24/02/2026 9:03 μμ.
Πανό στο κέντρο της πόλης του Ηρακλείου και κείμενο αλληλεγγύης στους συντρόφους Σ. Τουτζιαράκη και Γ. Καρατσώλη απο την Συνέλευση αλληλεγγύης με τους πολιτικούς κρατούμενους, τις φυλακισμένες αγωνίστριες και τα έγκλειστα συντρόφια από την Κατάληψη Ευαγγελισμού για το εφετείο στις 25/02 στην Πάτρα.
ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΊ ΛΗΣΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΕΣ
Στις 18/1/2023 ξεκινά στην Πάτρα ένα αστυνομικό-μιντιακό υπερθέαμα. Κατά τη διάρκεια μεγάλης αστυνομικής επιχείρησης από την πατρινή ασφάλεια,γίνονται έφοδοι στα σπίτια 7 ατόμων τα οποία και συλλαμβάνονται. Η επίδειξη ισχύος από την τοπική Ελλάς, φανέρωνε ότι η συγκεκριμένη δίωξη βρισκόταν πολύ ψηλά στην ατζέντα της. Ακολούθησε, όπως πάντα, ο κοινωνικός διασυρμός τους παρουσιάζοντάς τους/τες ως γνωστούς/εςστις αρχές αντιεξουσιαστές, με πλούσιο παραβατικό παρελθόν ,αναπαράγοντας τα προαποφασισμένα συμπεράσματα των μπάτσων (αφού για μήνες οι 2 σύντροφοι και οι φιλικές – προσωπικές τους σχέσεις βρίσκονταν υπό στενή παρακολούθηση), σφυρηλατήθηκε το προφίλ των «σκληρών εγκληματιών», προδικάζοντας έτσι την ενοχή τους. Η δίκη, με έντονο πολιτικό προσημο, τελικά ξεκίνησε στην Πάτρα στις 22 Μαΐου του 2024 και ολοκληρώθηκε στις αρχές Ιουλίου. Αποτέλεσμα αργότερα ήταν η μεθοδευμενη προφυλάκιση των 6 από αυτών,βασιζόμενη στην σκηνοθετημένη αναγνώριση των συντρόφων από αυτόπτες μάρτυρες, αφού στις έρευνες στα σπίτια δεν βρέθηκε τίποτα ενοχοποιητικό.Στο τέλος αυτού του δικαστηρίου η ανυπόστατη κατηγορία της εγκληματικής οργάνωσης έπεσε σε συμμορία, πάρα τις αδίστακτες προσπαθείες των τοπικών αρχών. Οι κατηγορίες διαχωρίστηκαν, έτσι η μια κατηγορούμενη αθωώθηκε και τα άλλα 4 άτομα αποφυλακίστηκαν με ποινές πλημμεληματικού χαρακτήρα. Οι δυο αναρχικοί Γιάννης Καρατσώλης και Σοφοκλής Τουτζιαράκης καταδικάζονται, για 7 ληστείες, με βαρύτατες ποινές άνω των 20 χρόνων. Η εκδίκαση της υπόθεσης σε δεύτερο βαθμό αναμένεται να γίνει στις 25/02/26 στην Πάτρα.
Η έκβαση της δίκης ήταν εξ αρχής προδιαγεγραμμένη. Δε θα μπορούσε όμως μια στημένη δικογραφία, που βασίζεται στη αδιαπραγμάτευτη ενοχή των αγωνιζόμενων υποκειμένων, να σταθεί χωρίς την ικανοποίηση των ορεξεων των μικροαστών καταναλωτών θεάματος, που πραγματοποιείται συστηματικά από τα δελτία των ΜΜΕ. Ρουφιάνοι σε αστυνομικά ρεπορτάζ που θέλουν περισσότερο να θυμίζουν κινηματογραφικές παραγωγές, παραποιούν κάθε ίχνος αλήθειας μετατρέποντας και την ανάσα μας σε ευρήματα ενοχής. Χτίζουν το προφίλ μιας υποδειγματικής αστυνομίας, ανταλλάσσοντας με τους γραφειάδες της ασφάλειας, κοινές φαντασιώσεις με καριέρες και προαγωγές, ενώ δίνουν πάντα το δικό τους τέλος στην ιστορία μοιράζοντας κατηγορίες και καταδίκες. Διαχρονικά χέρι – χέρι με την εξουσία, τα μέσα σπρώχνουν στο βούρκο, κάθε μορφή σύγκρουσης με την κυριαρχία και απελευθερωτικής δράσης που προτάσσεται από το αναρχικό και αντιεξουσιαστικό κίνημα. Υποτίμηση, διαπόμπευση, λασπολογία είναι τα βασικά εργαλεία κατασκευής του εσωτερικού εχθρού στο πρόσωπο όσων αντιστέκονται. Μια μιντιακή τρομολαγνεια που στόχο έχει να απομονώσει τους/τις αγωνιστές/αγωνίστριες από τον κοινωνικό διάλογο, να περιορίσει τις κοινωνικές αντιστάσεις, να νομιμοποιήσει τις διώξεις άρα και να εδραιώσει την κρατική αυθαιρεσία.
