Μία διαφορετική πλευρά του Νόβακ Τζόκοβιτς παρουσίασε ο ίδιος ο Σέρβος μέσα από τη μεγάλη και αποκλειστική συνέντευξη που παραχώρησε στο Tennis Channel με αφορμή την πρεμιέρα του ντοκιμαντέρ «Novak Djokovic: The Wolf in the Winter», που έκανε πρεμιέρα στις 20 Αυγούστου στο Prime Video.
Ο 39χρονος μίλησε για την απόφασή του να ανοίξει περισσότερο την προσωπική του ζωή στο κοινό, τις ανασφάλειες που εξακολουθεί να έχει παρά τα όσα έχει κατακτήσει, την οικογένειά του, τη σχέση του με τη Σερβία και τη δύναμη που αντλεί όταν αισθάνεται ότι οι άλλοι βρίσκονται απέναντί του.
«Ήταν η στιγμή να πω την ιστορία του ταξιδιού μου, τις δοκιμασίες και τις δυσκολίες μου ως τενίστας, αλλά και ως Νόβακ Τζόκοβιτς, ως άνθρωπος εκτός γηπέδου που ίσως ο κόσμος δεν γνωρίζει τόσο καλά», εξήγησε για την απόφαση να δημιουργηθεί το ντοκιμαντέρ.
Όπως τόνισε, στόχος του είναι η ιστορία του να φτάσει ακόμη και σε ανθρώπους που δεν παρακολουθούν τένις, μέσα από αξίες όπως «η ανθεκτικότητα, η επιμονή, η οικογένεια και η πίστη στον εαυτό σου όταν οι άλλοι δεν πιστεύουν σε εσένα».
«Η αίσθηση ότι δεν είμαι αρκετά καλός είναι ακόμη μαζί μου»
Μία από τις πιο προσωπικές στιγμές της συνέντευξης ήρθε όταν ο Τζόκοβιτς κλήθηκε να εξηγήσει μία φράση του από το ντοκιμαντέρ: «Η αίσθηση ότι δεν είμαι αρκετά καλός είναι μαζί μου εδώ και πολύ καιρό. Είναι ακόμη μαζί μου».
Παρά τους 24 Grand Slam τίτλους και τα ιστορικά ρεκόρ της καριέρας του, ο Σέρβος παραδέχθηκε ότι η εσωτερική αμφισβήτηση δεν εξαφανίστηκε ποτέ.
«Όλοι έχουμε τις αμφιβολίες μας. Εγώ είμαι ο μεγαλύτερος αμφισβητίας, ανταγωνιστής και αντίπαλος του εαυτού μου. Ήταν πάντα έτσι».
Για τον Τζόκοβιτς, μάλιστα, αυτή είναι και η σημαντικότερη μάχη.
«Η εσωτερική μάχη είναι η πιο σημαντική. Αυτή που πρέπει να ξεπεράσεις, αυτή που πρέπει να κερδίσεις πριν κερδίσεις οτιδήποτε εξωτερικό».
Παραδέχθηκε ότι ακόμη και σήμερα υπάρχουν στιγμές στις οποίες αισθάνεται ότι πρέπει «να κάνει περισσότερα» ή «να είναι περισσότερα», ξεκαθαρίζοντας πως δεν πρόκειται για μία μόνιμη κατάσταση, αλλά για κάτι που έρχεται και φεύγει.
Το σερβικό «inat» που τον ακολουθεί στο court
Ξεχωριστή αναφορά έγινε και στο «inat», μία σερβική έννοια που ο Τζόκοβιτς συνέδεσε με τη νοοτροπία που έχει παρουσιάσει πολλές φορές μέσα στα γήπεδα.
«Το inat είναι αυτή η δύναμη του πείσματος που εμείς οι Σέρβοι χρησιμοποιούμε με υπερηφάνεια όταν αισθανόμαστε ότι όλοι είναι εναντίον μας, όταν όλοι λένε ότι δεν μπορείς να καταφέρεις κάτι, ότι δεν μπορείς να πετύχεις και ότι δεν είσαι αρκετά καλός».
Ο Τζόκοβιτς συνέδεσε αυτή τη νοοτροπία με τα δύσκολα παιδικά του χρόνια στη Σερβία της δεκαετίας του ’90 και τις συνθήκες μέσα στις οποίες μεγάλωσε.
«Αυτό χτίζει ψυχική δύναμη, αντοχή, επιμονή και επίσης μία τεράστια αίσθηση κινήτρου στη ζωή».
Η σύνδεση με τον Μάικλ Τζόρνταν
Σημαντική επιρροή για το νέο ντοκιμαντέρ αποτέλεσε το «The Last Dance», με τον Τζόκοβιτς να συνεργάζεται με τον Τζέισον Χέχιρ, σκηνοθέτη του ντοκιμαντέρ για τον Μάικλ Τζόρνταν και τους Chicago Bulls.
