση, να έχει η συγκέντρωση επί του ανταγωνισμού (αποφάσεις της 6ης Ιουλίου 2010, Ryanair κατά Επιτροπής, T-342/07, EU:T:2010:280, σκέψη 427, και της 9ης Μαρτίου 2015, Deutsche Börse κατά Επιτροπής, T-175/12, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2015:148, σκέψεις 262 και 361) και, αφετέρου, να προβάλει επιχειρήματα και να προσκομίσει αποδεικτικά στοιχεία επ’ αυτού κατά τη διοικητική διαδικασία, δεδομένου ότι η νομιμότητα απόφασης επί της συμβατότητας μιας συγκέντρωσης με την εσωτερική αγορά πρέπει να εκτιμάται σε συνάρτηση με τα πληροφοριακά στοιχεία που είχε στη διάθεσή της η Επιτροπή κατά τον χρόνο έκδοσης της εν λόγω απόφασης (πρβλ. απόφαση της 20ής Οκτωβρίου 2021, Polskie Linie Lotnicze «LOT» κατά Επιτροπής, T-296/18, EU:T:2021:724, σκέψη 55 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
1.      Επί της φερόμενης βελτίωσης της αποτελεσματικότητας προς όφελος των πελατών ξενοδοχείων και των ίδιων των ξενοδοχείων
480    Συναφώς, επισημαίνεται ότι με το δικόγραφο της προσφυγής η προσφεύγουσα προβάλλει πολλαπλή βελτίωση της αποτελεσματικότητας προς όφελος των πελατών ξενοδοχείων και των ίδιων των ξενοδοχείων, ήτοι, πρώτον, πλεονέκτημα για τους ταξιδιώτες που συνδέεται με τη δυνατότητα ενιαίας εξυπηρέτησης για την πώληση πτήσεων και δωματίων ξενοδοχείου, το οποίο θα τους παρείχε τη δυνατότητα να αγοράζουν στην ίδια πλατφόρμα τις εν λόγω ταξιδιωτικές υπηρεσίες και θα βελτίωνε κατ’ αυτόν τον τρόπο την εμπειρία ενός συνδεδεμένου ταξιδιού, δεύτερον, πλεονέκτημα υπέρ των ξενοδοχείων χάρη στην αύξηση του αριθμού των κρατήσεων δωματίων λόγω της προσφοράς, εκ μέρους της προσφεύγουσας, ελκυστικότερης προσφοράς συνδεδεμένου ταξιδιού και, τρίτον, πλεονέκτημα υπέρ των πελατών ξενοδοχείων και των ίδιων των ξενοδοχείων λόγω του ότι, κατόπιν της πράξης συγκέντρωσης, ορισμένοι πελάτες θα πραγματοποιούν κράτηση δωμάτιο ξενοδοχείου στην πλατφόρμα της προσφεύγουσας και όχι στην πλατφόρμα των ανταγωνιστικών ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα και λόγω του ότι η προσφεύγουσα είναι [εμπιστευτικό] σε σχέση με αυτά τα ΔΤΠ.
481    Η Επιτροπή όμως αμφισβητεί το παραδεκτό των επιχειρημάτων της προσφεύγουσας σχετικά με τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας, καθόσον τα επιχειρήματα αυτά δεν προβλήθηκαν κατά τη διοικητική διαδικασία.
482    Αφενός, όσον αφορά τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας που συνδέεται με τη δυνατότητα ενιαίας εξυπηρέτησης, η προσφεύγουσα παραπέμπει, στο σημείο 241 του δικογράφου της προσφυγής, σε έκθεση εμπειρογνωμοσύνης από τις 4 Δεκεμβρίου 2023. Στο μέτρο όμως που το έγγραφο αυτό είναι, λαμβανομένης υπόψη της ημερομηνίας του, μεταγενέστερο της προσβαλλόμενης απόφασης και δεν μπόρεσε να εξεταστεί από την Επιτροπή κατά τη διοικητική διαδικασία, πρέπει να απορριφθούν τα επιχειρήματα της προσφεύγουσας που αντλούνται από την εν λόγω έκθεση.
483    Εξάλλου, στο σημείο 128 του υπομνήματος απαντήσεως, η προσφεύγουσα παραπέμπει στο σημείο 2.7 της απαντήσεως των διαδίκων στην απόφαση βάσει του άρθρου 6, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, του κοινοτικού κανονισμού συγκεντρώσεων, στο οποίο περιγράφονται οι συνέπειες του συνδεδεμένου ταξιδιού που επιδιώκει να προσφέρει καλές τιμές και ευκολία στην πελατεία, μέρος της οποίας θα μπορούσε να επιλέξει να αγοράσει περισσότερες ταξιδιωτικές υπηρεσίες από έναν μόνο προμηθευτή, ο οποίος θα παρείχε μεγαλύτερη ευελιξία, ευρύτερες επιλογές ή καλύτερη εμπειρία στους χρήστες.
484    Στο ίδιο πνεύμα, η προσφεύγουσα παραπέμπει στα σημεία 1.19-1.20, 1.28, στοιχείο i, και 3.10 του εντύπου CO, σχετικά με την κοινοποίηση της συγκέντρωσης που υπέβαλε στο πλαίσιο της πράξης συγκέντρωσης, όπου αναφέρεται ότι η δυνατότητα ενιαίας εξυπηρέτησης θα παρέχει στους καταναλωτές τη δυνατότητα να απολαμβάνουν καλύτερες τιμές, καλύτερη εξυπηρέτηση και περισσότερες επιλογές. Ως εκ τούτου, στο μέτρο που ορισμένοι καταναλωτές επιλέγουν να αγοράσουν πολλαπλές ταξιδιωτικές υπηρεσίες από τον ίδιο πάροχο, ο ανταγωνισμός μεταξύ των διαφόρων παρόχων που προσφέρουν πολλαπλές ταξιδιωτικές υπηρεσίες αυξάνεται προς όφελος των καταναλωτών.
