Στην Ελλάδα, η ναζιστική Χρυσή Αυγή προέκυψε αρχικά ως κόμμα με ισχυρή κοινοβουλευτική εκπροσώπηση στις εκλογές του 2012 επειδή, στη συγκυρία της κρίσης και των μνημονίων, είχε μια αντισυστημική ρητορική.
Το γερμανικό ναζιστικό κόμμα AfD (Εναλλακτική για τη Γερμανία), παρ’ ότι απευθύνεται κατά κύριο λόγο στις οικονομικά ασθενέστερες κοινωνικές τάξεις των περιοχών της Ανατολικής Γερμανίας του πρώην «υπαρκτού σοσιαλισμού», κάθε άλλο παρά αντισυστημικό είναι στη ρητορική του. Οπως διαβάζουμε και στο ρεπορτάζ της «Εφ.Συν.»: «Ο ηγέτης του κόμματος έκανε μια εκστρατεία lifestyle […] στοχεύοντας και το απολιτίκ ακροατήριο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης». Οι δε θέσεις του σε ζητήματα οικονομίας ευθυγραμμίζονται πλήρως με τον νεοφιλελευθερισμό της mainstream πολιτικής.
Μια συστημική ναζιστική πολιτική δύναμη, λοιπόν, χτυπάει την πόρτα της πολιτικής εξουσίας στη Γερμανία. Ηδη από το 2022, με την εκλογική νίκη της Μελόνι, η συστημική ενσωμάτωση του φασισμού είχε επισυμβεί στην Ιταλία. Είναι «απλό»: στην παρούσα φάση του καπιταλισμού, τα φασιστικά ιδεολογήματα δεν φαντάζουν πλέον ως αντισυστημικά, διότι το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα και οι πολιτικές δυνάμεις που το εκπροσωπούν έχουν κατά μέγα μέρος φασιστικοποιηθεί. Και δεν αναφέρομαι μόνο στο ότι οι κυβερνήσεις ενστερνίζονται τη σκληρή στάση της Ακροδεξιάς στο μεταναστευτικό. Με τη σχεδόν πλήρη αφάνιση της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς, οι καπιταλιστικές επιχειρήσεις ανεμπόδιστα πλέον επιβάλλουν στις λαϊκές μάζες έναν τρόπο ζωής και μια ιδεολογία που αναιρούν πλήρως τις αξίες του Διαφωτισμού. Τα φαντάσματα του Μουσολίνι και του Χίτλερ αναβιώνουν διότι είναι καλοδεχούμενα από το ίδιο το σύστημα.
● Ομότιμος καθηγητής της Κοινωνικής Θεωρίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr