Μια ξεχωριστή προβολή, παρουσία του Βέλγου σκηνοθέτη Γιόχαν Γκριμονπρέζ, πρόκειται να δοθεί την Παρασκευή 23 Οκτωβρίου στις 7 μ.μ. στον κινηματογράφο Newman στους Αμπελοκήπους. Αφού προβληθεί το υποψήφιο για Οσκαρ ντοκιμαντέρ «Σάουντρακ για ένα πραξικόπημα» (Soundtrack to a Coup d’État) που συνδέει την τζαζ με την αποαποικιοποίηση της Αφρικής φωτίζοντας μια συγκλονιστική πτυχή του Ψυχρού Πολέμου, ο δημιουργός του θα αναλύσει τη διαδικασία δημιουργίας της ταινίας και θα μιλήσει στο ελληνικό κοινό για τη σχέση πολιτικής και κινηματογράφου, αλλά και για τους μηχανισμούς εξουσίας που εξακολουθούν να καθορίζουν τις τύχες ολόκληρων λαών.
«Μια βραδιά για την τζαζ, την αποικιοκρατία, την πολιτική εξουσία και το δικαίωμα των λαών στην αυτοδιάθεση» όπως επισημαίνουν στην ανακοίνωσή τους οι διοργανωτές, η Ενωση Ελληνικού Ντοκιμαντέρ δηλαδή σε συνεργασία με το New York University (NYU).
Στο ντοκιμαντέρ, με αφετηρία την ιστορία του Κονγκό και τη δολοφονία του Πατρίς Λουμούμπα, ο Γκριμονπρέζ αναδεικνύει μια διαχρονική πραγματικότητα: τα πιο καταστροφικά όπλα δεν είναι πάντοτε στρατιωτικά, αλλά και οι πολιτικές που επιβάλλουν την κυριαρχία, την εκμετάλλευση και την υποδούλωση των λαών. Μέσα από το έργο του ο σκηνοθέτης θέτει ερωτήματα για την ευθύνη των μεγάλων δυνάμεων, τη χειραγώγηση της ιστορικής μνήμης, τον ρόλο των διεθνών οργανισμών και τη συνεχιζόμενη επιρροή της αποικιοκρατικής κληρονομιάς στον σύγχρονο κόσμο.
Με επίκεντρο το Κονγκό του 1960 και τη δολοφονία του Πατρίς Λουμούμπα εξετάζει τις πολιτικές παρεμβάσεις των ΗΠΑ και τον ρόλο της μουσικής ως εργαλείου διπλωματίας. Εμβληματικοί καλλιτέχνες, όπως ο Λούις Αρμστρονγκ, η Αμπι Λίνκολν και ο Μαξ Ρόουτς, βρίσκονται στο επίκεντρο πολιτικών συγκρούσεων και αγώνων για ελευθερία.
Μέσα από σπάνιο αρχειακό υλικό, ιστορικές μαρτυρίες και έναν καθηλωτικό μουσικό ρυθμό η ταινία εξερευνά τη διασταύρωση μουσικής, εξουσίας, φυλετικών διακρίσεων και αυτοδιάθεσης των λαών. Στο έργο του διερευνά πώς η πολιτική εξουσία, τα οικονομικά συμφέροντα και τα μέσα ενημέρωσης επηρεάζουν τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο. Αντιπαραβάλλοντας την κρατική προπαγάνδα με τη μουσική ως δύναμη που ενώνει τους ανθρώπους, υπενθυμίζει ότι η Ιστορία δεν ανήκει αποκλειστικά σε εκείνους που κατέχουν την εξουσία, αλλά και σε όσους αγωνίζονται να ακουστεί η δική τους φωνή.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr