10/07/2026 2:15 πμ.
Μοιράστηκε το παρόν κείμενο, παράλληλα με βαψίματα σε γειτονιές. Δεν πρόκειται να κουρνιάσουμε.
ΔΕΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΑΣΤΕ ΤΗ ΦΥΣΗ, ΕΙΜΑΣΤΕ Η ΦΥΣΗ ΠΟΥ ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΕΤΑΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΗΣ
Το τελευταίο διάστημα, βρίσκεται σε εξέλιξη, η καταστροφική επέμβαση στο δασάκι, στην περιοχή του λιμανιού. Ο δήμος στα μουλωχτά δίχως καμιά ενημέρωση προς τους κατοίκους της πόλης, δίχως να υπάρχει άδεια εργασιών μικρής κλίμακας που απαιτείται σε τέτοιες περιπτώσεις ούτε αιτιολογημένη τεχνική έκθεση, με τις πλάτες του δασαρχείου και των τοπικών αρχών, έκοψε την πλειονότητα των ευκαλύπτων, πολλούς από αυτούς από τη ρίζα, με συνοπτικές διαδικασίες, συνεχίζοντας το ρήμαγμα του κοινόχρηστου χώρου που συντελείται μεθοδικά τα τελευταία χρόνια προς όφελος ιδιωτικών επενδύσεων.
Το δασάκι αποτελούσε έναν πνεύμονα, εκατοντάδων αιωνόβιων ευκαλύπτων που φυτεύτηκαν στις αρχές του 20ου αιώνα με σκοπό την αποστράγγιση της βαλτώδους περιοχής, παράλληλα με τα έργα κατασκευής του διαύλου και του λιμανιού. Στο διάβα του χρόνου υπήρξε τόπος διαφυγής από την ασφυκτική αστική καθημερινότητα, μια ανάσα πέρα από κάθε λογική ιδιοκτησίας, εμπορικότητας, ιδιοτέλειας, φιλόξενο με τη δροσιά και τη σκιά του για τον καθένα. Τα τελευταία χρόνια, το μεγαλύτερό του μέρος, αφέθηκε στην εγκατάλειψη, εκτάσεις παραχωρήθηκαν σε ιδιώτες προς εμπορική εκμετάλλευση κι ολοένα και περισσότερα δέντρα κοβόντουσαν με αποκορύφωμα την πρόσφατη επέμβαση του δήμου.
Στο όνομα της «ανάπτυξης», όπου υπάρχει κεφάλαιο, η κοινωνία και οι ανάγκες μας περνούν σε δεύτερη μοίρα. Το παρακείμενο ξενοδοχείο Θεοξένια από τον προσεχή Νοέμβριο περνά στα χέρια νέων επενδυτών και όπως αναφέρεται θα αναδιαμορφωθεί σε 5άστερο πολυτελές ξενοδοχείο. Ένας από τους επενδύτες, ο οποίος διατυμπανίζεται ως πρωτομάστορας της επένδυσης από τα τοπικά μέσα ενημέρωσης, είναι ο Σπήλιος Λιβανός, πρώην υπουργός της Ν.Δ. ο οποίος να θυμίσουμε «παραιτήθηκε» από υπουργός το 2022 έπειτα από βίντεο που κυκλοφόρησε και φαίνεται να καυχιέται και να γελά σχετικά με τις ρουσφετολογικές πρακτικές της Ν.Δ., οι οποίες κατάφεραν να δυναμώσουν τα ποσοστά της παράταξης, μοιράζοντας «σακούλες με χρήματα» στους πυρόπληκτους των φονικών πυρκαγιών του 2007 στην Ηλεία, χαρακτηρίζοντας το ως ιστορικό γεγονός, την ώρα που είχαν χάσει τη ζωή τους 49 άνθρωποι (και 89 συνολικά εκείνο το καλοκαίρι).
