11/03/2026 1:42 πμ.
Πριν από δεκαέξι χρόνια, στις 10 Μαρτίου 2010, ο αναρχικός σύντροφος Λάμπρος Φούντας, μέλος του Επαναστατικού Αγώνα, έπεσε μαχόμενος στη Δάφνη από τις σφαίρες έμμισθων δολοφόνων του ελληνικού κράτους, κατά τη διάρκεια προπαρασκευαστικής ενέργειας για την πραγματοποίηση δράσης της οργάνωσης. Όπως έχουν γνωστοποιήσει οι σύντροφοι του στον Ε.Α., η συγκεκριμένη δράση θα στόχευε θεσμούς που σχετίζονταν με την επιβολή των μνημονίων και θα εντασσόταν στο πλαίσιο της καμπάνιας επιθέσεων που πραγματοποιούσε η οργάνωση εκείνη την περίοδο ενάντια στις δανειακές συμβάσεις και την υπαγωγή του ελληνικού κράτους στους θεσμούς της δημοσιονομικής επιτροπείας. Μια καμπάνια που στρεφόταν απέναντι στην καταστροφική πολιτική της μεταβίβασης του κόστους της καπιταλιστικής κρίσης από αυτούς που τη δημιούργησαν στη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία, στους εργαζόμενους, τους ανέργους και τα φτωχά λαϊκά στρώματα.
Ο Λάμπρος Φούντας δολοφονήθηκε παλεύοντας να μην περάσει χωρίς αντίσταση η ταξική και κοινωνική λεηλασία που επρόκειτο να ακολουθήσει. Η πολιτική που τα επόμενα χρόνια σάρωσε κοινωνικά δικαιώματα και κατακτήσεις δεκαετιών, οδηγώντας στην φτώχεια, την επισφάλεια και την εξαθλίωση μια ολόκληρη κοινωνία. Πάλεψε ώστε η κρίση του συστήματος να μετατραπεί σε ευκαιρία επανάστασης και ανατροπής ώστε να πάψουν να υπάρχουν οι αιτίες που γεννούν τις κρίσεις: ο κεφαλαιοκρατικός τρόπος παραγωγής και η θεμελιώδης αντίφαση ανάμεσα στον συλλογικό χαρακτήρα της παραγωγής και την ατομική ιδιοποίηση των αποτελεσμάτων της. Πάλεψε για να πάψει να υπάρχει το κράτος ως μηχανισμός ταξικής κυριαρχίας και κοινωνικής υποδούλωσης, για να οικοδομηθεί μια νέα κοινωνία ισότητας και ελευθερίας: η κοινωνία του ελευθεριακού κομμουνισμού, της αναρχίας.
Το αίμα του Λάμπρου Φούντα πότισε τους αγώνες μιας ολόκληρης ιστορικής περιόδου. Το όνομά του χαράχτηκε για πάντα στην ιστορία της ταξικής και επαναστατικής πάλης και έγινε σημείο αναφοράς για τον αναρχικό αγώνα και την επαναστατική προοπτική. Έγινε μνήμη και καθήκον. Μια μνήμη που μεταφέρεται σήμερα στις νέες γενιές αγωνιστών και επαναστατών, που καλούνται να συνεχίσουν τον αγώνα ενάντια στον καπιταλισμό και το κράτος και ενάντια στις επιπτώσεις της παγκόσμιας συστημικής κρίσης που δεν ξεπεράστηκε ποτέ και σήμερα αποτυπώνονται με τον πιο φρικτό και τον πιο αιματηρό τρόπο.
Ο Λάμπρος Φούντας σε αυτόν τον αγώνα, τον αγώνα για την Κοινωνική Επανάσταση, θα είναι παρών, σημαία υψωμένη και σπαθί ακονισμένο στις μεγάλες μάχες που έρχονται.
Ο Λάμπρος ζει μέσα στην καρδιά του κάθε αγωνιστή
Λευτεριά στον Νίκο Μαζίωτη
Μόνη λύση η Κοινωνική Επανάσταση
ΦΕΝΤΕΡΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΑΝΑΡΧΙΚΩΝ
media:
Πανο_στην_Πατρα_στην_μνημη_του_Λαμπρου_Φουντα.jpg