28/01/2026 1:37 μμ.
>(Μαριάννα Μανουρά.)
Ύστερα από την πρόωρη έκρηξη σε διαμέρισμα στην οδό Αρκαδίας, όπου έχασε την ζωή του ο αναρχικός ένοπλος αγωνιστής Κυριάκος Ξυμητηρης και οδηγήθηκαν στην φυλακή 4 συντρόφια, το κράτος και οι μηχανισμοί του έσπευσαν να καταδείξουν τα συντρόφια μας ως “τρομοκράτες”.
<<Μέσω της δικαιοσύνης, των νόμων και ειδικότερα του 187Α αποκρυσταλλώνεται ο πόλεμος των εννοιών. Έτσι,αγωνιστές/αγωνίστριες που υποθηκεύουν τη ζωή τους για έναν καλύτερο κόσμο ονομάζονται “τρομοκράτες”. Ενέργειες ενάντια σε ληστρικούς οργανισμούς (τράπεζες) που κερδοσκοπούν στις πλάτες μας ονομάζονται “καταστροφές κοινωφελών ιδρυμάτων”. Επιθέσεις σε στρατοκρατικούς φορείς που σπέρνουν τον θάνατο, την πείνα, τον φόβο, περιγράφονται ως “διακινδύνευση διεθνών οργανισμών”. Δράσεις ενάντια σε εταιρίες που προτεραιοποιούν το κέρδος αντί της ανθρώπινης ζωής, χαρακτηρίζονται “σοβαρός κίνδυνος για τη χώρα”. Και όλα αυτά ονομάζονται “τρομοκρατία”. Είναι όμως όντως αυτές οι κινήσεις που θέτουν σε κίνδυνο τον πληθυσμό; Είναι αυτές οι επιλογές που πλήττουν οικογένειες, φοιτήτριες, μαθητές, ασθενείς εργάτες, άνεργες, μετανάστες; Άλλο νόημα αρμόζει στον κίνδυνο και άλλος ορισμός στην τρομοκρατία.>>
(Μαριάννα Μανουρά.)
Εμείς, με την σειρά μας, είμαστε εδώ για να καταδείξουμε τις πολλαπλές εκφάνσεις του κράτους και του κεφαλαίου, οι οποίες βάζουν καθημερινά την ζωή μας σε κίνδυνο. Για εμάς οι δολοφονημένες εργάτριες και οι δολοφονημένοι εργάτες δεν είναι απλά αριθμοί σε μια λίστα, είναι άνθρωποι που μια μέρα πήγαν στην δουλεία και δεν ξαναγυρίσαν πίσω. Εκείνο το 8ωρο, εκείνη η νυχτερινή βάρδια σε εργοστάσιο, εκείνες οι στιγμές στον δρόμο με το μηχανάκι ή πάνω στην σκαλωσιά του εργοτάξιου βαφτήκαν με αίμα. Και έμειναν χαραγμένες στο ημερολόγιο να μας υπενθυμίζουν ότι στο βωμό του κέρδους οι ανθρωπινές ζωές δεν έχουν καμία αξία για τα αφεντικά. Ο ταξικός πόλεμός είναι εδώ. Επιλέξαμε να αρχίσουμε με τις εταιρείες και τα αφεντικά που το 2025 είχαν την ευθύνη για κάποιες από τις 201 εργατικές δολοφονίες (χωρίς να ξεχνάμε τους 334 σοβαρούς τραυματισμούς εργατών/εργατριών ) και 5 από τον πρώτο μήνα του 2026. Έτσι ως την ελάχιστη στοχοποίηση αυτών των εταιριών αναρτήσαμε πανό έξω από τα κεντρικά γραφεία και εργοστάσια τους στον νομό Αττικής.
26/1/2026 5 δολοφονημένης εργάτριες καήκαν έπειτα από εκρήξη στα εργοστάσιο της Βιολάντα στα Τρίκαλα και 6 τραυματίστηκαν σοβαρά.
26/11/2025 Στο αμαξοστάσιο του ΗΣΑΠ Πειραιά, δολοφονήθηκε 50χρονού εργάτης της ΣΤΑ.ΣΥ, κατά τη διάρκεια τεχνικών εργασιών στην επισκευαστική βάση της εταιρείας στον Πειραιά.
29/09/2025 Δολοφονία 53χρονου εργάτη στο εργοστάσιο της “Tsakiris Chips” του ομίλου 3Ε, στην Αταλάντη.
24/09/2025 Στο πλοίο Blue Star Chios, δολοφονήθηκε 20χρονος καθαριστής, τον καταπλακώσε συρόμενη πόρτα.
6/12/2025 Στη LAMDA Development, δολοφονήθηκε εργάτης 27 χρονών σε εργοτάξιο του έργου στο Ελληνικό.
15/02/2025 Εργάτης που εκτελούσε εργασίες στο δίκτυο του ΔΕΔΔΗΕ στην Καρδίτσα υπέστη ηλεκτροπληξία και πέθανε.
11/07/2025 Οικοδόμος έπεσε από ύψος ενώ εκτελούσε εργασίες στην ταράτσα κτιρίου στο εργοστάσιο του ΤΙΤΑΝ στο Καμάρι Μαγούλας.
28/6/2025 Νεκρός 65χρονος εργαζόμενος στην Τεχνική Υπηρεσία του Δήμου στο Ίλιον ενώ εκτελούσε εργασίες υπό συνθήκες ακραίου καύσωνα.
23/02/2025 Νεκρός 51χρονος δύτης που εργάζονταν σε ιχθυοκαλλιέργειες της Λάρυμνας Φθιώτιδας και εκτελούσε εργασίες στα κλουβιά ιχθυοκαλλιέργειας της εταιρείας «Philosofish S.A.».
24/04/2025 Ναυτικός 47 χρόνων δολοφονήθηκε σε πλοίο που ανήκει στη Attica Group όταν φορτηγό την παρέσυρε στον καταπέλτη του πλοίου.
25/12/2025 Διανομέας τη Wolt σκοτώθηκε στον δρόμο με το μηχανάκι που οδηγούσε, συγκρούστηκε με ΙΧ σε παράδρομο της Αττικής Οδού.
Επίσης τοποθετήσαμε πανία και στα ακόλουθα σημεία για να καταδίξουμε τον συγκαλυπτικό τους ρόλο.
Γ.Σ.Ε.Ε.: Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδας
Σεβ: Σύνδεσμος Επιχειρήσεων Και Βιομηχανιών
Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης
Πάνω από δύο δεκαετίες, ζούμε σε έναν κόσμο αλλεπάλληλων κρίσεων (οικονομικών, πολιτικών, πολεμικών, οικολογικών κτλ). Τα κράτη για να τις διαχειριστούν επιβάλλουν διαρκώς πολιτικές που πλήττουν τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα και καθεστώς εξαίρεσης. Από το 2001 και τον «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας» επιβιώνουμε σε καθεστώς εξαίρεσης, που ολοένα και στενεύει. Με διάφορες διακυμάνσεις και παράλληλη «αθέτηση» του όποιου κοινωνικού συμβολαίου, το καθεστώς εξαίρεσης σήμερα αποτελεί έναν βρόγχο που στενεύει με σκοπό, είτε να υποταχτούμε, είτε να μας καταστείλει εάν σηκώσουμε κεφάλι.Σε αυτό το καθεστώς πρέπει να συνυπολογιστεί η παγκόσμια στροφή προς τον φασισμό ή την ακροδεξιά, η συντηρητικοποίηση των κοινωνιών, η πολεμική προετοιμασία και ο μιλιταρισμός, το δόγμα «νόμος και τάξη» και η ροπή των κυρίαρχων του κόσμου προς έναν ακόμη παγκόσμιο πόλεμο με ανυπολόγιστες συνέπειες. Η παραπάνω συγκυρία διαλύει το αφήγημα των εξουσιαστών για το «ποιοι είναι οι τρομοκράτες» και το «ποιοι διακινδυνεύουν τους πληθυσμούς» και επιστρέφει τα ερωτήματα αυτά ως κατηγορίες σε μία ωμή και βίαιη πραγματικότητα.
Η ιστορία φαίνεται ότι θα επαναληφθεί με ακόμη πιο καταστροφικούς όρους. Το μέτωπο στην Ουκρανία συνεχίζει να παράγει θάνατο και η Παλαιστίνη βομβαρδίζεται ή δέχεται επιθέσεις συνεχώς, λιμοκτονεί και παγώνει μετά την «εκεχειρία». Η Βενεζουέλα χτυπήθηκε από τις ΗΠΑ και η Γροιλανδία απειλείται ευθέως. Άλλα μέτωπα στην Αφρική ή την Ασία συμφωνούν για «ειρήνη» ή διαφωνούν, και συνεχίζουν το μακελειό.
Το ελληνικό κράτος λειτουργεί και αυτό με τους ίδιους όρους, εναρμονισμένο με την παγκόσμια συγκυρία. Έτσι, έχει επενδύσει στην καταστολή ώστε να επιβιώσει και να οχυρωθεί περισσότερο. Τα κράτη γνωρίζουν καλά ότι σε εμπόλεμες περιόδους πρέπει να έχουν πειθαρχημένο πληθυσμό, ώστε να είναι και πρόθυμος να πεθάνει για την πατρίδα. Έτσι, ο πρώτος που θα χτυπηθεί είναι ο εσωτερικός εχθρός. Όμως, το κράτος ορίζει ποιος είναι ο εσωτερικός εχθρός, άρα και πόσο μπορεί να ξεχειλώσει αυτή τη δεξαμενή ανθρώπων που αντιστέκονται.
Η επένδυση στην καταστολή είναι παντού γύρω μας. Κινητοποιήσεις για τα δημοτικά σχολεία από γονείς, παιδιά και δασκάλους: χημικά. Μπλόκα από αγρότες και διαμαρτυρίες από κτηνοτρόφους: ξύλο, κυνηγητό και χημικά. Συνελεύσεις γειτονιών για τους δημόσιους χώρους οι οποίοι λεηλατούνται από την ανάπτυξη: λοιδορία και στοχοποίηση κατοίκων που κινητοποιούνται. Φοιτητά που αντιστέκονται στην κατάργηση πανεπιστημιακού ασύλου, την πανεπιστημιακή αστυνομία, τα ερευνητικά για μπάτσους, στρατό και καταστολή: διώξεις, καταδίκες και διαγραφές φοιτητών. Πορείες αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη (7 Οκτώβρη), μνήμης στον Κυριάκο Ξυμητήρη και 6ης Δεκέμβρη: ξύλο, απαγορεύσεις και συλλήψεις στον σορό.
Τι άλλο να εγγυηθεί σήμερα, ένα σύγχρονο κράτος; Συγκάλυψη κρατικών και καπιταλιστικών εγκλημάτων. Περαιτέρω εμπλοκή στα πολεμικά μέτωπα. Φτωχοποίηση και ακρίβεια. Κατασπατάληση κρατικών πόρων από κομματικούς παράγοντες, επενδύσεις σε τεράστιες κατασκευαστικές που σακατεύουν τους εργάτες, πλουτισμός για λίγους. Για τους υπόλοιπους, επιβίωση…
Κι όμως, υπάρχουν άνθρωποι, νέοι, νέες, γειτόνισσες και φοιτητά, εργάτριες και άνεργα που αντιστέκονται, παρ’ όλη τη ζοφερή εικόνα που τα κράτη έχουν υφάνει. Εξεγέρσεις, αντιστάσεις, αλληλεγγύη και συντροφικότητα ανθίζουν κόντρα στους καιρούς που όλα φαίνονται τελειωμένα και στο χείλος της καταστροφής. Υπάρχουν άνθρωποι σαν τον Κυριάκο που οπλίστηκαν και αγωνίστηκαν ενάντια στο κράτος και το κεφάλαιο σε μία συγκυρία οριακή.
Για την υπόθεση της έκρηξης σε διαμέρισμα στους Αμπελόκηπους,τον χαμό του συντρόφου Κυριάκου Ξυμητήρη και τις διώξεις που ακολούθησαν
Το μεσημέρι της 31ης Οκτώβρη 2024 λαμβάνει χώρα έκρηξη σε διαμέρισμα στους Αμπελόκηπους. Μέσα στο διαμέρισμα ο σύντροφος και αναρχικός ένοπλος αγωνιστής Κυριάκος Ξυμητήρης χάνει τη ζωή του από την έκρηξη κατά τη διάρκεια επεξεργασίας εκρηκτικών υλών από τον ίδιο. Ταυτόχρονα η συντρόφισσα Μαριάννα Μανουρά τραυματίζεται βαριά από την έκρηξη και μεταφέρεται χωρίς τις αισθήσεις της στο νοσοκομείο Ευαγγελισμός.Ο χαμός του συντρόφου Κυριάκου, ενός αναρχικού με συνεπή παρουσία σε μία μεγάλη σειρά αγώνων και διαδικασιών μέσα από τις γραμμές του αναρχικού χώρου είναι ένα γεγονός με ιδιαίτερο βάρος: ο σύντροφος σήκωσε στους ώμους του επιλογές αγώνα με σκοπό να αντισταθεί με όλα τα μέσα στον σάπιο κόσμο της εξουσίας, του κράτους και του κεφαλαίου. Επέλεξε να πάρει θέση μάχης, και πλέον αποτελεί ένα φωτεινό αστέρι στην ιστορία του επαναστατικού μονοπατιού.
