Η κυβερνητική προπαγάνδα που ξεδιπλώθηκε σήμερα στο υπουργικό συμβούλιο προσέκρουσε με σφοδρότητα στη σκληρή πραγματικότητα.
Η εισήγηση του κ. Μητσοτάκη ήταν απλώς η αφορμή για μια επικοινωνιακή καταιγίδα: οι τιμές εκατοντάδων προϊόντων θα μειωθούν, ο πληθωρισμός στα τρόφιμα πέφτει. Η Παιδεία «απογειώνεται» με νέα μέσα και χιλιάδες προσλήψεις. Το κόστος της ηλεκτρικής ενέργειας έχει ήδη μειωθεί, σύμφωνα με τον πρωθυπουργό. Τα ειδικά χωροταξικά πλαίσια για τις ΑΠΕ και τον Τουρισμό «νοικοκυρεύουν» τη χώρα, έστω και κατόπιν εορτής, ενώ η «λαμπερή» Ελλάδα του 2030 βρίσκεται μια ανάσα μακριά.
Ωστόσο, άλλα βιώνει ο μέσος πολίτης, με τις τσέπες του μονίμως άδειες και τα χρέη να τον πνίγουν. Τελικά, η αντικοινωνική πολιτική είναι η μόνη συνεπής πολιτική της κυβέρνησης του κ. Μητσοτάκη.
Το Ταμείο Ανάκαμψης έγινε μια ακόμη χαμένη ευκαιρία για τη χώρα, με λίγους κι εκλεκτούς να βγαίνουν κερδισμένοι. Το παραγωγικό μοντέλο έμεινε απαράλλακτο, ο πρωτογενής τομέας υποφέρει, η αγοραστική δύναμη είναι στον πάτο της Ευρώπης, το ενεργειακό κόστος παραμένει υψηλό. Και στο χρέος, η κυβέρνηση ξεπληρώνει το φθηνό χρέος και κρατά το ακριβό.
Κι όσο για την Εξωτερική Πολιτική, παρά τις μεγαλοστομίες, το γεγονός είναι ότι έχει χαθεί η πρωτοβουλία κινήσεων και η δυνατότητα αποτροπής ανεπιθύμητων εξελίξεων. Το δόγμα του «πρόθυμου συμμάχου» απέδειξε και πάλι την αποτυχία του.
Για πόσο ακόμη η κυβέρνηση θα κρύβεται πίσω από την ακοστολόγητη υποσχεσιολογία;
Για πόσο ακόμη θα κρύβεται πίσω από τα «εισαγόμενα» προβλήματα, αντί να τα αντιμετωπίζει;
Για πόσο ακόμη άλλα θα λέει, άλλα θα κάνει και άλλα θα ισχύουν για τον περισσότερο κόσμο;
Να είναι σίγουρος ο κ. Μητσοτάκης ότι τα μισοάδεια «πακέτα» ονείρων για μια καλύτερη ζωή που θα παρουσιάσει στη ΔΕΘ δεν αρκούν πια για να διασώσουν την κυβέρνησή του στις επερχόμενες εκλογές. Χόρτασαν τα καρτέλ από υπερκέρδη, «χόρτασε» ο κόσμος από «θα».