485    Συναφώς, διαπιστώνεται ότι από τα προαναφερθέντα έγγραφα δεν προκύπτει ότι, κατά τη διοικητική διαδικασία, η προσφεύγουσα επικαλέστηκε ρητώς τη δυνατότητα ενιαίας εξυπηρέτησης ως μέσο που αποτυπώνει τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας. Πράγματι, η εν λόγω δυνατότητα δεν μνημονεύεται στα τμήματα της απαντήσεως των διαδίκων στην απόφαση βάσει του άρθρου 6, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, του κοινοτικού κανονισμού συγκεντρώσεων και του εντύπου CO που αφορούν τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας. Αντιθέτως, στα έγγραφα αυτά, η προσφεύγουσα απλώς περιγράφει, με γενικούς όρους, ορισμένα πλεονεκτήματα για τους καταναλωτές, τα οποία απορρέουν ιδίως από το συνδεδεμένο ταξίδι, χωρίς να μπορεί είναι σαφές για την Επιτροπή ότι επρόκειτο για βελτίωση της αποτελεσματικότητας που προβάλλεται ως τέτοια.
486    Επομένως, τα επιχειρήματα της προσφεύγουσας που αντλούνται από τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας που συνδέεται με τη δυνατότητα ενιαίας εξυπηρέτησης είναι απαράδεκτα.
487    Αφετέρου, όσον αφορά την περαιτέρω βελτίωση της αποτελεσματικότητας που θα προσέφερε η πράξη συγκέντρωσης στους πελάτες ξενοδοχείων και στα ίδια τα ξενοδοχεία, η προσφεύγουσα παραπέμπει, στα σημεία 243 έως 245 του δικογράφου της προσφυγής, στο έγγραφο με τίτλο «Analysis of accommodation pricing (RPD data)» [Ανάλυση των τιμών των καταλυμάτων (δεδομένα RPD)], της 20ής Ιανουαρίου 2023, στο παράρτημα 2 της απάντησης των διαδίκων στο υπ’ αριθ. 20 αίτημα παροχής πληροφοριών της Επιτροπής, γράφημα 2, σ. 19, στο έγγραφο με τίτλο «Efficiency benefits and claimed hotel OTA harm» (Βελτίωση της αποτελεσματικότητας και φερόμενη ζημία των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα), της 4ης Δεκεμβρίου 2023, καθώς και στο έγγραφο με τίτλο «Merger-specific efficiencies» (Βελτίωση της αποτελεσματικότητας που συνδέεται με την πράξη συγκέντρωσης), της 16ης Μαρτίου 2023.
488    Συναφώς, μολονότι, λαμβανομένων υπόψη των οικείων ημερομηνιών, τα εν λόγω αποδεικτικά στοιχεία είναι προγενέστερα της προσβαλλόμενης απόφασης, με εξαίρεση το έγγραφο που αφορά τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας και τη φερόμενη ζημία των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα, με τίτλο «Efficiency benefits and claimed hotel OTA harm», διαπιστώνεται ότι, στο σημείο 282 του υπομνήματος αντικρούσεως, η Επιτροπή επισήμανε, χωρίς να αμφισβητηθεί από την προσφεύγουσα, ότι, κατά τη διοικητική διαδικασία, η προσφεύγουσα ούτε είχε διατυπώσει τέτοιους ισχυρισμούς ούτε είχε τεκμηριώσει τα πλεονεκτήματά τους, ιδίως δε τα φερόμενα πλεονεκτήματα για τους πελάτες ξενοδοχείων, αφενός, και για ίδια τα ξενοδοχεία, αφετέρου, τα οποία άλλωστε δεν προσδιορίστηκαν ποσοτικώς ούτε στο πλαίσιο του δικογράφου της προσφυγής.
489    Επομένως, τα επιχειρήματα της προσφεύγουσας που αντλούνται από πολλαπλή βελτίωση της αποτελεσματικότητας προς όφελος των πελατών ξενοδοχείων και των ίδιων των ξενοδοχείων είναι απαράδεκτα.
2.      Επί της φερόμενης βελτίωσης της αποτελεσματικότητας υπέρ των πελατών πτήσεων
490    Συναφώς, επισημαίνεται, αφενός, ότι το πλεονέκτημα υπέρ των πελατών πτήσεων της προσφεύγουσας θα απέρρεε από τη «συνέπεια Cournot», κατά την έννοια του σημείου 117 των κατευθυντήριων γραμμών για τις μη οριζόντιες συγκεντρώσεις, σε περίπτωση αντίστροφου σεναρίου «μηδενικών πτήσεων» και από την εσωτερίκευση διπλών περιθωρίων κέρδους κατά την έννοια του σημείου 55 των εν λόγω κατευθυντήριων γραμμών, σε περίπτωση αντίστροφου σεναρίου όσον αφορά τη συμφωνία για το στάδιο 2, και, αφετέρου, ότι, στη συνέχεια, τα λοιπά ΔΤΠ στον τομέα των πτήσεων θα αντιδρούσαν μειώνοντας επίσης τις τιμές τους, συνθήκη που θα προσπόριζε όφελος στους πελάτες τους.
491    Συγκεκριμένα, σε περίπτωση αντίστροφου σεναρίου «μηδενικών πτήσεων», η πράξη θα δημιουργούσε σύνδεσμο μεταξύ των συμπληρωματικών υπηρεσιών των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα και των ΔΤΠ στον τομέα των πτήσεων και με τον τρόπο αυτόν η προσφεύγουσα θα είχε εμπορικό κίνητρο να μειώσει τις τιμές της σε σχέση με τις τιμές των προϊόντων που παρέχονται χωριστά, με αποτέλεσμα να επωφελούνται οι επιβάτες.
