20/03/2026 9:34 μμ.
Το πρωί της Πέμπτης 19/3 ως Φ.Ε.ΑΝ. – Ομάδα συνεργαζόμενων μελών Πάτρας, πραγματοποιήσαμε παρέμβαση για την ακρίβεια και το αυξημένο κόστος ζωής έξω από s/m στη γειτονιά των Προσφυγικών. Η παρέμβαση αυτή πλαισιώνει την ευρύτερη καμπάνια της Φ.Ε.ΑΝ για την ακρίβεια και το αυξημένο κόστος ζωής με αντίστοιχες παρεμβάσεις των πυρήνων της οργάνωσης στην Αθήνα. Ανοίξαμε σχετικό πανό που ανέγραφε “Η ακρίβεια είναι βία ταξική, οργάνωση και αγώνας για τα συμφέροντα των πολλών ενάντια στα κέρδη των λίγων” και μοιράσαμε σχετικό κείμενο. Η ανταπόκριση τόσο από τον διερχόμενο κόσμο όσο και τις εργαζόμενες ήταν πολύ θετική και δε θα μπορούσε να είναι αλλιώς σε μια λαϊκή, προλεταριακή γειτονιά, όπως αυτή των Προσφυγικών. Ο κόσμος της λαϊκής βάσης πλήττεται από την ακρίβεια στα τρόφιμα και στα υπόλοιπα είδη που καλύπτουν τις βασικές του ανάγκες και στη συντριπτική του πλειοψηφία αντιλαμβάνεται πως η ακρίβεια στα βασικά αγαθά δεν είναι κάποιο ανεξήγητο, μεταφυσικό φαινόμενο, αντιθέτως είναι απόρροια της κρατικής και καπιταλιστικης πολιτικής που θυσιάζει την εργατική τάξη και τα λαϊκά κοινωνικά στρώματα για τα κέρδη του κεφαλαίου. Χρέος μας είναι να απευθυνθούμε στους από τα κάτω της κοινωνίας και να τους μεταδώσουμε την πίστη πως αυτό το βάρβαρο κρατικό-καπιταλιστικό σύστημα που γεννά φτώχεια, εξαθλίωση, εκμετάλλευση, πολέμους και θάνατο μπορεί να ανατραπεί με συλλογικό αντικρατικό και αντικαπιταλιστικο επαναστατικό αγώνα.
Ακολουθεί το κείμενο της παρέμβασης:
Η ΑΚΡΙΒΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑΞΙΚΗ ΒΙΑ
ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ & ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ
Η ακρίβεια δεν είναι «φυσικό φαινόμενο». Δεν είναι παροδικό πρόβλημα που πλήττει όλους το ίδιο. Δεν έπεσε από τον ουρανό ξαφνικά, ούτε αποτελεί ένα αφηρημένο γεγονός που πρέπει να υπομείνουμε. Είναι πολιτική επιλογή, αποτέλεσμα στρατηγικών αποφάσεων των κυβερνήσεων, των κρατών, των τραπεζών και των πολυεθνικών. Είναι ταξική βία που ασκείται μεθοδικά, καθημερινά και σε βάρος όσων παράγουν τον πλούτο αλλά δεν τον καρπώνονται. Είναι ο τρόπος με τον οποίο το κράτος και το κεφάλαιο διασφαλίζουν την κερδοφορία τους μέσα σε συνθήκες κρίσης του συστήματος, ενώ εμείς πληρώνουμε την κρίση με τη ζωή μας, τη δουλειά μας, το παρόν και το μέλλον μας. Εξάλλου, τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια βιώνουμε μια διαδικασία συστηματικής φτωχοποίησης. Από την οικονομική κρίση του 2008, τα μνημόνια και την εποπτεία των διεθνών οργανισμών, μέχρι την πανδημία και την εκτόξευση του κόστους ζωής σήμερα, η στρατηγική των κυρίαρχων παραμένει ίδια: συμπίεση μισθών, καταστρατήγηση εργασιακών δικαιωμάτων, ελαστικοποίηση και εντατικοποίηση της εργασίας, διάλυση κοινωνικών δομών και ιδιωτικοποίηση βασικών αγαθών. Οι εργαζόμενοι βλέπουν το εισόδημά τους να μειώνεται, οι συντάξεις συρρικνώνονται, η ανεργία και η επισφάλεια γίνονται καθημερινή απειλή. Το οκτάωρο καταρρέει, η συλλογική διαπραγμάτευση αποδυναμώνεται, η ασφάλεια στην εργασία γίνεται πολυτέλεια για λίγους.