Μπρος στην επέλαση της νεοφιλελεύθερης κερδοφορίας, οι ζωές μας, οι ανάσες μας δεν υπολογίζονται. Επ’ ουδενί δεν λογίζεται ως ανεπιθύμητη συνέπεια η λυσσαλέα καταστροφή της φύσης μα ως κορωνίδα των πολιτικών τους. Το έχουμε δει στην Βόρεια Ελλάδα με την παραχώρηση τεράστιων εκτάσεων γης στους χρυσοθήρες (Eldorado Gold), την επίταξη του θαλάσσιου εδάφους στις ορέξεις των πετρελαϊκών εταιριών (Chevron – Helleniq Energy), το βλέπουμε στα βουνά που ισοπεδώνονται για την εγκατάσταση ανεμογεννητριών (ΤΕΡΝΑ, ΜΟRΕ) μα και σε κάθε γωνιά όπου καταπατούνται τεράστιες εκτάσεις προς όφελος μεγάλων ξενοδοχειακών μονάδων (TEMES S.A., Όμιλος Μήτση).
Από την ακμάζουσα νεοφιλελεύθερη πολιτική των ημερών δεν διαφέρει και η δημοτική αρχή του Σπύρου Διαμαντόπουλου, η οποία μέχρι και σήμερα δεν έχει δώσει κάποια επίσημη απάντηση δημόσια για την κοπή των δέντρων. Συνεχίζοντας τις πρακτικές των προκατόχων τους, καταχράζονται δημόσιο χρήμα (σε πρόσφατο δημοτικό συμβούλιο ο αντιδήμαρχος οικονομικών προς απάντηση σε ερωτήσεις της αντιπολίτευσης για τη διάθεση του ποσού που ξεπερνά τα 3.000.000 ευρώ σχετικά με τις εκδηλώσεις για τα 200 χρόνια από την έξοδο του Μεσολογγίου και την άρνηση του δήμου να καταθέσει επαρκή απολογισμό αναφέρει: Σημασία έχει το αποτέλεσμα και όχι αν οι δαπάνες είναι νόμιμες), στέκονται περήφανα υποτελείς στα χνάρια της κυβέρνησης της Ν.Δ. χωρίς να νοιάζονται για κανένα τόπο και τις προτεραιότητες των δημοτών παρά μονάχα για την τσέπη τους.
Η σιωπή της δημοτικής αρχής για το κόψιμο των δέντρων είναι ομολογία: ένας ελεύθερος δημόσιος χώρος και η ιστορία της περιοχής θυσιάστηκαν με συνοπτικές διαδικασίες για χατίρι των νέων επενδυτών του ξενοδοχείου, αναδεικνύοντας τη μόστρα του, εξασφαλίζοντας ολοκληρωτικά το «sea view», απρόσκοπτη θέα προς τη θάλασσα που αποτελεί ένα από τα βασικά πλεονεκτήματα των ξενοδοχειακών επιχειρήσεων, ανοίγοντας το δρόμο σε όποια υποκείμενη επέκταση των πολυτελών εγκαταστάσεων της νέας επένδυσης.
Να μην αφήσουμε να μετατραπεί το δασάκι σε ένα απέραντο εργοτάξιο, να παραμείνει ελεύθερο και προσβάσιμο σε όλες και όλους. Να ξεκινήσουν άμεσα οι διεργασίες μεταφύτευσης και αναζωογόνησης του χώρου. Ο λόγος μας, τα σώματά μας, σύγχρονες ντάπιες στα σχέδια τους για την απονέκρωση και του τελευταίου κοινόχρηστου χώρου. Να σταματήσει το λιμάνι Μεσολογγίου να λειτουργεί ως πύλη εισόδου ανεμογεννητριών. Μπλόκο στην «ανάπτυξη» και τα κέρδη τους. Αγώνας για ζωή και ελευθερία ενάντια στης φύσης τη λεηλασία. Σημασία έχει το δίκιο, κι όχι αν η αντίσταση είναι νόμιμη ή παράνομη.
κι όμως δεν αυτοκτόνησα.
είδατε ποτέ κανέναν έλατο να κατεβαίνει μοναχός του στο πριονιστήριο;
η θέση μας είναι μέσα δω σ’ αυτό το δάσος
με τα κλαδιά κομμένα μισοκαμένους τους κορμούς
με τις ρίζες σφηνωμένες μες στις πέτρες.
Άρης Αλεξάνδρου, Μέσα στις πέτρες
λιγότερες βροντές στα λόγια, περισσότερες αστραπές στα χέρια
Apache
τσικνιάδες, γεράκια κι αργυροπελεκάνοι
Ιούλιος ’26
media:
a.jpg
b.jpg