492    Επιπλέον, σε περίπτωση αντίστροφου σεναρίου όσον αφορά τη συμφωνία για το στάδιο 2, θα υφίστατο κάθετη σχέση μεταξύ των μερών της συγκέντρωσης λόγω της εκ μέρους της παρεμβαίνουσας παροχής υπηρεσιών ΔΤΠ στον τομέα των πτήσεων προς την προσφεύγουσα. Ως αντιπαροχή, η προσφεύγουσα θα κατέβαλλε στην παρεμβαίνουσα τέλος ανά συναλλαγή, που θα έφερε ως οριακό κόστος το οποίο θα μετακύλιε στους πελάτες πτήσεων. Όμως, μετά την πράξη συγκέντρωσης, η προσφεύγουσα δεν θα επιβαρυνόταν πλέον με το κόστος αυτό, πράγμα που θα την παρακινούσε να μειώσει τις τιμές των αεροπορικών εισιτηρίων της.
493    Στη συνέχεια, κατά την προσφεύγουσα, τα άλλα ΔΤΠ στον τομέα των πτήσεων θα αντιδρούσαν μειώνοντας επίσης τις τιμές τους και έτσι θα επωφελούνταν οι πελάτες τους.
494    Ωστόσο, κατά την προσφεύγουσα, η Επιτροπή απέρριψε τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας επικαλούμενη τρεις λόγους, οι οποίοι είναι εσφαλμένοι και οι οποίοι συνίστανται, πρώτον, στο ότι η προσφεύγουσα δεν θα μετακύλιε τα οφέλη στους καταναλωτές (αιτιολογικές σκέψεις 1155 και 1165 της προσβαλλόμενης απόφασης), δεύτερον, στο ότι η βελτίωση της αποτελεσματικότητας, όπως προσδιορίζεται ποσοτικά από την προσφεύγουσα και την παρεμβαίνουσα ενσωματώνει τη συμπεριφορά των ανταγωνιστών της προσφεύγουσας (αιτιολογική σκέψη 1167 της προσβαλλόμενης απόφασης) και, τρίτον, στο ότι η φερόμενη ζημία που θα υφίσταντο τα ξενοδοχεία και οι πελάτες των ξενοδοχείων δεν θα μπορούσε να αντισταθμιστεί από τα οφέλη που θα αποκόμιζαν οι πελάτες πτήσεων.
α)      Επί του πρώτου λόγου απόρριψης της βελτίωσης της αποτελεσματικότητας, που αντλείται από το ότι η προσφεύγουσα δεν θα μετακύλιε τα οφέλη στους πελάτες πτήσεων
495    Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται, αφενός, ότι η αντίδραση των καταναλωτών στις τιμές και τα κίνητρα των επιχειρήσεων που μεγιστοποιούν τα κέρδη τους μετακυλίοντας τις οριακές μειώσεις κόστους συνιστούν θεμελιώδεις αρχές της οικονομίας και, αφετέρου, ότι προσκόμισε εσωτερικά έγγραφα στα οποία αναφέρεται ακριβώς η προοπτική μείωσης των τιμών των πτήσεων μετά την πράξη συγκέντρωσης.
496    Συγκεκριμένα, αντιθέτως προς τον ισχυρισμό της Επιτροπής ότι κανένα στοιχείο δεν αποδεικνύει ότι η προσφεύγουσα έχει συμφέρον να μετακυλίσει το όφελος από τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας, διότι «οι καταναλωτές [εμπιστευτικό] (αιτιολογικές σκέψεις 1165 έως 1173 της προσβαλλόμενη απόφασης), η αγορά των ΔΤΠ στον τομέα των πτήσεων χαρακτηρίζεται από το ότι οι καταναλωτές επηρεάζονται ιδιαίτερα από τις τιμές, στοιχείο το οποίο θα παρακινούσε τα ΔΤΠ στον τομέα των πτήσεων να μετακυλίσουν τα οφέλη από τις μειώσεις κόστους στους καταναλωτές, διότι οι εν λόγω μειώσεις θα έχουν σημαντικό αντίκτυπο στους όγκους πωλήσεων.
497    Κατά την προσφεύγουσα, υπάρχουν πολλά στοιχεία που αποδεικνύουν το ότι όντως οι καταναλωτές επηρεάζονται ιδιαίτερα από τις τιμές. Πρώτον, σύμφωνα με τα στοιχεία της Kayak, ήτοι ΔΤΠ το οποίο διαχειρίζεται η προσφεύγουσα, η διαφορά μεταξύ της χαμηλότερης και της δεύτερης χαμηλότερης τιμής ήταν μόλις [εμπιστευτικό] ευρώ μεταξύ Νοεμβρίου 2022 και Οκτωβρίου 2023, γεγονός που επιβεβαιώνει το μέγεθος του επηρεασμού της αγοράς από τις τιμές και το μεγάλο συμφέρον να μετακυλιστεί η μείωση της τιμής [εμπιστευτικό] ευρώ, καθότι υπάρχει σημαντική δυναμική αύξησης των πωλήσεων πτήσεων μέσω πωλήσεων στη χαμηλότερη τιμή. Δεύτερον, ο επηρεασμός των πελατών πτήσεων από τις τιμές αποδεικνύεται ακόμη από τα εσωτερικά στοιχεία του ΔΤΠ της παρεμβαίνουσας (flygresor.se), από τα οποία προκύπτει ότι στο 87,3 % των κλικ των πελατών ενός ΔΤΠ επιλέγεται η χαμηλότερη τιμή που ισχύει για την οικεία διαδρομή. Τρίτον, η δυναμική αυτή ενισχύεται επίσης από την ανάλυση της προσφεύγουσας και της παρεμβαίνουσας σχετικά με την ελαστικότητα των τιμών.
498    Η Επιτροπή αμφισβητεί τη βασιμότητα των επιχειρημάτων αυτών.
499    Προκαταρκτικώς, υπενθυμίζεται ότι, δυνάμει του σημείου 77 των κατευθυντήριων γραμμών για τις οριζόντιες συγκεντρώσεις, εναπόκειται στο κοινοποιούν μέρος να αποδείξει ότι η προβαλλόμενη βελτίωση της αποτελεσματικότητας είναι πιθανό «να ενισχύσει την ικανότητα και τα κίνητρα της οντότητας που προκύπτει από αυτή» να μετακυλίσει τα οφέλη της πράξης συγκέντρωσης στους καταναλωτές.
