Τι αφήνει πίσω της η υλοποίηση του ελληνικού Σχεδίου Ανάκαμψης Ellada 2.0; Κατά πόσο δημιούργησε τις βάσεις για ένα διαφορετικό μοντέλο ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας που θα χαρακτηρίζεται από την ανάδειξη των εξαγωγών σε ηγεμονική συνιστώσα του ΑΕΠ, που θα στηρίζεται σε υψηλούς ρυθμούς αύξησης των επενδύσεων, που θα έχει αναπτύξει εσωτερική δυναμική στον τομέα των νέων τεχνολογιών και ιδιαίτερα της ΑΙ και που, για όλους αυτούς τους λόγους, θα διατηρεί το πλεονέκτημα υψηλότερων σε σχέση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο ρυθμών ανάπτυξης και έτσι θα υπηρετεί με συνέπεια τον στόχο της σύγκλισης με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο;
Το μακροσκελές ερώτημα δεν αφορά μια αυθαίρετη στοχοθεσία: στον ενθουσιασμό τους για το γεγονός ότι η Ελλάδα εξασφάλισε ένα ποσό συνολικών ευρωπαϊκών πόρων άνω των 36 δισ. ευρώ, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης και οι κυβερνητικοί ιθύνοντες, υπουργοί και λοιπά κυβερνητικά στελέχη είχαν δεσμευτεί ενώπιον του ελληνικού λαού σε μια τέτοια στοχοθεσία, μιλώντας για τη μεταμόρφωση της ελληνικής οικονομίας και συνολικότερα της χώρας.
Η απάντηση στο ερώτημα υπάρχει ήδη και είναι… επίσημη, καθώς περιλαμβάνεται στις προβλέψεις επίσημου κυβερνητικού εγγράφου που έχει κατατεθεί στην Κομισιόν από τον Νοέμβριο του 2025: του Πολυετούς Δημοσιονομικού Προγραμματισμού 2026-2029. Στο επίσημο αυτό έγγραφο η κυβέρνηση Μητσοτάκη παραδέχεται τα εξής για τα έτη μετά τη λήξη του Ταμείου Ανάκαμψης:
Οι ρυθμοί ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας θα μειωθούν από 2,4% το 2026 (η πρόβλεψη αυτή έχει ήδη αναθεωρηθεί σε 2% και μένει να αποδειχθεί αν θα συμπαρασύρει σε αναθεώρηση προς τα κάτω και τα επόμενα έτη), σε 1,7% το 2027, 1,6% το 2028 και 1,3% το 2029. Αντί να εμπεδωθεί μια αναπτυξιακή δυναμική η οποία θα οδηγεί σε σύγκλιση με την Ε.Ε., προβλέπεται υποχώρηση στα επίπεδα ρυθμών ανάπτυξης της Ε.Ε.
Ο ρυθμός αύξησης του ακαθάριστου σχηματισμού παγίου κεφαλαίου θα καταρρεύσει εντυπωσιακά από 10,2% το 2026 σε 4,1% το 2027, 0,9% το 2028 και 0,8% το 2029! Που σημαίνει ότι το Ταμείο Ανάκαμψης «πέρασε και δεν ακούμπησε» τις επενδύσεις και την αύξηση του παραγωγικού δυναμικού της οικονομίας. Το δεδομένο αυτό γίνεται ακόμη πιο οδυνηρό αν σκεφτούμε ότι στα χρόνια αυτά θα συνεχιστεί η εισροή ευρωπαϊκών πόρων μέσω του ΕΣΠΑ, διότι σημαίνει ότι η ενδογενής, δηλαδή χωρίς εξωτερική χρηματοδότηση, δυναμική αύξησης των επενδύσεων που αυξάνουν το πάγιο κεφάλαιο προβλέπεται… πρακτικά μηδενική! Φυσικά, υπ’ αυτούς τους όρους όχι μόνο δεν προβλέπεται να μειωθεί το χάσμα στο πάγιο κεφάλαιο με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, αλλά θα αυξηθεί.
Ανατομία της κατανομής πόρων «ποιοτική» αξιολόγηση της παραγωγικής ποιότητας*
Λειτουργική ταξινόμηση των Top-100 τελικών αποδεκτών
Σε μια συγκυρία με διαρκείς απότομες στροφές και ξαφνικά γεγονότα, οι προβλέψεις αυτές μπορεί να διαψευστούν, αλλά αν αυτό συμβεί, θα είναι μάλλον προς το χειρότερο. Ανεξάρτητα από αυτό όμως, προκύπτει ότι «κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της Δανιμαρκίας», που παραμένει σε πλήρη ισχύ, ώστε να μην αναμένεται -επισήμως!- να αλλάξει ούτε μετά την «κατανάλωση» επιπλέον ευρωπαϊκών πόρων ύψους 36 δισ. ευρώ – αν υποθέσουμε ότι θα απορροφηθούν στο σύνολό τους, πράγμα που, όπως έχουμε γράψει επανειλημμένα, μοιάζει πρακτικά ανέφικτο.
Πρόκειται προφανώς για κάποια οικονομική παθογένεια, την οποία θα διερευνήσουμε στη συνέχεια. Να σημειώσουμε μόνο ότι αυτές οι προβλέψεις δεν αφορούν μια αφηρημένη συζήτηση για την «οικονομία», αλλά έχουν μια προφανή κοινωνική-οικονομική συνέπεια: λιγότερο πάγιο κεφάλαιο και απόκλιση από τον μέσο όρο της Ε.Ε. σημαίνει ότι το χάσμα της παραγωγικότητας παραμένει, ότι η καχεξία μισθών και εισοδημάτων παραμένει μαζί με τους δείκτες κοινωνικής δυσανεξίας, την αντίστοιχη απόκλιση από τον μέσο όρο της Ε.Ε. και την τραγική κατάταξη της χώρας στην ευρωπαϊκή κλίμακα. Στο τέλος, το «μάρμαρο» θα πληρώσουν οι σκληρότερα εργαζόμενοι της Ευρώπης Ελληνες – και όχι με δική τους ευθύνη…
Διαβάστε περισσότερα