Παράλληλα, η ακρίβεια και ο πληθωρισμός εκτοξεύουν το κόστος ζωής στα ύψη. Τα τρόφιμα, τα καύσιμα, η ενέργεια, το νερό, το ρεύμα, οι τηλεπικοινωνίες, οι πρώτες ύλες, τα ενοίκια γίνονται δυσβάσταχτα. Ο μισθός τελειώνει πριν τελειώσει ο μήνας. Η καθημερινότητα για ολοένα και μεγαλύτερα τμήματα της κοινωνίας μετατρέπεται σε αγώνα επιβίωσης. Οι τιμές αυξάνονται ταχύτατα, ενώ οι μισθοί παραμένουν καθηλωμένοι ή μειώνονται στην πράξη. Η ακρίβεια δεν είναι τεχνικό πρόβλημα, είναι μηχανισμός αναδιανομής πλούτου από τα κάτω προς τα πάνω, από τους εργαζόμενους στους επιχειρηματικούς ομίλους και το κεφάλαιο. Από την πλευρά τους, οι κυβερνήσεις, τα κράτη, τα οικονομικά επιτελεία και τα ΜΜΕ προσπαθούν να παρουσιάσουν την ακρίβεια ως αποτέλεσμα «εξωγενών κρίσεων» ή γεωπολιτικών συγκρούσεων. Οι πόλεμοι χρησιμοποιούνται ως άλλοθι για την εκτίναξη των τιμών, ενώ ταυτόχρονα οι ίδιοι οι πόλεμοι είναι αποτέλεσμα των ενδοκαπιταλιστικών ανταγωνισμών για τον παγκόσμιο ή περιφερειακό έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών και των ενεργειακών οδών. Η «ενεργειακή κρίση» βέβαια δεν είναι ατύχημα. Είναι προϊόν της χρηματιστηριοποίησης της ενέργειας, της παράδοσης βασικών κοινωνικών αγαθών στις αγορές και της «πράσινης μετάβασης» που εφαρμόζεται με όρους κερδοφορίας για τις πολυεθνικές, όχι για τον λαό. Οι πόλεμοι απλά οξύνουν μια ήδη υπάρχουσα δομική αντίφαση: ένα σύστημα που για να επιβιώσει χρειάζεται να επεκτείνει την εκμετάλλευση και τη λεηλασία εις βάρος της κοινωνίας.
Η κατάσταση είναι ιδιαίτερα οξυμένη στη στέγαση, μια βασική ανθρώπινη ανάγκη. Τα ενοίκια αυξάνονται ραγδαία, οι λογαριασμοί κοινής ωφέλειας επιβαρύνουν περαιτέρω τα νοικοκυριά, ενώ η πρόσβαση σε αξιοπρεπή στέγη γίνεται ολοένα και δυσκολότερη. Νέοι, φοιτητές, εργαζόμενες, άνεργες, χαμηλοσυνταξιούχοι δυσκολεύονται να πληρώσουν ακόμα και τα βασικά. Οι πλειστηριασμοί και οι εξώσεις αποτελούν την πιο ακραία εκδοχή αυτής της πολιτικής. Χιλιάδες ακίνητα, ακόμη και πρώτες κατοικίες, οδηγούνται στο σφυρί για χρέη συχνά πολύ μικρότερα από την αξία τους. Οι ίδιοι οι δανειολήπτες, θύματα ανεργίας ή επισφάλειας, στοχοποιούνται από τράπεζες και εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων. Οι κρατικές πολιτικές, οι εγγυήσεις και ο πτωχευτικός νόμος οργανώνουν μια μαζική μεταφορά πλούτου από τα χαμηλότερα στρώματα προς το κεφάλαιο και τα funds. Το ίδιο τους το σπίτι μετατρέπεται σε προνόμιο τρίτων, ενώ η απειλή της έξωσης γίνεται καθημερινή πραγματικότητα.
Η πραγματικότητα αυτή δεν είναι απλώς η αντανάκλαση των «απρόσωπων νόμων της αγοράς». Είναι συστηματική στρατηγική που εξυπηρετεί συγκεκριμένα συμφέροντα. Είναι η λογική ενός συστήματος που βάζει το κέρδος πάνω από τις ανθρώπινες ανάγκες και μετατρέπει τη στέγη, την ενέργεια, την υγεία, την εκπαίδευση και όλα τα δημόσια αγαθά σε εμπορεύματα.Ωστόσο, η εμπειρία των τελευταίων δεκαπέντε χρόνων δείχνει ότι δεν υπάρχει σωτήρας που θα λύσει τα προβλήματα για λογαριασμό μας. Οι κυβερνήσεις εναλλάσσονται, αλλά οι κρατικές και καπιταλιστικές πολιτικές παραμένουν οι ίδιες: λιτότητα, ιδιωτικοποιήσεις, συμπίεση μισθών, διάλυση κοινωνικών δομών. Το πραγματικό ερώτημα είναι πόσο ακόμα οι από τα κάτω της κοινωνικής πυραμίδας θα δεχόμαστε αυτή την πολιτική ως αναπόφευκτη.