500    Στο πλαίσιο αυτό, πρέπει να επισημανθεί ότι η Επιτροπή έκρινε, στην προσβαλλόμενη απόφαση, ότι τα εσωτερικά έγγραφα της προσφεύγουσας δεν περιείχαν κανένα στοιχείο που να αποδεικνύει ότι είχε πράγματι εξετάσει το ενδεχόμενο να μετακυλίσει στους πελάτες της τις εξοικονομηθείσες δαπάνες (αιτιολογική σκέψη 1155 της προσβαλλόμενης απόφασης). Εξάλλου, η έκπτωση επί των τιμών των αεροπορικών εισιτηρίων, δηλαδή η εκτιμώμενη από την προσφεύγουσα μετακύλιση οφέλους στους τελικούς πελάτες, είναι τόσο μικρή ώστε είναι απίθανο να θεωρηθεί σημαντική από τους πελάτες και ικανή να κατευθύνει τις επιλογές αγοράς (αιτιολογικές σκέψεις 1165 και 1173 της προσβαλλόμενης απόφασης).
501    Ως εκ τούτου, η Επιτροπή έκρινε ότι ήταν επίσης απίθανο να παρακινηθεί η προσφεύγουσα να μετακυλίσει το όφελος από τις προβαλλόμενες εξοικονομηθείσες δαπάνες στους πελάτες, δεδομένου ότι μια τόσο μικρή έκπτωση ήταν απίθανο να επηρεάσει αισθητά τη συμπεριφορά των εν λόγω πελατών και να αυξήσει τις πωλήσεις αεροπορικών εισιτηρίων από την προσφεύγουσα (βλ. αιτιολογική σκέψη 1165 της προσβαλλόμενης απόφασης).
502    Επιβάλλεται όμως η διαπίστωση ότι κανένα από τα επιχειρήματα που προέβαλε η προσφεύγουσα δεν μπορεί να θέσει υπό αμφισβήτηση την εκτίμηση της Επιτροπής.
503    Καταρχάς, όσον αφορά το επιχείρημα της προσφεύγουσας ότι η πράξη θα οδηγούσε σε μείωση των τιμών των πτήσεων (βλ. σκέψη 496 ανωτέρω), διαπιστώνεται ότι η Επιτροπή ορθώς θεώρησε ότι η προσφεύγουσα δεν είχε αποδείξει ότι σκόπευε να χορηγήσει εκπτώσεις επί των τιμών των πτήσεων κατόπιν της πράξης συγκέντρωσης.
504    Πράγματι, επισημαίνεται ότι, στο πλαίσιο αυτό, η προσφεύγουσα παραπέμπει απλώς σε γενικές αναφορές που περιλαμβάνονται σε παρουσίαση προς το διοικητικό της συμβούλιο, με τίτλο «Project Bahamas Board Materials» (Έγγραφα του διοικητικού συμβουλίου σχετικά με το project Bahamas), της 23ης Νοεμβρίου 2021, στην οποία γίνεται μνεία [εμπιστευτικό], καθώς και στο παράρτημα 8 της απάντησής της στην ανακοίνωση αιτιάσεων, στο οποίο αναφέρεται ότι από τα εσωτερικά της έγγραφα προκύπτει ότι [εμπιστευτικό], χωρίς οι αναφορές αυτές να τεκμηριώνονται με αποδεικτικά στοιχεία που περιγράφουν το επίπεδο των εν λόγω εκπτώσεων.
505    Επιπλέον, απαντώντας στο επιχείρημα της προσφεύγουσας ότι η αγορά των ΔΤΠ στον τομέα των πτήσεων χαρακτηρίζεται από το ότι οι καταναλωτές επηρεάζονται ιδιαίτερα από τις τιμές (βλ. σκέψη 497 ανωτέρω), η Επιτροπή υποστηρίζει, πρώτον, ότι, κατά τη διοικητική διαδικασία, η προσφεύγουσα δεν προσκόμισε κανένα αποδεικτικό στοιχείο προς στήριξη του ισχυρισμού της ότι η απόκλιση τιμών στην Kayak μεταξύ της χαμηλότερης και της δεύτερης χαμηλότερης τιμής είναι [εμπιστευτικό] ευρώ, στοιχείο το οποίο δεν αμφισβήτησε η προσφεύγουσα με τα δικόγραφά της. Κατά συνέπεια, το επιχείρημα αυτό της προσφεύγουσας είναι απαράδεκτο.
506    Δεύτερον, όπως ορθώς επισημαίνει η Επιτροπή, οι προτάσεις στις οποίες κάνουν κλικ οι πελάτες όταν αναζητούν πτήσεις μέσω ΔΤΠ δεν αποτελούν ένδειξη των αγορών στις οποίες θα προβούν, δεδομένου ότι μπορούν να κάνουν κλικ σε διάφορες επιλογές πριν λάβουν την απόφαση αγοράς. Επομένως, από το γεγονός ότι στο 87,3 % των κλικ των πελατών σε ένα ΔΤΠ επιλέγεται η χαμηλότερη τιμή δεν μπορεί να διαπιστωθεί αν οι πελάτες θα άλλαζαν ΔΤΠ στον τομέα των πτήσεων ως αντίδραση σε μείωση τιμής κατά [εμπιστευτικό] ευρώ.
507    Τρίτον, επισημαίνεται, όπως τόνισε και η Επιτροπή, ότι η θεωρητική ανάλυση της ελαστικότητας των τιμών των πτήσεων, την οποία εκπόνησε η προσφεύγουσα στο πλαίσιο της διοικητικής διαδικασίας και στην οποία στηρίζεται η προσφεύγουσα στο πλαίσιο αυτό, έχει μικρότερη αποδεικτική ισχύ από το προϋφιστάμενο εσωτερικό έγγραφο, στο οποίο παραπέμπει η Επιτροπή στις αιτιολογικές σκέψεις 1165 και 1166 της προσβαλλόμενης απόφασης, στο οποίο μνημονεύεται η εμπειρία της προσφεύγουσας όσον αφορά την πραγματική συμπεριφορά των πελατών και από το οποίο προκύπτει ότι οι πελάτες [εμπιστευτικό].
508    Κατά συνέπεια, από το σύνολο των ανωτέρω σκέψεων προκύπτει ότι ορθώς η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας την οποία επικαλείται η προσφεύγουσα, δεδομένου ότι δεν αποδείχθηκε ότι η προσφεύγουσα θα μετακύλιε τα εξ αυτής απορρέοντα οφέλη στους καταναλωτές.
β)      Επί του δεύτερου λόγου απόρριψης της βελτίωσης της αποτελεσματικότητας, που αντλείται από το ότι η ποσοτικώς προσδιορισθείσα από τα μέρη βελτίωση αυτή ενσωματώνει την αντίδραση των ανταγωνιστών
509    Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι εσφαλμένως η Επιτροπή δεν λαμβάνει υπόψη τις αντιδράσεις των ανταγωνιστών (αιτιολογικές σκέψεις 1167 και 1174 της προσβαλλόμενης απόφασης), με την αιτιολογία ότι η βελτίωση της αποτελεσματικότητας πρέπει «να σχετίζεται με τη συμπεριφορά της προκύπτουσας από τη συγκέντρωση οντότητας» και όχι με τη συμπεριφορά των ανταγωνιστών της.
510    Συγκεκριμένα, κατά την προσφεύγουσα, δεδομένου ότι η ανάλυση των δυνητικών μονομερών αντίθετων στον ανταγωνισμό αποτελεσμάτων λαμβάνει εν γένει υπόψη τις αντιδράσεις των ανταγωνιστών στη συμπεριφορά της προκύπτουσας από συγκέντρωση οντότητας, είναι ασυνεπές να αγνοεί η Επιτροπή αυτή την ευλόγως προβλέψιμη συμπεριφορά όταν προβάλλεται για να δικαιολογήσει ευνοϊκό για τον ανταγωνισμό όφελος.
511    Προβάλλει περαιτέρω ότι, αντιθέτως προς ό,τι υποστηρίζει η Επιτροπή στις αιτιολογικές σκέψεις 1167 και 1174 της προσβαλλόμενης απόφασης, η απόφαση αυτή δεν περιέχει καμία ανάλυση των αντιδράσεων των ανταγωνιστών, ενώ η προσφεύγουσα όντως προσκόμισε στοιχεία που αποδεικνύουν τις πιθανές αντιδράσεις των ανταγωνιστών, ιδίως το επίπεδο ανταγωνισμού στην αγορά των ΔΤΠ στον τομέα των πτήσεων και τη σημασία του επηρεασμού των καταναλωτών από τις τιμές συναφώς. Στο πλαίσιο αυτό, η προσφεύγουσα εκτίμησε συντηρητικά ότι οι ανταγωνιστές θα μείωναν τις τιμές τους μόνο κατά [εμπιστευτικό] % σε σχέση με τη μείωση που θα εφάρμοζε η προκύπτουσα από την πράξη συγκέντρωσης οντότητα.
512    Η Επιτροπή αμφισβητεί τα επιχειρήματα αυτά.
513    Συναφώς, πρέπει να εξεταστεί αν το όφελος που φέρεται ότι θα αποκομίσουν οι πελάτες άλλων ΔΤΠ στον τομέα των πτήσεων, το οποίο επικαλείται η προσφεύγουσα ως βελτίωση της αποτελεσματικότητας, μπορεί να θεωρηθεί επαληθεύσιμο κατά την έννοια των σημείων 86 έως 88 των κατευθυντήριων γραμμών για τις οριζόντιες συγκεντρώσεις, λαμβανομένου υπόψη του ότι εναπόκειται στο κοινοποιούν μέρος να προσκομίσει ακριβή και πειστικά αποδεικτικά στοιχεία που να επιτρέπουν, στο μέτρο του δυνατού, τον ποσοτικό προσδιορισμό της αναμενόμενης βελτίωσης της αποτελεσματικότητας (απόφαση της 23ης Φεβρουαρίου 2022, United Parcel Service κατά Επιτροπής, T-834/17, EU:T:2022:84, σκέψη 138).
514    Στο πλαίσιο αυτό, η προσφεύγουσα παραπέμπει σε παρουσίαση της 23ης Νοεμβρίου 2021, με τίτλο «Project Bahamas Board Materials», η οποία χρησιμοποιήθηκε [εμπιστευτικό]. Επισημαίνεται όμως ότι από την εν λόγω παρουσίαση δεν προκύπτει ποιες «πιθανές αντιδράσεις» θα λαμβάνονταν υπόψη, πολλώ δε μάλλον αν υφίσταντο αποδείξεις ως προς την πιθανότητα να υπάρξει οιαδήποτε «αντίδραση».
515    Επ’ αυτού, επιβάλλεται επίσης η διαπίστωση ότι, όπως ορθώς υποστηρίζει η Επιτροπή, η προσφεύγουσα δεν προσδιορίζει ποσοτικά τα ποσά που θα εξοικονομούσαν οι καταναλωτές αλλά επισημαίνει απλώς ότι η υπόθεση ότι οι ανταγωνιστές θα αντιδράσουν μειώνοντας τις τιμές τους κατά [εμπιστευτικό] % σε σχέση με τη μείωση τιμών που θα εφάρμοζε η προκύπτουσα από την πράξη συγκέντρωσης οντότητα στηρίζεται σε «συντηρητικές» εκτιμήσεις. Πράγματι, στο πλαίσιο αυτό, η προσφεύγουσα παραπέμπει αποκλειστικά σε έκθεση της 16ης Μαρτίου 2023, την οποία συνέταξε ο οικονομικός της σύμβουλος και η οποία θεωρεί «εύλογη» την «υπόθεση κατά την οποία θα απαντήσουν οι ανταγωνιστές με μείωση τιμών κατά [εμπιστευτικό] %», λαμβανομένου υπόψη του ότι «οι καταναλωτές επηρεάζονται ιδιαίτερα από τις τιμές» καθώς και του ότι αναμένεται ότι «οι ανταγωνιστές θα υποστούν σημαντική ανταγωνιστική πίεση προκειμένου να αντιδράσουν σε μείωση των τιμών εκ μέρους της [προσφεύγουσας]».
