13/05/2026 11:23 μμ.
Παρεμβάσεις σε όλα τα γυμνάσια και λύκεια αλλά και σε γειτονιές της Κορίνθου με αφίσες κα τρικάκια σχετικά με 2 καταγγελίες παρενόχλησης από εκπαιδευτικούς σε σχολεία της πόλης καθώς και τη βάναυση κακοποίηση γυναίκας από τον πρώην “συντροφό” της. Το τελευταίο περιστατικό έγινε στο κέντρο της Κορίνθου στα τέλη του Μαρτίου. Στην γυναίκα είχαν στήσει ενέδρα, ο πρώην με την τωρινή του σύντροφο, ενώ επέστρεφε στο σπίτι της. Την χτυπησαν και της πέταξαν νέφτι στο πρόσωπο με αποτέλεσμα να νοσηλευτεί. Οι δράστες συνελήφθησαν. Όσον αφορά τα περιστατικά στα σχολεία, το δικαστήριο για τον έναν εκπαιδευτικό και την υποδιευθύντρια του ενός σχολείου έχει αναβληθεί για τις 25/5. Ο άλλος εκπαιδευτικός συνεχίζει να εργάζεται στο σχολείο και η υπόθεση πάει να συγκαλυφθεί. Η δράση έγινε στις 6/5 και επαναλήφθηκε στις 12/5 με τρικάκια και γράψιμο συνθημάτων σε δύο σχολεία της πόλης, τα μόνα όπου δεν έμεινε λεπτό η αφίσα- γιατί άραγε;- αλλά και στην διεύθυνση δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.
Ακολουθεί το κείμενο της αφίσας και φωτογραφικό υλικό από τη δράση:
Οι κακοποιητές είναι άνδρες καθημερινοί. Δεν έχουν κέρατα στο κεφάλι ή όψη αποκρουστική για να έχουμε το νου μας. Είναι κάποιας μάνας παιδιά, κάποιας γυναίκας αδερφοί και κάποιων από εμάς φίλοι και γνωστοί, συγγενείς και συνεργάτες.
Οι κακοποιητές είναι άνδρες καθημερινοί και ζουν ανάμεσά μας.
Στην πόλη της Κορίνθου δύο, μέχρι ώρας, εκπαιδευτικοί δημόσιων σχολείων της πόλης κατηγορούνται για παρενόχληση. Ο ένας εξακολουθεί να εργάζεται με μαθητές και μαθήτριες και η κατηγορία πάει να συγκαλυφθεί.
Επίσης στην πόλη μας πρόσφατο είναι το περιστατικό ξυλοδαρμού γυναίκας από τον πρώην “σύντροφό” της και μάλιστα με την συνέργεια μια γυναίκας. Μάλιστα της έριξαν νεφτι στο πρόσωπο, ό,τι πιο μισογυνικό. Τι πήγε στραβά και έφτασαν να απλώνουν χέρι σε παιδιά μέσα στα σχολεία; Παιδιά που τους τα εμπιστεύτηκαν γονείς και κοινωνικό σύνολο. Τι πήγε στραβά κι έφτασαν να λούζουν με νέφτι την πρώην τους; Να την ξυλοκοπούν με αγριότητα με τη συνέργεια μιας άλλης γυναίκας; Κανένα από εμάς δεν γεννήθηκε βίαιο, με μίσος, με την βεβαιότητα ότι το άλλο σώμα του ανήκει. Γιατί κάποια από εμάς δεν είμαστε κακοποιητικά; Τι μας ξεχωρίζει; Η απάντηση δεν είναι η κακιά η ώρα ούτε η παθιασμένη αγάπη. Ούτε το ποτό.
Είναι η πατριαρχική μας κοινωνία. Μέσα σε αυτή μεγαλώσαμε όλα μας. Άλλα λιγότερο και αλλά περισσότερο καταπιεσμένα. Τη βιωμένη καταπίεση την έχουμε εσωτερικεύσει και κανονικοποιήσει. Χωρίς τα κατάλληλα ερεθίσματα δε μπορούμε να ξεφύγουμε και αυτό αφορά όλα τα φύλα. Η καταπίεση είναι πλέον προς όλα.
Από την ώρα που φοράμε ένα ροζ ρουχαλάκι σε ένα μωρό. Από τη ώρα που δίνουμε ένα φορτηγάκι σε ένα άλλο μωρό και μετά μια κούκλα, ένα στρατιωτάκι, ένα πλαστικό πιστόλι.
Δε σημαίνει ότι ένα αγοράκι που έπαιξε με ένα όπλο θα μεγαλώσει για να το στρέψει σε μια γυναίκα ή σε οποιονδήποτε άλλο άνθρωπο.
Όταν όμως συμβεί αυτό δεν πρέπει να πέφτουμε από τα σύννεφα.
Συμπεριφορές που προηγήθηκαν, παραβιαστικές, και δεν τις αντιμετωπίσαμε, τις αγνοήσαμε. Είπαμε ότι έτσι είναι οι άντρες. Άλφα αρσενικά, παλαιάς κοπής. Δικαιολογούμε συμπεριφορές αντί να τις διορθώσουμε. Ένα αστείο σεξιστικό, μια παραβίαση του προσωπικού μας χώρου, ένα χάδι στο οποίο δε συναινέσαμε. Όλες μας έχουμε βιώσει άβολες καταστάσεις με μάτσο αρσενικά που δεν μπορούν να αυτοοριοθετηθούν.
Το χέρι που απλώθηκε είναι αυτό που δεν κόπηκε.
Αυτό που εγώ, εσύ, όλα μας, είδαμε και δεν κόψαμε εγκαίρως, πριν τραυματίσει.
Λέμε “Μίλα, σπάσε τη σιωπή” αλλά στην πράξη, εσύ πρέπει να αποδείξεις ότι δεν είσαι περίεργη, ευαίσθητη, υπερβολική, ότι δεν προκάλεσες, ότι δεν το άξιζες.
Αν επιμείνεις, σε περιμένει επανατραυματισμός και διαπόμπευση.
Λέμε “Μίλα, σπάσε τη σιωπή” αλλά αντί να ακούσουμε -και να δράσουμε, να υπερασπιστούμε- υποβαθμίζουμε την κακοποίηση, φιμώνουμε την επιζώσα, ενδυναμώνουμε τον παραβιαστή.
Όχι όλοι.
Εγώ σε πιστεύω αδερφή μου.
Από το σεξιστικό σχόλιο στην δολοφονική επίθεση, μια πατριαρχία δρόμος!
Η οργή μας μεγαλώνει!
Στον δρόμο, στο σχολείο, στο σπίτι, στη δουλειά
ΚΑΜΙΑ ΞΑΝΑ ΜΟΝΗ!
media:
AFISA.jpg
3.jpeg
2.jpeg
4.jpeg
5.jpeg
6.jpeg
1.jpeg
