26/04/2026 1:28 πμ.
Ιράν, Λίβανος, Παλαιστίνη, Σουδάν,Ουκρανία είναι μόνο κάποιες από τις χώρες που έχουν γίνει, με διαφορετικούς τρόπους, εμπόλεμες ζώνες. Για άλλη μια φορά στην πολιτική επικαιρότητα της προνομιούχας Δύσης κυριαρχούν οι γεωπολιτικές αναλύσεις σχετικά με συγκρούσεις κρατών/πολιτισμών/αγορών/θρησκειών και αξιών υποτιθέμενης δημοκρατίας. Αυτό βέβαια δεν ξεκίνησε με τον πόλεμο ΗΠΑ-ΙΣΡΑΗΛ-ΙΡΑΝ όπως προτάσσει η κυρίαρχη αφήγηση. Η Μέση Ανατολή (και όχι μόνο) αποτελούσε και αποτελεί πεδίο συγκρούσεων με απώτερο στόχο πάντα, την ηγεμονία στην περιοχή, στους πόρους της και στον έλεγχο της παγκόσμιας ενέργειας. Το σιωνιστικό ψευδοκράτος αποτελούσε πάντα το βρώμικο χέρι των υποτιθέμενων δυτικών δημοκρατιών προκειμένου να ελέγχει τους ενεργειακούς πόρους της Μέσης Ανατολής. Το Ισραήλ εκτελεί γενοκτονίες, εκτοπίσεις, αποστεθερωπιεί, βομβαρδίζει, δολοφονεί και επεκτείνεται σαν καρκίνος για να μπορεί η “Δύση” να μιλάει για δημοκρατία, ελευθερίες και ανάπτυξη.
Βέβαια δεν τρέφουμε αυταπάτες. Είτε αφορά το Ιράν,είτε τις ΗΠΑ, όλοι οι πόλεμοι συσπειρώνουν το εσωτερικο τους απέναντι σε εξωτερικές απειλές με απώτερο στόχο την κατάπνιξη όλων των κοινωνικών αντιστάσεων: του εργατικού κινήματος που διεκδικεί, των ανυπότακτων νέων, του κουηρ και τρανςφεμινιστικού κινήματος και όλων των εσωτερικών εχθρών. Ο πόλεμος δεν είναι απλώς μια “διένεξη κρατών” αλλά αποτελεί μια σύγκρουση διαφορετικών ελιτ όπου οι άνθρωποι γίνονται κρέας για την βιομηχανία του πολέμου. Αποτελεί στην ουσία την υπέρτατη έκφραση του κρατισμού και του κεφαλαίου.
Το ελληνικό κράτος, σαν υπάκοη αποικία και μέγας πελάτης των ΗΠΑ-ΙΣΡΑΗΛ, παρά τις διακηρύξεις περί ” μη εμπλοκής” συμμετέχει ενεργά ενώ εξοπλίζει ακόμα πιο έντονα το ίδιο. Σ’αυτό το πλαίσιο, η αυστηροποίηση της στράτευσης δεν στοχεύει μόνο στην «άμυνα» αλλά περισσότερο στην πειθάρχηση της νεολαίας, στην ιδεολογική προώθηση του εθνικισμού και του κοινωνικού κανιβαλισμού και εν τέλει στη μετατροπή του ατόμου σε διαρκή αναλώσιμο στρατιώτη. Η απάντηση μας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο δεν είναι ο «φιλειρηνισμός» της παθητικότητας, αλλά ο κοινωνικός και ταξικός πόλεμος ενάντια σε κάθε κράτος που διεξάγει σφαγές.
Ούτε με τους σιωνιστές και τους πλανητόμπατσους, ούτε με τους μουλάδες, Πάντα στο πλευρό των εξεγερμένων
Δεν πολεμάμε για καμία πατρίδα, δεν πεθαίνουμε για κανένα αφεντικό.
Καμιά πατρίδα δεν μας ενώνει κανένα σύνορο δεν μας χωρίζει
Αντιεξουσιαστική Διαθεματική Συλλογικότητα Σφήκες
media:
signal-2026-04-26-002049_002.jpeg
signal-2026-04-26-002049.png