Ο Σέρβος χαρακτήρισε τον Τζόρνταν ένα από τα αθλητικά του είδωλα και αποκάλυψε ένα στοιχείο από το «The Last Dance» στο οποίο αναγνώρισε τον ίδιο του τον εαυτό.
«Είχε πει ότι ακόμη και αν ολόκληρο το γήπεδο φώναζε το όνομά του και τον υποστήριζε, εκείνος θα έβρισκε έναν άνθρωπο στην εξέδρα που ήταν εναντίον του, γιατί αυτό θα τον έκανε να πάρει φωτιά».
Για τον Τζόκοβιτς, αυτή η ανάγκη εύρεσης επιπλέον κινήτρου είναι γνώριμη.
«Πρέπει να κλειδώσεις σε αυτό και να μπεις σε killer instinct mode. Τίποτα άλλο δεν υπάρχει πέρα από το να κερδίσεις τη μάχη».
Η οικογένεια και η πιο συναισθηματική στιγμή
Ανάμεσα στις αγαπημένες στιγμές του από το «The Wolf in the Winter», ο Τζόκοβιτς ξεχώρισε φυσικά εκείνες με την οικογένειά του, αλλά και μία ιδιαίτερα προσωπική σκηνή από το 2011.
Πρόκειται για τη στιγμή που πήγε το πρώτο τρόπαιο του Wimbledon στην αείμνηστη Γέλενα Γκέντσιτς, την προπονήτρια που ο ίδιος έχει χαρακτηρίσει «τενιστική μητέρα» του.
«Ήταν μία πολύ συναισθηματική στιγμή», ανέφερε.
Με ιδιαίτερο τρόπο μίλησε και για τα παιδιά του, τα οποία έχουν πλέον την ηλικία για να κατανοούν όσα έχει πετύχει ο πατέρας τους.
«Το να είναι αρκετά μεγάλα ώστε να καταλαβαίνουν τι συμβαίνει, τι κάνει ο πατέρας τους και να με υποστηρίζουν τόσο δυνατά, ιδιαίτερα στο Wimbledon, είναι πραγματικά ξεχωριστό».
«Το τένις είναι η ασφαλής φωλιά μου»
Στο ντοκιμαντέρ, η σύζυγός του Γέλενα περιγράφει το τένις ως την «ασφαλή φωλιά» του Τζόκοβιτς, έναν χαρακτηρισμό με τον οποίο ο ίδιος συμφώνησε απόλυτα.
«Από μικρή ηλικία, λόγω των συνθηκών που είχα στη ζωή μου, έβλεπα το τένις ως μία ασφαλή φωλιά. Ένα μέρος όπου αισθάνομαι άνετα, ένα περιβάλλον στο οποίο μπορώ να εκφράσω τον εαυτό μου με καλό και κακό τρόπο».
«Είναι κατά κάποιον τρόπο ένα σχολείο ζωής. Έτσι το βλέπω».
Ο Τζόκοβιτς αναφέρθηκε επίσης στη σχέση του με τη Σερβία, τονίζοντας ότι σε ολόκληρη την καριέρα του αισθανόταν πως δεν εκπροσωπούσε μόνο τον εαυτό του.
«Προσπαθώ πάντα να είμαι ένας καλός πρεσβευτής της χώρας μας. Είμαι ευγνώμων που μπόρεσα να κρατήσω τη σημαία της Σερβίας στους Ολυμπιακούς Αγώνες, στο Davis Cup ή σε οποιοδήποτε τουρνουά. Δεν εκπροσωπώ μόνο τον εαυτό μου, αλλά και τη Σερβία».
«Ελπίζω αυτό να είναι μόνο η αρχή»
Η δημιουργία του ντοκιμαντέρ ήταν ένα πολυετές project, με τον Τζόκοβιτς να παραδέχεται ότι συμμετείχε ενεργά στη διαδικασία και παρακολούθησε διαφορετικές εκδοχές του.
Δεν είναι, πάντως, εύκολο για εκείνον να κρίνει το τελικό αποτέλεσμα.
«Είμαι προκατειλημμένος και υποκειμενικός, γιατί είναι μία ιστορία για εμένα και τη ζωή μου. Είναι πολύ δύσκολο να είμαι αντικειμενικός».
Περισσότερο από τη δική του άποψη, περιμένει πλέον τις αντιδράσεις ανθρώπων που δεν τον γνωρίζουν ή δεν έχουν ιδιαίτερη σχέση με το τένις.
Και το «The Wolf in the Winter» μπορεί να μην αποτελεί το τέλος αυτής της προσπάθειας.
«Ελπίζω ότι θα δημιουργήσει στους θεατές την επιθυμία για περισσότερα. Ελπίζω ότι αυτό είναι μόνο η αρχή και όχι το τέλος».
The post Τζόκοβιτς: «Είμαι ο μεγαλύτερος αντίπαλος του εαυτού μου» appeared first on Tennis24.
Διαβάστε περισσότερα