Οι καθεστωτικές πρακτικές της κυβέρνησης Μητσοτάκη, οι αντιφάσεις του Νίκου Ανδρουλάκη, αλλά και οι διαφορές του Αλέξη Τσίπρα από τους πολιτικούς αντιπάλους του είναι πάνω στο τραπέζι της συνέντευξης με τον Συμεών Κεδίκογλου. Αυτά και πολλά άλλα στη συνέντευξη που ακολουθεί, το πλήρες περιεχόμενο αυτής στο vidcast της «Εφ.Συν.»
-Τι σας είπαν οι ψηφοφόροι σας, κύριε Κεδίκογλου, για την απόφασή σας να παραιτηθείτε από το βουλευτικό αξίωμα;
Πάντα όταν παίρνεις μια απόφαση, το κριτήριο είναι και ο ψηφοφόρος. Πιστεύεις κατ’ αρχάς ότι πρέπει να τα έχεις καλά με τη συνείδησή σου, αυτό ήταν το πρώτο μέλημα για μένα. Αλλά αυτό που φαίνεται είναι στον κόσμο, όταν πας -εμείς, όπως ξέρετε, κυκλοφορούμε στην κοινωνία, στα χωριά, στα καφενεία- και πραγματικά ήταν πολύ θετικό. Δηλαδή, ο κόσμος αναγνώρισε -και από άλλα κόμματα, ανεξάρτητα δηλαδή από τις διαφορές που μπορεί να έχουμε, είτε και αυτοί που έμειναν στον ΣΥΡΙΖΑ- ότι παρέδωσες την έδρα σου ή ότι αυτό που είπες το έκανες.
-Εσείς πώς ακούσατε τις εξαγγελίες του κυρίου Μητσοτάκη στη ΔΕΘ;
Το τελευταίο διάστημα είναι γεγονός, και φέτος δεν άκουσα από τον πρωθυπουργό κάτι το οραματικό. Καταντήσαμε οι πολιτικοί λογιστές. Θα είναι 2,2 ή 2,3 (δισ.) η αύξηση, σε αντίθεση με αυτό που γινόταν στο παρελθόν. Και, αν θέλετε επειδή είχαμε φτάσει στο άλλο άκρο -αβέρτα οι παροχές και ό,τι γίνει-, τώρα έχουμε φτάσει στο σημείο να μετράμε και να λέμε πράγματα τα οποία δεν είναι εύκολο να τα υπολογίσεις, τι θα γίνει στα τέσσερα χρόνια για να είμαστε ειλικρινείς. Αλλά νομίζω ότι τουλάχιστον πρέπει να δίνεται μια κατεύθυνση, δηλαδή πώς σκεφτόμαστε τη χώρα το 2030 και τη δεκαετία μέχρι το 2040. Τι θέλουμε για τον τόπο; Τα μεγάλα ζητήματα δεν τα συζητούμε πολύ και εδώ διαφοροποιήθηκε ο Αλέξης Τσίπρας, που είπε ότι πρέπει κατ’ αρχάς να αυξήσουμε την πίτα για να μπορεί να υπάρχει πλούτος. Διαφορετικά, θα μοιράζουμε τη μιζέρια μας. Πρέπει να δούμε την παραγωγική ανασυγκρότηση. Πόσα χρόνια ακούμε, κύριε Παπαδημητρίου, για το περίφημο παραγωγικό μοντέλο, για τα βιολογικά προϊόντα, τα γεωργικά προϊόντα αιχμής, για ποιότητα στην Ελλάδα – και είδατε τι έγινε με τον ΟΠΕΚΕΠΕ…
«Ο πρωθυπουργός κινήθηκε στη ΔΕΘ με βάση τις δημοσκοπήσεις και τα focus groups»
Ο πρωθυπουργός κινήθηκε με βάση τις δημοσκοπήσεις και τα focus groups ότι «πονάμε στους συνταξιούχους, πονάμε στους ελεύθερους επαγγελματίες, δώσε 500 εκατομμύρια εκεί, δώσε 300 εκεί». Είναι ένα πρόγραμμα το οποίο θα δώσει όραμα και συναίσθημα που είναι απαραίτητα και στους ανθρώπους, για το πού πάμε; Εγώ δεν το είδα αυτό. Βλέπω ένα καθεστώς και λυπάμαι αν είμαι βαρύς στους χαρακτηρισμούς. Τουλάχιστον να πω για καθεστωτικές πρακτικές, αυτό μπορώ να το πω σίγουρα. Γιατί έχει όλα τα χαρακτηριστικά, είτε μιλάμε για τον τρόπο που προσπαθεί να ελέγξει τα μέσα ενημέρωσης είτε μιλάμε για τις υποκλοπές είτε μιλάμε για παρεμβάσεις στη Δικαιοσύνη, άρα θέλει να κρατηθεί με κάθε μέσο.
-Την παρουσία του Νίκου Ανδρουλάκη στη Θεσσαλονίκη πώς την είδατε;
Εγώ δεν θέλω να τον αδικήσω. Το ΠΑΣΟΚ επαίρεται και λέει ότι έχει πρόγραμμα, γιατί έχει προγραμματικές θέσεις και δουλειά όλο το προηγούμενο διάστημα. Αν ρωτήσετε τον κόσμο, θα σας πει πως έχει πρόγραμμα το ΠΑΣΟΚ. Αν ρωτήσετε, όμως, ποιες είναι οι θέσεις, δεν τις ξέρει. Αυτό είναι ένα θέμα, αλλά είναι του ΠΑΣΟΚ. Το άλλο που εγώ βλέπω, είναι μια αντίφαση: να λέει, «μας αντιγράψατε στο 80% των προγραμματικών θέσεων», αλλά όποιος τολμήσει από το ΠΑΣΟΚ να πει ότι μπορούν να δουν και μια συνεργασία μετεκλογικά… Είδατε τον κύριο Πάνα, έναν αξιόλογο συνάδελφο, τι «ξύλο» έφαγε για αυτή τη δήλωση. Και τώρα είδατε τον κύριο Αυλωνίτη, το καινούργιο απόκτημα, να λέει και αυτός ότι θα πάνε σε μια συνεργασία και να τον… καταχεριάζουν και αυτόν. Εχουν μια συνεδριακή απόφαση ότι με τη Δεξιά δεν συνεργάζονται. Επίσης, με τον Αλέξη Τσίπρα δεν πηγαίνουν και ταυτόχρονα λένε ότι η φιλοδοξία τους είναι να είναι πρώτοι με μία ψήφο διαφορά. Ολα αυτά, ξέρετε, είναι αντιφάσεις που πρέπει να εξηγηθούν.
-Να πάμε λίγο και στο κόμμα σας; Ως επόμενος στόχος περιγράφεται το 20%, το 20%+, να μπει το «2» μπροστά. Ποιες κινήσεις πρέπει να κάνει κατά τη γνώμη σας για να φτάσει σε αυτόν τον στόχο;
Ο στόχος δεν νομίζω ότι είναι αριθμητικός, το να είναι το «2» μπροστά. Αυτό βεβαίως σημαίνει ότι έχει μια αύξηση του ποσοστού. Οπως είπα, είναι ένα νέο κόμμα σχεδόν τριών μηνών. Εχει σχεδόν κατοχυρωθεί -όσο μπορεί να μιλάς με σιγουριά στην πολιτική- στη δεύτερη θέση. Από εκεί και πέρα πρέπει να δείξει ότι αποτελεί τον εναλλακτικό πόλο εξουσίας απέναντι σε όποιον δεν θέλει το σημερινό καθεστώς. Αρα λοιπόν, όσο μειώνεται η διαφορά, όσο εμείς αυξάνουμε και θα πέφτει η κυβέρνηση του Μητσοτάκη -ενδεχομένως αύριο-μεθαύριο και με το κόμμα Σαμαρά- τότε θα δει ο προοδευτικός πολίτης, παρά τις όποιες, ενδεχομένως, ανησυχίες ή κάποιες αντιρρήσεις από το παρελθόν. Αλλωστε για οχτώ χρόνια υπήρχε και μια συγκεκριμένη προπαγάνδα, το τι έκανε ο Τσίπρας, τι δεν έκανε, που δεν είναι εύκολο μέσα από ένα βιβλίο ή ξαφνικά να αλλάξουν όλα. Εν πάση περιπτώσει ο καθένας έχει τα θετικά και τα αρνητικά του και ο ίδιος το έχει πει και έχει κάνει την αυτοκριτική του. Ωστόσο, ήταν ένας έντιμος πρωθυπουργός, που τώρα, σήμερα, είναι πιο ώριμος από ποτέ και με διάθεση και είναι αυτός που μπορεί να αλλάξει τα πράγματα.