Στο ίδιο πλαίσιο της ευρύτερης αντι-αναρχικής προπαγάνδας, αποτελεί και η στοχοποίηση της κατάληψης Παραρτήματος, καθώς η συμμετοχή των συντρόφων στους αγώνες της ήταν καθοριστικός παράγοντας ενοχής και αιτία καταδίκης. Μια εμμονική πρακτική του κρατικού μηχανισμού μεθοδεύοντας τρόπους καταστολής, είναι ο στιγματισμός των χώρων και των καταλήψεων, που ιστορικά έχουν σταθεί ανάχωμα στο μονοπώλιο της κρατικής βίας. Τόσο η κατάληψη Παραρτήματος, όσο και η κατάληψη Ευαγγελισμού, που έχουν φωτίσει τις κοινωνικές αντιφάσεις και έχουν προτάξει την έμπρακτη αμφισβήτηση του υπάρχοντος, αποτελούν για τις διωκτικές αρχές μια δεξαμενή υπόπτων. Οι φωνές άρνησης της κοινωνίας για μια ζωή με φτώχεια, ανισότητα και καταστολή απαξιώνονται απο το κρατικό αφήγημα ως παράλογες ιδέες μερικών. Οι συλλογικοί αγώνες, που παίρνουν σάρκα και οστά μέσα στα απελευθερωμένα μας εδάφη, παραφράζονται από το λεξιλόγιο της βίας ως έγκλημα και ανομία. Οι αναρχικές/οι αμφισβητώντας σε πρακτικό και ιδεολογικό επίπεδο την κυριαρχία του κράτους βιώνουν συστηματικά την κρατική εκδικητικότητα, ως μέρος της συνολικότερης στρατηγικής της φίμωσης των μη συμμορφωμένων με τις επιταγές του κεφαλαίου και του κράτους και της αδρανοποίηση του κόσμου του αγώνα.
Η καταδίκη των συντρόφων μας τους φέρνει στο σήμερα έγκλειστους στα κελιά της εξόντωσης. Κάθε έννοια της ανθρώπινης αξιοπρέπειας μέσα στη φυλακή χάνεται, καθώς η απομόνωση που βιώνεται δεν είναι μόνο κοινωνική, αλλά αποτελεί απαξίωση της ίδιας της ατομικότητας του/της έγκλειστου/ης μέσω της διαρκούς ηθικής, ψυχολογικής και σωματικής φθοράς. Στις φυλακές η καταστολή βρίσκεται στο βασίλειό της, αφού αποτελούν την τελευταία πράξη του νόμου, προσφέροντας κάθε δυνατότητα να καταπατούνται μέχρι και βασικές ανάγκες. Στο αθέατο των εντός των τειχών, ο σωφρονισμός που προωθείται σημαίνει βία, διαχωρισμούς, στιγματισμό, κανιβαλισμό. Ενάντια σε μια συμβιβαστική ζωή υποτίμησης, οι φυλακές αποτελούν ένα ακόμα πεδίο αγώνα, όπου χτίζονται σχέσεις, φυτρώνουν αντιστάσεις, ενώ οι φωνές αλληλεγγύης σπάνε τους φραγμούς που δημιουργούν το δίπολο του εντός και εκτός των τειχών, δίνοντας φωνή σε εκείνες/ους που το κράτος θεωρεί εκτοπισμένες/ους, ώστε να συνεχίσουμε να πορευόμαστε μαζί στους αγώνες.
Σε ένα σύστημα καπιταλιστικής αφαίμαξης και εξαθλίωσης, διαχρονικά τα καταπιεσμένα εφευρίσκουν τρόπους επιβίωσης και κάλυψης των αναγκών, επιθυμιών και των αρνήσεών τους. Οι απαλλοτριώσεις σουπερμάρκετ είναι εργαλείο ενάντια στην εμπορευματοποίηση και υπερκοστολόγηση των προς το ζειν.Οι απολλοτριώσεις χώρου είναι εργαλείο για την εδαφικοποίηση ενός συλλογικού τρόπου ζωής, αντίστασης και σύγκρουσης.Αντίστοιχα και ο πλούτος που παράγεται από τους/τις ανά τον κόσμο εκμεταλλευόμενους/ες, ως πολιτική δράση ή ως αντανακλαστική απαντηση στα κάθε λογής αδιέξοδα. Ενάντια στην κρατική βία, την ποινικοποίηση των ζωών μας και την εξόντωση, δεν μένουμε θεατές/ριες στην εντεινόμενη εκμετάλλευση. Στεκόμαστε αλληλέγγυα στα συντρόφια μας και με κάθε τρόπο δίπλα σε όλα τα υποκείμενα που περισσεύουν από το υπάρχον σύστημα. Όσο υψώνονται φράκτες, βελτιώνονται και οι άλτες/άλτριες.
Ούτε σπιθαμή γης σε συμβιβασμούς, παραίτηση, οπισθοχώρηση.
Μέχρι να τους/τις πάρουμε όλους/όλες πίσω.
Ή να πατήσουμε εμφατικά πάνω στα συντρίμμια των φυλακών.
Λευτεριά σε όσα είναι στα κελιά.
ΟΛΑ ΣΤΟ ΕΦΕΤΕΙΟ 25/2/2026 στην ΠΑΤΡΑ
https://www.firefund.net/freedomgkaratsolisandstoutziarakis
Συνέλευση αλληλεγγύης με τους πολιτικούς κρατούμενους, τις φυλακισμένες αγωνίστριες και τα έγκλειστα συντρόφια από την Κατάληψη Ευαγγελισμού.
media:
signal-2026-02-24-155740_002.jpeg