516    Ελλείψει όμως οιασδήποτε απόδειξης περί συσχέτισης μεταξύ του επηρεασμού των καταναλωτών από τις τιμές και της ανταγωνιστικής πίεσης, αφενός, και του ποσοστού [εμπιστευτικό] %, αφετέρου, η Επιτροπή δεν υπέπεσε σε πλάνη όταν έκρινε ότι η προσφεύγουσα δεν είχε τεκμηριώσει τον επαληθεύσιμο χαρακτήρα του επιχειρήματός της κατά την έννοια των κατευθυντήριων γραμμών για τις οριζόντιες συγκεντρώσεις.
517    Υπό τις συνθήκες αυτές, πρέπει να συναχθεί το συμπέρασμα ότι η Επιτροπή βασίμως θεώρησε ότι η αντίδραση των ανταγωνιστών δεν μπορούσε να αντισταθμίσει τα δυνητικώς ζημιογόνα αποτελέσματα της πράξης συγκέντρωσης.
γ)      Επί του τρίτου λόγου απόρριψης της βελτίωσης της αποτελεσματικότητας, που αντλείται από το ότι η προβαλλόμενη ζημία στα ξενοδοχεία και τους πελάτες ξενοδοχείων δεν μπορεί να αντισταθμιστεί από τα πλεονεκτήματα που παρέχονται στους πελάτες πτήσεων
518    Η προσφεύγουσα επισημαίνει ότι, με την προσβαλλόμενη απόφαση, η ίδια η Επιτροπή δέχεται την ύπαρξη κοινών σημείων μεταξύ των τελικών πελατών των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα και των ΔΤΠ στον τομέα των πτήσεων (βλ. υποσημείωση 1502 της προσβαλλόμενης απόφασης), τα οποία θα ενισχυθούν από την αύξηση των διασταυρούμενων πωλήσεων δωματίων ξενοδοχείου στους πελάτες πτήσεων κατόπιν της πράξης συγκέντρωσης. Κατά την προσφεύγουσα, αν οι χρήστες τεκμαίρεται ότι ζημιώνονται σε μια αγορά, αλλά απολαύουν πλεονεκτήματος σε άλλη αγορά, είναι παράλογο να υποστηρίζεται ότι το εν λόγω πλεονέκτημα δεν είναι κρίσιμο με την αιτιολογία ότι δεν παρέχεται στην αγορά στην οποία εμφανίστηκε η προβαλλόμενη ζημία, δεδομένου ότι, από την πλευρά του τελικού πελάτη, αυτό που έχει σημασία είναι η βελτίωση της συνολικής κατάστασής του.
519    Η Επιτροπή αμφισβητεί τα επιχειρήματα αυτά.
520    Συναφώς, επισημαίνεται ότι στο σημείο 79 των κατευθυντήριων γραμμών για τις οριζόντιες συγκεντρώσεις ορίζεται ότι η προβαλλόμενη βελτίωση της αποτελεσματικότητας πρέπει να είναι προς όφελος των καταναλωτών που δραστηριοποιούνται στην ίδια αγορά όπου, αν δεν υπήρχε η εν λόγω βελτίωση, θα προέκυπταν πιθανώς προβλήματα ανταγωνισμού λόγω της πράξης συγκέντρωσης.
521    Ομοίως, κατά τη νομολογία, η αξιολόγηση της προβαλλόμενης βελτίωσης της αποτελεσματικότητας έχει ως σκοπό να εξακριβωθεί αν, στην αγορά στην οποία προκαλείται σημαντική παρακώλυση του αποτελεσματικού ανταγωνισμού, η βελτίωση αυτή είναι ικανή να αντισταθμίσει τα δυσμενή για τον ανταγωνισμό αποτελέσματα τα οποία θα μπορούσε να έχει η συγκέντρωση (πρβλ. απόφαση της 23ης Φεβρουαρίου 2022, United Parcel Service κατά Επιτροπής, T-834/17, EU:T:2022:84, σκέψη 273).
522    Βεβαίως, από την απόφαση της 11ης Σεπτεμβρίου 2014, MasterCard κ.λπ. κατά Επιτροπής (C-382/12 P, EU:C:2014:2201, σκέψεις 237 και 242), προκύπτει ότι η συνεκτίμηση της βελτίωσης της αποτελεσματικότητας εκτός της αγοράς στην οποία επέρχεται η ζημία θα μπορούσε να γίνει δεκτή, υπό την προϋπόθεση, μεταξύ άλλων, ότι η ομάδα των καταναλωτών που θίγεται από τον περιορισμό ταυτίζεται κατ’ ουσίαν με εκείνη που επωφελείται από τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας.
523    Εν προκειμένω, μολονότι η προσβαλλόμενη απόφαση αναγνωρίζει κοινά σημεία μεταξύ των τελικών πελατών των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα και των ΔΤΠ στον τομέα των πτήσεων και μολονότι η πράξη συγκέντρωσης μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση των διασταυρούμενων πωλήσεων, όπως ορθώς υποστηρίζει η προσφεύγουσα, οι περιστάσεις αυτές δεν συνεπάγονται ότι οι πελάτες που δραστηριοποιούνται στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα και των ΔΤΠ στον τομέα των πτήσεων είναι κατ’ ουσίαν οι ίδιοι. Αντιθέτως, κατά την Επιτροπή, υφίσταται περιορισμένη αλληλεπικάλυψη μεταξύ των τελικών πελατών των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα και εκείνων των ΔΤΠ στον τομέα των πτήσεων (υποσημείωση 1502 της προσβαλλόμενης απόφασης), ενώ η προσφεύγουσα εκτιμά ότι ποσοστό μεταξύ [εμπιστευτικό] % και [εμπιστευτικό] % μόνον των ξενοδοχειακών πελατών αγοράζουν επίσης εισιτήρια από τα ΔΤΠ στον τομέα των πτήσεων (αιτιολογικές σκέψεις 242 και 748 της προσβαλλόμενης απόφασης).
