10/03/2026 7:40 πμ.
Είχαμε χάσει πολύ αίμα μα το λίγο που έμενε κυλούσε θυμωμένο.
Για τον Λάμπρο Φούντα, για την επαναστατική μας μνήμη, για τις φωτεινές αρνήσεις του ένοπλου αγώνα, για το τέλος του κράτους και της καταπίεσης, δεν πρόκειται να κοπάσουμε, να σκαλίζουμε τα δύσβατα μονοπάτια της ατομικής και συλλογικής απελευθέρωσης με περίσσιο πείσμα. Τα λόγια θα παραμένουν λειψά να αποτυπώσουν αδούλωτες πορείες, το μωσαϊκό του αντάρτικου πόλης άτακτα θα ξεδιπλώνεται, το δίκιο της αντίστασης θα μεστώνει.
Βρεθήκαμε στο Κεφαλόβρυσο, γενέτειρα του Λάμπρου Φούντα, μέλος του Επαναστατικού Αγώνα, που έπεσε νεκρός έπειτα από ένοπλη συμπλοκή με τους λακέδες του κράτους, στην Δάφνη, στις 10 Μαρτίου του 2010, όχι για να τιμήσουμε κάποιον ήρωα, μα για να υποσχεθούμε και να επισφραγίσουμε πως η πίστη στην «υπόθεση» είναι ζωντανή και μόνο θα ζωντανεύει. Δεν χάνονται εύκολα κάποιες συνωμοτικές ματιές στο διάβα του χρόνου, μας κλείνουν το μάτι και την ύστατη στιγμή να μην τα παρατήσουμε, ζεσταίνουν τις καρδιές μας. Για τους νεκρούς αντάρτες, για τους φυλακισμένους συντρόφους, για το απροσδόκητο που προηγείται και έπεται.
Αναστοχαζόμαστε το βάρος του αξιακού κώδικα που κουβαλάμε και των επιλογών μας, σφίγγουμε τις γροθιές μας και προχωράμε.
ΓΙΑ ΤΟΝ ΛΑΜΠΡΟ ΦΟΥΝΤΑ
Η ΜΝΗΜΗ ΜΑΣ ΥΠΟΣΧΕΣΗ
ΠΟΤΕ ΝΑ ΜΗΝ ΚΟΠΑΣΟΥΜΕ
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΝΙΚΟ ΜΑΖΙΩΤΗ – ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΠΟΛΑ ΡΟΥΠΑ
media:
1.jpg
2.jpg
3.jpg
4.jpg