Μετά την έκρηξη, εν μέσω μιντιάκης προπαγάνδας, το κράτος και οι διωκτικοί του μηχανισμοί ενορχηστρώνουν και εξαπολύουν το κατασταλτικό τους σχέδιο βασισμένο στον τρομονόμο 187Α με τη δεξαμενή των υπόπτων να περιλαμβάνει φίλους, οικείους, ακόμα και αγνώστους, ποινικοποιώντας τις πολιτικές, συντροφικές και φιλικές σχέσεις.Το κράτος, ως μηχανισμός τρομοκράτησης των πληθυσμών σε όλη τη γη χρησιμοποιεί τον «αντιτρομοκρατικό» νόμο 187Α στοχεύοντας όσους και όσες αντιστέκονται. Ένας νόμος που είναι φτιαγμένος με τόση ασάφεια που ο τρόπος ανάγνωσής του διαχρονικά αναβαθμίζει το εκάστοτε κατηγορητήριο. Ειδικότερα, είναι από τα εργαλεία που υπάρχουν για να χτυπηθεί πρώτα η ένοπλη αμφισβήτηση του κρατικού μονοπωλίου στη βία, και έπειτα ό,τι μπαίνει στο στόχαστρο της «αντιτρομοκρατικής».
Έτσι, και σε αυτή την υπόθεση ο 187Α αναβαθμίζει το κατηγορητήριο, καθώς για μία έκρηξη με την παρουσία δύο ατόμων, δημιουργεί μία «άγνωστη οργάνωση», η οποία ενώ δεν έχει «αρχή, μέση ή τέλος», έχει «επιπλέον μέλη, άγνωστα και μη» και εν τέλει λειτουργεί σαν μία δεξαμενή με σκοπό να ποινικοποιηθεί κάθε πιθανή συντροφική ή φιλική σχέση, καθώς και να αυξήσει συνολικά το ύψος των πιθανών ποινών.
Εδώ και 1,5 χρόνο βρίσκονται προφυλακισμένα τα άτομα που διώκονται για την υπόθεση των Αμπελοκήπων. Πρώτα, συλλαμβάνονται και προφυλακίζονται ο σύντροφος Δημήτρης και η αναρχική συντρόφισσα Δήμητρα Ζαραφέτα, με μόνη εμπλοκή τους την παράδοση κλειδιών για το διαμέρισμα στο οποίο έγινε η έκρηξη. Ακολουθεί η Μαριάννα Μανουρά η οποία μετά από την παραμονή της στη ΜΕΘ, χειρουργεία και όντας πολυτραυματίας προφυλακίζεται και με ταχύτατες διαδικασίες μεταφέρεται στις φυλακές Κορυδαλλού.
Μερικές εβδομάδες αργότερα, ακολουθούν οι προφυλακίσεις, με μοναδικό «στοιχείο» τμήμα δακτυλικού αποτυπώματος πάνω σε κινητό αντικείμενο (μια σακούλα), του αναρχικού συντρόφου Νίκου Ρωμανού και του Α. Κ. Μία ακόμη γνώριμη τακτική των διωκτικών αρχών και ειδικά της «αντιτρομοκρατικής», που δεν ξεχνά τους παλιούς γνώριμους στις αρχές και τους στοχοποιεί μόνιμα.
Η δίκη για την υπόθεση των Αμπελοκήπων έχει πολλά επίδικα, ειδικά σε μία συγκυρία που το κράτος επιχειρεί να ισοπεδώσει όποια μορφή αντίστασης, πόσο δε μάλλον τις πιο μαχητικές: Να υπερασπιστούμε τη μνήμη και την επαναστατική ιστορία του Κυριάκου Ξυμητήρη. Να παλέψουμε για την επιστροφή της Μαριάννα Μανουρά, του Δημήτρη Π., της Δήμητρας Ζαραφέτα, του Νίκου Ρωμανού και του Α. Κ. δίπλα μας για τους οποίους η «αντιτρομοκρατική» έχει υφάνει το κατηγορητήριο.
Κυριάκος Ξυμητήρης ένας από μας, σύντροφος για πάντα στους δρόμους της φωτιάςΛευτεριά στα προφυλακισμένα συντρόφια για την υπόθεση των ΑμπελοκήπωνΔημήτρη, Δήμητρα Ζαραφέτα, Μαριάννα Μανουρά, Νίκο Ρωμανό και τον Α. Κ.Τα κράτη είναι οι μόνοι τρομοκράτες
Συνέλευση Αλληλεγγύης στους φυλακισμένους, φυγόδικους και διωκόμενους αγωνιστές και αγωνίστριες
media:
p1.jpeg
p2.jpeg
p3.jpeg
p4.jpeg
p6.jpeg
p7.jpeg
p8.jpeg
trik1.jpeg
trik2.jpeg
p5.jpeg
trik3.jpeg
trik4.jpeg
trik5.jpeg
p9.jpeg
p10.jpeg
p11.jpeg
p12.jpeg
p13.jpeg