524    Κατόπιν των προεκτεθέντων, συνάγεται ότι η Επιτροπή βασίμως έκρινε ότι η προβαλλόμενη ζημία στα ξενοδοχεία και στους πελάτες ξενοδοχείων δεν μπορεί να αντισταθμιστεί από τα πλεονεκτήματα που παρέχονται στους πελάτες πτήσεων και, ως εκ τούτου, το τρίτο σκέλος του τρίτου λόγου ακυρώσεως πρέπει να απορριφθεί. Δεδομένου ότι όλοι οι λόγοι ακυρώσεως που προβλήθηκαν με το δικόγραφο της προσφυγής απορρίφθηκαν, η προσφυγή πρέπει κατά συνέπεια να απορριφθεί στο σύνολό της.
V.      Επί των δικαστικών εξόδων
525    Κατά το άρθρο 134, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα εφόσον υπάρχει σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου.
526    Δεδομένου ότι η προσφεύγουσα ηττήθηκε, πρέπει να φέρει τα δικαστικά της έξοδα καθώς και τα δικαστικά έξοδα της Επιτροπής, σύμφωνα με τα αιτήματα της τελευταίας.
527    Εξάλλου, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 138, παράγραφος 3, του Κανονισμού Διαδικασίας, η παρεμβαίνουσα φέρει τα δικαστικά έξοδά της.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (δέκατο πενταμελές τμήμα)
αποφασίζει:
1)      Απορρίπτει την προσφυγή.
2)      Η Booking Holdings Inc. φέρει τα δικαστικά της έξοδα καθώς και τα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
3)      Η Etraveli Group AB φέρει τα δικαστικά της έξοδα.

Van der Woude

Jaeger

Madise

Nihoul

Verschuur

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 9 Σεπτεμβρίου 2026.
(υπογραφές)
Περιεχόμενα
I. Ιστορικό της διαφοράς
Α. Επί των επίμαχων οντοτήτων
Β. Επί της διοικητικής διαδικασίας
II. Επί της προσβαλλόμενης απόφασης
Α. Επί των σχετικών αγορών και επί της θέσης των επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται σε αυτές
Β. Επί της δεσπόζουσας θέσης της προσφεύγουσας στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα
Γ. Επί του συμφέροντος ενός ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα να εντάξει προσφορά πτήσεων στην πλατφόρμα του
Δ. Επί της τρέχουσας εκμετάλλευσης από την προσφεύγουσα της προσφοράς της για πτήσεις, η οποία είναι ενσωματωμένη στην πλατφόρμα της
Ε. Επί της θεωρίας περί ζημίας την οποία υιοθέτησε η Επιτροπή
III. Αιτήματα των διαδίκων
IV. Σκεπτικό
Α. Επί του πρώτου λόγου ακυρώσεως, ο οποίος αφορά προβαλλόμενη απόκλιση κατά την εφαρμογή των κατευθυντήριων γραμμών για τις μη οριζόντιες συγκεντρώσεις και το προβαλλόμενο σφάλμα κατά τον χαρακτηρισμό των ευεργετικών για τον ανταγωνισμό πλεονεκτημάτων
1. Επί της εσφαλμένης εφαρμογής των κατευθυντήριων γραμμών για τις μη οριζόντιες συγκεντρώσεις και επί του νομικού κριτηρίου για την εφαρμογή του άρθρου 2, παράγραφοι 2 και 3, του κοινοτικού κανονισμού συγκεντρώσεων
2. Επί του εσφαλμένου χαρακτηρισμού των φερόμενων ως ευεργετικών για τον ανταγωνισμό πλεονεκτημάτων
Β. Επί του δεύτερου λόγου ακυρώσεως ο οποίος αφορά το αντίστροφο σενάριο
1. Επί του προβαλλόμενου αντίστροφου σεναρίου «μηδενικών πτήσεων»
2. Επί των σφαλμάτων στα οποία φέρεται να υπέπεσε η Επιτροπή κατά τον προσδιορισμό του κατάλληλου αντίστροφου σεναρίου
Γ. Επί του πρώτου και του δεύτερου σκέλους του τρίτου λόγου ακυρώσεως, σχετικά με το νομικό κριτήριο και τη θεωρία περί ζημίας
1. Επί της πρώτης αιτίασης, με την οποία η προσφεύγουσα αμφισβητεί ότι κατέχει δεσπόζουσα θέση στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα
α) Επί του μεριδίου της προσφεύγουσας στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα
β) Επί της μέσης πραγματικής προμήθειας που εισπράττει η προσφεύγουσα
γ) Επί της απουσίας επαρκούς πίεσης εκ μέρους των ανταγωνιστικών ΔΤΠ, αφενός, και επαρκών περιορισμών εκτός αγοράς, αφετέρου.