Όμως, η απάντηση βρίσκεται στη συλλογικοποίηση των αναγκών και των αγώνων μας. Στην οργάνωση στους χώρους δουλειάς, στη διεκδίκηση αυξήσεων μισθών και σταθερών εργασιακών σχέσεων. Στη συγκρότηση συνελεύσεων γειτονιάς και πρωτοβουλιών ενάντια σε πλειστηριασμούς και εξώσεις. Στη δημιουργία δικτύων αλληλεγγύης που στηρίζουν όσους πλήττονται περισσότερο. Στη σύνδεση των επιμέρους αγώνων, για την ενέργεια, τη στέγαση, την εργασία, τις κοινωνικές παροχές και το περιβάλλον, σε ένα ευρύτερο μέτωπο υπεράσπισης των κοινωνικών αναγκών.
Σε κάθε περίπτωση, στον ταξικό πόλεμο που διεξάγεται καθημερινά, η ουδετερότητα δεν είναι επιλογή. Κάθε μέτρο λιτότητας, κάθε αύξηση τιμών, κάθε πλειστηριασμός πρώτης κατοικίας είναι υπενθύμιση ότι η σύγκρουση είναι πραγματική. Από τη μία, όσοι επωφελούνται από την εκμετάλλευση, το κεφάλαιο, οι τράπεζες, τα funds και το κράτος. Από την άλλη, όσοι εργάζομαστε, παράγουμε και αγωνίζομαστε για αξιοπρεπή ζωή. Είναι ταξικός πόλεμος. Τάξη εναντίον τάξης. Κι αυτό γιατί η υπεράσπιση της ζωής μας δεν πρέπει να είναι απλώς μια αμυντική στάση. Πολλώ δε μάλλον, είναι ένα αναγκαίο βήμα για την κοινωνική ανατροπή, για τον επαναστατικό μετασχηματισμό των εργασιακών και παραγωγικών σχέσεων, για την επαναστατημένη και επαναστατική κοινωνία όπου οι ανάγκες μας θα μπαίνουν πάνω από τα κέρδη τους. Να βάλουμε μπροστά τις συλλογικές ανάγκες και τα ταξικά συμφέροντα. Να αρνηθούμε να ζήσουμε σε καθεστώς μόνιμης ανασφάλειας και φόβου. Να μετατρέψουμε την οργή σε οργάνωση και την αγανάκτηση σε δράση.
Η Φεντεραλιστική Ένωση Αναρχικών απευθύνει ανοιχτό κάλεσμα σε κάθε εργαζόμενο, άνεργο, φτωχό λαϊκό στρώμα, νέο και νέα. Να σταματήσουμε να γινόμαστε παθητικοί θεατές της λεηλασίας της ζωής μας! Ήρθε η ώρα να ενώσουμε τις δυνάμεις μας, να οικοδομήσουμε συλλογικές δομές αγώνα και αλληλεγγύης που δεν θα μας αφήσουν έρμαια στη βαρβαρότητα των καιρών. Δεν ζητάμε έλεος, δεν περιμένουμε σωτήρες. Προτάσσουμε την οργάνωση στη βάση, τη συνειδητή δράση, και την οργανωμένη αντεπίθεση ενάντια στο σάπιο, άδικο κρατικο-καπιταλιστικό σύστημα που στηρίζεται στην εκμετάλλευση, την ανισότητα και τη φτώχεια. Να μην αφήσουμε τα συμφέροντα των λίγων να καθορίζουν τις ζωές μας. Να πάρουμε τον αγώνα στα χέρια μας, να αντιστρέψουμε τους όρους της επίθεσης και να διεκδικήσουμε μια κοινωνία που υπηρετεί τις ανάγκες των πολλών και όχι τα κέρδη των λίγων.
Η ΑΚΡΙΒΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΒΙΑ ΤΑΞΙΚΗ !
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΣΤΕΓΑΣΗ ΚΑΙ ΤΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΑΓΑΘΑ !
ΟΡΓΑΝΩΣΗ & ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΜΕΤΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ & ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ !
ΦΕΝΤΕΡΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΑΝΑΡΧΙΚΩΝ – Ομάδα συνεργαζόμενων μελών Πάτρας
*Eπικοινωνία με την Φ.Ε.ΑΝ. – ομάδα συνεργαζόμενων μελών Πάτρας κάθε Πέμπτη από τις 19:00 στο Ελευθεριακό – Κοινοτικό στέκι ΑΝΤΑΜΑ (Αγ. Τριάδος 47 & Β. Ηπείρου)
media:
652734956_26470036432608068_8930446242768952029_n.jpg
650931438_1442017227566396_257256413258592744_n.jpg
650048057_1218120703433652_860350978118059530_n.jpg