δ) Επί της αφοσίωσης και της αδράνειας των πελατών της προσφεύγουσας
ε) Συμπέρασμα
2. Επί της δεύτερης αιτίασης με την οποία η προσφεύγουσα αμφισβητεί τη σημασία της προσφοράς πτήσεων εν γένει και της υπηρεσίας προσφοράς πτήσεων της παρεμβαίνουσας ειδικότερα για την απόκτηση ξενοδοχειακών πελατών
α) Επί της σημασίας της προσφοράς πτήσεων εν γένει για την απόκτηση ξενοδοχειακών πελατών
β) Επί των μοναδικών χαρακτηριστικών της παρεμβαίνουσας και του ταξιδιωτικού οικοσυστήματος που θα μπορούσε να δημιουργήσει η προσφεύγουσα με την απόκτησή της
3. Επί της τρίτης αιτίασης, με την οποία η προσφεύγουσα αμφισβητεί τους υπολογισμούς σχετικά με την ενίσχυση του μεριδίου της στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα κατόπιν της πράξης συγκέντρωσης
α) Επί του πρώτου φερόμενου σφάλματος, σχετικά με τη συνεκτίμηση των κερδών από τις συνδυασμένες πωλήσεις δωματίων ξενοδοχείου και άλλων ταξιδιωτικών υπηρεσιών εξαιρουμένων των πτήσεων
β) Επί του δεύτερου φερόμενου σφάλματος, σχετικά με τον υπολογισμό του αριθμού των διανυκτερεύσεων που θα είχε η προσφεύγουσα κατόπιν της πράξης συγκέντρωσης
1) Επί της αύξησης κατά [εμπιστευτικό] % του αριθμού των συναλλαγών πτήσεων που είναι διαθέσιμες για διασταυρούμενη πώληση στο πλαίσιο της μεθόδου του τροποποιημένου ΜΑ
2) Επί της χρήσης ποσοστού κανιβαλισμού ύψους [εμπιστευτικό] % στο πλαίσιο της μεθόδου του τροποποιημένου ΜΑ
3) Επί της παράλειψης εφαρμογής οιουδήποτε ποσοστού κανιβαλισμού στο πλαίσιο της μεθόδου του γραφήματος 123
γ) Επί του τρίτου φερόμενου σφάλματος, σχετικά με τη μετατροπή σε ευρώ του αριθμού των επιπλέον διανυκτερεύσεων που θα είχε η προσφεύγουσα κατόπιν της πράξης συγκέντρωσης και τη διαίρεση του ποσού που προκύπτει από την εν λόγω μετατροπή με το μέγεθος της αγοράς των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα
δ) Επί του τέταρτου φερόμενου σφάλματος, σχετικά με το αντίστροφο σενάριο «μηδενικών πτήσεων» ως σημείο αφετηρίας των υπολογισμών της Επιτροπής
ε) Συμπέρασμα
4. Επί της τέταρτης αιτίασης, με την οποία η προσφεύγουσα αμφισβητεί την αύξηση των φραγμών εισόδου και επέκτασης στην αγορά των ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα
α) Επί της ενίσχυσης των αποτελεσμάτων δικτύου
β) Επί της χρήσης πολλαπλών πλατφορμών από τα ξενοδοχεία
γ) Επί των πρόσθετων δυσκολιών που θα αντιμετώπιζαν τα άλλα ΔΤΠ στον ξενοδοχειακό τομέα προκειμένου να δημιουργήσουν πελατειακή βάση ελκυστική για τα ξενοδοχεία
5. Επί της πέμπτης αιτίασης, με την οποία η προσφεύγουσα αμφισβητεί τον αντίκτυπο που θα είχε η πράξη συγκέντρωσης στα ξενοδοχεία και τους καταναλωτές
6. Επί της συνολικής εκτίμησης του Γενικού Δικαστηρίου
α) Επί του νομικού κριτηρίου
β) Επί της ενίσχυσης της δεσπόζουσας θέσης της προσφεύγουσας
γ) Επί του σημαντικού χαρακτήρα της παρακώλυσης του αποτελεσματικού ανταγωνισμού που θα προέκυπτε από την ενίσχυση της δεσπόζουσας θέσης της προσφεύγουσας
Δ. Επί του τρίτου σκέλους του τρίτου λόγου ακυρώσεως, κατά το οποίο στην προσβαλλόμενη απόφαση εσφαλμένως γίνεται δεκτό ότι η βελτίωση της αποτελεσματικότητας που θα επέφερε η πράξη συγκέντρωσης δεν υπερισχύει των ενδεχομένων προβλημάτων στον ανταγωνισμό
1. Επί της φερόμενης βελτίωσης της αποτελεσματικότητας προς όφελος των πελατών ξενοδοχείων και των ίδιων των ξενοδοχείων
2. Επί της φερόμενης βελτίωσης της αποτελεσματικότητας υπέρ των πελατών πτήσεων
α) Επί του πρώτου λόγου απόρριψης της βελτίωσης της αποτελεσματικότητας, που αντλείται από το ότι η προσφεύγουσα δεν θα μετακύλιε τα οφέλη στους πελάτες πτήσεων
β) Επί του δεύτερου λόγου απόρριψης της βελτίωσης της αποτελεσματικότητας, που αντλείται από το ότι η ποσοτικώς προσδιορισθείσα από τα μέρη βελτίωση αυτή ενσωματώνει την αντίδραση των ανταγωνιστών
γ) Επί του τρίτου λόγου απόρριψης της βελτίωσης της αποτελεσματικότητας, που αντλείται από το ότι η προβαλλόμενη ζημία στα ξενοδοχεία και τους πελάτες ξενοδοχείων δεν μπορεί να αντισταθμιστεί από τα πλεονεκτήματα που παρέχονται στους πελάτες πτήσεων
V. Επί των δικαστικών εξόδων

#money-grid-34887{list-style:none;margin:0;padding:0;overflow:hidden;}#money-grid-34887>li{float:left;width:49%;min-width:250px;list-style:none;margin:0 1% 1% 0;;padding:0;overflow:hidden;}#money-grid-34887>li.last{margin-right:0;}#money-grid-34887>li.last+li{clear:both;}@media only screen and (max-width:768px) {#money-grid-34887>li{width:100%;}}The post ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΤΩΡΑ – Booking–Etraveli: Το Γενικό Δικαστήριο της ΕΕ επικύρωσε το μπλόκο στο μεγάλο deal | Τα ξενοδοχεία το “μήλο της έριδος”! | ΑΠΟΦΑΣΗ | ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ appeared first on ΧΡΗΜΑ & ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ money-tourism.gr.

Διαβάστε περισσότερα

ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΤΩΡΑ – Booking–Etraveli: Το Γενικό Δικαστήριο της ΕΕ επικύρωσε το μπλόκο στο μεγάλο deal | Τα ξενοδοχεία το “μήλο της έριδος”! | ΑΠΟΦΑΣΗ | ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Σουηδία, παράδειγμα προς αποφυγή

Χρυσός: Πάνω από τα 4.300 δολάρια η τιμή του – Τι στηρίζει το πολύτιμο μέταλλο

Διαβάστε επίσης...